Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

Γάτες με κράνη


Divide et regna ή divide ut regnes, και τα δύο σημαίνουν το ίδιο:διαίρει και βασίλευε ή για να κυβερνάς, δίχαζε. Η φράση αποδίδεται στονΜακιαβέλι, αλλά τη χρησιμοποιούσαν

Η κυβέρνηση αγαπάει τα παιδιά σας…


Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Η κυβέρνηση αποφάσισε, λοιπόν, να δράσει… προληπτικώς. Αυτό περιγράφεται κι έτσι: Πλην της πράξης, διώκεται και η σκέψη! Μόνο που ακόμα και η χούντα, σε επίπεδο προσχημάτων, ισχυριζόταν πως «η σκέψις δεν διώκεται, μόνο η πράξις - έλεγαν - διώκεται»…

Βεβαίως, η κυβέρνηση έχει αγαθές προθέσεις. Διαπνέεται από την αρχή «κάλλιον του θεραπεύειν, το προλαμβάνειν».
(Ασχετο: Το ίδιο κάνουν, για παράδειγμα, οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους: Βομβαρδίζουν προληπτικά)…
Αλλά ας γυρίσουμε στο θέμα μας. Η κυβέρνηση επιστρατεύει τους καθηγητές πριν αυτοί κάνουν απεργία. Γιατί; Μα για να μην κάνουν την απεργία που σκέφτονται. Η κυβέρνηση, συνεπώς, τους επιστρατεύει επειδή θέλει να προλάβει την «αρρώστια» (σ.σ.: για την κυβέρνηση η απεργία είναι «αρρώστια»). Για την ακρίβεια, η κυβέρνηση θέλει να προλάβει το «έγκλημα» (σ.σ.: για την κυβέρνηση η απεργία είναι «έγκλημα») πριν τη διάπραξή του (σ.σ.: πριν δηλαδή γίνει απεργία).

Η ΟΛΜΕ και οι Νεφελίμ


Βάλια Μπαζού  seisaxthiablog

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους και ας πούμε την αλήθεια για τους καθηγητές και την πολιτική επιστράτευσή τους. Για να κατανοήσουμε την κυβερνητική απόφαση πρέπει να πούμε ορισμένες αλήθειες για τους Νεφελίμ.
Την προκατακλυσμιαία φυλή, που λέγεται ότι προέκυψε από τα παιδιά που γεννήθηκαν από τις «κόρες των ανθρώπων», και τους «Υιούς του Θεού».

Φυσική καταστροφή

Οι Νεφελίμ – και αυτό κρατήστε το- αναφέρονται στα παλαιά κείμενα σχεδόν ταυτόχρονα με τη δήλωση του Θεού ότι θα κατάστρεφε τη γη με πλημμύρα και φαίνεται ότι η επίδρασή τους στο ανθρώπινο γένος ήταν μια απ’ τις βασικές αιτίες που προκάλεσαν την καταστροφή.
Συμπέρασμα 1ο : Η ΟΛΜΕ έχει καταληφθεί από τους Νεφελίμ που ελέγχουν το μυαλό του Δ.Σ και τους «πέρασαν» τεχνηέντως τη σκέψη για απεργία στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Κίνηση που μπορεί να προκαλέσει την οργή του Θεού και άρα καταστροφική πλημμύρα. Έτσι εξηγείται η επιστάτευσή τους η οποία επιβάλλεται και από το Σύνταγμα εν όψει της επαπειλούμενης φυσικής καταστροφής.

ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΗΝΩΝ, ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ!



Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ολόκληρη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί την άνιση, σκληρή σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση της εσωτερικής τρόικα ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡκαι τους «ελεύθερους επιστρατευμένους» εκπαιδευτικούς. Είναι μια σύγκρουση που αφορά κάθε εργαζόμενο και υποχρεώνει κάθε πολίτη- ιδιαίτερα όσους έχουν την πολυτέλεια του δημόσιου λόγου- να επιλέξει στρατόπεδο. Όχι μόνο γιατί το πρόβλημα της Παιδείας αφορά κάθε λαϊκή οικογένεια, αλλά και γιατί αυτό που διακυβεύεται, πέρα από τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, είναιη ίδια η Δημοκρατία, ή μάλλον ό,τι έχει απομείνει από αυτήν. Σε αυτές τις συνθήκες, η σιωπή είναι συνενοχή και η τακτική «Πόντιου Πιλάτου», του στιλ «ας αποφασίσουν, αλλά με ευθύνη, οι εκπαιδευτικοί», είναι άξια μόνο για πολιτικές ανεμοδούρες, υποτελείς των εταιρειών δημοσκοπήσεων, που δεν δικαιούνται να φαντασιώνονται τους πολιτικούς ηγέτες.

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Στην τελική φάση μπαίνει η προετοιμασία για την ομαλή διεξαγωγή των Πανελληνίων εξετάσεων.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ

...ΚΑΙ ΑΡΘΡΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΡΑ ΒΑΓΚΕΝΚΝΕΧΤ, ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ DIE LINKE ("Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ")

Οπως ήταν αναμενόμενο, οι δηλώσεις τουΟσκαρ Λαφοντέν υπέρ μιας συντεταγμένης διάλυσης του ευρώ, και της άμεσηςαποχώρησης Ελλάδας και Κύπρου, άνοιξαν μια έντονη συζήτηση επί του θέματος στην γερμανική Αριστερά, και κυρίως στη βασική της έκφραση, το κόμμα «Η Αριστερά», πιο γνωστό ως Ντι Λίνκε (Die Linke).

Μπορούμε πολύ συνοπτικά και σχηματικά να διακρίνουμε τρεις τάσεις στην ως τώρα μορφή που έχει πάρει η διαπάλη των απόψεων εντός του κόμματος.

ΝΑΙ, ΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ. ΚΙ ΑΣ ΔΙΝΕΙ Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ…


Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ*

Αρνούμαι να μπω στη λογική του εύκολου λιθοβολισμού των καθηγητών. Αρνούμαι να υποκύψω στο λαϊκισμό και τη λογική τουδιαχωρισμού των κοινωνικών ομάδων, που με τόσο απροκάλυπτο τρόπο χρησιμοποιεί η κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία, για να περάσει κάθε επιλογή της και κάθε σχέδιό της. Αρνούμαι να καταδικάσω τουςανθρώπους που μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά μου και με περίσσια υποκρισία να τους ρίξω ευθύνες ή να τους ζητήσω να αποδεχθούν πράγματα σε βάρος τους, στο όνομα μιας υποτιθέμενης προστασίας των παιδιών, των γονέων και της κοινωνίας.

Δεν επιλέγω αυτή τη στάση με την ασφάλεια του αδιάφορου και του ξένου, προς το πρόβλημα.

Την επιλέγω με πόνο και μετά από σκέψη βασανιστική. Γιατί πανελλαδικές εξετάσεις δίνει και η δική μου κόρη. Δεν είμαι απλός παρατηρητής, είμαι άμεσα ενδιαφερόμενος.

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Σαν Σήμερα


1978: Επί πρωθυπουργίας  Κωνσταντίνου Καραμανλή, καθιερώνεται η 35ετία για όλους τους εργαζόμενους, με πλήρη σύνταξη στα 58 χρόνια





ΓΕΓΟΝΟΤΑ
1497: Ο Πάπας Αλέξανδρος Στ' αφορίζει τον Τζιρολάμο Σαβοναρόλα, Δομινικανό ιερέα και κυβερνήτη της Φλωρεντίας, γνωστό για το μένος του κατά της Αναγέννησης.
1787: Ο Άρθουρ Φίλιπ ξεκινάει από το Πόρτσμουθ της Αγγλίας με 11 πλοία γεμάτα κατάδικους με σκοπό να ιδρύσει αποικία στην Αυστραλία.
1830: Το Εκουαδόρ (ο Ισημερινός) ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος και αποχωρεί από την ομοσπονδία της Γκραν Κολόμπια.
1846: Οι ΗΠΑ κηρύσσουν τον πόλεμο στο Μεξικό.

Σάββατο 11 Μαΐου 2013

Το διαζύγιο καπιταλισμού – δημοκρατίας

 Ιδέες, παλιές και νέες  Από τον Θανάση Γιαλκέτση

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο των Ιταλών οικονομολόγων Τζόρτζιο Ρούφολο και Στέφανο Σίλος Λαμπίνι «Il film della crisi. La mutazione del capitalismo» (Einaudi, 2012).

Η κεντρική θέση αυτού του βιβλίου είναι ότι η κρίση στην οποία έχουν βυθιστεί οι δυτικές χώρες γεννιέται από τη ρήξη ενός ιστορικού συμβιβασμού μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας. Η φάση που ακολουθεί μετά από αυτήν τη ρήξη μπορεί να οριστεί ως η εποχή του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και αποτελεί την τρίτη μεταβολή που πέρασε ο καπιταλισμός από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η πρώτη φάση είναι μια «εποχή των ταραχών» και αντιστοιχεί στο διάστημα μεταξύ των αρχών του αιώνα και της έκρηξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η δεύτερη φάση αποτελείται από τη λεγόμενη «χρυσή εποχή»: μια συνεννόηση μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας βασιζόμενη πάνω σε δύο θεμελιώδεις συμφωνίες. Η πρώτη συμφωνία περιελάμβανε την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, την οποία αντιστάθμιζε ο πολιτικός έλεγχος των κινήσεων των κεφαλαίων, ο οποίος εξασφάλιζε ένα ευρύ πεδίο στην αυτονομία της οικονομικής πολιτικής των κυβερνήσεων και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Στο «ψυγείο» το νομοσχέδιο κατά της ρατσιστικής βίας




Στο «ψυγείο» μπαίνει -τουλάχιστον προς το παρόν- το νομοσχέδιο που προωθούσε το υπουργείο Δικαιοσύνης για την ποινική αντιμετώπιση των φαινομένων του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. 

Με εντολή του Μεγάρου Μαξίμου, το σχετικό νομοσχέδιο αποσύρεται προκειμένου να υποστεί περαιτέρω επεξεργασία, καθώς κρίνεται ότι αρκετές διατάξεις του μπορεί να εγείρουν συνταγματικά ζητήματα ή είναι «κακοδιατυπωμένες».

Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Παρασκευής και εστάλη στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, τον υπουργό Επικρατείας και τους αρχηγούς των κομμάτων το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Σύμφωνα με πληροφορίες στηρίχτηκε στη βάση του σχεδίου νόμου που είχε κατατεθεί παλαιότερα στη Βουλή και έγιναν δεκτές όλες οι προτάσεις που εισηγήθηκε στη Νομική Επιτροπή Δικαστών του Υπουργείου ο υφυπουργός Κ. Καραγκούνης.

Αποκλειστικό: Μαύρο παρασκήνιο πίσω από το πάγωμα του νόμου Ρουπακιώτη

Ενας κύκλος συνεργατών του πρωθυπουργού, μεταξύ των οποίων ο γγ της κυβέρνησης Τ. Μπαλτάκος, του εισηγούνται επίμονα -σύμφωνα με πληροφορίες- να προετοιμάσει το έδαφος για μία κυβέρνηση της όλης δεξιάς μετά τις επόμενες εκλογές: Για μια τρικομματική συνεργασία, δηλαδή, ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τη Χρυσή Αυγή. Το κεντρικό τους επιχείρημα είναι ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη η ακροδεξιά, όταν συμμετέχει σε κυβερνήσεις, "αστικοποιείται" και χάνει τα μαξιμαλιστικά της χαρακτηριστικά. Αυτό που δεν λένε αλλά σκέφτονται είναι ότι οι ίδιοι έχουν πολύ ισχυρότερες ιδεολογικές συγγένειες με στελέχη που ανήκουν στη δεξιά της δεξιάς, παρά με όσους κινούνται αριστερότερα της Νέας Δημοκρατίας.