Καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία (νά 'σουνα άσπρη, νά 'σουν και ξανθιά)

Της Ευγενίας Λουπάκη

Μη χάνω χρόνο: Ναι, η ιστορία είναι τουλάχιστον περίεργη και πιθανότατα τραγική. Ναι, μπορεί το ξανθόμαλλο κοριτσάκι να απήχθη από τους φυσικούς γονείς του και ναι, πιθανόν να βρισκόμαστε μπροστά σε κύκλωμα εμπορίας και εκμετάλλευσης παιδιών. Πιθανόν και όχι, δεδομένου ότι τα 10 από τα 14 παιδιά που είχαν δηλώσει ότι έχουν οι τσιγγάνοι γονείς δεν έχουν βρεθεί και ίσως υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Ίσως δηλαδή, το πολυμήχανο -και ως ράτσα- ζευγάρι να είχε δηλώσει 14 παιδιά για να εισπράττει το επίδομα πολυτέκνων, που μάθαμε ότι ήταν 2.800 ευρώ τον μήνα. Το παιδί πάντως δεν ήταν κακοποιημένο και, σύμφωνα με το Χαμόγελο του Παιδιού, έχει υποστεί "το φυσιολογικό σοκ αποχωρισμού από τους οικείους του". Τους Ρομά, δηλαδή, με τους οποίους ζούσε και μεγάλωνε, χωρίς, φαντάζομαι, ν' αναρωτιέται για το χρώμα των μαλλιών του.
Επειδή η ζωή δεν είναι σίριαλ, δεν θα σκεφτούμε ότι μπορεί να είναι παιδί του Μπαλαμού και της Ερατώς, από τους αξέχαστους "Ψίθυρους καρδιάς" (αξέχαστους και για το όνομα Ερατώ που έδωσαν οι σεναριογράφοι στη γυφτοπούλα που ερωτεύεται ο ξανθός αρχιτέκτων Γκλέτσος).

Ε, όχι φυσικά Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ρωτούν πολλοί φίλοι αναγνώστες αν προτίθεμαι να ασχοληθώ «επί προσωπικού» με τον Αδ. Γεωργιάδη και με την απάντησή του στο προχτεσινό δημοσιογραφικό μου σχόλιο - που αφορούσε στον υπουργό Γεωργιάδη.Απαντώ: Με τον πολιτικό Γεωργιάδη θα ασχολούμαστε (επί… δημοσιογραφικού) μέχρι τελικής πτώσης (των «Γεωργιάδηδων»). Με τον Γεωργιάδη (σκέτο) – και μάλιστα «επί προσωπικού» - ποτέ.
Και εξηγούμαι:

Σε ποιον αναγνωρίζεις ότι μπορεί να σταθεί απέναντί σου «επί προσωπικού» είναι μια πολύ σοβαρή επιλογή που χαρακτηρίζει, τελικά, εσένα τον ίδιο. Περιπτώσεις, δε, όπως του συγκεκριμένου (ιδού ένα δείγμα)

http://ameiniasopallineus.blogspot.gr/2013/10/blog-post_7614.html

«ΝΟΣΤΑΛΓΩΝΤΑΣ» ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ 

 Όλες οι γενιές έχουν να πουν κάτι για «τα παλιά». «Η παλιά Αθήνα», «οι παλιές ανθρώπινες σχέσεις», «τα παλιά ταβερνάκια», «οι παλιοί έρωτες»… Η δική μου γενιά νιώθω ότι αναπολεί την παλιά υποκρισία των πολιτικών. Σε δούλευαν οι παλιοί πολιτικοί, αλλά σου έκλειναν και το μάτι. Έπαιζε ένα «Το ξέρεις ότι τώρα σε δουλεύω ε;». Κι εσύ όταν του έλεγες ότι θα τον ψηφίσεις, τον άφηνες να το καταλάβει ότι τον δουλεύεις. Υπήρχε μια σχέση, μια ειλικρίνεια σε όλο αυτό. Οξύμωρο, αλλά υπήρχε η ειλικρίνεια της αλληλοκατανόησης της υποκρισίας....

Δε λέω ότι ήταν καλό, αλλά έτσι και φορτωθείς εξουσία, η κοροϊδία λειτουργεί ως χωνευτικό της υποταγής. Αν δεν χωνέψεις την υποταγή σου, κάτι θα πρέπει να κάνεις για να σώσεις την αξιοπρέπειά σου. Να ξεσηκωθείς, ξέρω γω. Να βγεις στους δρόμους. Να παλέψεις. Διαφορετικά, είσαι ντιπ μαλάκας.
Ε, λοιπόν, αυτό το ντιπ μαλάκας μάς το πετάει τώρα στα μούτρα αυτή η κυβέρνηση. Βγαίνει ο Βορίδης, ας πούμε, μ’ εκείνη τη βελούδινη φωνή σαλιάρη ραδιοπειρατή των 80’s σε νυχτερινή εκπομπή με μπλουζ και σου λέει «Καλό το κοινωνικό κράτος, αλλά κοστίζει. Ποιος θα το πληρώσει; Ε; Θες να το πληρώσεις;» και σε δείχνει με το δάχτυλο και το φρύδι σηκωμένο. Εσύ εν τω μεταξύ έχεις πληρώσει τ’ άντερά σου σε φόρους και Ταμεία γι’ αυτό το γαμημένο κοινωνικό κράτος, αλλά νιώθεις τόσο ντιπ μαλάκας που κοκαλώνεις μπροστά σε τόσο κυνισμό.

Η ΕΕ ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ «ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ»

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΣΣΑΛΟΥ*

Όταν, το 2004, η ΕΕ διευρυνόταν προς ανατολάς με την ένταξη οκτώ ανατολικό-ευρωπαϊκών χωρών, η ρητορεία περί «επανένωσης της Ευρώπης» είχε φτάσει στο απόγειό της. Η «Ευρώπη» είχε νικήσει τους «δίδυμους ολοκληρωτισμούς των φασιστικών και κομμουνιστικών καθεστώτων» και πλέον η «λεωφόρος της δημοκρατίας και της ευημερίας» ήταν ανοιχτή.

«ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ» ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Αυτό βέβαια που «ξέχναγε» να εξηγήσει η κυρίαρχη προπαγάνδα ήταν πότε ακριβώς ήταν προηγούμενα ενωμένη η Ευρώπη. Η αλήθεια είναι ότι τελευταία φορά που είχαν ακουστεί πανηγυρισμοί για την επίτευξη της «ενοποίησης» της Ευρώπης ήταν από τους υποστηρικτές του Ναζισμού κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Γερμανός φιλελεύθερος πολιτικός Hjalmar Schacht έγραφε ήδη το Γενάρη του 1933 στον επικεφαλής του «Πανευρωπαϊκού Κινήματος» Coudenhove-Καλλέργη του οποίου ήταν συμπαθών: «o Χίτλερ είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί επαναπροσεγγίσει τη Γερμανία με τις δυνάμεις της Δύσης. Θα δείτε! Ο Χίτλερ θα φτιάξει την Πανευρώπη».

Ανατροπή: Πουλικάκος, Κατρούγκαλος… Κουτσούμπα

Δέσποινα είσαι αστρέρι G.Z

3 στα 3 στην «Ανατροπή» με τον Γιάννη Πρετεντέρη. Τη σκυτάλη στην εκπομπή που όλοι αγαπάμε να μισούμε πήρε από τους Πουλικάκο και Κατρούγκαλο το βράδυ της Δευτέρας η Δέσποινα Κουτσούμπα, πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, βάζοντας Κυριάκο και Βορίδη στη θέση τους

Έφυγε σήμερα ο Αντώνης Καρράς

Έφυγε σήμερα ο Αντώνης Καρράς. Αγωνιστής και μαχητικός μέχρι και στα γεράματα. Πάντα παρών στους δρόμους, στους αγώνες, στο πλευρό εργατών και φοιτητών.

Είχε ξεκινήσει ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ -φαντάζομαι τα τελευταία χρόνια μετάνιωσε για αυτή του την επιλογή.
Το ΠΑΣΟΚ έκανε σήμερα ένα διάλειμμα και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για το θάνατό του. Από αύριο θα συνεχίσει παρέα με τους ακροδεξιούς εταίρους του να καταδικάζει τους υπόλοιπους Αντώνηδες Καρράδες για τη “βία” τους που “προέρχεται απ’ όπου κι αν”.
To σχόλιο του SPY από το fb

Η φωτογραφία με το ματωμένο χέρι του Αντώνη Καρρά να κρατά έναν κόκκινο φάκελο, καθώς στέκεται μπροστά στις διμοιρίες των ΜΑΤ που οργίαζαν τον Δεκέμβρη το 2008, έδωσε στον φωτογράφο Γιάννη Κολεσίδη το δεύτερο βραβείο του διεθνούς διαγωνισμού World Press Photo στην κατηγορία «Άνθρωποι στις Ειδήσεις».

Και τώρα ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει…

Άλλοι τρων, άλλοι πίνουν, άλλοι πάνε και δίνουν... *

Γιάννης Σχίζας

Νιώθω μια τύψη όταν πετώ κάτι που περισσεύει
έστω και λίγα ψίχουλα μετά το φαγητό
λες κι ένας κίνδυνος κρυφός στην πράξη μου ελλοχεύει,
μήπως αυτό που πέταξα αύριο το στερηθώ.

Kάρολος Τσίζεκ, «Στίχοι έρωτα και αγάπης»

Το 2009 η διεθνής ανθρωπιστική οργάνωση AVAAZ κατήγγελλε τους Μπερλουσκόνι - Σαρκοζί, διότι, ενώ αρχικά είχαν υποσχεθεί να διαθέσουν το 0,3% του εθνικού εισοδήματος των χωρών τους για την αντιμετώπιση της διεθνούς πείνας, στη συνέχεια υπαναχώρησαν κρίνοντας ότι το 99,7% δεν τους αρκεί...

Προκαλεί το ξεπούλημα 28 ακινήτων του Δημόσιου: η μνημονιακή κυβέρνηση τα πουλάει για να τα νοικιάσει

Στην Εθνική Πανγαία και την Eurobank Properties πωλήθηκαν για τα επόμενα είκοσι χρόνια 28 ακίνητα - φιλέτα του Δημοσίου, τα οποία θα επαναμισθώσει το ελληνικό δημόσιο.

Με σκανδαλώδη τρόπο η μνημονιακή κυβέρνηση ξεπουλά τη δημόσια περιουσία, επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους. Το σαββατοκύριακο ολοκληρώθηκε η πώληση και επαναμίσθωση (sale and lease back) 28 δημόσιων κτιρίων από το ΤΑΙΠΕΔ. Το συνολικό οικονομικό αντάλλαγμα για το Δημόσιο ανέρχεται στο εξευτελιστικό ποσό των 261,31 εκατ. ευρώ.

Τα 28 ακίνητα:
Υπουργείο Πολιτισμού
Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων
ΕΛ.ΑΣ Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών
Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδος (EΛΣΤΑΤ)

Από την πολιτική στη δημοκρατική ανυπακοή

«Η πολιτική ανυπακοή είναι ατομική, η δημοκρατική συλλογική. Μια κυβέρνηση που εγκαταλείπει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις ή παραβιάζει βασικά δικαιώματα και προφανείς ανάγκες της συντριπτικής πλειονότητας, χάνει τη δημοκρατική της νομιμοποίηση. Η πολιτική ανυπακοή του πλήθους αποτελεί αυθεντική ηθική και δημοκρατία εν δράσει, σε αντίθεση με την ανομία της εξουσίας. Είναι αυτό που φοβάται κάθε εξουσία»

Του Κώστα Δουζίνα* από την ΕφΣυν


Η ανθρωπότητα γεννιέται με ανυπακοή. Ο Αδάμ και η Εύα παρακούν τον Θεό αφήνοντας τον Παράδεισο για τη Γη. Ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά από τους Θεούς και δημιουργεί τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο Σωκράτης παραβιάζει την ορθοδοξία της Αθήνας και πεθαίνοντας βάζει τον θεμέλιο λίθο της φιλοσοφίας.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΩΝ ΣΤΡΙΜΩΓΜΕΝΩΝ !...

Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά. Από την αίσθηση της παντοδυναμίας και τη σιγουριά του ακαταδίωκτου, που τους μεθούσαν και τους τρόχιζαν τα μαχαίρια, στο φόβο πως ό,τι ισχύει για όλους, πιθανόν να ισχύσει και γι’ αυτούς. Και λέω πιθανόν, γιατί, όταν θα καταλαγιάσει η οργή του κόσμου για τους μαχαιροβγάλτες, η οποία προς το παρόν καθοδηγεί την πολιτεία, όλο και κάποια παραθυράκια θα ανοιχτούν· όλο και κάποιοι θα βρεθούν προστατευόμενοι, σαν «χρήσιμοι». Η Ιστορία (που, όπως μάλλον σωστά έχει ειπωθεί, το μόνο που μας διδάσκει είναι ότι τίποτα δεν διδασκόμαστε από αυτήν) έχει δείξει πως η «χρησιμότητα» προστάτεψε ή και καθάρισε και πολύ πολύ χειρότερους: τους πρώτους ναζιστές, του Χίτλερ. Που βρήκαν καλή δουλειά και αξιώματα στη μία ή την άλλη νικήτρια χώρα. Οπότε...