Η Μονσάντο και η μυστηριώδης απόσυρση μιας έρευνας

Η Μονσάντο, η κολοσσιαία εταιρεία παραγωγής γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, χρησιμοποιεί αθέμιτα μέσα για να αναπτυχθεί ολοένα και περισσότερο, ασκώντας έλεγχο στην επιστημονική κοινότητα, ενώ εξαπλώνει παράλληλα τις καλλιέργειες της σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων. Eπιμέλεια: Νικολέττα Ρούσσου

Το Νοέμβριο του 2012, η εφημερίδα The Journal of Food and Chemical Toxicology, δημοσίευσε έρευνα με τίτλο «Η μακροπρόθεσμη τοξικότητα του ζιζανιοκτόνου Roundup και του γενετικώς τροποποιημένου αραβόσιτου, ανεκτικό στο Roundup», η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Ζιλ Έρικ Σεραλίνι και την επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Cean της Γαλλίας. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική έρευνα, καθώς είναι η μοναδική μέχρι στιγμής, που μελέτησε τον αντίκτυπο που έχει στην υγεία η διατροφή που βασίζεται στο γενετικώς τροποποιημένο σιτάρι, το οποίο έχει ψεκαστεί με το ζιζανιοκτόνο Roundup της Μονσάντο.

Δεν σας δέχομαι σαν υπουργό, είναι ντροπή σας. ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ

Ο χειμώνας και η διανόηση.

 Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Μπήκαμε ήδη σε ένα χειμώνα με δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ηλεκτρικό και άλλες εκατοντάδες χιλιάδες με ρεύμα μεν, αλλά δίχως πετρέλαιο που προσπαθούν να ζεσταθούν με σόμπες παλιάς τεχνολογίας καίγοντας ό,τι βρουν, με αυτοσχέδια μαγκάλια και μη συντηρημένα τζάκια και καμινάδες, για να μην παγώσουν. Είναι το άλλο πρόσωπο των νοικοκυριών που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, των ανέργων, των υποχρηματοδούμενων ή απλήρωτων εργαζομένων. Ο χειμώνας που μόλις ξεκίνησε ήδη μετρά θύματα. Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Το ζήτημα είναι ολοφάνερα πολιτικό. Τα επιδόματα ψίχουλα δεν καλύπτουν τίποτα, δεδομένου ότι δεκάδες άλλες υποχρεώσεις μένουν απλήρωτες. Είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου για την κοινωνία η αποχώρηση του δήμιου της. Αποτελεί όμως και επιτακτική μας υποχρέωση να διεκδικήσουμε -από μία αριστερή κυβέρνηση- να στηθεί από την αρχή ένα ικανό δίχτυ κοινωνικής και αλληλέγγυας προστασίας που δεν θα αφήνει κανέναν άνθρωπο χωρίς ρεύμα, χωρίς ζέστη, χωρίς τροφή.

Καταδικάζω τον Μαντέλα απ όπου κι αν προέρχεται

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Νέλσον Μαντέλα,δεν είναι από αυτούς που δικαιώνονται μετά θάνατον.Δικαιώθηκε όσο ζούσε,καταργώντας το μεγαλύτερο θεσμοθετημένο ρατσιστικό σύστημα που υπήρχε στη Νότια Αφρική,με την ανοχή των “δημοκρατών” της Δύσης. Αντίθετα με όσα θέλουν να δείχνουν πολλοί υμνητές του σήμερα,οι οποίοι καταδικάζουν τη βία απ όπου κι αν προέρχεται,ο Μαντέλα και γνώρισε τη ρατσιστική βία,και επέλεξε τη βία που αναγκαστικά φέρνει ένας απελευθερωτικός αγώνας.

Το μόνο βέβαιο είναι,πως το Απαρτχάιντ δεν έπεσε επειδή κάποιοι έκαναν επίδειξη πολιτικής ευγένειας,ξεκολλώντας τσίχλες απο τα παγκάκια,ανάβοντας ρεσώ διαμαρτυρίας ή φορώντας λευκά πουκάμισα ως σημαίες αντιβίας.

Η κυβέρνηση θα μοιράσει χριστουγεννιάτικα δώρα με το πρωτογενές πλεόνασμα

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

- Μετά τη φοβερή οικονομική επιτυχία του πρωτογενούς πλεονάσματος, η κυβέρνηση θα μοιράσει δωρεάν γαλοπούλες στους έλληνες. Οι φωτογραφίες θα μοιραστούν με σειρά προτεραιότητας μέχρι να εξαντληθούν τα αποθέματα. 

- Στις φωτογραφίες θα φαίνονται ψημένες γαλοπούλες, γεμιστές με κάστανα και σταφίδες. Στις πολυμελείς οικογένειες, θα δοθούν φωτογραφίες με ψημένες γαλοπούλες σε μέγεθος αφίσας.

- Οι κυβερνώντες θα αναγκαστούν, να υποστούν το μαρτύριο της κατανάλωσης πραγματικής ψημένης γαλοπούλας και ενίοτε ψημένης γουρουνοπούλας για να μας προστατεύσουν από τα τριγλυκερίδια.

- Το πλεόνασμα είναι τόσο μεγάλο (με το συμπάθιο) που σε όλους τους άστεγους η κυβέρνηση θα μοιράσει εκείνα τα «μακέτα» του... 

Σημίτη που του είχαν περισσέψει. Κάθε άστεγος και ένα «μακέτο». 

Η σημασία των αγώνων για τον αστικό χώρο Μια συνέντευξη του David Harvey (Μέρος Α')

Γιατί οι αγώνες για τον αστικό χώρο είναι σημαντικοί στη διαδικασία της κοινωνικής αλλαγής; Ποια είναι η σημασία της ανάκτησης του δημόσιου χώρου στα κοινωνικά κινήματα; Πώς επαναπροσδιορίζουμε το εφικτό σε αυτή τη ζοφερή στιγμή των τεράστιων αστικών ανισορροπιών και κοινωνικών ανισοτήτων; Η συνέντευξη που παραχώρησε ο David Harvey στις 24 Οκτωβρίου 2013 στο jadaliyya, μας βοηθά να προσεγγίσουμε τα ερωτήματα αυτά. Ο David Hurvey (DH) είναι διακεκριμένος καθηγητής Ανθρωπολογίας και Γεωγραφίας στο City University of New York, διευθυντής του «Center for Place, culture and politics» και συγγραφέας πολλών πρωτοποριακών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα «Social Justice and the City» (1973), «The Limits to Capital» (1982), «Spaces of Hope»(2000), «A Brief History of Neoliberalism» (2005), και «Rebel Cities: From the Right to the City to the Urban Revolution» (2012). Σε αυτή τη συνέντευξη ο Harvey περιγράφει πώς οι αγώνες για τον αστικό χώρο και για καλύτερη ποιότητα ζωής στις γειτονιές αποτελούν δείκτες για τη δυναμική της ταξικής πάλης. Τονίζει τη σημασία της συμμετοχής στους αγώνες για την κοινωνική αλλαγή και μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε την εργατική τάξη ούτως ώστε να συμπεριλαμβάνει «όλους όσους παράγουν και αναπαράγουν την αστική ζωή».

Η σημασία των αγώνων για τον αστικό χώρο. Μια συνέντευξη του David Harvey (Μέρος B')

Οι παραλληλισμοί (ή η απουσία αυτών) μεταξύ του κινήματος του Occupy Wall Street (OWS) και της Αραβικής Άνοιξης είναι ακόμα υπό συζήτηση. Ενώ κάποιοι υποστηριχτές του OWS θεωρούν πως το κίνημα αυτό ήταν εμπνευσμένο από τις αραβικές εξεγέρσεις άλλοι υποστηρίζουν πως τα δύο αυτά κινήματα δεν μπορούν να συγκριθούν καθώς προέκυψαν σε διαφορετικές συνθήκες. Εσείς πώς βλέπετε τη διαφορά μεταξύ του OWS και της αραβικής άνοιξης υπό το πρίσμα των κοινωνικών ανισοτήτων που εντοπίζονται σε κάθε περίπτωση;

Η Αραβική Άνοιξη πιστεύω πως ήταν ευρύ λαϊκό κίνημα που εξέφρασε όλα τα είδη δυσαρέσκειας ενάντια στο κυρίαρχο και σκληρό καθεστώς. Με το κίνημα του OWS δεν έχω βαθιά εξοικείωση και γνώση καθώς το εν λόγω έτος ήμουν σε εκπαιδευτική άδεια (sabbatical). Έφυγα και 10 μέρες αργότερα κατέλαβαν τη Wall Street.

Αποικία φτώχειας

* Ένας στους τρεις Έλληνες (34,6%) στο φάσμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την Eurostat

* Ένας στους τέσσερις (25%) εργαζόμενους αμείβεται με μισθό κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ (υπ. Εργασίας)

* Πεντάχρονο αγοράκι και η γιαγιά του κινδύνεψαν να καούν από πυρκαγιά σε διαμέρισμα χωρίς ρεύμα στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης, λίγες ημέρες μετά την τραγωδία με τη 13χρονη

* Πάνω από 350.000 νοικοκυριά χωρίς ηλεκτρικό, διότι αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ

* Επικοινωνιακή άνευ αντικρίσματος "ευαισθησία" από Σαμαρά - Βενιζέλο με συστάσεις για "τοπική" και κατά περίπτωση αντιμετώπιση των προβλημάτων

Κοντά στα τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, δηλαδή στερούνται βασικών αγαθών, καθώς είτε είναι άνεργοι είτε αμείβονται κάτω από το όριο της φτώχειας ή κινδυνεύουν να πέσουν κάτω από αυτό με υποχρεωτική μερική απασχόληση. Στη μαύρη λίστα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού η Ελλάδα, σύμφωνα με την Eurostat, ξεπερνά μόνο Ρουμανία, Βουλγαρία και Λετονία. Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, οι φτωχοί εργαζόμενοι (410 ευρώ) φτάνουν τις 270.000. Άλλοι 23.000 αμείβονται κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά.

http://www.avgi.gr/

Ο θάνατος και η σιωπή

Του Χρήστου Λάσκου

Πριν από δύο μέρες πέθανε από αναθυμιάσεις στην Ξηροκρήνη ένα δεκατριάχρονο κορίτσι. Η είδηση πήγε ψηλά στα εργοδοτικά ΜΜΕ. Έδειξαν έτσι πως είναι έτοιμα, ανά πάσα στιγμή, να ανταποκριθούν στην αποστολή τους, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση της πληροφορίας και τη διαχείριση της συγκίνησης. Με μέτρο το «μέσο πολίτη» και προς όφελός του πάντα. Και με αναμφισβήτητο δεδομένο πως μιλούν τη γλώσσα του απλού κόσμου και αισθάνονται με τον τρόπο του. 

Ως υλιστής, είμαι υποχρεωμένος να δεχτώ πως έχουν δίκιο. Αυτοί κατασκευάζουν γλώσσα και συναισθήματα, δεν μπορεί λοιπόν παρά να είναι αυτοί οι καλύτεροι διερμηνευτές τους. Γι’ αυτό κιόλας το χθεσινό σχόλιο του Τσίμα, υπό το αιωνίως θανατερό βλέμμα της Τρέμη, συνιστά τηνεπιτομή της πραγματικότητας, την επιτομή της σύλληψης της πραγματικότητας. Μια πραγματική ενσάρκωση του παρμενίδειου μότο πως «το είναι και το νοείν είναι ένα». Η, σε πιο σύγχρονη εκδοχή, πως η πραγματικότητα είναι η συνέχιση της τηλεόρασης με άλλα μέσα.

Νεκρός 41χρονος σε σπίτι με κομμένο ρεύμα

Ήταν άνεργος εδώ και δύο χρόνια – Ζούσε από τη βοήθεια των συγχωριανών του – Τον ανακάλυψαν στο παγωμένο και σκοτεινό σπίτι τέσσερις ημέρες μετά τον θάνατό του.

Μόνος κι αβοήθητος έσβησε μέσα στο σπίτι του, ένας νέος άνθρωπος, σε χωριό της Πρέβεζας. Ο 41χρονος, τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, δεν είχε καταφέρει να κάνει ούτε ένα μεροκάματο. Ζούσε με την βοήθεια των συγχωριανών του, οι οποίοι συχνά φρόντιζαν για το ψωμί και το φαγητό του.Η ανεργία είχε ως αποτέλεσμα να τον απομονώσει. Κλεισμένος στο σπίτι τις περισσότερες ώρες τις μέρες, χαμένος στα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης. Δεν ζητούσε βοήθεια. Ήταν καλοδεχούμενη από όποιον του την έδινε…. Έτσι περνούσαν οι μέρες του! Αθόρυβα. Κι αθόρυβα έφυγε από τη ζωή.

Χοντρά ψέματα

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Του Τάσου Παππά

«Συμπέρασμα πρώτο: Η τρόικα κάνει τη βρόμικη δουλειά που της έχουν αναθέσει. Συμπέρασμα δεύτερο: Οι σημερινοί επικριτές της (μέχρι χθες φανατικοί οπαδοί της) λένε χοντρά ψέματα για να ξεγελάσουν το ακροατήριο».

«Η τρόικα κάνει καλά τη δουλειά της» μας είπε ο κ. Ολι Ρεν. Σιγά την πληροφορία, θα πείτε και θα έχετε δίκιο. Αν δεν την έκανε καλά, θα είχε απολυθεί. Ωστόσο, αυτό που οι περισσότεροι γνωρίζουν, γιατί το βλέπουν να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια τους και το νιώθουν στο πετσί τους, ορισμένοι υπουργοί και μερικοί εκ των υποστηρικτών της κυβέρνησης στα μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να το διασκεδάσουν. Εδώ και κάμποσο καιρό προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι τροϊκανοί έχουν αυτονομηθεί από τους προϊσταμένους τους, ότι δεν δίνουν λογαριασμό στην Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ ή ότι λειτουργούν κατ’ εντολήν συγκεκριμένων συμφερόντων, τα οποία, σύμφωνα με την ανάλυσή τους, επιδιώκουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα εις βάρος της χώρας.