«ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ Ή ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ;»

Με μια χιουμοριστική ματιά που σπάει κόκαλα, μαθητές του 5ου λυκείου Αθηνών, που βρίσκεται στα Εξάρχεια, παρουσιάζουν τα δικά τους… Εξάρχεια. Που απέχουν πολύ μακριά από την εικόνα που έχουν οι περισσότεροι για αυτή την περιοχή της Αθήνας.

«Μήπως τα Εξάρχεια δεν είναι αυτό που φαντάζεστε ή αυτό που σας αφήνουν να φανταστείτε;», είναι ο τίτλος της κινηματογραφικής προσπάθειας των μαθητών. Το μικρού μήκους φιλμάκι αποτυπώνει όλα τα στερεότυπα που έχουν όλοι στο μυαλό τους για το τι σημαίνει Εξάρχεια. Και στη συνέχεια οι μαθητές, παραγωγοί και πρωταγωνιστές στο φιλμάκι, τα παρουσιάζουν με τη δική τους ματιά…

Η μικρού μήκους ταινία που γύρισαν οι μαθητές του 5ου λυκείου Αθηνών γυρίστηκε για το 6ο «Πάμε Σινεμά», το εκπαιδευτικό πρόγραμμα γνωριμίας των μαθητών με τον κινηματογράφο.

πηγή: topontiki.gr
http://kartesios.com/?p=147708

Εποχή ριζικών ανατροπών

Του Γιώργου Δελαστίκ

Τίποτα δεν θα μείνει όρθιο τους μήνες και τα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης! Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων ανακατατάξεων και ανατροπών. Ο σύγχρονος καπιταλισμός έχει γίνει πιο αρπακτικός και πιο ληστρικός παρά ποτέ, αδιαφορώντας πλέον για την ενσωμάτωση στο σύστημα του κοινωνικών τάξεων, στρωμάτων και ομάδων. Οι ζάμπλουτοι είναι πιο πλούσιοι παρά ποτέ την ίδια ώρα που η ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες υποβαθμίζεται....

Εκατομμύρια λαού έχουν ξεχυθεί με ορμή στους δρόμους.

Προς τα πού θα πάει η κατάσταση είναι αδύνατο να το προβλέψει κανείς αυτή τη στιγμή. Το βέβαιο είναι ότι το παλιό – δηλαδή η σημερινή κατάσταση – θα καταρρεύσει οπωσδήποτε. Με τι θα αντικατασταθεί είναι άγνωστο. Για την ώρα, το πάνω χέρι το έχουν οι αστικές δυνάμεις. Αυτό είναι φυσικά αρνητικό, αλλά σε τέτοιες εποχές γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης μπορεί να αλλάξει αστραπιαία. Το 1941, για παράδειγμα, το ΚΚΕ ήταν ανύπαρκτο, με την Κεντρική Επιτροπή του χαφιεδωμένη από τους ασφαλίτες του Μανιαδάκη.

Μπορεί η Ελλάδα να γίνει Ελβετία;

Ο πιο συγκινητικός λόγος που έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και πιθανότατα στην Ευρώπη. Τα υπέροχα αυτά λόγια είπε ο Μίκης Θεοδωράκης από το βήμα της Ακαδημίας Αθηνών, στην τελετή που πραγματοποιήθηκε προς τιμή του για την απονομή του τίτλου του Επίτιμου Μέλους της Ακαδημίας (έστω και καθυστερημένα):

"Ασφαλώς πολλοί θα έχουν διερωτηθεί για τη σημερινή παρουσία μου στο βήμα της Ακαδημίας Αθηνών. Συνήθως για τα εξαιρετικά γεγονότα χρησιμοποιούμε μία εύκολη λέξη, τη λέξη "σύμπτωση".Όμως εγώ βαθιά μέσα μου γνωρίζω ότι διάφορες χθόνιες και ουράνιες δυνάμεις συνωμότησαν ώστε να μου δοθεί η ευκαιρία να διαλαλήσω μία και μόνη λέξη που θα ακουστεί στη συνέχεια, λέξη-κλειδί, που οδηγεί από το Χάος στην Αρμονία.

Η Αριστερά και το ξυπνητήρι

Η αριστερά σήμερα είναι σαν κάποιον που δεν μπορεί να ξυπνήσει νωρίς το πρωί. Νομίζει ότι έχει κερδίσει ύπνο και ξεκούραση, αλλά στο τέλος καταλαβαίνει ότι το μόνο που κατάφερε, είναι να χάσει τη μέρα.

Είναι ωραίο να είσαι αρεστός και να αρκείσαι στη διεκδίκηση του κατορθώματος της αριστείας σου. Δυστυχώς, ένας κόσμος αποτυχημένων δεν μπορεί παρά να βγάζει συνεχώς τα αντίθετα αποτελέσματα....

Χρόνια τώρα η αριστερά προσπαθεί να σταθεί όρθια σε μια φλούδα πάγου, όταν ο απέναντι είναι πάνω στη βάρκα και την χαιρετά. Κι αντί να διεκδικήσει εκείνη τη βάρκα, προσπαθεί να βρει πιο στέρεους πάγους, για να μη βουλιάξει.

Την ώρα που χιλιάδες πνιγμένοι παλεύουν να κρατηθούν από αυτή τη βάρκα, ελάχιστα είναι τα αυτονόητα που ακούγονται. Διανύουμε, για παράδειγμα, τον τέταρτο χρόνο καταστροφής, κι ακόμη δεν καταφέραμε να μάθουμε ποιος είναι τελικά αυτός που την έφερε.

Πετάει το σπίτι; ...

Το βαλς του θανάτου...

Ενα βαλς χόρεψε στη σύντομη ζωή της η Σάρα - το βαλς του θανάτου με τις αναθυμιάσεις του μονοξειδίου του άνθρακα από το αναμμένο μαγκάλι

Του Γ. Δελαστίκ

Τη μικρή Σέρβα που πέθανε από το μονοξείδιο του άνθρακα των αναθυμιάσεων αυτοσχέδιου μαγκαλιού στη λαϊκή γειτονιά της Ξηροκρήνης στη Θεσσαλονίκη, τη 13χρονη Σάρα, την έκλαψε ολόκληρη σχεδόν η ελληνική κοινωνία. Το δάκρυ του λαού μας, δυστυχής παρηγορία, εμπόδισε το κράτος μας να κλείσει την τραγική μάνα της στη φυλακή, όπως σχεδίαζε αρχικά, φορτώνοντάς της ως... έγκλημα δικό της (!) τον θάνατο του παιδιού της. Μάνα και κόρη ήταν, βλέπετε, μετανάστριες και ο κρατικός μηχανισμός μας είναι πολύ αυστηρός στην τήρηση του γράμματος του νόμου, όταν τον παραβιάζουν μετανάστες που δεν έχουν Ελληνες συνεργούς. Την άλλη τη Σέρβα, την 60χρονη Ροζίτα Μιλοσάβλεβιτς, εκείνη στο Αργος που τη βρήκαν φρικιαστικά πνιγμένη στο υπόγειο θανάτου που έμενε από τα νερά της κατακλυσμιαίας βροχής, εκείνη που ευτυχώς είχε αφήσει τη δική της κόρη στη Σερβία κι έτσι γλίτωσε το κορίτσι από το ταξίδι στον Αδη, δεν την έκλαψε κανένας σχεδόν.

Γιατί ο στόχος είσαι εσύ!

Του Δημήτρη Καπέλλα

Ατμόσφαιρα που πνίγει τις ζωές των ανθρώπων

“ Όταν ακούς τον πρωθυπουργό από το βήμα της βουλής να σου λέει πως «Επιτύχαμε όλους τους στόχους» ένα να θυμάσαι, πως ο στόχος τους είσαι ΕΣΥ!! ”

Διάβασα σήμερα την είδηση ότι στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων ότι αιθαλομίχλη έχει πνίξει την πόλη. Και μάλιστα, συνιστάται τις ώρες της έξαρσης του φαινομένου, να μην κυκλοφορούν στους δρόμους ηλικιωμένοι και παιδιά! Η αιθαλομίχλη όμως δεν πνίγει μόνο πόλεις αλλά και τις ανθρώπινες ψυχές.

Όταν η ανεργία φτάνει στο 28%, όταν «φως» και θέρμανση από κοινωνικά αγαθά έχουν μετατραπεί σε εμπόρευμα και κέρδος, όταν αυτονόητες κοινωνικές παροχές όπως η πρόσβαση στην παιδεία, στην υγεία, ακόμη και στο νερό, είναι υπό αμφισβήτηση είναι σαφές πως πλέον μιλάμε για μια πραγματική κοινωνική ασφυξία και μια εν εξέλιξη ανθρωπιστική κρίση.

Η Μονσάντο και η μυστηριώδης απόσυρση μιας έρευνας

Η Μονσάντο, η κολοσσιαία εταιρεία παραγωγής γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, χρησιμοποιεί αθέμιτα μέσα για να αναπτυχθεί ολοένα και περισσότερο, ασκώντας έλεγχο στην επιστημονική κοινότητα, ενώ εξαπλώνει παράλληλα τις καλλιέργειες της σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων. Eπιμέλεια: Νικολέττα Ρούσσου

Το Νοέμβριο του 2012, η εφημερίδα The Journal of Food and Chemical Toxicology, δημοσίευσε έρευνα με τίτλο «Η μακροπρόθεσμη τοξικότητα του ζιζανιοκτόνου Roundup και του γενετικώς τροποποιημένου αραβόσιτου, ανεκτικό στο Roundup», η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Ζιλ Έρικ Σεραλίνι και την επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Cean της Γαλλίας. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική έρευνα, καθώς είναι η μοναδική μέχρι στιγμής, που μελέτησε τον αντίκτυπο που έχει στην υγεία η διατροφή που βασίζεται στο γενετικώς τροποποιημένο σιτάρι, το οποίο έχει ψεκαστεί με το ζιζανιοκτόνο Roundup της Μονσάντο.

Δεν σας δέχομαι σαν υπουργό, είναι ντροπή σας. ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ

Ο χειμώνας και η διανόηση.

 Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Μπήκαμε ήδη σε ένα χειμώνα με δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ηλεκτρικό και άλλες εκατοντάδες χιλιάδες με ρεύμα μεν, αλλά δίχως πετρέλαιο που προσπαθούν να ζεσταθούν με σόμπες παλιάς τεχνολογίας καίγοντας ό,τι βρουν, με αυτοσχέδια μαγκάλια και μη συντηρημένα τζάκια και καμινάδες, για να μην παγώσουν. Είναι το άλλο πρόσωπο των νοικοκυριών που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, των ανέργων, των υποχρηματοδούμενων ή απλήρωτων εργαζομένων. Ο χειμώνας που μόλις ξεκίνησε ήδη μετρά θύματα. Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Το ζήτημα είναι ολοφάνερα πολιτικό. Τα επιδόματα ψίχουλα δεν καλύπτουν τίποτα, δεδομένου ότι δεκάδες άλλες υποχρεώσεις μένουν απλήρωτες. Είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου για την κοινωνία η αποχώρηση του δήμιου της. Αποτελεί όμως και επιτακτική μας υποχρέωση να διεκδικήσουμε -από μία αριστερή κυβέρνηση- να στηθεί από την αρχή ένα ικανό δίχτυ κοινωνικής και αλληλέγγυας προστασίας που δεν θα αφήνει κανέναν άνθρωπο χωρίς ρεύμα, χωρίς ζέστη, χωρίς τροφή.

Καταδικάζω τον Μαντέλα απ όπου κι αν προέρχεται

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Νέλσον Μαντέλα,δεν είναι από αυτούς που δικαιώνονται μετά θάνατον.Δικαιώθηκε όσο ζούσε,καταργώντας το μεγαλύτερο θεσμοθετημένο ρατσιστικό σύστημα που υπήρχε στη Νότια Αφρική,με την ανοχή των “δημοκρατών” της Δύσης. Αντίθετα με όσα θέλουν να δείχνουν πολλοί υμνητές του σήμερα,οι οποίοι καταδικάζουν τη βία απ όπου κι αν προέρχεται,ο Μαντέλα και γνώρισε τη ρατσιστική βία,και επέλεξε τη βία που αναγκαστικά φέρνει ένας απελευθερωτικός αγώνας.

Το μόνο βέβαιο είναι,πως το Απαρτχάιντ δεν έπεσε επειδή κάποιοι έκαναν επίδειξη πολιτικής ευγένειας,ξεκολλώντας τσίχλες απο τα παγκάκια,ανάβοντας ρεσώ διαμαρτυρίας ή φορώντας λευκά πουκάμισα ως σημαίες αντιβίας.