Φίλε Πιτσιρίκο, καταλαβαίνω πώς νιώθεις και πώς σκέφτεσαι, όμως, εγώ επιμένω πως είναι κρίμα να πεθάνει με τον τρόπο αυτόν ο Νίκος Ρωμανός.
Δεν είναι γιατί είναι νέο παιδί. Πολλά νέα παιδιά χάνουν καθημερινά την ζωή τους θύματα μιας αδίστακτης φασιστικής και αποικιοκρατικής εξουσίας.
Ο Νίκος όμως δεν μοιάζει με κανένα από αυτά με κανέναν από εμάς. Δεν έχει μονάχα την φλόγα του αγνού αγωνιστή και την παλικαριά του ανθρώπου που δεν διστάζει να αναμετρηθεί με τα καθάρματα της εξουσίας ακόμα κι όταν όλοι οι άλλοι φοβούνται και τρέμουν μπροστά της.
Ο Νίκος έχει την στόφα του ηγέτη. Ο Νίκος εμπνέει με τις πράξεις του, δεν παραδίνεται κι αυτό κάνει εχθρούς και φίλους να κοιτούν με θαυμασμό αλλά και με φόβο. Ε λοιπόν, ο Νίκος δεν πρέπει να πεθάνει γιατί δεν έχουμε πολλούς σαν αυτόν. Έχουμε λίγους και θα χρειαστούμε πολλούς τα χρόνια που έρχονται.
Από την άλλη, ο Νίκος δεν πρόκειται να σταματήσει την απεργία του αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα του. Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.
Πρέπει λοιπόν να τον βοηθήσουμε με όλους








.jpg)
