Σουηδία: Η «Μαριάν» ξεκίνησε το ταξίδι της προς τη Γάζα

Δελτίο τύπου της σουηδικής πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για τη Γάζα»

Η «Μαριάν» αναχώρησε το απόγευμα της Κυριακής, 10 Μαΐου από το λιμάνι του Γκέτεμποργκ. Το ψαράδικο πλοίο, που ανήκει από κοινού στις πρωτοβουλίες «Ένα Καράβι για τη Γάζα» της Σουηδίας και της Νορβηγίας, ξεκίνησε για ταξίδι σχεδόν 5.000 ναυτικών μιλίων προς την Ανατολική Μεσόγειο και την αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας.

Η Μαριάν θα ενωθεί με άλλα πλοία και μαζί θα σχηματίσουν τον Στόλο της Ελευθερίας ΙΙΙ με σκοπό να πραγματοποιήσουν μια ειρηνική, μη-βίαιη δράση ώστε να σπάσουν τον παράνομο και απάνθρωπο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας.

Στο πέρασμά της, η Μαριάν θα καλέσει σε κινητοποιήσεις σε ευρωπαϊκά λιμάνια κατά του αποκλεισμού. Τα πρώτα τρία λιμάνια θα είναι το Χέλσινγκμποργκ, το Μάλμε και η Κοπενχάγη. Τα προσεχή λιμάνια θα ανακοινωθούν με δελτία τύπου.

Πρωθυπουργός Αμαρουσίου

Απόστολος Διαμαντής στο TVXS

Οι δηλώσεις του προέδρου των απανταχού δημάρχων κου Πατούλη, πως θα δώσει ευχαρίστως στην Τράπεζα της Ελλάδος τα διαθέσιμα των Δήμων, υπό την προϋπόθεση πως ο Τσίπρας θα παραδεχθεί δημοσίως ότι έχει πρόβλημα είναι πρωτοφανής και φυσικά εντελώς ασυνάρτητη. 

Τι ζητάει επί της ουσίας ο κ. Πατούλης; Να πάει ο πρωθυπουργός στο γραφείο του γονυπετής, να του ομολογήσει πως η κυβέρνηση έχει παταγωδώς αποτύχει, πως έχει δηλαδή αδυναμία να πληρώσει μισθούς, πως κινδυνεύει με χρεοκοπία και ακολούθως, εφόσον ο γενναιόψυχος δήμαρχος κρίνει ειλικρινείς τις διαβεβαιώσεις αυτές, να του δώσει άφεση αμαρτιών, να του χαϊδέψει πατρικά το κεφάλι και να του δώσει τα λεφτά!

Πρώτη φορά παγκοσμίως, φαντάζομαι, γίνεται παρόμοια δήλωση, από έναν απλό δήμαρχο, μιας κάποιας συνοικίας. Και ας αρχίσουμε από τα βασικά. Η κυβέρνηση έχει εκδώσει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία υποχρεώνει τους Δήμους να μεταφέρουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Η Πράξη αυτή δεν εξαρτάται από την ψυχολογία ή την διάθεση του Πατούλη ή του κάθε απίθανου δημάρχου. Είναι μια πράξη της διοίκησης υποχρεωτικώς εκτελεστή. Κανένας δεν πρόκειται φυσικά να ρωτήσει τον Πατούλη. Απλώς η κυβέρνηση θα δώσει εντολή στις τράπεζες να υλοποιήσουν την Πράξη. Τέλος.

Αλλά και επί της ουσίας, τα διαθέσιμα αυτά δεν ανήκουν στον δήμαρχο. Είναι διαθέσιμα ενός οργανισμού δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος φυσικά υπόκειται απολύτως στις αποφάσεις της κεντρικής διοίκησης. Απ’ όσο ξέρω κράτος Αμαρουσίου ή Αγουλινίτσας δεν υφίσταται, ώστε να αποφασίζει ελευθέρως για τα διαθέσιμά του. Το κράτος είναι το ελληνικό, το οποίο έχει κεντρική κυβέρνηση, έχει κράτος που αποφασίζει για όλους. 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας: Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης

Κατά την διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, με την καθοδήγηση των Αμερικανών και με βάση τη στρατηγική της κυβέρνησης της Αθήνας για την εκκένωση της υπαίθρου ώστε να χάσει ο Δημοκρατικός Στρατός κάθε δυνατότητα στήριξης για εφεδρίες ή υλικό, στον ντόπιο πληθυσμό, οργανώθηκε παράλληλα η μαζική συγκέντρωση και μεταφορά στα μεγάλα αστικά κέντρα των παιδιών από τα χωριά της Ηπείρου, της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας και της Θράκης.
Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση υπολόγισε σε 150.000 τα παιδιά που εκτοπίστηκαν από τις περιοχές τους κι από τα οποία ένα μικρό μονάχα μέρος ακολούθησε τους γονείς στις πόλεις ενώ τα υπόλοιπα κλείστηκαν στα «ιδρύματα» της Φρειδερίκης που η ίδια αποκαλούσε "Παιδουπόλεις". Ο δρόμος των παιδιών του εμφυλίου διακλαδώνονταν στην φρίκη και την εκμετάλλευση.

Σύμφωνα με στοιχεία που περιέχονται στους φακέλους του Ιδρύματος της Βασιλικής Πρόνοιας και βρίσκονται στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, τον Ιούλη του 1947 εγκαινιάστηκε στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης η πρώτη «παιδούπολη», στην οποία κλείστηκαν 500 παιδιά. Στις αρχές του Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου εγκαινιάζονται τέσσερις νέες παιδουπόλεις σε Ιωάννινα, Λάρισα, Βόλο και Καβάλα. Το Γενάρη του 1948 σ' ολόκληρη την Ελλάδα λειτουργούν 52 «παιδουπόλεις», στις οποίες έχουν «μαντρώσει» 18.000 παιδιά, όπου εφαρμόζεται το σύστημα της «πειθαρχημένης διαβίωσης». Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, τα παιδιά αντιμετωπίζονται σαν στρατιώτες. Ο αριθμός αυτός των κρατούμενων-παιδιών, αυξάνεται για να φτάσει αργότερα γύρω στο 1949 στις 28.000. Ο αριθμός των παιδιών των παιδουπόλεων μέχρι το 1968 έφτασε τα 36.562.

Μάθημα ανυποταξίας από τον αρχηγό των ανυπότακτων: ο Γλέζος έκοψε το βραχιολάκι που του έδωσαν να φορέσει στη Μπούντεσταγκ

Ομιλία του Μανώλη Γλέζου στην επίσημη εκδήλωση που διοργάνωσε στο Γερμανικό Κοινοβούλιο η κοινοβουλευτική ομάδα του Die Linke για την αντιφασιστική νίκη και το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Κλείνοντας ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε στον «εξονυχιστικό» έλεγχο που υπέστη στην είσοδο της Μπούντεσταγκ, για να τονίσει ότι ο ίδιος στην Ελλάδα κυκλοφορεί χωρίς αστυνομική προστασία. Σε μια συμβολική κίνηση, ύψωσε το χέρι του, έδειξε το χάρτινο «βραχιολάκι» που του είχαν δώσει στην είσοδο, το έκοψε και δήλωσε: «Να σπάσετε τα δεσμά της βίας, της καταστολής και της εκμετάλλευσης!», για να δεχθεί το παρατεταμένο και ενθουσιώδες χειροκρότημα των παρευρισκομένων.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα ο Μ.Γλέζος αναφέρθηκε στην στρατιωτική ήττα του ναζισμού 70 χρόνια πριν - 8 Μαίου 1945 - και κάλεσε όλους να συστρατευθούν στον αγώνα και για την ιδεολογική εξαφάνιση του ναζισμού.

Ο Μ. Γλέζος τόνισε επανειλημμένα ότι ο γερμανικός λαός δεν φέρει ευθύνη για τις θηριωδίες των ναζί.

Εκτοπισμένοι στο όνομα της «ανάπτυξης»

Στην Αιθιοπία, ένα εκπαιδευτικό και υγειονομικό πρόγραμμα της Π.Τ. το 2011 συνδυάστηκε με μια εκστρατεία μαζικού εκτοπισμού πολιτών, ενώ οι μονάδες που ήταν υπεύθυνες για τις εκκενώσεις οικισμών άνοιξαν πυρ κατά χωρικών

που διαμαρτύρονταν | TONY KARUMBA/ GROUNDTRUTH

Χριστίνα Πάντζου

Η Γκλάντις Τσεπκεμόι ίσα που πρόλαβε να πάρει τον ενός έτους γιο της, λίγες κονσέρβες και κουβέρτες προτού οι rangers της Δασικής Υπηρεσίας της Κένυας βάλουν φωτιά στο σπίτι της.

Το κεχρί τους, πέντε σακιά καλαμπόκι και τέσσερις κυψέλες έγιναν στάχτη και η οικογένεια τώρα τρέφεται μόνο με πατάτες και γάλα. «Συχνά τα βράδια πέφτουμε για ύπνο χωρίς να έχουμε φάει τίποτα όλη μέρα και τα παιδιά κλαίνε γιατί πεινάνε».

Σαν κι αυτούς, χιλιάδες ιθαγενείς Σένγκουερ της Κένυας εκτοπίστηκαν βίαια από τις εστίες τους από τότε που εφαρμόστηκε πρόγραμμα δασοπροστασίας στα όρη Τσερνγκάνι, χρηματοδοτούμενο με 68,5 εκατ. δολάρια από την Παγκόσμια Τράπεζα, με στόχο -θεωρητικά- να συνδράμει τις αρχές «στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κοινοτήτων και στη συν-διαχείριση των υδάτων και των δασών». Αντ’ αυτού χρησιμοποιήθηκε για να τους διώξει από τα πατρογονικά τους εδάφη.

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Η μάνα με το παιδί «στον δρόμο προς το μεροκάματο».

 Εικόνα από τη μεταπολεμική Ελλάδα [Μπαλάφας]

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
Άγγελος Βλάχος

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,
μ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.
Τρέχει ο νιος, τη μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη....
Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:
- Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!

 

 http://aitoloakarnaniko.net/new/poetry-literature/199-mother-heart

H ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΑΤΙΜΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΟ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ‘’ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ’’ (10/5) ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

«Αν ήμασταν έτοιμοι να προσυπογράψουμε μια συμφωνία υποταγής, τότε η συμφωνία θα είχε τελειώσει από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την κυβέρνηση» δηλώνει ο Υπουργός ΠΑΠΕΝ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, σε συνέντευξή του στο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» και υπογραμμίζει ότι η συμφωνία με τους εταίρους, ή θα έχει συμβατότητα με τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, ή δεν θα υπάρξει.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, μιλώντας στον δημοσιογράφο Γιάννη Μακρυγιάννη, τονίζει ότι οι κόκκινες γραμμές παραμένουν αξεθώριαστες για την κυβέρνηση, ενώ μια «άτακτη υποχώρηση» ή μια «ταπεινωτική υποταγή» θα σήμαινε ταφόπλακα δεκαετιών για την Αριστερά και «τελική λύση» καταστροφής για τον τόπο. Η κυβέρνησή μας δεν πρόκειται να κάνει ποτέ μια συμφωνία υποταγής, τόνισε ο Παναγ. Λαφαζάνης και συνέχισε λέγοντας πως «η Αριστερά έχει μια πολύ μεγάλη αγωνιστική ιστορία για να διαπράξει μια τόσο βαριά ατιμία σε βάρος του λαού μας».

Όπως αναφέρει ο Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η σκληρή νεοφιλελεύθερη κατεδάφιση που επιδιώκουν να επιβάλλουν στην Ελλάδα οι λεγόμενοι εταίροι, δεν μπορεί να εξωραϊσθεί απλώς με την προσωρινή αποφυγή κάποιων από τα πιο ακραία και άγρια αντικοινωνικά μέτρα.

Έντιμος συμβιβασμός

Έντιμος συμβιβασμός

Δεν υπάρχει έντιμος συμβιβασμός.

Στην πολιτική, αν διαπιστώσεις πως δεν μπορείς -ή δεν σου επιτρέπουν- να εφαρμόσεις το πρόγραμμα για το οποίο σε εξέλεξαν οι πολίτες, έχεις μια μόνο επιλογή:

Eνημερώνεις όλους τους πολίτες της χώρας σου, και στη συνέχεια παραιτείσαι και πας στο σπίτι σου.

Αυτό είναι έντιμο.

Και δεν είναι συμβιβασμός.

http://pitsirikos.net

Η ΤτΕ υπονομεύει την κυβέρνηση; - Έντονη αντίδραση Μαξίμου - Εσωτερική μονταζιέρα

Να διαψεύσει το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της σημερινής «Εφημερίδας των Συντακτών» σχετικά με στοχευμένες διαρροές της Τράπεζα της Ελλάδος εναντίον της κυβέρνησης, αν δεν ευσταθεί, καλεί το Μέγαρο Μαξίμου την διοίκηση της. Αν οι καταγγελίες ισχύουν το γεγονός αυτό αποτελεί «πλήγμα στην ανεξαρτησία της ΤτΕ» τονίζουν κυβερνητικές πηγές.

«Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να κινήσει τις διαδικασίες απόδοσης ευθυνών, ούτως ώστε να σταματήσουν κάποιοι στο εσωτερικό της να πλήττουν την Κυβέρνηση σε μία τόσο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα», διαμηνύουν οι ίδιες πηγές.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα που επιγράφεται «Ροκανίζουν την κυβέρνηση», e-mail στενού συνεργάτη του διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα προς γνωστό δημοσιογράφο με τίτλο «ο λογαριασμός των 100 ημερών», επιχειρηματολογεί άκρως αρνητικά για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης.

Όπως προκύπτει από το e-mail που έχει στην κατοχή της η εφημερίδα οι διαρροές στοχεύουν να παρουσιάσουν την εικόνα μιας ήδη χρεοκοπημένης χώρας «πριν καν αρχίσει η συζήτηση για χρεοκοπία...». Από την επιστολή προκύπτει ότι και στην Ελλάδα, όπως και στις Βρυξέλλες, λειτουργεί εσωτερική «μονταζιέρα» και ένα από τα «ορμητήριά» της είναι το γραφείο του διοικητή της ΤτΕ. Μέσω αυτής προσφέρεται επιχειρηματολογία σε δημοσιογράφους προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος, η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς να αποτελέσει απλώς μια παρένθεση.

Ο μοναχικός θρήνος - το ζεϊμπέκικο

Του Διονύση Χαριτόπουλου

Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα· είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται.
Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.

Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη. Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε. Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής:

Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι,
ρίξε μια γλυκιά πενιά,
σαν γεμίσω το κεφάλι,
γύρνα το στη ζεϊμπεκιά.
(Τσέτσης)

Περί «έντιμου συμβιβασμού»

Του Στάθη Κουβελάκη

Σύντομες σκέψεις για τη σχέση πολιτικής, ηθικής και ιδεολογίας
Η αναφορά, με θετικό ή αρνητικό πρόσημο, στην έννοια του «έντιμου συμβιβασμού» έχει μια κεντρική θέση στην τρέχουσα συγκυρία. Ίσως να μην είναι λοιπόν χάσιμο χρόνου αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε τη βαθύτερη σημασία αυτής της διατύπωσης και των συνδηλώσεων στις οποίες παραπέμπει.

Ας αρχίσουμε από τη δεύτερη λέξη, το «συμβιβασμό». Το «συν», που ενώνεται με το «βαίνω», υποδηλώνει την έννοια της αμοιβαιότητας, δηλαδή ότι οι υποχωρήσεις γίνονται και από τις δύο πλευρές, έστω και άνισα, αλλά τουλάχιστον συγκρίσιμα. Για να έχει νόημα αυτή η ανταλλαγή, οι κινήσεις των δύο μερών οφείλουν, με άλλα λό
Περί «έντιμου συμβιβασμού». Του Στάθη Κουβελάκη


για, να είναι αν όχι αυστηρά ισοδύναμες, τουλάχιστον επιδεκτικές ενός (κοινού) μέτρου. Ως εκ τούτου, αν διαπιστωθεί ότι η μία πλευρά, η ισχυρότερη προφανώς, δεν κάνει καμιά υποχώρηση, τότε δεν πρόκειται περί συμβιβασμού. Ο όρος είναι απλά φύλλο συκής για να συγκαλυφθεί η επιδίωξη της κατά κράτος επικράτησης.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο επίπεδο: το ηθικό. Στο «έντιμο» του «έντιμου συμβιβασμού» βρίσκουμε την έννοια της τιμής. Για να το πούμε διαφορετικά, ένας τέτοιος συμβιβασμός προϋποθέτει έναν «κώδικα τιμής» επίσης κοινό για τις δύο πλευρές. Κάτι που, βεβαίως, παραπέμπει στην έννοια της αμοιβαιότητας για την οποία έγινε λόγος παραπάνω. Γι’ αυτό και με μια έννοια κάθε πραγματικός συμβιβασμός είναι «έντιμος». Έχει κανείς ποτέ ακούσει να γίνεται λόγος για έναν «άτιμο συμβιβασμό»;