Ζ. Κωνσταντοπούλου: ΜΜΕ διαπλοκής ως νέες ερπύστριες καταδυναστεύουν τον ελληνικό λαό

«Η Ελλάδα βρίσκεται σε διαπραγμάτευση σε πλαίσιο και σε καθεστώς που δημιούργησαν άλλοι. Αυτοί, οι άλλοι, οφείλουν να απαντήσουν στα ευρήματα της Επιτροπής μας» υπογράμμισε η Ζ. Κωνσταντοπούλου και πρόσθεσε: «Οι κερδισμένες τράπεζες από τη διαδικασία του μνημονίου, πληρώνουν διαφημίσεις στα ΜΜΕ, την ώρα που τα ΜΜΕ για την διαφημιστική δαπάνη δεν έχουν αποδώσει τον οφειλόμενο φόρο»

Δριμεία κριτική στα μέσα ενημέρωσης άσκησε η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου για τον ρόλο του διαδραματίζουν υπέρ του μνημονίου, όπως είπε. «Υπάρχουν ΜΜΕ διαπλοκής που ως νέες ερπύστριες καταδυναστεύουν τον ελληνικό λαό», τόνισε κατά την συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση της Προκαταρκτικής Έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους.

Η Πρόεδρος της Βουλής ρωτήθηκε αν συμφωνεί με την διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνηση η οποία ζητά από τους πιστωτές συνέχιση του προγράμματος χρηματοδότησης, απομείωση (και όχι διαγραφή) του χρέους καθώς επίσης και αν υποστηρίζει πως δεν πρέπει να πληρωθεί η δόση προς το ΔΝΤ.

Αντιλαμβανόμενη τον πολιτικό χαρακτήρα της ερώτησης, που έγινε από δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ, η κ. Κωνσταντοπούλου επεσήμανε πως «η Ελλάδα βρίσκεται σε διαπραγμάτευση σε πλαίσιο και σε καθεστώς που δημιούργησαν άλλοι. Αυτοί, οι άλλοι, οφείλουν να απαντήσουν στα ευρήματα της Επιτροπής μας», απάντησε και τόνισε πως «όταν κατατίθενται τέτοια πορίσματα όπως της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους είναι απογοητευτικό να γίνονται τέτοιες ερωτήσεις».

Το πόρισμα της Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους

Η Προκαταρκτική Έκθεση παρουσιάζει μια πρώτη χαρτογράφηση των κεντρικών προβλημάτων και ζητημάτων του δημόσιου χρέους. Επισημαίνει τις κομβικής σημασίας παρανομίες οι οποίες συνδέθηκαν με τη σύναψη των δανείων, και ανιχνεύει τη νομική θεμελίωση επάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί η μονομερής αναστολή της αποπληρωμής του.

Από το LEFT 

Σύνοψη

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Έχει να διαλέξει ανάμεσα στο να συνεχίσει τα αποτυχημένα προγράμματα μακροοικονομικής προσαρμογής που της επέβαλαν οι δανειστές και στο να προχωρήσει, σπάζοντας τα δεσμά του χρέους, σε μια αληθινή αλλαγή. Πέντε χρόνια αφότου ξεκίνησαν τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, η χώρα παραμένει βυθισμένη σε κρίση –οικονομική και κοινωνική, οικολογική και δημοκρατική. Το μαύρο κουτί του χρέους μένει σφραγισμένο, και μέχρι πρότινος κανένας επίσημος φορέας, ελληνικός ή ξένος, δεν επεδίωξε να φέρει στο φως την αλήθεια για το πώς και γιατί η χώρα καθυποτάχθηκε στο καθεστώς της Τρόικας. Το χρέος, στο όνομα του οποίου ισοπεδώθηκαν τα πάντα, παραμένει ο γνώμονας της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής, που οδήγησε στη βαθύτερη και πιο μακρόχρονη ύφεση σε ευρωπαϊκό έδαφος και σε καιρό ειρήνης.

Η ιδεολογία της υποταγής

Του Δημήτρη Μηλάκα

Επί πενταετία η Ελλάδα βρίσκεται σε πρόγραμμα διάσωσης και όπως μας λένε η χώρα συντηρείται και υπάρχει χάρη της μεγαλοψυχίας αυτών που τη διασώζουν. Θα πρέπει λοιπόν να είμαστε ευγνώμονες στους ευεργέτες μας και να προσαρμοζόμαστε πρόθυμα στις οδηγίες τους. Αυτοί ξέρουν…

Μας λένε, «αυτοί που ξέρουν», ότι για να επιβιώσουμε θα πρέπει:

Να προσφέρουμε (ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη διάσωσή μας) την επόμενη τετραετία το 12,5% του ΑΕΠ της χώρας καθώς το 25% που ήδη έχουμε καταβάλει τα πέντε τελευταία χρόνια δεν είναι αρκετό

Να συνεχίσουμε το ξήλωμα των αναχρονιστικών δομών μας που εξασφάλιζαν τα στοιχειώδη στην παιδεία (30% μείωση δαπανών μέχρι τώρα) και την υγεία (πάνω από 33% μέχρι στιγμής)

Να απαλλαγούμε από το βάρος της υποχρέωσης απέναντι στους γονείς και στους παππούδες μας και να τους αντιμετωπίσουμε ως άχρηστα (καθώς δε συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία) υποκείμενα τα οποία καλό θα είναι να μάθουν να ζουν με 300 ευρώ

Να εκσυγχρονίσουμε τις αντιλήψεις μας περί του δημόσιου ελέγχου στην παραγωγή μιας σειράς αγαθών όπως είναι η ενέργεια και το νερό, και να τα ξεπουλήσουμε, όπως ξεπουλήσαμε υποδομές (λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους) κτήρια, δάση, παραλίες…Μας λένε «αυτοί που ξέρουν» ότι για το χάλι της χώρας και το αδιέξοδο είμαστε εμείς που φταίμε, γιατί:

Μαζί τα φάγαμε

Αυτή είναι η Προκαταρκτική Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους

Σύνοψη

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Έχει να διαλέξει ανάμεσα στο να συνεχίσει τα αποτυχημένα προγράμματα μακροοικονομικής προσαρμογής που της επέβαλαν οι δανειστές και στο να προχωρήσει, σπάζοντας τα δεσμά του χρέους, σε μια αληθινή αλλαγή. Πέντε χρόνια αφότου ξεκίνησαν τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, η χώρα παραμένει βυθισμένη σε κρίση –οικονομική και κοινωνική, οικολογική και δημοκρατική. Το μαύρο κουτί του χρέους μένει σφραγισμένο, και μέχρι πρότινος κανένας επίσημος φορέας, ελληνικός ή ξένος, δεν επεδίωξε να φέρει στο φως την αλήθεια για το πώς και γιατί η χώρα καθυποτάχθηκε στο καθεστώς της Τρόικας. Το χρέος, στο όνομα του οποίου ισοπεδώθηκαν τα πάντα, παραμένει ο γνώμονας της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής, που οδήγησε στη βαθύτερη και πιο μακρόχρονη ύφεση σε ευρωπαϊκό έδαφος και σε καιρό ειρήνης.

Επείγει λοιπόν να εξετασθεί μεθοδικά, και είναι κοινωνική μας ευθύνη, μια σειρά νομικών, κοινωνικών και οικονομικών ζητημάτων σε σχέση με το χρέος. Για ν’ αποκριθεί σ’ αυτή την ανάγκη η Βουλή των Ελλήνων σύστησε τον Απρίλιο του 2015 την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Η εντολή που ανατέθηκε στην Επιτροπή Αλήθειας ήταν να ερευνήσει πώς δημιουργήθηκε και διογκώθηκε το δημόσιο χρέος, με ποιούς τρόπους και για ποιούς λόγους συνάφθηκε, και πώς επηρέασαν την οικονομία και τη ζωή του ελληνικού λαού οι καταναγκαστικές προϋποθέσεις (αιρεσιμότητες, conditionalities) οι οποίες συνόδευαν τα νέα δάνεια. Και επίσης να κάνει γνωστά στο εσωτερικό και το εξωτερικό τα ζητήματα που συνδέονται με το ελληνικό δημόσιο χρέος, καθώς και να ερευνήσει ποιές επιλογές υπάρχουν για την κατάργηση του, και ποιά επιχειρήματα μπορούν να διατυπωθούν σχετικά.

Χαμουραμπί και διαγραφή χρεών … ή pacta sunt servanta?

Ο βασιλιάς Χαμουραμπί είχε διαγράψει τέσσερις φορές τα χρέη των πολιτών

Στον κώδικα Χαμουραμπί, που φυλάσσεται στο μουσείου του Λούβρου, ρυθμίζονται μεταξύ άλλων και οι σχέσεις μεταξύ πολιτών και πολιτείας.

Στον επίλογο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι οι ισχυροί δεν πρέπει να καταπιέζουν τους αδύναμους και ότι οι νόμοι πρέπει να προστατεύουν τις χήρες και τα ορφανά και να είναι δίκαιοι απέναντι στους αδύνατους.

Στα 42 χρόνια της βασιλείας τους, ο σοφός αυτό ηγεμόνας διέταξε τέσσερις φορές την διαγραφή των χρεών που είχαν οι πολίτες στο κράτος και σε άλλους πιστωτές. Από την αποκρυπτογράφηση των κειμένων αποδείχθηκε ότι οι διαγραφές αυτές έγιναν τα έτη 1792, 1780, 1771, και 1762 Π.Χ.

Η διαγραφή των χρεών γινόταν με κάθε επισημότητα και μέσα σε γιορτινή ατμόσφαιρα, με το σπάσιμο των πήλινων πινάκων που διατηρούνταν στους ναούς με τα χρέη του καθενός, με μόνη εξαίρεση τα χρέη μεταξύ εμπόρων.

Η διαγραφή των χρεών συνοδευόταν και από την αποκατάσταση των οφειλετών που είχαν χάσει την περιουσία τους .Οι πιστωτές όφειλαν επί ποινή θανάτου να επιστρέψουν την γη ή την κατοικία που είχαν αποκτήσει από τους αγρότες για την αποπληρωμή των χρεών τους..

Έξυπνος φαίνεσαι… μη μου λες μαλακίες

Πλατεία Κάνιγγος. Χτυπάει ένεση σε μια άκρη. Στέκομαι από πάνω του.

- Τι λες, θα τα καταφέρεις να ζήσεις;

- (Σηκώνει αργά το κεφάλι του). Προσπαθώ ρε φίλε, προσπαθώ… (Αργή είναι και η ομιλία του).

- Εγώ λέω ότι θα πεθάνεις. Και σύντομα μάλιστα.

- Το ξέρω ρε φίλε, αλλά τι να κάνω… δεν έχω που να πάω… τι να κάνω… καταστράφηκα.

- Πώς σε λένε;

- Παύλο.

- Σκύψε το κεφάλι σου Παύλο να μην φαίνεσαι, να σε πάρω μια φωτογραφία, να δουν την κατάντια σου μπας και σώσουμε κανά παιδάκι.

- Πάρε με ρε φίλε, πάρε με… μακάρι να σωθούν τα παιδάκια, μακάρι μακάρι μακάρι…

Μακάρι.

(Εικόνες καθημερινές, που τις έχουμε ξαναδεί δω και κει. Δεν συγκινούν πια κανέναν. Αν δεν δεις την εικόνα μπροστά στα μάτια σου, αν δεν μιλήσεις με αυτά τα ναυάγια της ζωής, αν δεν αντικρίσεις στα μάτια τους το θάνατο που ζυγώνει, δεν θα καταλάβεις τίποτα.

Αγκαλιάστε τα παιδιά σας. Το έχουν ανάγκη. Το φέισμπουκ, η καφετέρια και η καριέρα, μπορούν να περιμένουν. Αυτά όχι.)

Μια βρώμικη ιστορία…

 Της Κατερίνας Ακριβοπούλου

Εκτός από αυτούς τους (ειδικούς) που μπορούσαν να αρθρώσουν δημόσιο λόγο και επομένως να επηρεάζουν την κοινή γνώμη υπήρξαν και οι (εργάτες) του διαδικτύου που αποτελούν μεγάλο αχαρτογράφητο κεφάλαιο του μνημονιακού σχεδιασμού και υπεύθυνο για την άνοδο του φασισμού.

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου στο altsantiri

Πάλι θα χάσουν τον ύπνο τους οι… υπεράνω πάσης υποψίας -τρόπος του λέγειν, δηλαδή- ευυπόληπτοι δημοσιογράφοι και άλλοι δημοσιολογούντες, που τα χρόνια της βαρβαρότητας έκαναν καριέρα και λεφτά προπαγανδίζοντας την αναγκαιότητα του μνημονίου, διαβάλλοντας τα θύματά του, δηλαδή την κοινωνία, και προβοκάροντας κάθε αντιμνημονιακή στάση και άποψη…

Τους ξέρουμε καλά και, εάν πάνε όλα καλύτερα, θα τους μάθουμε και επισήμως, χωρίς τον κίνδυνο κάποιου «τυχαίου ατυχήματος»…

Μετά τις αποκαλύψεις που έκανε χθες στην Επιτροπή της Βουλής για το Χρέος ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, η Επιτροπή εξετάζει τις νομικές δυνατότητες, προκειμένου να ζητήσει επισήμως από τον υπεύθυνο επικοινωνίας του Ταμείου, Τζέρι Ράις, την εν λόγω λίστα.

Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται αυτό το «παιχνίδι».

Οι 2+1 παγίδες των δανειστών

Το παιχνίδι το έχασαν όταν δεν κατάφεραν να κάνουν αντιπολίτευση την ΔΗΜΑΡ και την ΧΑ.Επίσης σημαντικό ρόλο έπαιξε που δεν κατάφεραν να ελέγξουν τους Ανελ και στη συνέχεια να μην τους επιτρέψουν να μπουν στη βουλή.Τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν μια απρόβλεπτη κυβέρνηση χωρίς Τατσόπουλους και Νταβρήδες και μια αντιπολίτευση το λιγότερο αστεία.

Το plan A απέτυχε όταν η ΔΗΜΑΡ η ακόμη και η ΧΑ δεν πήραν την τρίτη θέση στις εκλογές του Μαίου του 12.

Το plan B απέτυχε όταν δεν έπιασε η θεωρία των δύο ακρων και απέτυχε η προβοκάτσια της δολοφονίας του Φύσσα

Το plan C απέτυχε όταν δεν κατάφεραν να διαλύσουν τους Ανελ και να βρούνε τους 180 πρόθυμους για την εκλογή ΠτΔ.

Το έσχατο plan απέτυχε όταν δεν μπόρεσαν να αφήσουν τον Σύριζα χωρίς συμμάχους στην βουλή στις πρόσφατες εκλογές.

Από εκεί και πέρα λειτουργούν σπασμωδικά σε αχαρτογράφητες περιοχές

Στέλιος Κούλογλου στο TVXS

ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΡΟΣ ΤΣΙΠΡΑ: ΜΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΕΡΚΕΛ!

ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟΔΟΜΟΥΝ ΤΟ ΦΟΒΗΤΡΟ ΤΟΥ GREXIT

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Καθώς έχουμε μπει, κατά τα φαινόμενα, στην τελική ευθεία της διαπραγμάτευσης με τους «εταίρους», κορυφώνεται στα όρια τουπαροξυσμού η εκστρατεία ιδεολογικής τρομοκρατίας εναντίον του ελληνικού λαού και παράλυσης- παράδοσης της κυβέρνησής του. Όσοι υποστηρίζουν ως «μη χείρον» την άνευ όρων συνθηκολόγηση, αρκούνται να μηρυκάζουν τα επιχειρήματα του «ακραίου Κέντρου» που κυβερνά την Ευρώπη και ευελπιστεί να επιστρέψει σύντομα και στην Ελλάδα: κάθε σκέψη για στάση πληρωμών με στόχο τη γενναία διαγραφή του χρέους είναι τρέλλα αντάξια «οικονομικών βομβιστών αυτοκτονίας», καθώς θα μας οδηγήσει αυτομάτως στην έξοδο από το ευρώ, η οποία, με τη σειρά της, θα φέρει ένα είδος «οικονομικού πυρηνικού χειμώνα». Επιπλέον, μια τέτοια ρήξη δεν θα είχε καμία σχέση με τις αριστερές αξίες, αντίθετα θα μας κατέτασσε στο ίδιο στρατόπεδο με δεξιούς ή και ακροδεξιούς εθνικιστές, όπως η Μαρίν Λεπέν και ο Νάιτζελ Φάρατζ, τους μόνους, εκτός συνόρων, που επιδιώκουν την αποδόμηση της Ε.Ε.

Σ’αυτό το φόντο, έχει μεγάλη σημασία να σπάσει η Αριστερά το Τείχος της λογοκρισίας που υψώνουν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, αποσιωπώντας τις ενοχλητικές φωνές που χαλάνε το τρομοκρατικό τους αφήγημα. Φωνές που αμφισβητούν εξ αριστερών την ευρωζώνη, καλώντας τον Αλέξη Τσίπρα να... μην υποχωρήσει στη Μέρκελ και να μην απογοητεύσει οικτρά όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά και τους πολλούς Ευρωπαίους πολίτες που είδαν με συμπάθεια και ελπίδα τον σχηματισμό κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Δύο εκπρόσωποι αυτού του ρεύματος σκέψης, που διευρύνεται σε πείσμα του ευρωϊερατείου και των υπηρετών του, είναι ο γνωστός αρθρογράφος του βρετανικού Guardian Σέιμας Μάιλν και ο έγκριτος Γερμανός κοινωνιολόγος, ομότιμος διεθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στην Κολωνία, Βόλφγκανγκ Στρέεκ.

GUARDIAN: Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ

«Η Ευρώπη πρέπει να σώσει την Ελλάδα για να σώσει τον εαυτό της», τιτλοφορεί το σημερινό του άρθρο στη βρετανική εφημερίδα Guardian ο βρετανός ιστορικός και καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Τίμοθι Γκάρτον Ας.

Οι συνέπειες της παραμονής της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης θα είναι άσχημες, αλλά αυτές της ενδεχόμενης εξόδου της θα είναι χειρότερες, υπογραμμίζει ο βρετανός ιστορικός.

Δεν θα είναι απλά οικονομικές, εξηγεί, αλλά και ανθρώπινες, γεωπολιτικές και ιστορικές. Η Ευρώπη δεν θα είναι ποτέ η ίδια ξανά, τονίζει ο Γκάρτον Ας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, εάν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι θα μπορούσε να συμβεί.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές συνέπειες για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη θέση της στον κόσμο, προειδοποιεί στο άρθρο του. Είτε μια έξοδος από την ευρωζώνη θα πρέπει να συνεπάγεται – σε αυστηρά θεωρητική νομική βάση – και έξοδο από την ΕΕ είτε όχι, στην πράξη τα άλλα κράτη-μέλη θα προσπαθούσαν να διατηρήσουν την Ελλάδα εντός της ΕΕ – και, στη χειρότερη περίπτωση, μια αποδέσμευση από την ΕΕ πρακτικά θα έπαιρνε χρόνια.

Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας - Συγκέντρωση στο Σύνταγμα την Τετάρτη 17 Ιουνίου στις 19:30

Μετά το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών, η διαπραγμάτευση (ξανά) περνά στα χέρια του λαού.....Διαδικτυακό κάλεσμα, για συγκέντρωση στο Σύνταγμα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, την Τετάρτη 17 Ιουνίου και ώρα 19:30, υπάρχει εδώ και λίγη ώρα στο facebook, το οποίο αναφέρει:

"Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας. Γκρεμίζουμε τη λιτότητα 

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καταργήσει το δημοκρατικό δικαίωμα ενός λαού, ολόκληρης της κοινωνίας να αποφασίζει για το μέλλον του. Δεν έχουν δικαίωμα οι «δανειστές» να προσβάλουν την αξιοπρέπειά μας και να προσπαθούν να ακυρώσουν τη λαϊκή εντολή για τερματισμό της λιτότητας. 

Ήδη η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει πολλές υποχωρήσεις στην προσπάθεια να αποφύγει τις απειλές και τους εκβιασμούς, δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλα βήματα πίσω. Η κυβέρνηση δεν έχει άλλο δρόμο από το να μην αποδεχθεί την όποια συμφωνία, αλλά να δώσει λύση με βάση τη λαϊκή εντολή που έχει λάβει.

Ασφαλώς, δεν πρόκειται για εύκολη απόφαση, ωστόσο είναι η μόνη που ανταποκρίνεται στο αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου και, κυρίως, η μόνη που υπερασπίζεται τις ανάγκες και την αξιοπρέπεια της ελληνικής κοινωνίας.