Σενάρια εκτροπής

του Τάσου Παππά

Λένε οι ιστορικοί, και έχουν δίκιο, ότι η περίοδος της μεταπολίτευσης ήταν η πιο ομαλή πολιτικά περίοδος της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ούτε πραξικοπήματα ούτε ωμές παρεμβάσεις του ξένου παράγοντα ούτε παρακράτος, όπως το γνωρίσαμε τη μετεμφυλιακή εποχή, ούτε ανώμαλες καταστάσεις, όπως ήταν τα Ιουλιανά το 1965.

Ο κοινοβουλευτισμός λειτούργησε σχετικά καλά, είχαμε εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία - η παντοκρατορία της Δεξιάς τελείωσε το 1981 και ο συναινετικός δικομματισμός επλήγη τον Ιανουάριο του 2015 με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και έτσι για πρώτη φορά από το 1947 αναδείχθηκε στην Ελλάδα μια κυβέρνηση στ' αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας.

Ο απολογισμός σε γενικές γραμμές είναι θετικός. Ωστόσο, πρέπει να πούμε ότι δεν ήταν μια τελείως ανέφελη ιστορική φάση.

Για παράδειγμα, είχαμε την παραπομπή ενός πρωθυπουργού στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (1991) και δύο ανατροπές κυβερνήσεων: του Μητσοτάκη το 1993 με βάσιμες ενδείξεις για εξαγορά βουλευτών από πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες και του Γ. Παπανδρέου με βελούδινο πραξικόπημα, το οποίο οργάνωσαν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και εκτέλεσαν το πολιτικό προσωπικό της Νέας Δημοκρατίας και ένα τμήμα του στελεχικού δυναμικού του ΠΑΣΟΚ.

Πικετί: Η Γερμανία δεν μπορεί να μιλάει για χρέη – Δεν έχει πληρώσει ποτέ τα δικά της

Ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί εκτιμά ότι το πρόβλημα του χρέους αφορά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο την Ελλάδα.

«Χρειαζόμαστε μια διάσκεψη για το σύνολο των χρεών της Ευρώπης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», δήλωσε ο Πικετί σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit. «Μια αναδιάρθρωση του χρέους δεν είναι αναπόφευκτη μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες», πρόσθεσε.

Ο Γάλλος οικονομολόγος επέκρινε επίσης τη στάση της γερμανικής κυβέρνησης σε σχέση με το ελληνικό ζήτημα.

«Είναι μεγάλο λάθος η υπονόμευση της δημοκρατίας στην Ευρώπη, όπως κάνει τώρα η Γερμανία προκειμένου να επιβάλλονται κανόνες προερχόμενοι κυρίως από το Βερολίνο σχετικά με τα χρέη των κρατών», εκτιμά ο Πικετί.

Η Γερμανία είναι η χώρα που δεν έχει πληρώσει ποτέ τα χρέη της. «Δεν μπορεί να δίνει μαθήματα για το θέμα αυτό σε άλλες χώρες».

Η Ευρώπη χρειάζεται έναν νέο δημοκρατικό θεσμό, ο οποίος θα αποφασίσει για το επιτρεπτό όριο χρέους ώστε να αποφευχθεί μια νέα αύξησή τους. «Θα μπορούσε να είναι για παράδειγμα μια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», πρότεινε ο Πικετί.

ΟΙ «ΘΕΣΜΟΙ» ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΟΝΤΑΙ : ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΕΤΡΑ – ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ

ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΝΤΑΙ –ΖΗΤΟΥΝ ΠΛΗΡΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ 

ΩΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ !

Οι δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ωρών στο πεδίο της «διαπραγμάτευσης» δικαιώνουν απόλυτα όσους, εδώ και καιρό, προέβλεπαν πως οι διαρκείς υποχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης προκειμένου να υπάρξει συμφωνία, ανοίγουν την όρεξη των δανειστών για να αξιώνουν ακόμη περισσότερα και πιο βάρβαρα μέτρα.

Οι τρεις «θεσμοί» πλήρως αποθρασυμένοι, κατέθεσαν την Τετάρτη (24/6) αντιπρόταση στην πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης με την οποία ζητούν επιπλέον μέτρα – «φωτιά», που ισοδυναμούν με χαριστική βολή για την ήδη χειμαζόμενη από την κρίση και τις μνημονιακές πολιτικές κοινωνική πλειοψηφία, ενώ ταυτόχρονα βάζουν την «ταφόπλακα» στην εθνική οικονομία που ήδη ψυχορραγεί μετά από μια εξαετία καλπάζουσας ύφεσης.Ειδικότερα οι πιστωτές με την αντιπρόταση που κατέθεσαν στο τραπέζι των «διαπραγματεύσεων», και που όπως είναι φυσικό απορρίπτει η κυβέρνηση, ζητούν ούτε λίγο ούτε πολύ πρόσθετα μέτρα συνολικού ύψους 11 δισ. ευρώ για τη διετία 2015 – 2016, δηλαδή 3,1 δισ. ευρώ παραπάνω από αυτά που περιείχε η συμβιβαστική ελληνική πρόταση. Η τελευταία είχε χαρακτηριστεί από ευρωπαίους αξιωματούχους ως «βάση συζήτησης», πάνω στην οποία είναι ,πλέον, προφανές ότι οι πιστωτές θεμελίωσαν τις νέες απαράδεκτες απαιτήσεις τους, αποκαλύπτοντας και στον πλέον καλόπιστο παρατηρητή ότι δεν διαπραγματεύονται αλλά αξιώνουν την πλήρη υποταγή και την παραδειγματική ταπείνωση του ελληνικού λαού που επέλεξε μια αριστερή κυβέρνηση με την εντολή να βάλει τέλος στη μνημονιακή λεηλασία. Μάλιστα οι «θεσμοί» θέτουν την αποδοχή των μέτρων αυτών με τελεσιγραφικό τρόπο, αφού δεν δέχονται καν προτάσεις για άλλα ισοδύναμα!

Φοβάμαι... Μανόλης Αναγνωστάκης

Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που σου 'κλειναν την πόρτα

μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια

και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια

κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν

όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν

γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

Μανόλης Αναγνωστάκης

(Το ποίημα γράφτηκε τον Νοέμβρη του 1983 και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αυγή)

Ο Γ. Καραμπελιάς συνομιλεί με το Θ. Ζιάκα τα Ιουλιανά του ’65 (29-6-15)

O Γιώργος Καραμπελιάς συνομιλεί τη Δευτέρα 29 Ιουνίου στις 20.30 με τον συγγραφέα Θεόδωρο Ζιάκα. Μια συζήτηση με θέμα: “50 χρόνια από τα Ιουλιανά του 65’. Από τον εκσυγχρονισμό της παράδοσης στον παρασιτικό εκσυγχρονισμό“.Στο καφέ του Ιανού, Σταδίου 24, Αθήνα

Είσοδος ελεύθερη

Απέρριψε τη νέα πρόταση των θεσμών η ελληνική κυβέρνηση

Κάθετα αρνητική ήταν η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης στη νέα αντιπρόταση των δανειστών.

Σύμφωνα με το γερμανικό πρακτορείο ΜΝΙ, αξιωματούχος της Αθήνας χαρακτήρισε «απολύτως μη αποδεκτή» την πρόταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι θέσεις των θεσμών, που θα παρουσιασθούν σε λίγη ώρα στον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, διατηρούν την πολύ σκληρή γραμμή που είχαν εξαρχής τηρήσει, τόσο για το ασφαλιστικό όσο και για τον ΦΠΑ.

Σύμφωνα με το left.gr, οι θεσμοί αντιπροτείνουν:

Στα δημοσιονομικά:

- Επιμένουν στα έσοδα από ΦΠΑ στο 1% του ΑΕΠ και συγκεκριμένα στην εστίαση στο 23%

- 100% προκαταβολή φόρου από τα νομικά πρόσωπα

- Κατάργηση φοροαπαλλαγών στα αγροτικά καύσιμα

- Μείωση των αμυντικών δαπανών κατά 400 εκατ. (αντί για 200 εκατ.)

- Μικρότερη αύξηση στη φορολογία νομικών προσώπων (από το 26% να πάει στο 28% και όχι στο 29%)

ΤΕΛΙΚΑ... ΞΕΜΕΙΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΖΕΡΒΑ*

Δεν ξέρω πως θα επιχειρήσουν επισήμως να παρουσιάσουν τα κυβερνητικά στελέχη την κυοφορούμενη συμφωνία με τους δανειστές(«βιώσιμη λύση» απ' ότι καταλαβαίνω είναι ο όρος που λανσάρεται), πάντως αυτή, όπως τουλάχιστον σκιαγραφείται μέσα από τα προτεινόμενα από την ελληνική πλευρά μέτρα, μόνο σε έντιμο συμβιβασμό δεν προσιδιάζει. Για να μην κρυβόμαστε, η χθεσινή Σύνοδος Κορυφής δείχνει να σηματοδοτεί την ουσιαστική συνθηκολόγηση εκ μέρους της κυβέρνησης Τσίπρα μπροστά στον απόλυτο εκβιασμό που δέχτηκε τους τελευταίους μήνες από τη συμμαχία Μέρκελ, Γιούνκερ, Ντράγκι, Λαγκάρντ, σε αγαστή συνεργασία πάντα με την εγχώρια τρόικα, η οποία εσχάτως λειτούργησε ως η Πέμπτη Φάλαγγα των «θεσμών».

Το θέμα όμως στην παρούσα συγκυρία δεν είναι να αναζητήσουμε εξωγενείς ή ενδογενείς παράγοντες που συνέβαλαν στην εξέλιξη αυτή. Το πραγματικό ζήτημα εντοπίζεται στο ότι οι εν λόγω κυβερνητικές επιλογές κινούνται πλέον στο όριο της λαϊκής εντολής της 25ης Γενάρη. Καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας ότι αυτή δεν προέτασσε απλώς την παραμονή της χώρας στο ευρώ, όπως μονοσήμαντα προβάλλουν τα συστημικά ΜΜΕ, ορισμένες πολιτικές δυνάμεις, αλλά δυστυχώς και μια μερίδα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.Αντίθετα, είχε στο επίκεντρο της το τέλος της καταστροφικής μνημονιακής λιτότητας αλλά και την άμεση ακύρωση των πλέον επαχθών ρυθμίσεων, όπως ο ΕΝΦΙΑ και η μείωση των κατώτατων μισθών. Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω όχι απλώς διατηρούνται, αλλά συμπληρώνονται από νέα μέτρα, κάποια από τα οποία, όπως ομολογούν ακόμη κι ίδιοι οι λεγόμενοι εταίροι μας, είναι υφεσιακά, κάπου έχει στραβώσει άσχημα το πράμα...

Το λάθος DNA του περιβάλλοντος Τσίπρα

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Αλλ΄όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,

η τόλμη κ΄η απόφασίς μας χάνονται

Ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει

κι ολόγυρα απ΄τα τειχη τρέχουμε

ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Τρώες

Κ. Π. Καβάφης (1905)

Ήρθε λοιπόν η ταπείνωση. Ύστερα από την αριστοτεχνική αλλά απόλυτα προβλέψιμη χρηματοπιστωτική ασφυξία που επέβαλε η ΕΚΤ με εντολή της Μέρκελ και τη συνεργασία του Στουρνάρα και των μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών, η κυβέρνηση υποτάχθηκε στους δανειστές.

Αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, θα πει κάποιος, και ο Τσίπρας ως άλλος Αρχίλοχος θα ρίξει την ασπίδα του και θα εγκαταλείψει τη μάχη για να συνεχίσει με καλύτερους όρους τον πόλεμο.

ἀσπίδι μὲν Σαΐων τις ἀγάλλεται, ἣν παρὰ θάμνῳ,

ἔντος ἀμώμητον, κάλλιπον οὐκ ἐθέλων·

αὐτὸν δ᾽ ἐξεσάωσα. τί μοι μέλει ἀσπὶς ἐκείνη;

ἐρρέτω· ἐξαῦτις κτήσομαι οὐ κακίω. 

Με την ασπίδα μου κάποιος Σάιος, το ξέρω, αγάλλεται.

Ήταν όπλο αψεγάδιαστο, κι εγώ την εγκατέλειψα πλάι στο θάμνο,

όμως δεν το ᾽θελα· έσωσα τη ζωή μου.

Τι με νοιάζει πια η ασπίδα εκείνη; Ώρα καλή·

θα ξαναβρώ άλλη, όχι κατώτερη.(μετάφραση Θ. Κ. Στεφανόπουλος)

Δυστυχώς το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο και υπαρξιακό για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ομάδα που σήμερα περιστοιχίζει τον πρωθυπουργό σταμάτησε εδώ και χρόνια να παράγει σκέψη (αριστερή σκέψη) και άρχισε σταδιακά να ταυτίζει την ευρωπαϊσμό με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ελληνική διαπραγμάτευση και πόρισμα Επιτροπής Αλήθειας στη συνάντηση Κωνσταντοπούλου-Ομήρου

Διεθνή εκστρατεία ενάντια στην ποδηγέτηση των λαών με παράνομες συμφωνίες και μνημόνια ξεκίνησε ήδη η Πρόεδρος της Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διπλωματίας, αρχής γενομένης με την συνάντηση της σήμερα με τον με τον Κύπριο ομόλογό της, κ. Γιαννάκη Ομήρου. 

Η Πρόεδρος της Βουλής ενημέρωσε τον κ. Ομήρου για τις εργασίες της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, παραδίδοντάς του και το προκαταρκτικό πόρισμα της Επιτροπής, σύμφωνα με το οποίο το μνημονιακό χρέος είναι στο σύνολό του παράνομο, μη νόμιμο, απεχθές, επονείδιστο και μη βιώσιμο. Ο κ. Ομήρου, μάλιστα, δήλωσε η Πρόεδρος της Βουλής, «είχε την πρωτοβουλία πριν από λίγες ημέρες, όταν του απέστειλα σε ηλεκτρονική μορφή το πόρισμα, να μας απευθύνει μια θερμή επιστολή υποστήριξης του έργου της Επιτροπής και της αναζήτησης της Αλήθειας επ’ ωφελεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ελληνικού λαού αλλά και των Ευρωπαϊκών λαών» (η σχετική επιστολή επισυνάπτεται).

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου τόνισε πως «ζούμε σε μια περίοδο όπου αντίρροπες δυνάμεις ενεργοποιούνται. Από τη μια πλευρά, εκείνες που επιθυμούν να καθυποτάξουν τα Κοινοβούλια και τους λαούς, να εξαϋλώσουν και να εξαερώσουν τη δημοκρατική λειτουργία. Από την άλλη πλευρά ενεργοποιούνται με πολλή δύναμη και ορμή εκείνοι και εκείνες οι οποίοι επιμένουν στη δημοκρατική, κοινοβουλευτική λειτουργία, ιδίως σε μια Ευρώπη που δοκιμάζεται ακριβώς στη δημοκρατική της ταυτότητα». 

Ήρθε φοροκαταιγίδα, μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, εξοντώνεται η μεσαία τάξη, πεθαίνει η επιχειρηματικότα...

Και δώστου πάλι τα παλιά και δοκιμασμένα κλισέ: ήρθε φοροκαταιγίδα, μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, εξοντώνεται η μεσαία τάξη, πεθαίνει η επιχειρηματικότα, το ασφαλιστικό γίνεται χειρότερο και η... ξαπλώστρα στη Μύκονο έχει υψηλό συντελεστή ΦΠΑ.

Δημήτρης Τρίμης στην Εφημερίδα των Συντακτών

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά είχε καταστήσει σαφές ότι το ομολογουμένως συνεκτικό και αριστερό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (του Σεπτεμβρίου 2014) αποτελούσε πλαίσιο ρεαλιστικής και διαφορετικής βάσης συζήτησης -και όχι «κόκκινη γραμμή»- προς μια κοινωνικά δίκαιη και βιώσιμη συμφωνία με την τρόϊκα (εξωτερικού και εσωτερικού), σήμερα θα ήταν τα πράγματα καλύτερα για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Τώρα, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, έχει να διαχειριστεί τον ρεβανσισμό και την επικοινωνιακή καταιγίδα της άγριας δεξιάς αντιπολίτευσης της «κατσαρόλας», το διαρκές πετροβόλημα, εκ του ασφαλούς, του ΚΚΕ και των λοιπών εξ αριστερών δυνάμεων και συνιστωσών, αλλά κυρίως την ίδια του την -άγνωστο πόσο- απογοητευμένη κομματική και εκλογική βάση.

Το μόνο που μένει στην κυβέρνηση είναι να σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις της για την αναδιανομή εισοδημάτων και την ανακατανομή φορολογικών βαρών, μαζί με την άμεση αντιμετώπιση της διαφθοράς και τον πόλεμο κατά της γενικευμένης παροικονομίας και «μαύρης αγοράς» εργασίας προς ένα νέο εναλλακτικό αναπτυξιακό μοντέλο που θα δίνει δουλειές, αξιοπρέπεια και εθνικό πλούτο με σεβασμό στη φύση και στους ανθρώπους.

Προσοχή στη διαφορά “παίρνω μέτρα” και “σας παίρνω τα μέτρα”

Του Κώστα Βαξεβάνη

Υπέρ των μέτρων της κυβέρνησης ή κατά; Είναι νέο μνημόνιο ή δεν είναι; Στην πραγματικότητα το ερώτημα είναι αν μπορούσε να γίνει κάτι άλλο ή όχι. Η συμφωνία που προωθεί η κυβέρνηση δεν είναι ούτε σκίσιμο του μνημονίου ούτε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν κοστολογημένα μέτρα γύρω στα 7,8 δις ευρώ. Αυτά τα μέτρα σήμερα συγκρίνονται από τα ΜΜΕ με τα μέτρα του mail Χαρδούβελη και εμφανίζονται ως δυσβάστακτα μέτρα. Γίνεται μια σκόπιμη σύγχυση για το ότι το θέμα δεν είναι πόσο κοστολογούνται τα μέτρα αλλά ποιούς αφορούν. Θα υπάρξουν 8 δις από οριζόντιο κόψιμο μισθών και συντάξεων, από φορολόγηση των πάντων, ή από αναλογική συνεισφορά του καθενός; Και το βασικότερο, με κάποια προοπτική ή χωρίς μέλλον; Σε αυτό οφείλει να απαντήσει ξεκάθαρα η κυβέρνηση και όχι με διαρροές.

Όσοι επί μήνες κινδυνολογούσαν πως η Οικονομία καταρρέει αν δεν υπάρξει συμφωνία, πως η χώρα καταστρέφεται, μπαίνουν τώρα στην κριτική της συμφωνίας. Αυτό το «ευρώ πάση θυσία» γίνεται «όχι το δικό μας ευρώ». Το δεύτερο που παρατηρώ, είναι πως η απαίτηση πολλών να μην υπάρξουν μέτρα, ταυτίζεται με την αντίληψη να μην υπάρχουν φόροι. Ενάντια σε ό,τι επικρατεί ως κυρίαρχη αντίληψη, οι φόροι δεν είναι κάτι κακό, αν επιστρέφουν στην κοινωνία. Αν δηλαδή οι φόροι χρησιμοποιούνται για τις κοινωνικές δαπάνες και τη λειτουργία του κράτους και όχι για να ταΐζουν τους κηφήνες και τη διαπλοκή είναι προοδευτικό μέτρο. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι οι φόροι αλλά το «ποιοί φόροι» και κυρίως σε «ποιούς φόροι». Αν λοιπόν προκύπτουν μέτρα 8 δις, τα οποία καλούνται να πληρώσουν αυτοί που πρέπει αλλά δεν πλήρωσαν ποτέ, αυτά τα μέτρα είναι μια διαφορά.