Ο λευκός άνδρας σ’ εκείνη τη φωτογραφία

Τρέχουν στις τηλεοθόνες οι εικόνες του παγκοσμίου πρωταθλήματος στίβου. Αδύνατον να μην δω την τελειότητα των χειρονομιών, την ένταση των κορμιών, την ολοκληρωτική αυτοσυγκέντρωση αυτού που υπέφερε χρόνια προπονήσεων και παραιτήσεων γι αυτή την στιγμή.

Γυναίκες και άνδρες στο αποκορύφωμα της φυσικής φόρμας, που αγκαλιάζονται δίχως προβλήματα αντιπαλότητας, δίχως να δίνουν σημασία στις διαφορές του χρώματος στο δέρμα (στην Αϊτή, την περίοδο της εξέγερσης του 1803, απαριθμούνταν επίσημα 64, όλες αυστηρότατα ρατσιστικές οι μεν προς τις δε….), σε σημείο να αντηχεί χαστούκι στο πρόσωπο η εισβολή των τηλεειδήσεων που μας δείχνουν πνιγμένα κορμιά ή να ασφυκτιούν στα καμιόνια, σε πολλές αποχρώσεις του χρώματος (λευκών συμπεριλαμβανομένων, διότι ιρακινοί, κούρδοι, σύριοι, κλπ, κατά βάθος είναι ινδοευρωπαίοι όπως εμείς »αυτόχθονες» ιταλοβλάκες… ή ελληνοβλάκες, θα έλεγα εγώ ο μεταφράζων).

Ο πραγματικός κόσμος όπου κατοικούμε είναι πολύ λιγότερο πολιτισμένος. O »συναγωνισμός» πολύ λιγότερο ευγενής, διότι το διακύβευμα δεν είναι ένα μετάλλιο (και μια οικονομική ηρεμία που μπορεί να φτάσει μέχρι τον αληθινό πλουτισμό), όμως το mors tua, vita mea, ο θάνατός σου η ζωή μου. Φτιαγμένος από χώρους, πεποιθήσεις, σύνορα, που θα ήθελαν να διαιωνιστούν.

Ζούμε σε κόσμο όπου εμπορεύματα και κεφάλαιο »πρέπει» να κυκλοφορούν ελεύθερα, υπό την προϋπόθεση πως δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο τα ανθρώπινα όντα. Εκτός εάν έχουν ένα πορτοφόλι αρκετά γεμάτο. Η παγκόσμια αδελφοσύνη των σπορ συχνά είναι αυθεντική και ως εκ τούτου πανέμορφη; όμως σκεπάζει μια παγκόσμια πραγματικότητα αντίθετη. Που πρέπει να ξεπεραστεί δια συγκρούσεων.

Συγκλονιστικό: Ζώα πενθούν τον θάνατο αγαπημένου τους

Ο θάνατος και το πένθος δεν είναι μόνο… ανθρώπινα «προνόμια».

Στο ζωικό βασίλειο έχει αποδειχθεί ότι τα ζώα έχουν συναισθήματα και πολλές φορές υποφέρουν όπως οι άνθρωποι για το χαμό ενός δικού τους αγαπημένου.

Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που ακολουθούν αποτελούν την πλέον περίτρανη απόδειξη, ότι τα ζώα πενθούν και θρηνούν το θάνατο ενός αγαπημένου τους «προσώπου».
Δείτε βίντεο και φωτογραφίες:

Αστυνομική βία στο λιμάνι της Μυτιλήνης

Όπως μεταδίδει η απεσταλμένη της «Εφ.Συν.» στη Μυτιλήνη, Ντίνα Δασκαλοπούλου, τις πρώτες πρωινές ώρες δυνάμεις καταστολής επιτέθηκαν με γκλομπ, εντελώς αναίτια, σε μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται επί μέρες εγκλωβισμένοι στο νησί.

Ιστορίες προσφύγων όπως τις αφηγήθηκαν σε αυτούς που τους προσφέρουν φαγητό και ανθρωπιά

Η Σαπφώ και οι βομβαρδισμοί στο Χαλέπι

Αν με ρωτούσε κάποιος τι με συγκλόνισε αυτό το καλοκαίρι, θα του έλεγα δύο φωτογραφίες. Και οι δύο απεικονίζουν το ίδιο βασικό θέμα. Το προσφυγικό. Αλλά δείχνουν δύο εντελώς διαφορετικές διαστάσεις. Η μία είναι η φωτογραφία του μικρού Aylan. Του 3χρονου Σύριου που το άψυχο σώμα του ξεβρασμένο στα τουρκικά παράλια και έμελλε να γίνει το σύμβολο για μια παγκόσμια κινητοποίηση με ένα απλό αίτημα: Είναι άνθρωποι. Και είναι καλοδεχούμενοι στο μέλλον που ψάχνουν. Το σύνθημα στο twitter ήταν #KiyiyaVuranInsanlik (humanity washed ashore ή Η ανθρωπιά ξεβράστηκε στην ακρογιαλιά). Ο κόσμος δεν έδειξε καμία ανθρωπιά σε αυτό το παιδί και σε χιλιάδες άλλα.

Όμως υπάρχουν και άνθρωποι που δείχνουν. Και έρχομαι στη δεύτερη φωτογραφία. Εκείνη της Σάντρας Τσιλιγκερίδου. Που αποτυπώνει σε μια και μόνο εικόνα όλη την έννοια της ανθρωπιάς: Μια σφιχτή αγκαλιά, για να ζεστάνει έναν άνθρωπο που χαροπάλευε επί 13 ώρες στα νερά του Αιγαίου.

Σε όλες αυτές τις εικόνες που βλέπουμε στα ελληνικά νησιά και στα βόρεια σύνορα έχει συμβεί και κάτι ελπιδοφόρο. Η αλληλεγγύη στην πράξη. Από οργανώσεις που βλέποντας την ανθρωπιστική κρίση, τρέχουν να βοηθήσουν. Δύο από αυτές είναι η «Κοινωνική Κουζίνα: Ο άλλος άνθρωπος» και η«Αγκαλιά».

Το έργο της Κοινωνικής Κουζίνας έχει παρουσιαστεί ξανά στηνHuffPost Greece. Δραστηριοποιείται 4 χρόνια τώρα και το τελευταίο διάστημα είχαν μεταφερθεί στην Μυτιλήνη. Έμειναν 25 ημέρες και τώρα θα πάνε ξανά. Έχουν μοιράσει μέχρι τώρα πάνω από 20.000 μερίδες φαγητό.

Η Αγκαλιά από την άλλη μετρά πολλά χρόνια προσφοράς στη Λέσβο. 10 για την ακρίβεια. Ψυχή της Αγκαλιάς ο παπά Στρατής, που μαζί με άλλους 3 τοπικούς εθελοντές στο χωριό Καλλονή, βοηθά τους πρόσφυγες από το 2007. Ο παπά Στρατής έφυγε από την ζωή την περασμένη Τετάρτη. Αυτό που έχει αφήσει πίσω του όμως είναι ανεκτίμητο. Μια Αγκαλιά που είναι ακόμη ανοιχτή για όλους αυτούς που έχουν ανάγκη.

Τι είπε ένας τρόφιμος ψυχιατρείου για τη φωτογραφία του πνιγμένου Αϊλάν

Ένας φίλος ψυχίατρος πόσταρε στο Facebook την ανάρτηση της Ιλντα Νταλί, η οποία είναι νοσηλεύτρια σε ψυχιατρική κλινική. Είναι ό,τι καλύτερο μπορείτε να διαβάσετε. Χωρίς κραυγές, χωρίς περιττά επίθετα. Μόνο οι σκέψεις ενός ανθρώπου που ξεχνάει ακόμα και ότι πήρε τα φάρμακά του και το όνομα της νοσηλεύτριας που τον προσέχει.

Αυτός ο άνθρωπος κάνει χώρο στο κρεβάτι του για κάποιον πρόσφυγα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι παρακολουθούμε σοκαρισμένοι τον μικρό Αϊλάν και ψάχνουμε να βρούμε τι φταίει και βουρκώνουμε και τελικά αδιαφορούμε. Και δεν κάνουμε χώρο για κανέναν – ούτε καν στο κρεβάτι μας…

Το παραθέτω ως έχει:

Kαθομαι στο γραφειο με ανοιχτο τον υπολογιστη και μπαινει ενας τροφιμος για να μου ζητησει τα φαρμακα του που ειχε ξεχασει πως τα ηπιε. περναει η εικονα του νεκρου παιδιου στην παραλια και ακολουθει ο παρακατω διαλογος: 

-τι ειναι αυτο? 

-ενα παιδι 

-γιατι δεν το σηκωνουν? θα πνιγει 

Που να σε κρύψω γιόκα μου να μη σε φθάνουν οι κακοί..

Γράφει ο Παναγιώτης Κεΐσογλου

Σε σένα μιλάω πολιτισμένε ευρωπαίε που δεν ήθελες τους βρωμιάρηδες μετανάστές από τη Συρία πέρυσι στο Σύνταγμα γιατι σου χαλάγανε τον κιτσοστολισμό της πλατείας, σε σένα που δέχεσαι να βυθίζουν τα πλοία με τα γυναικόπαιδα ανοιχτά της Ιταλίας και είσαι χαρούμενος γι’ αυτό, σε εσένα που δεν θέλεις να κατσει το παιδί σου στο ίδιο θρανίο με το μαυρακι που "δεν ξέρουμε τι κουβαλάει”, σε σένα τραγικέ υπάνθρωπε φίλαγες το χέρι καθε χρυσαυγίτη για να ξεβρωμίσει ο τόπος. Αυτές οι εικόνες ας μη σε σοκάρουν γιατί είναι και δικό σου αλλά δυστυχώς και δικό.... μου έργο..

"Σκληρές εικόνες” λένε τα δελτία ειδήσεων. Αυτές οι σκληρές εικόνες, που δεν είναι απλώς σκληρές, είναι εικόνες που δείχνουν ότι τα ζώα είναι ανώτερα από ορισμένα δίποδα με ανθρωπόμορφη όψη, έχουν κατορθώσει να σκληρύνουν τα μάτια και τις ψυχές των ανθρώπων που τις προσπερνούν κάνοντας share στο facebook ή γράφοντας, καλή ώρα όπως και του λόγου μου, ένα κειμενάκι βαθυστόχαστο, μια μπούρδα δηλαδή. Και σε λίγα λεπτά άλλο ένα παιδάκι θα έχει πνιγεί. Δυστυχώς έχουμε γίνει σκληρόπετσοι, διότι τα μάτια μας πλέον έχουν συνηθίσει και η ψυχή το ίδιο. Αυτό ήταν, 3 λεπτά ασχολήθηκα και τέλος... Το είδα και αυτό... Πάμε για την επόμενη "σκληρή εικόνα" που θα αφομοιωθεί και αυτή από τα μάτια και τη ψυχή.

Να χαρώ εγώ τον δυτικό πολιτισμό μας, τα οργανομένα ευρωπαϊκά μας κράτη, αυτά που για να σώσουν μια τράπεζα συνεδριάζουν επί 24ώρου αλλά μπροστά στην εικόνα ενός νεκρού τρίχρονου αγοριού δήθεν σοκάρονται αλλά το ξεπερνάνε με μια απλή και δακρύβρεχτη ανακοίνωση. Και όλοι εμείς που τώρα δηλώνουμε σοκαρισμένοι από τις φωτογραφίες πνιγμένων παιδιων, ας μην κλαίμε και ας μην απορούμε που πήγε η ανθρωπιά και η αγάπη. Ας κλείσουμε τα μάτια για να μην βλέπουμε. Και για να εξιλεωθούμε ίσως πάμε και καμιά κουβερτα ως ένδειξη αλληλεγγύης για να μας δει ο κόσμος και μετα να κλειστούμε ξανά στο αποστειρωμένο καβούκι μας.

Ανταποδίδοντας την επίσκεψη

Πιτσιρίκος

Οι ορδές των προσφύγων και των μεταναστών από τις ασιατικές και αφρικανικές χώρες μπουκάρουν από παντού στην Ευρώπη, η οποία δεν μπορεί να τους σταματήσει. 

Πολλοί Ευρωπαίοι αγωνιούν για τα όσα θα προκαλέσει στις χώρες τους και στη ζωή τους η άφιξη εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων. 

Καλό θα ήταν οι πολίτες της Ευρώπης να διαβάσουν την Ιστορία των χωρών τους. 

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες ήταν αποικιοκρατικές δυνάμεις και ρήμαξαν επί αιώνες τις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι σημερινοί πρόσφυγες και μετανάστες. 

Δεν είναι κανένα μυστικό πως ο πλούτος της Ευρώπης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη λεηλασία των χωρών από τις οποίες έρχονται οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. 

Και από αυτό τον πλούτο -που στερήθηκαν οι πολίτες των χωρών αυτών- επωφελήθηκαν οι Ευρωπαίοι πολίτες και οι χώρες τους. Ας μην ψάχνουμε λοιπόν για αθώους και ανήξερους. 

Πριν από τη σημερινή «εισβολή» μεταναστών και προσφύγων στην Ευρώπη, είχαν προηγηθεί πολλές άλλες εισβολές – εξαιρετικά αιματηρές και θανατηφόρες- στις χώρες αυτών των ανθρώπων.

Άνθρωποι και ποντίκια

Getting away with it, all messed up, τhat’s the living

James

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κάθε ζώο όταν βρίσκεται αντιμέτωπο με εχθρό έχει δύο επιλογές, fighting or fleeing, μάχη ή φυγή, πολεμάει ή την κοπανάει.

Όμως ο άνθρωπος, από τότε που ξεκίνησε να “χει κάτι ανθρώπινο, είχε τρεις στρατηγικές για ν” αντιμετωπίσει τον εχθρό του:

Τον πολεμά, τον αποφεύγει ή τον κάνει φίλο.

Καμία απ” αυτές τις στρατηγικές δεν είναι αρκετά αποτελεσματική, έτσι ο κόσμος συνεχίζει να είναι γεμάτος εχθρούς.

Όμως ποια απ” τις τρεις είναι η καλύτερη λύση;

~~

Όλοι οι άνθρωποι κατάγονται απ” τους homo που έφυγαν, μετανάστευσαν από την Αφρική στην Ασία κι από “κει σε ολόκληρο τον πλανήτη, ακόμα και στο πιο μακρινό νησί του Ειρηνικού. Μόλις τα τελευταία 10.000 χρόνια οι sapiens εγκαταστάθηκαν, έφτιαξαν πόλεις.

Μα κι απ” αυτές συνέχισαν να εξαπλώνονται, να φεύγουν, παντοτινοί νομάδες, ή -τουλάχιστον- να ονειρεύονται μια μικρή απόδραση το καλοκαίρι.

Το μαγικό και η θρησκεία είναι τρόποι φυγής. Πέρα απ” τις προσευχές και τον διαλογισμό, που σε κάνουν να «ξεφεύγεις», υπάρχει και το απόλυτο holiday resort, ο Παράδεισος, μακριά απ” τα προβλήματα και τις κακουχίες της πραγματικότητας.

Οι άνθρωποι παίρνουν ουσίες που τους βοηθάνε να «φεύγουν», από τότε που συνειδητοποίησαν ότι ο κόσμος είναι σκληρός ή/και βαρετός. Μανιτάρια και αλκοολούχα ποτά, ρίζες και κάνναβη, μουχλιασμένοι σπόροι και εκχυλίσματα, δεν υπάρχει κανένας πολιτισμός που να μην είχε το δικό του τριπάκι (η οποία λέξη προέρχεται απ” το trip, το ταξίδι).

Holocaust 2015 AD (Ολοκαύτωμα το 2015 μ.Χ.)

Γελωτοποιός

Τα βαγόνια των αλόγων ξεκινούσαν απ” τη Θεσσαλονίκη, τη Βουδαπέστη, την Πράγα, το Παρίσι. 

Μέσα εκεί στοιβαγμένοι ανά 70, άντρες και γυναίκες, παιδιά και γέροι. Υπήρχε ένα βαρέλι για τ” αποπατήματα τους. Ούτε νερό ούτε φαΐ ούτε χώρος να ξαπλώσουν. Όσοι δεν άντεχαν πέθαιναν όρθιοι. 

Οι ραβίνοι προσεύχονταν στον Γιαχβέ και θύμιζαν στους συνταξιδιώτες τους την ιστορία του Ιώβ, που ποτέ δε διαμαρτυρήθηκε για όσα ο Θεός του έστειλε. Όμως τα παιδιά έκλαιγαν κι οι γυναίκες τα έσφιγγαν στην αγκαλιά τους κι έκλαιγαν κι οι άντρες έσφιγγαν τα δόντια κι έκλαιγαν. 

Τα θύματα ήταν Εβραίοι, υπάνθρωποι – της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ουγγαρίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Ευρώπης. 

Οι θύτες ήταν οι Ναζί, οι Άρειοι, σε συνεργασία με τις υπηρεσιακές κυβερνήσεις κάθε κατεχόμενης χώρας. 

~~

70 χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα συνεχίζεται. 

70 άνθρωποι, νεκροί από ασφυξία, μέσα σ” ένα φορτηγό-ψυγείο για κοτόπουλα. Στην Αυστρία, στον ομφαλό της Ευρώπης, τη γενέτειρα του Χίτλερ -και του Μότσαρτ. 

Καβάλα στο άλογο (ήταν)

Τι τα ήθελε ο Αλέξης Τσίπρας κι ανακατεύτηκε με τη διακυβέρνηση; Πιο ωραία ήταν στην αντιπολίτευση. Ελεγε ό,τι ήθελε, έκανε κριτική, γινόταν συμπαθής σε όλους, έκανε συνελεύσεις με τα συντρόφια, ομφαλοσκοπούσε, σχεδίαζε επί χάρτου. Μήπως θέλει να το ξαναζήσει; Μήπως κατά βάθος πάσχει από το Σύνδρομο του Δεκαπενταμελούς και πνίγεται μέσα στο Μαξίμου;

Ο Αλέξης Τσίπρας βλέπει το κόμμα του να διαλύεται. Κορυφαία, προβεβλημένα στελέχη κατεβαίνουν με δικό τους κόμμα. Βουλευτές και υπουργοί διστάζουν να θέσουν υποψηφιότητα παρά την ευκολία που παρέχει η λίστα στις επόμενες εκλογές. Η μισή Κεντρική Επιτροπή έχει πάρει θέση εναντίον του λόγω της συμφωνίας με τους εταίρους. Οι ειδήσεις για αποχωρήσεις είναι τόσες ώστε να μην αποτελούν πλέον είδηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη. 

Ο πρωθυπουργός γίνεται μέρα με τη μέρα ένας

αποσυνάγωγος μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Τον εγκαταλείπουν οι άνθρωποι που συνέβαλαν στην επιτυχία του, στην ανάδειξή του. Δεν υπήρξε πολιτικά συνεπής, δεν τήρησε το πρόγραμμά του, δεν αντιστάθηκε όσο είχε υποσχεθεί. Ο Τσίπρας επέλεξε να τοποθετήσει το όνομά του ανάμεσα σε εκείνα του Παπανδρέου, του Παπαδήμου, του Σαμαρά, του Βενιζέλου. Υιοθέτησε τη ρητορική των αντιπάλων του, υπηρέτησε το σύστημα που επέκρινε όλη του τη ζωή. Υπάρχει άραγε λόγος για να ψηφιστεί ξανά ευκαιριακά; 

Οι δραχμιστές ψηφοφόροι δεν έχουν κανένα λόγο να τον στηρίξουν. Μπορούν να ακολουθήσουν τη σύμπραξη Λαφαζάνη, μπορούν να στραφούν στην ξεκάθαρη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπορούν να στηρίξουν την Κωνσταντοπούλου σε τυχόν πρωτοβουλία της. 

Γλέζος: Ο λαός να καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά του

Ο λαός να καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά του, προτρέπει το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Μανώλης Γλέζος, σε δήλωσή του στην ιστοσελίδα «Κίνηση Ενεργοί Πολίτες».

Είναι απόλυτα αναγκαίο να πάρει, επιτέλους, ο λαός στα χέρια του, ως η μοναδική πηγή εξουσίας, την κατάσταση, το παρόν και το μέλλον του αναφέρει ο Μανώλης Γλέζος.

«Γι' αυτό, δέον όπως, όσοι είναι εναντίον των μνημονίων, των δανείων και της ολιγαρχίας, όσοι πιστεύουν ότι δεν αρκεί να βροντοφωνάζουμε ΟΧΙ στη λιτότητα, στην ανεργία, στο ξεζούμισμα του λαού, στην υποταγή, αλλά να μετατρέψουν την οργή τους σε πολιτική πράξη καλούνται να συνέλθουν στην πιο πλατιά σύναξη στους χώρους δουλειάς και κατοικίας και να προετοιμάσουν τον εκλογικό αγώνα», τονίζει ο Μανώλης Γλέζος.

«Δηλαδή να καταρτίσουν τα ψηφοδέλτια της εκλογικής τους περιοχής, να εκλέξουν τους αντιπροσώπους για την νομαρχιακή και πανελλαδική συνδιάσκεψη και ότι άλλο θεωρούν αναγκαίο για να γίνει πράξη η άσκηση εξουσίας από τον ίδιο τον λαό» καταλήγει ο ίδιος.