Ο τρόμος γεννιέται μέσα στη φρίκη της Ευρώπης

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η σφαγή το βράδυ της Παρασκευής στην Πόλη του Φωτός ήρθε να βυθίσει ολόκληρη την Ευρώπη, την πλουσιότερη γωνιά του κόσμου, στη σκοτεινιά του τρόμου. Η τρομοκρατία όμως είναι σύμπτωμα και όχι το πρόβλημα.

«Εισαγόμενη τρομοκρατία», «οι τζιχαντιστές εξαπλώνονται παντού», «η Ευρώπη βάλλεται» είναι μερικές από τις εύκολες ατάκες, που βοηθούν να καταναλωθεί χωρίς κόπο ο ραδιοφωνικός – τηλεοπτικός χρόνος και να γεμίσουν έντυπες και ηλεκτρονικές σελίδες. Και το κερασάκι: «Πόσοι τζιχαντιστές πέρασαν στην Ελλάδα και την Ευρώπη ανάμεσα στους πρόσφυγες;». Ήδη ένας φαίνεται να «ταυτοποιήθηκε» στη Λέρο.

Και ένα ακόμη δημοσιογραφικό ερώτημα: «Τι θα γίνει αν τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία και επιστρέψουν οι τζιχαντιστές που προέρχονται από την Ευρώπη;».

Η Ευρώπη, λοιπόν, αυτή που το βράδυ της Παρασκευής βυθίστηκε στη φρίκη της εν ψυχρώ σφαγής στο Παρίσι, φοβάται ότι θα εισαγάγει τρόμο. Ήδη όμως η ίδια τον εκτρέφει και τον εξάγει. Και δεν μιλάμε για την πολεμική και διπλωματική συμμετοχή της στην αποσταθεροποίηση της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, που μετέτρεψε τέως σταθερές χώρες σε απέραντα σφαγεία.

Πάνω από 2.500 υπολογίζονται οι τρυφεροί βλαστοί Ευρωπαίων πολιτών που έφυγαν από τη Γηραιά Ήπειρο για να στελεχώσουν τον στρατό των τζιχαντιστών στη Συρία και το Ιράκ – ακόμη και νεαρές γυναίκες καταφεύγουν στο Ισλαμικό Κράτος με στόχο να… γεννήσουν τους επόμενους στρατιώτες του Ισλάμ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΓΑΛΛΙΑΣ : Η πιο δύσκολή νύχτα του Παρισιού

Οι πόλεμοί τους, οι νεκροί μας

Σε μια πρωτοφανή επίθεση στα Ευρωπαϊκά χρονικά, τρομοκράτες με αναφορά στο Ισλαμικό κράτος (σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες) αιματοκύλησαν το κέντρο του Παρισιού και την περιοχή γύρω από το Stade de France στο προάστιο του Saint-Denis. Ο απολογισμός πέρα από κάθε εφιάλτη : πάνω από 128 επιβεβαιωμένοι νεκροί, σχεδόν 200 τραυματίες πολλοί από αυτούς σοβαρά. Οι μαρτυρίες ειδικά από τον συναυλιακό χώρο Bataclan, στο 11ο διαμέρισμα ανατριχιαστικές. Οι τρομοκράτες έριχναν στο πλήθος και εκτελούσαν εν ψυχρώ τους παρευρισκόμενους έναν-έναν, ενώ παράλληλα ήταν ζωσμένοι με εκρηκτικά για να αποτελειώσουν το έργο τους όταν θα έφτανε η αστυνομία.

Το σοκ της επίθεσης είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Και πάνω σε αυτό το συναίσθημα του θρήνου και της οργής επενδύουν για μια ακόμα φορά τα μαύρα κοράκια της ΕΕ και της ακροδεξιάς. Η Μαρίν ΛεΠέν ψάχνοντας τρόπο να φανεί ως η αξιόπιστη δύναμη της ασφάλειας, μίλησε για το « σωστό μα καθυστερημένο » κλείσιμο των συνόρων ζητώντας την το οριστικό κλείσιμο των συνόρων αλλά και τον επανοπλισμό της Γαλλικής αστυνομίας και του στρατού, θυμίζοντας την καμπάνια εκφοβισμού και ισλαμοφοβίας που έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια το κόμμα της. Ο αποτυχημένος και υπόδικος σε οικονομικά σκάνδαλα πρώην πρόεδρος Σαρκοζύ μίλησε για πόλεμο που κήρυξαν οι τρομοκράτες και για ανάγκη απάντησης, προφανώς στρατιωτικής εντός και εκτός συνόρων. Και ο μεγάλος κερδισμένος, ο Πρόεδρος Ολάντ του οποίου η δημοτικότητα στο ναδίρ καταγράφοντας τα χειρότερα μεταπολεμικά ποσοστά, αφού δήλωσε συντετριμμένος κήρυξε το κράτος σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, άρχισε ελέγχους στα σύνορα και εξέφρασε την ανάγκη εθνικής ομοψυχίας. Απέναντι σ’αυτή την « ιερή συμμαχία », οι γαλλικές πολιτικές δυνάμεις έχουν ήδη αρχίσει να αντιπαραθέτουν τους Σύριους πρόσφυγες οι οποίοι αποτελούν κι’άλλωστε τον άμεσο λόγο για το κλείσιμο των συνόρων. Τα θύματα του ISIS οι οποίοι αψήφησαν αμέτρητες κακουχίες για να ξεφύγουν απ’τους θύτες τους εξισώνονται με τρομοκράτες σ’ένα καινούργιο κυνήγι μαγισσών των γαλλικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων. 

Mπροστά στην βαρβαρότητα

Του Γιώργου Ρακκά

Μπροστά στην βαρβαρότητα, κάθε νοήμων άνθρωπος έχει διπλό καθήκον: Αφενός να σταθεί απέναντί της –ειδάλλως θα χάσει την ανθρωπιά του, θα πάψει δηλαδή να είναι άνθρωπος.

Αφετέρου να κατανοήσει τους μηχανισμούς που την παράγουν, για να ξέρει προς τα που βαδίζει, για να μπορέσει να καταστρώσει μια έξοδο διαφυγής από αυτήν.

Από χθές το βράδυ, οι περισσότεροι που φωνάζουν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ανακατεύουν παραληρηματικά το ένα με το άλλο, εκτοξεύοντας κάθε ειδών κραυγές κι ανοησίες νομίζοντας ότι με το να διολισθαίνουν στον πανικό και την υστερία –κάθε λογής υστερία– θα τις ξορκίσουν, και θα γλυτώσουν από το επερχόμενο κακό, που κλιμακώνεται κατά κύματα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Διότι, ας το έχουμε στο νου μας, όλα όσα σηματοδοτεί και συνεπάγεται η χτεσινοβραδινή επίθεση στο Παρίσι μένουν ακόμα να συμβούν, και εκείνα με την σειρά τους θα πυροδοτήσουν αντιδράσεις, καταβυθίζοντάς μας σε ένα σπιράλ χάους και αταξίας μπροστά στο οποίο η σημερινή στιγμή φαντάζει ακόμα, αναμφίβολα ως belle époque.Βρισκόμαστε στα 1938 του 21ου αιώνα. Πως φτάσαμε μέχρις εδώ; Δεν χρειαζόταν μαντικές ικανότητες, ή κάποια υψηλή γνώση της πλανητικής πραγματικότητας στην πρώτη αυγή του 21ου αιώνα, για να κατανοήσει κανείς ότι τα σαλπίσματα περί «τέλους της ιστορίας» τα οποία υποδέχθηκαν οι θιασώτες της παγκόσμιας (και στο μυαλό τους ‘αιώνιας’ –αυτό ακριβώς ήρθε να εκφράσει η ρητορική του ‘τέλους’) δυτικής ηγεμονίας, καλοσωρίζοντας ένα κόσμο όπου τα στρατεύματα, οι τράπεζες και οι πολυεθνικές τους θα ενεργούν προς κάθε αζιμούθιο, έμελλε πολύ σύντομα να διαψευσθούν οδηγώντας τον πλανήτη στην ακραία αντίθετη κατάσταση.

Το είπε προσφάτως ο Ντεμπρέ ότι «όπου δεν υπάρχουν σύνορα υψώνονται τείχη», και η στρατιωτικό-οικονομική παγκοσμιοποίηση της δυτικής κυριαρχίας διέπραξε ακριβώς αυτό το έγκλημα –με το να αξιώσει την καθολικότητά της, συνέβαλε να υψωθούν «τείχη» αμείλικτων πολιτισμικών συγκρούσεων κατανομής της ισχύος και του πλούτου, όχι μόνον στην Βαγδάτη ή το Χαλέπι, αλλά και στο Παρίσι, ή «προσεχώς» στο Βερολίνο, τον Λονδίνο.

Η αμήχανη Αριστερά και τ’ ανοιχτά ερωτήματα

Η ανάγκη ακόμα πιο ευρηματικών κινημάτων σε μια όλο και πιο σύνθετη περίοδο

Του Βασίλη Ξυδιά

Μπροστά στο ισχυρό ενδεχόμενο ενός νέου αγωνιστικού ξυπνήματος της κοινωνίας ή τμημάτων της, το μεγάλο ερωτηματικό είναι η πολιτική Aριστερά· η Aριστερά ως φορέας πολιτικής εκπροσώπησης των αγώνων και ως ηγετική δύναμη διεξόδου για την κοινωνία συνολικά. Μια τέτοια Aριστερά, ικανή να παίξει αυτόν τον ρόλο, όχι μόνο δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή, αλλά και δεν φαίνεται να μπορεί να αναδειχθεί στο άμεσο μέλλον.

Για τον νέο ΣΥΡΙΖΑ δεν συζητάμε. Αυτός έχει να τραβήξει το δικό του ευχάριστο μαρτύριο, ανακαλύπτοντας, μέρα με τη μέρα, την κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας. Όμως και η άλλη πλευρά της Aριστεράς βρίσκεται πολύ μακριά απ’ αυτό που απαιτούν οι καταστάσεις. Θα ήταν πολύ εύκολο, αλλά και πολύ στενάχωρο, να αρχίσουμε να απαριθμούμε τα χαρακτηριστικά της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς που την καθιστούν πολιτικά ανεπαρκή.Ίσως το πιο θλιβερό είναι όταν διαπιστώνει κανείς πως το κομμάτι της Αριστεράς που ενδιαφερόταν πραγματικά να ηγηθεί πολιτικά της κοινωνίας είναι τελικώς αυτό που παραδόθηκε στον αντίπαλο και που έχει πλέον ενσωματωθεί στις κρατικές δομές· ενώ η άλλη Αριστερά, αυτή που δεν παραδόθηκε, αποτελεί ένα σύμφυρμα από αποκλίνουσες συνιστώσες, που στην πλειοψηφία τους ούτε θέλησαν ποτέ, ούτε ήταν σε θέση να λειτουργήσουν ηγετικά οδηγώντας την «υπαρκτή» ελληνική κοινωνία έξω από την κρίση. 

Οι δύο όψεις

Βηρυτός: Toυλάχιστον 44 νεκροί και 200 τραυματίες

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη των δυο τυφλών βομβιστικών ενεργειών σε προάστιο του Λιβάνου που το βράδυ της Παρασκευής δέχθηκε μια από τις χειρότερες επιθέσεις των τελευταίων χρόνων, βυθίζοντας τη χώρα στο πένθος

Το πραγματικό λουτρό αίματος συνέβη στο σιιτικό προάστιο Burj el-Barajneh που βρίσκεται στα νότια της πρωτεύουσας όταν δυο βομβιστές αυτοκτονίας που επέβαιναν σε μοτοσικλέτες προσέγγισαν πλήθος κόσμου και, με διαφορά λίγων μόνο λεπτών, πυροδότησαν τα εκρηκτικά που έφεραν επάνω τους. 

Αξίζει να σημειωθεί πως, εκείνη τη στιγμή ο κόσμος επέστρεφε από τις δουλειές του ενώ η αγορά ήταν γεμάτη από άτομα κάθε ηλικίας ακόμη και μικρά παιδιά.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Παιδείας του Λιβάνου, μία από τις δυο εκρήξεις έγινε έξω από αυλόπορτα σχολείου. 

Από τις δυο μεγάλης ισχύος εκρήξεις, μέχρι στιγμής καταμετρήθηκαν τουλάχιστον 44 νεκροί και 200 τραυματίες, πάρα πολλοί εκ των οποίων σε κρίσιμη κατάσταση κάτι που προκαλεί φόβους για το ότι ο αριθμός των θυμάτων μπορεί να ανέβει. 

Το Υπουργείο Υγείας του Λιβάνου και οι στρατιωτικές Αρχές της χώρας, ανέφεραν τον εντοπισμό ενός τρίτου βομβιστή αυτοκτονίας, το πτώμα του οποίου βρέθηκε στο σημείο των δυο εκρήξεων. 

Λίγη ώρα αργότερα, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙSIL) ανέλαβε την ευθύνη των πολύνεκρων ενεργειών, βάζοντας έτσι ένα ακόμη σημάδι στον παγκόσμιο χάρτη του τρόμου που ξεδιπλώθηκε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας και με τους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας να έχουν πλημμυρίσει στο αίμα. 

Έξαλλη η Κωνσταντοπούλου για την κατάργηση της Επιτροπής Αλήθειας Χρέους

Την οργή της εξέφρασε η τέως Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου για την απόφαση του διαδόχου της Ν. Βούτση να καταργήσει την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους που είχε συστήσει η ίδια επί των ημερών της.

Μάλιστα μιλώντας στην αίθουσα της Γερουσίας της Βουλής, όπου έλαβε μέρος στην προγραμματισμένη κατά την δική της θητεία εκδήλωση της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων με θέμα το δημόσιο χρέος υπό το φως του συνταγματικού και του διεθνούς δικαίου, η κυρία Κωνσταντοπούλου είπε ότι η σχετική απόφαση του νυν Προέδρου της Βουλής αποτελεί «ντροπή», ενώ εξέφρασε την θλίψη της για την εξέλιξη αυτή καθώς δεν θα αξιοποιηθεί το «πρωτότυπο και πρωτοπόρο», όπως το χαρακτήρισε, έργο της Επιτροπής Αλήθειας, αλλά «αποφασίστηκε να παρεμποδιστεί αιφνιδιαστικά και εν κρυπτώ».

Μάλιστα τόνισε ότι η κατάργησή της ανακοινώθηκε παραμονή της εκδήλωσης αυτής, ημέρα απεργίας, και προειδοποίησε ότι «θα κριθούμε όλοι από την Ιστορία». «Δεν είμαστε αυτά που λέμε αλλά αυτά που πράττουμε», συμπλήρωσε η τέως Πρόεδρος εμφανώς ενοχλημένη, κάνοντας μάλιστα λόγο για «σκοτεινές περιόδους» και «κυνήγι μαγισσών» σε μια προσπάθεια «να φιμωθεί κάθε φωνή που αποκαλύπτει και αποκωδικοποιεί αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη».

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1907

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα ντοκουμέντο. Πρόκειται για την αστυνομική διαταγή που εξέδωσε ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Ματαράγκας Καρδίτσας, στις 8 Δεκεμβρίου 1907 και είναι αποκαλυπτική για τα ήθη της επαρχίας εκείνης της εποχής. Απολαύστε το:

Προς απάσας τας αρχάς που διοικούν το χωρίον Ματαράγκα Καρδίτσης:Δήμαρχο, ιερέα του χωριού, Δάσκαλο και άπαντας τους προύχοντας του χωρίου.

Ήρθα εις Ματαράγκαν κατόπιν διαταγής του διοικητού μου μετά ενός χωροφύλακος προς επιβολήν της τάξεως, από άκρου εις άκρον του χωρίου, άνευ χρονοτριβής και άμεσα.

Διότι προχθές στο σιργιάνη μετά την Θίαν και Ιεράν Λιτουργίαν εν τω ναό όταν έπεζαν τα κλαρίνα και τα όργανα ο Κώστας (ας μην αναφέρο το ονομά του) χόρεβε σινέχεια μπροστά χορίς να αφίνη και τους άλους να χορέψουν μπροστά με κατά συνέπια παραξιγιθήκατε και πλακoθίκατε στο ξίλο με τα παλούκια και τα μαχέρια με αποτέλεσμα και κατά σινέπια να τραβματιστούν πολλοί άνθροποι.

Πάραφτα να εφαρμόσετε απάσας τα εξίς διαταγάς μου:

1) Αν ξανασιμβή τιάφτη πράξης εν τω χωρίο να γνορίζετε ότι θα σας συλλάβω και άνεφ χρονοτριβής αμέσος θα σας κλείσο στη φυλακή. Όταν πέζουν τα κλαρίνα και τα μουσικά όργανα στο σιργιάνη στο πανιγίρη και στο γάμο πρέπη να χορέβουν μπροστά άπαντες που επιθιμούν να χορέψουν και όχι μόνο ο ίδιος άνθροπος. Αφτό είνε γαηδουριά.

2) Μου αναφέρθικε ότι ο γάηδαρος του χαντζόπουλου τον Σεπτέμβριο μπίκε στο καλαμπόκι του Βάϊου (ας μην αναγράψο το επίθετο) και ο Βάϊος εκνεβρίστικε και κάρφοσε τον γάηδαρο με την αξάλη στο ένα καπούλι. Καταλαβένετε ο γάηδαρος δέν είναι όνος αλά ο Βάϊος. Άνεφ πολόν σκέψεον καταλαβένη κανής ότι το κεφάλη δεν έχει μιαλό αλά κολοκιθόσπορο. Απαγορεύετε να ξαναγίνη εκ νέου τέτιο απαράδεκτο ή παρόμιο πράγμα.

Ο Αρχηγός των Δροσουλιτών

Ξενοφώντας Ερμείδης

Η ιστορία δεν του έδωσε την θέση που θα έπρεπε ίσως γιατί δεν ζήτησε τίποτε από την πατρίδα του αντίθετα με «οσιομάρτυρες καπεταναίους» που έγιναν στρατηγοί σε περίοδο αδελφοκτόνων πολέμων. Αυτός τα έδωσε όλα. Περιουσία και ζωή. 

Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν η στρατηγική του απόφαση την συγκεκριμένη στιγμή ήταν λάθος, γιατί μεσολάβησαν πολλά μεταξύ των εμπλεκομένων πλευρών. Φαίνεται ότι ήταν γραπτό να φθάσει στην τελική μάχη αφού μία άλλη σωστή απόφαση μέσω διπλωματίας που επιχείρησε για να στρέψει τους τοπικούς άρχοντες του Λιβάνου εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κάνοντας αντιπερισπασμό δεν ευδοκίμησε.

Για την συγκεκριμένη ιστορική προσωπικότητα σημασία είχε η πίστη στα δίκαια και στην γενναιότητα τόσο του ιδίου όσο και των ανδρών του. Δεν συγκρότησε σώμα πολεμιστών από πλιάτσικο και λαφυραγωγίες αλλά από την προσωπική του περιουσία βοηθώντας και σε άλλες επιχειρήσεις του Αγώνα. Η θυσία του δεν συγκίνησε την «επίσημη» ελληνική ιστορία. Όμως στην καρδιά του λαού είναι ο Αρχηγός των Δροσουλιτών. 

Αυτή είναι η νίκη που ψάχνουμε

Πιτσιρίκος

Είναι βέβαιο πως έρχονται οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Η βεβαιότητα για τις κατασχέσεις και τους πλειστηριαμούς δεν προκύπτει από το ότι έχουν ήδη ψηφιστεί, ούτε επειδή πιέζει το Eurogroup: Μόνο και μόνο που ο Αλέξης Τσίπρας εγγυήθηκε προσωπικά την προστασία της πρώτης κατοικίας, είναι βέβαιο πως έρχονται οι κατασχέσεις. 

Οι κατασχέσεις πρώτης κατοικίας θα γίνουν για να συμμορφωθούν οι υπόλοιποι πολίτες αλλά και για να μαζέψουν τα σπίτια, όπως είναι ο στόχος τους. 

Το 1999, με το Χρηματιστήριο, μάζεψαν το χρήμα των Ελλήνων, και τώρα θα μαζέψουν τα σπίτια των Ελλήνων. 

Επειδή δεν είναι ούτε αφελείς, ούτε ερασιτέχνες, οι κατασχέσεις πρώτης κατοικίας θα γίνουν με πολύ έξυπνο τρόπο. 

Τα πρώτα σπίτια που θα επιλεγούν για κατάσχεση δεν θα είναι τυχαία. 

Θα ανήκουν σε «αντιπαθητικούς» ανθρώπους, που θα κάνουν πολλούς Έλληνες να συμφωνήσουν πως τους «αξίζει» η κατάσχεση. 

Δηλαδή, η πρώτη οικογένεια που θα της γίνει κατάσχεση της πρώτης κατοικίας δεν θα είναι δυο άνεργοι γονείς με τρία παιδιά. 

Η μεγαλύτερη γενοκτονία στην Ιστορία της ανθρωπότητας

Βάρβαρος είναι όποιος πιστεύει στη βαρβαρότητα

Claude Levi-Straus

Στην Ιστορία της ανθρωπότητας οι γενοκτονίες είναι τόσο συνηθισμένες που μοιάζει λες και οι άνθρωποι είναι απευθείας απόγονοι των μυρμηγκιών.

Απ’ τις πιο κοντινές (χωροχρονικά) γενοκτονίες, όπως εκείνες των Αρμενίων και των Ποντίων ή το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, μέχρι τις πιο μακρινές, όπως την πλήρη εξάλειψη των Τασμανών (δείτε παλιότερο κείμενο “Γενοκτονία!”http://sanejoker.info/2013/06/genocide.html), διαφαίνεται μια δολοφονική μανία που δεν παρατηρείται σε κανένα άλλο θηλαστικό.

Οι αιτίες κάθε γενοκτονίας, αν δούμε πίσω απ’ τις προφάσεις και τις επιφάσεις, είναι πάντα οι ίδιες: Κυριαρχία και Κέρδος.

Η Θρησκεία, το Έθνος, η Φυλή είναι σαφώς ιδεολογήματα που χρησίμευσαν (και χρησιμεύουν) ως παραπετάσματα ή ως λάβαρα, για να πείθονται οι θύτες ότι πράττουν κάτι ορθό.

Ό,τι είναι Ιερό, κάθε δόγμα, οδηγεί αναπόφευκτα στην Εξόντωση του Άλλου.

Αν εξαιρέσουμε την τελευταία γενοκτονία, την παγκόσμια και νεοφιλελεύθερη, υπάρχει μια άλλη (όχι τόσο γνωστή ούτε τόσο προβεβλημένη) που κατέχει τα σκήπτρα της πιο αποτρόπαιης. Είναι η γενοκτονία των Ινδιάνων της Αμερικής, των αυτόχθονων κατοίκων της αμερικανικής ηπείρου, που εξολοθρεύτηκαν απ’ τον “ανώτερο πολιτισμό” των Ευρωπαίων.

H μετανάστευση των Εθνών

Στάθης

Τα σημερινά εθνικά αστικά κράτη της Δύσης δημιουργήθηκαν από μεταναστεύσεις εθνών, λαών, φυλών και πληθυσμών, κατά την ύστερη αρχαιότητα. Ας δούμε ένα μικρό χρονικό: οι λόγοι για τους οποίους η Ρωμαϊκή ισχύς στη Δύση αποσαρθρώθηκε, ήταν κυρίως τρεις: η χαοτική συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ολίγων και όλο και πιο λίγων, ο απορφανισμός της μικρής γαιοκτησίας από την προστασία του κράτους και η πίεση των εθνών ένα γύρω στα σύνορα της αυτοκρατορίας, κυρίως στον Ρήνο και τον Δούναβη.

Στην αρχή η Ρώμη αντιμετώπισε τις μεταναστεύσεις με το σπαθί, στη συνέχεια επέτρεψε εγκαταστάσεις πληθυσμών στις παραμεθόριες περιοχές υπό το καθεστώς του φεδεράτου (του συμμάχου) και με την υποχρέωση των πρώην «βαρβάρων» να φυλάνε μαζί με τις λεγεώνες (που έφθιναν όσον και ο αγροτικός πληθυσμός στο εσωτερικό της επικράτειας) τα σύνορα. Ήταν μια μεταβατική εποχή κατά την οποίαν οι «βάρβαροι» δεν ήθελαν να εκβαρβαρώσουν τον ελληνορωμαϊκό κόσμο, αλλά να εκρωμαϊσθούν οι ίδιοι.

Και το κατάφεραν. Η Ρώμη έσβησε γλυκά – πικρά στην αγκαλιά εκρωμαϊσμένων αλλοεθνών σε πρώτη φάση, ώσπου η κατάρρευση της Αυτοκρατορίας στη Δύση να συντελεσθεί και στη θέση των επαρχιών να αναδυθούν νέα κράτη. Στη Ρώμη πλέον το μόνο που έμεινε απ΄την ισχύ των Καισάρων ήταν η επιρροή του Καισαροπαπισμού. Η χριστιανική από καιρό Ρώμη δια του εκχριστιανισμού των «βαρβάρων» και με την καθιέρωση της λατινικής ως γλώσσας (της εξουσίας της δικής της) και του θεού προσπάθησε και επί αιώνες κατάφερε να απολαμβάνει στις πρώην επαρχίες της και νυν νέα κράτη ένα υποκατάστατο της αλλοτινής της ισχύος, καθόλου ευκαταφρόνητο.