«Διαφωνείς με το Μνημόνιο, αλλά έχεις κάτι άλλο να προτείνεις;»

Γεωργία Βαλωμένου*

Στις 12 Ιουλίου 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο, «ελλείψει καλύτερης εναλλακτικής πρότασης», σύμφωνα με τους υποστηρικτές της αλλά και πολλούς από τους επικριτές της.

Η διαπραγματευτική ήττα της κυβέρνησης, μια ήττα που μοιραζόμαστε όλοι όσοι τη στηρίξαμε, είναι η ήττα μιας συγκεκριμένης διαπραγματευτικής στρατηγικής, η οποία συνίσταται ακριβώς στην έλλειψη εναλλακτικής. Ο Γ. Βαρουφάκης, στην αρχή των διαπραγματεύσεων, είχε δηλώσει: «Αν δεν διανοείσαι την ρήξη, δεν μπορείς να διαπραγματευτείς». Ωστόσο, η διαπραγματευτική ομάδα δεν διανοήθηκε τη ρήξη, κάνοντας την πολιτική εκτίμηση πως η ρήξη θα είναι Αρμαγεδδώνας για τη χώρα — μια εκτίμηση για την οποία δεν δόθηκε ποτέ καμία αιτιολόγηση.

Η έλλειψη εναλλακτικής πρότασης από την πλευρά της κυβέρνησης, ακριβώς επειδή αποτελούσε στρατηγική επιλογή, δεν αντιμετωπίστηκε ως λάθος, ως κάτι για το οποίο θα έπρεπε να αποδοθούν ευθύνες. Αντίθετα, η κυβέρνηση, απαντώντας στην «κατηγορία» των αντιπάλων της ότι οδηγεί τη χώρα στη δραχμή, και επιλέγοντας να αγνοήσει εκείνους από τους υποστηρικτές της που είχε προσελκύσει με τη φράση «καμία θυσία για το ευρώ», ισχυρίστηκε –και έπεισε– πως ουδέποτε διανοήθηκε την έξοδο από την ευρωζώνη.

Οι όποιες φωνές ακούστηκαν για την ύπαρξη εναλλακτικής πρότασης, Plan b, ρήξη με την Ευρωζώνη αντιμετωπίστηκαν με ένα φάσμα αντιδράσεων που ξεκινούσε από την αποδόμηση και τη γελοιοποίηση και έφτανε έως την ποινικοποίηση. Δεν περιλάμβαναν όμως ούτε μία σοβαρή, τεκμηριωμένη απάντηση, αφού εξάλλου και το προηγούμενο διάστημα η συζήτηση για την εναλλακτική πρόταση δεν έγινε ποτέ με τέτοιους όρους. Η πλευρά του «πάση θυσία στο ευρώ» επιδόθηκε σε αφορισμούς και ο ΣΥΡΙΖΑ ακολούθησε στο ίδιο μοτίβο δικαιώνοντας την καθεστωτική προπαγάνδα των προηγούμενων χρόνων.

Γαλλία, Λεπέν και προλεταριάτο

Του Γιάννη Παπαϊωάννου

Η Αριστερά στην Γαλλία (βλέπε Μελανσόν) παραμένει φιλοευρωπαϊκή όπως ήταν καθ’ όλη την προηγούμενη 20ετία. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχει χτυπηθεί το κοινό της από την κρίση και ακόμη ταυτίζει στις αναλύσεις της την ΕΕ με τον διεθνισμό. 

Δεν αντιλαμβάνεται ότι η ΕΕ δεν προχωρά σε διεθνιστική κατεύθυνση γιατί συμφέρει τους λαούς, αλλά γιατί συμφέρει τις τράπεζες και το κεφαλαίο, τις τοπικές αστικές τάξεις και κυρίως το Γερμανικό Ιμπέριουμ. 

Οι λαοί και το δυνητικό προλεταριάτο σέρνονται σε τετελεσμένα και αποφάσεις που δεν γνωρίζουν. Σέρνονται σε λιτότητα, υπόκεινται σε εκβιασμούς και παρεμβάσεις από το ευρωπαϊκό κέντρο. Όμως, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία δηλώνουν την διαφωνία τους με την ΕΕ. 

Σήμερα στην Γαλλία βλέπουμε την εκλογική επιδοκιμασία της Γαλλικής ακροδεξιάς που δηλώνει την αντίθεση προς την ΕΕ και με αυτή την θέση κινείται ταχύτατα προς πλήρη εκλογική επικράτηση. 

Αυτό ευτυχώς δεν συμβαίνει στην Ελλάδα γιατί εδώ υπάρχει ένας διάχυτος ευρωσκεπτικιστικός λόγος που εκφέρεται μέσω ενός ευρύτερου φάσματος πολιτικών κόμματων και προσωπικοτήτων. 

Νομίζω όμως ότι το πολιτικό σκηνικό του μέλλοντος πανευρωπαϊκά, θα διαμορφωθεί σε σχέση με την ΕΕ. Όλα τα κόμματα θα τοποθετηθούν ανάλογα το ποσό φιλικά ή εχθρικά θα είναι προς την ΕΕ και τις δομές της. Το πόσο Ευρώπη θέλουμε θα μπει ως κεντρικό ερώτημα σε κάθε πολιτικό σύστημα εντός της ΕΕ. Επιβάλλεται, λοιπόν, να μην αφήσουμε τον ευρωσκεπτικισμό στην ακροδεξιά ώστε να προλάβουμε την αναβίωση του φασισμού. 

Προλεταριάτο. 

Είναι αυτή η Ευρώπη δημοκρατική;

Στέλιος Ελληνιάδης

Όπως πολύ σωστά επισήμανε ο καθηγητής Σωτήρης Ρούσσος στην εκδήλωση του Δρόμου της Αριστεράς, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, το πρόβλημα των Ευρωπαίων δεν είναι η απορρόφηση μερικών εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που έχουν φτάσει ή οδεύουν προς την κεντρική Ευρώπη. Από τη διαλυμένη Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία, οι ευρωπαϊκές χώρες απορρόφησαν πολύ περισσότερους πρόσφυγες χωρίς να το κάνουν θέμα. Κι αυτή τη φορά, εάν μοιράζονταν αναλογικά τους πρόσφυγες, οι χώρες θα δέχονταν, με βάση το μέγεθός τους, από 20 μέχρι 100 χιλιάδες ψυχές, δηλαδή αριθμό μικρό που δεν θα φαινόταν καν.

Οι αρνητικές αντιδράσεις, δυστυχώς, δείχνουν κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα που αφορούν την εξέλιξη της ίδιας της Ευρώπης στο σύνολό της. Οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Εξέλιξη που φαίνεται να συμβαδίζει με την αντίστοιχη τάση στις ΗΠΑ και την παραδοχή έως και επιβολή της σε πολλές χώρες.

Η σοβαρή κοινωνική τάση σε ούλτρα συντηρητική κατεύθυνση και η άνοδος ακροδεξιών κομμάτων με φασιστικό, εθνικιστικό και ρατσιστικό πολιτικό πρόγραμμα, η παραβίαση του Συντάγματος πολλών χωρών (η Ελλάδα ανάμεσα στις πρώτες), η μονομερής παραβίαση διεθνών συμφωνιών, η αύξηση της ανισότητας μεταξύ των χωρών και μέσα σε κάθε χώρα, η ενίσχυση της νομικής ισχύος των πολυεθνικών εταιρειών και ο περιορισμός της ισχύος των κρατών, η καθολική παρακολούθηση των πολιτών από τις αρχές ασφαλείας, η κήρυξη των αστικών δημοκρατιών σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με άλλα λόγια η κήρυξη στρατιωτικού νόμου, π.χ. στη Γαλλία, και η προληπτική παρέμβαση του στρατού, π.χ. στο Βέλγιο, ο περιορισμός των πολιτικών δικαιωμάτων με ειδικούς νόμους, οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι στα Βαλκάνια και στον υπόλοιπο κόσμο, η επιθετικότητα σε βάρος κρατών που βαφτίζονται εχθρικά και εξωθούνται στη σύγκρουση, η διαγραφή, αλλοίωση και προσαρμογή των ιστορικών δεδομένων στα συμφέροντα των ολιγαρχικών εξουσιών, η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας τρίτων χωρών, αλλά και χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, π.χ. της Ελλάδας, ο διαμελισμός κρατών, οι δολοφονίες και απαγωγές ηγετών, η ενίσχυση αυταρχικών καθεστώτων, η αύξηση των οπλοστασίων των δυτικών κρατών και πολλά άλλα ανατριχιαστικά δεδομένα συνθέτουν μία εφιαλτική πραγματικότητα που μόνο δημοκρατική δεν μπορεί να θεωρηθεί ακόμα κι αν ακολουθούνται στην οικοδόμησή της κάποιες τυπικά νόμιμες οδοί.

Η κατά Τσίπρα “αριστερά της ευθύνης”

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΚΤΗΣ Ε.Ε. ΑΝΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ... ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ! 

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Με άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην “Εφημερίδα των Συντακτών”, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα “Τι είναι αριστερή πολιτική σήμερα”. Πέρα από την αδέξια προσπάθεια του πρωθυπουργού να απολογηθεί για ταεξοντωτικά μέτρα λιτότητας και την εκποίηση του κοινωνικού πλούτου στο διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο, το άρθρο παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς για πρώτη φορά, μετά τημνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, αποπειράται να σκιαγραφήσει μια κάποια “στρατηγική”, ένα κάποιο “όραμα”, μια κάποια “θεωρία” για την καινούργια κατάσταση πραγμάτων. Αν μη τι άλλο, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα ότι αυτή τη φορά δεν αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων και δεν στερείται μιας κεντρικής, κατευθυντήριας ιδέας: αριστερή πολιτική σήμερα σημαίνει πρώτα απ' όλα και πάνω απ' όλα... υπεράσπιση της Ε.Ε. και της θέσης της Ελλάδας στην ευρωζώνη! 

Όπως εξηγεί από την πρώτη παράγραφο του άρθρου του, ο πρωθυπουργός είδε το φως το αληθινό στο δικό του δρόμο προς τη Δαμασκό, ή μάλλον την Ιερουσαλήμ και τη Ραμάλα, που επισκέφθηκε πρόσφατα. Εκεί συνειδητοποίησε, όπως μας εκμυστηρεύεται, “πόσο σημαντικό είναι να ζεις σε ένα έδαφος ειρήνης για 70 χρόνια”. Η Ελλάδα που έχει την τύχη να βρίσκεται στην Ευρώπη της ειρήνης δεν πρέπει να λησμονεί ότι βρίσκεται “στο κέντρο ενός τριγώνου περιφερειακών συγκρούσεων που έχουν εκδηλωθεί στη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράκ και την Ουκρανία”, μας θυμίζει ο πρωθυπουργός. Φυσικά, οι συγκρούσεις αυτές δεν έπεσαν από τον ουρανό, σαν θεομηνία και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει καμία δυσκολία να δείξει τον εχθρό και τον φταίχτη: “Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός αποσταθεροποιεί τη Μέση Ανατολή και συνιστά πλέον τρομοκρατική απειλή για την Ευρώπη”. Επομένως- δικαιούται να συμπεράνει κανείς- όχι μόνο νομιμοποιείται, αλλά είναι αναγκαία η σύμπραξη της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους (και τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς) εταίρους μας για την αντιμετώπιση της κύριας απειλής, του “ισλαμοφασισμού”. 

Οι φαιδρές εκλογές

Διαβάζω πως εταιρεία λογισμικού κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας την αναβολή των εκλογών της ΝΔ και καταγγέλλει μεθοδεύσεις από την πλευρά των υπευθύνων της Νέας Δημοκρατίας με σκοπό να ανατεθεί ο διαγωνισμός στην Vodafone.

Οι λεπτομέρειες αυτές ολίγο με ενδιαφέρουν, όπως ολίγο με ενδιαφέρει ποιά εταιρεία θα αναλάβει την διενέργεια των εκλογών. Αυτό όμως που με ενδιαφέρει ως πολίτη είναι το αλαλούμ που επικρατεί στην αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας μου, στο κόμμα που στόχο έχει να γίνει πάση θυσία (ακόμα κι αν η θυσία αυτή είναι βλαπτική για τον τόπο) να γίνει λοιπόν “Χαλίφης στην θέση του Χαλίφη”.

Ακόμα χειρότερα, προκειμένου η ΝΔ να καλύψει τα φαιδρά ως γελοία εσωτερικά της προβλήματα που έχουν μετατρέψει τις εσωκομματικές της εκλογές σε κωμικό σίριαλ προσπαθεί να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης αλλού. Κι αυτό το αλλού δεν είναι τίποτ΄αλλο παρά η Κυβέρνηση και ο Τσίπρας. Κι έτσι, ο κύριος Πλακιωτάκης σε τελευταία του δήλωση καλεί τον πρωθυπουργό να “αναγνωρίσει την αδυναμία του να κυβερνήσει και να αποχωρήσει”.

Να αποχωρήσει, λέω εγώ, μπας και εκπληρωθεί το όνειρο ν’ αναλάβουν την κυβέρνηση αυτοί που δεν μπορούν να κυβερνήσουν το κόμμα τους.

Οι «επενδυτές» έφτασαν στην Ισπανία

Αμερικανικό funt αγόρασε "κόκκινα δάνεια" αντί 675 εκατ. ευρώ - Έτοιμοι να κάνουν έφοδο και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.

Η αρχή με τις ξένες επενδύσεις που θα "αναπτύξουν" τις χώρες του Νότου έγινε στην Ισπανία. Περίμεναν την αλλαγή του πτωχευτικού νόμου που υπερψήφισε η κυβέρνηση Ραχόι με τον οποίο οι ισπανικές εταιρίες που διαχειριζόνταν τα "κόκκινα δάνεια" των Ισπανών πετώντας τους στον δρόμο, αναδιαρθρώνονται και ξεπουλάνε τα "κλοπιμαία" τους σε τρίτο επενδυτή. 

Ξεκάθαρα οι υπεύθυνοι της πρώτης εταιρείας που εισέρχεται σε ευρωπαϊκό έδαφος για τα "κόκκινα δάνεια"δηλώνουν ότι άρχισαν να γίνονται τα πρώτα βήματα και σε άλλα κράτη εκτός της Ισπανίας στα οποία οι επενδυτές θα βρουν τεράστιες ευκαιρίες. 

H Capstone Equities Management, ένα αμερικανικό επενδυτικό ταμείο που αγοράζει «κόκκινα» δάνεια (distressed debt fund), εστιάζοντας σε εταιρείες διαχείρισης ακινήτων, έγινε ο πρώτος ξένος επενδυτής που απέκτησε τον έλεγχο ισπανικής εταιρείας.

Σύμφωνα με τους Financial Times, η Capstone Equities, που έχει έδρα τη Νέα Υόρκη, απέκτησε τον έλεγχο της ισπανικής κατασκευαστικής εταιρείας ακινήτων Promociones Habitat, έχοντας αγοράσει τα χρέη της στις τράπεζες ύψους 675 εκατ. ευρώ, με βάση τη νέα ισπανική νομοθεσία για το πτωχευτικό δίκαιο που ισχύει από πέρυσι.

Aριστερά και Ιστορία

Στάθης

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο σημερινός μας τίτλος είναι βαρύγδουπος! πιθανόν! αποτελεί όμως μια απόπειρα επισήμανσης του θεμελιώδους, κατά τη γνώμη μου, προβλήματος της εποχής μας: της αδυναμίας της Αριστεράς, της επί μακρόν αδυναμίας της Αριστεράς, να αποκτήσει εκ νέου την πρωτοβουλία στην κίνηση της Ιστορίας.

Σήμερα η Αριστερά, στο πλήθος των εκδοχών της, όχι μόνον δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη Δεξιά, επίσης στο πλήθος των εκδοχών της, αλλά έχει από καιρό μπει σε μια τροχιά καμπής (ιστορικών διαστάσεων) που τη βγάζει απ’ τον πολιτικό στίβο όλο και πιο έντονα και ταυτοχρόνως συρρικνώνει όλο και πιο πολύ την επιρροή της στις κοινωνίες. Τυχόν αναλαμπές εναντιοδρόμησης σ’ αυτήν τη φορά των πραγμάτων δεν είναι παρά αναλαμπές.

Μετά τον Μάιο του 1968, όταν άρχισε η αποκοπή κομμάτων, σχημάτων και διανοουμένων της Αριστεράς από την εργατική τάξη, η απόσταση ως την απαρχή (μέσα της δεκαετίας του ’70 και δεκαετία του ’80) της Δεξιάς Παλινόρθωσης διανύθηκε γρήγορα. Στο τέλος της δεκαετίας του ’80-αρχές της δεκαετίας του ’90, η ΕΣΣΔ κατέρρευσε, χωρίς να κουνηθεί φύλλο. Νεκρό από καιρό το πρώτο εργατικό κράτος, εξεμέτρησε το ψευδοζείν μένοντας για όλη την Αριστερά ένας άταφος νεκρός. Χωρίς πένθος, χωρίς χοές και χωρίς συζήτηση (πλην των μονολόγων όλων), ο γίγαντας παραχώθηκε στον νου και τις καρδιές μας, χωρίς καν να μας στοιχειώσει το ερώτημα του θανάτου του.

Όταν η αστυνομία “έβγαλε τα κάστανα απ΄τη φωτιά”

Στην Αριστοτέλους γινόταν το αδιαχώρητο. Παρασκευή απόγευμα, η ατμόσφαιρα γιορτινή εν αναμονή του δημάρχου που σήμερα θα «ανάψει» το δένδρο της Πλατείας. Γωνία Τσιμισκή με Αριστοτέλους όμως ο κόσμος παραήταν πολύς για να πιστέψεις ότι περίμεναν το πράσινο για να περάσουν. Μετά ξεχώριζες ανάμεσα στο πλήθος τα άσπρα κράνη των αστυνομικών. Πρέπει να ήταν 6-7, λες δεν μπορεί φονικό θα έχει γίνει.

Η πραγματικότητα ήταν βέβαια σουρεαλιστική όπως αρμόζει σ΄αυτήν την πόλη που δεν παύει να σε εκπλήσσει. Η εν λόγω αστυνομική δύναμη είχε φτάσει επί τόπου μετά από καταγγελία για να συλλάβει τον γνωστό καστανά της γωνίας.

Ο ηλικιωμένος φώναζε πως δεν είναι παράνομος, οι αστυνομικοί έλεγαν πως το καροτσάκι κατάσχεται. Ο ηλικιωμένος ούρλιαζε πως αυτόφωρο δεν πάει και χτυπιόταν ενώ οι αστυνομικοί τραβούσαν το καροτσάκι με τα κάστανα.

Κοινά ντους Ελλήνων και Τούρκων ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση

Του πιτσιρίκου

Αναστάτωση έχει προκαλέσει στην κυβέρνηση η εμμονή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για κοινές περιπολίες Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο, αφού η η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητάει τώρα Έλληνες και Τούρκοι λιμενικοί να μένουν μαζί και να κάνουν παρέα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητάει να δημιουργηθούν hotspots στο Αιγαίο, όπου Έλληνες και Τούρκοι λιμενικοί θα συζούν υποχρεωτικά και θα μοιράζονται και τους λογαριασμούς.

Σύμφωνα με την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έλληνες και Τούρκοι λιμενικοί θα τρώνε μαζί και θα κοιμούνται μαζί, ώστε να γνωριστούν καλύτερα.

Σοκ προκαλεί η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβλέπει πως Έλληνες και Τούρκοι λιμενικοί θα κάνουν ντους μαζί, θα τρίβουν ο ένας την πλάτη του άλλου και οι Έλληνες θα σκύβουν να πιάσουν το σαπούνι.

Όσο για τον χώρο που θα μένουν Έλληνες και Τούρκοι λιμενικοί, η Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει τα Ίμια, τα οποία θα μετονομαστούν σε «Νησιά της Αγάπης», θα αποκτήσουν άνετους και πολυτελείς χώρους διαμονής, και θα έχουν και νεροτσουλήθρες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί πως η συνύπαρξη Ελλήνων και Τούρκων λιμενικών θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το προσφυγικό πρόβλημα, αφού Έλληνες και Τούρκοι θα ανταγωνίζονται για το ποιος θα πνίξει τους περισσότερους.

ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΑΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Σπάστε τα δεσμά των κομματικών παρωπίδων και ελευθερώστε τις συνειδήσεις.

Καθισμένος στο παραγώνι των στερνών κατωφλιών της ζήσης μου, απευθύνομαι σε σας τους Τριακόσιους της Βουλής των Ελλήνων, στον κάθε ένα ξεχωριστά και του βροντοφωνάζω. 

Σύνελθε.

Από το αφιόνι της κομματικής γραμμής ξύπνα.

Τι υποσχέθηκες στον κόσμο και σ΄εμπιστεύθηκαν όσοι σε ψήφισαν και σε ανέδειξαν αντιπρόσωπο του Έθνους. Δεν το αισθάνεσαι.

Η συνείδησή σου αλυσοδεμένη στα έγκατα του είναι σου σπαρταρά.

Ελευθέρωσέ την.

Όσοι, παρ΄ελπίδα, είστε κουφόνοες, αφουγκραστείτε επιτέλους τις γοερές κραυγές των πεινασμένων που λιμοκτονούν για να ξεχρεωθούν τα δάνεια των δανειστών.

Όσοι πάλι βαυκαλίζεστε με την ιδέα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, παρά το δανείζεσθαι και η εποπτεία για την εξόφλησή τους, ξεχάσατε τόσο εύκολα τα λόγια του Μενάνδρου: «Τα δάνεια δούλους τους ανθρώπους ποιεί»

Ο Μικρός Στρεψίας

 Στάθης στον eniko

Οταν ο κ. Καμμένος και αρκετοί βουλευτές της Ν.Δ. εγκατέλειπαν το κόμμα τους για να μη συναινέσουν στη μνημονιακή ατίμωση της χώρας τους, δεν ήταν αποστάτες.

Ούτε κάποιος τους χαρακτήρισε έτσι τότε, δεξιός ή αριστερός.

Οταν υπουργοί και βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας αποχώρησαν απ’ τον μεταμορφωθέντα σε μνημονιακή δύναμη ΣΥΡΙΖΑ (διά της υπογραφής του γ’ μνημονίου), αμέσως χαρακτηρίσθηκαν ως αποστάτες. Οχι απ’ τους δεξιούς, ούτε από όλους τους αριστερούς, αλλά από ορισμένους εξ αυτών που διακρίνονται για την ηθική τους - μια πάντα χρήσιμη ηθική.

Τώρα, αν κάποιοι βουλευτές του νεομνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέξουν άλλο να ψηφίζουν καθ’ υπαγόρευσιν της δικτατορίας Μέρκελ, και αποχωρήσουν, θα είναι και αυτοί αποστάτες.

Αντιθέτως, αν κάποιοι άλλοι βουλευτές εγκαταλείψουν το κόμμα τους, το Ποτάμι ή την Ενωση Κεντρώων ή όποιο άλλο, και συνταχθούν με τον εντολοδόχο της Τρόικας ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί δεν θα είναι αποστάτες, αλλά ναυτοπρόσκοποι που θαδιευρύνουν την κυβερνητική πλειοψηφία!

Δύο μέτρα και δύο