Το ιατρικό «θαύμα» της Κούβας για το οποίο ελάχιστοι μιλούν

HuffPost Greece | Μαριαλένα Περπιράκη

Μετά τον θάνατο του ιστορικού ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, το περασμένο Σάββατο, το διαδίκτυο γέμισε με δημοσιεύματα που μας θυμίζουν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της κουβανικής επανάστασης που τα μεγάλα (αμερικανικά) μέσα ενημέρωσης συνήθως αποφεύγουν να προβάλουν: τον ιατρικό διεθνισμό.

Το 1963, η Κούβα έθεσε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα αποστολής εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής που το έχουν ανάγκη. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός μεγάλου δικτύου έμπειρου ιατρικού προσωπικού που δρούσε στην Κούβα και όπου αλλού υπήρχε ανάγκη. Το 2007, η χώρα διέθετε 42.000 εργαζομένους σε 103 διαφορετικές χώρες, εκ των οποίων οι 30.000 ήταν γιατροί και νοσηλευτές. Ο αριθμός αυτός ξεπερνά εκείνο των χωρών του G8 και η χώρα έχει επεκτείνει τις παροχές της και στην Ωκεανία.

Με την πάροδο του χρόνου η χώρα άρχισε -εκτός από το να εξάγει- και να εισάγει ιατρικό προσωπικό. Σε αντίθεση με τις γειτονικές ΗΠΑ, η Κούβα προσφέρει δωρεάν και ποιοτική ιατρική εκπαίδευση που έχει οδηγήσει εκατοντάδες νεαρούς Αμερικανούς στο να θέλουν να σπουδάσουν στο ELAM, την Λατινοαμερικάνικη Ιατρική Σχολή με βάση την Αβάνα. Η Σχολή άνοιξε τις πόρτες της το 1999 και σήμερα εκπαιδεύει περισσότερους 19.000 φοιτητές από 110 χώρες.

Να γιατί ουδείς θα λησμονήσει τον πιο φτωχό Πρόεδρο του κόσμου

Μετά από παύση δύο χρόνων, ο Jose Pepe Mujica, πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης, επανήλθε με μια συνέντευξή του που συζητείται πολύ.

Ο πιο φτωχός Πρόεδρος του κόσμου, όπως είναι γνωστός, μίλησε για την σημερινή κοινωνία, τα υλικά αγαθά και τις περιβαλλοντικές αλλαγές. Είπε πως φοβάται για την ανθρωπότητα, τονίζοντας ότι ευτυχία στη ζωή δεν είναι μόνο τα χρήματα.

Ωστόσο, εμφανίστηκε αισιόδοξος για την επόμενη γενιά, λέγοντας πως είναι σίγουρος ότι οι νέοι άνθρωποι θα φέρουν την αλλαγή που χρειάζεται η κοινωνία. 

Ήταν πολύ αγαπητός ως Πρόεδρος και όχι τυχαία.

Ο Mujica έδινε το 90% του μισθού του σε φιλανθρωπίες, δίνοντας το καλό παράδειγμα σε μία εποχή λιτότητας και κέρδισε την διεθνή καταξίωση γιατί προώθησε πολιτικές εξαιρετικά φιλελεύθερες.

Ζούσε σε ένα μικρό σπίτι σε μία φάρμα με ένα υπνοδωμάτιο μαζί με τη γυναίκα του, τη Lucia Toplansky και τα σκυλιά του. Επιπλέον, πάντα κυκλοφορούσε με τον σκαραβαίο του.

Κοίτα ποιος μιλάει για τον Φιντέλ!

Χρήστος Κάτσικας

Εξαπατημένη στην νιότη της από τον Κάστρο αισθάνεται η πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και του εύχεται... «καλό ταξίδι» καλώντας τον να πάρει μαζί του «τις ψευδαισθήσεις και τα υπέροχα ψέματα της νιότης μας»!

Τι μαθαίνει, λοιπόν κανείς! Η γυναίκα η οποία από τα 26 της χρόνια έχει καταλάβει τις πιο υψηλές θέσεις της κρατικής ιεραρχίας (Νομάρχης, Γενική Γραμματέας Κατάρτισης και αργότερα Νεότητας, Πρόεδρος του ΕΟΜΜΕΧ, Γενική Γραμματέας Βιομηχανίας, Υφυπουργός Ανάπτυξης, Επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Υπουργός Παιδείας) ήταν οπαδός του Φιντέλ, και είχε κυριευτεί από τα οράματά του. Ωστόσο, κάποια στιγμή κατάλαβε φαίνεται ότι όλα ήταν «ψευδαισθήσεις και υπέροχα ψέμματα».

Ναι, η Άννα Διαμαντοπούλου της φωτοτυπίας έκανε το θράσος της σχόλιο στο twitter για το θάνατο του Φιντέλ αλλά πήρε πληρωμένη απάντηση από έναν άλλο χρήστη.

Είναι φανερό ότι πολλοί προσπαθούν να κρύψουν τη χαρά τους αλλά δε μπορούν, δυσκολεύονται ιδιαίτερα!

Αλήθεια πόσο κυνικότητα μπορεί να διαθέτει κανείς για να τολμά να ξεστομίζει όσα ξεστομίζει η πρώην κ. Υπουργός της Παιδείας;

ΑΝΤΙΟ ΚΟΜΑΝΤΑΝΤΕ

Σήμερα οι Ήρωες υψώνονται γιατί σήμερα ξαναγεννιέται η ιστορία δίπλα στον Φιντέλ.

Σήμερα ξαναγεννιούνται οι Γιοι της Επανάστασης και της Νίκης. Οι υπερασπιστές των φτωχών και των αδυνάτων. Όλων όσων δεν είχαν φωνή.

Σήμερα ξαναζωντανεύουν οι Επαναστάσεις και οι Θρύλοι.

Υψώνονται οι ψυχές αυτών που καταπολέμησαν την αδικία. Οι ψυχές αυτών που οραματίστηκαν ένα καλύτερο αύριο. Οι ψυχές αυτών που αφιέρωσαν και έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο.

Σήμερα τα παιδιά ενός άνδρα, ο οποίος ποτέ δεν πεθαίνει, ετοιμάζονται να υποδεχθούν τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη τους, του οποίου το παράδειγμα και οι ιδέες θα ζουν αιώνια μέσα στις καρδιές όλων των Επαναστατών του κόσμου. Αυτών που πέθαναν, αυτών που υπάρχουν και αυτών που θα γεννηθούν.

Ο Φιντέλ πέρασε στην αθανασία και ενώθηκε με όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια.

Ο πλανήτης δεν είναι πια ο ίδιος γιατί κοιμήθηκε ο τεράστιος άνθρωπος του εικοστού αιώνα.

Κοιμήθηκε ο Φιντέλ.

Η ιστορική απολογία του Φιντέλ Κάστρο: Καταδικάστε με. Η Ιστορία θα με δικαιώσει!

Μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα το 1952, ο Φιντέλ Κάστρο, που έφυγε το βράδυ από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, οργανώνει τον ένοπλο αγώνα μαζί με τον αδελφό του Ραούλ.

Στις 26 Ιουλίου 1953, επιχειρεί να επιτεθεί στον στρατώνα Μονκάδα στο Σαντιάγο ντε Κούβα (ανατολικά) αλλά αποτυγχάνει.

Ο Φιντέλ πιάνεται αιχμάλωτος κι ασκούμενος δικηγόρος τότε αναλαμβάνει ο ίδιος να υπερασπιστεί τον ευατό του. Η απολογία του ξεδιπλώνει όλο του το όραμα για την επαναστατημένη Κούβα. Θα τελειώσει την ομιλία του με μια φράση που η πορεία του επιβεβαίωσε: «Καταδικάστε με. Η Ιστορία θα με δικαιώσει!».

Ο Κάστρο καταδικάζεται σε κάθειρξη 15 ετών. Αμνηστεύεται και αποφυλακίζεται δύο χρόνια αργότερα.

Εξόριστος στο Μεξικό, αποβιβάζεται μαζί με 81 άνδρες -μεταξύ των οποίων ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα -τον Δεκέμβριο του 1959 στη νότια ακτή της χώρας. Η αποστολή αποδεκατίζεται. Καταφεύγει με μια χούφτα αντάρτες στους λόφους της Σιέρα Μαέστρα, καταφέρνει να αναδιοργανωθεί και να πάρει τον έλεγχο ενός τμήματος της επαρχίας Οριέντε.

Τον Αύγουστο του 1958 ξεκινά μια μεγάλη επίθεση η οποία θα καταλήξει στην κατάρρευση του καθεστώτος του Μπατίστα την 1η Ιανουαρίου 1959. Στις 8 Ιανουαρίου, περιβαλλόμενος από τους barbudos του - τον αδελφό του Ραούλ, τον Τσε Γκεβάρα, τον χαρισματικό Καμίλο Σιενφουέγος- ο Φιντέλ Κάστρο εισέρχεται θριαμβευτικά στην Αβάνα.

ΦΙΝΤΕΛ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ | FIDEL: EL GRAN REVOLUCIONARIO

«Κράτος-γέφυρα»

Η νέα φόρμουλα για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Έντονη είναι η κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό. Φαίνεται πως όλοι βιάζονται να προχωρήσουν σχεδιασμοί και μεθοδεύσεις ώστε να φθάσουν σε μια «λύση». Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η Βικτόρια Νούλαντ υπεύθυνη για τις σχέσεις με την περιοχή έχουν δραστηριοποιηθεί έντονα, ενώ στο Μον Πελεράν της Ελβετίας θα συναντηθούν για δεύτερη φορά οι Αναστασιάδης – Ακιντζί και ο Μπαν Κι Μουν. Ο νέος κίνδυνος για το Κυπριακό είναι η φόρμουλα «κράτος – γέφυρα», ένα μεταβατικό υβρίδιο, χωρίς επιστροφή, με άμεσο αποτέλεσμα την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών δημοσιεύουμε και 4 σημειώματα κομμάτων, σχολιαστών, δημοσιογράφων και του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών για να φανεί καλύτερα η συνολική εικόνα. 

Ο κίνδυνος που ελλοχεύει σήμερα είναι η συμφωνία για ένα μεταβατικό υβρίδιο, προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων και της Τουρκίας 

Από ό,τι φαίνεται, κατά την πρώτη συνάντηση στο Μον Πελεράν της Ελβετίας (θα ακολουθήσει και δεύτερη αύριο) όπου συναντήθηκαν Αναστασιάδης, Ακιντζί και Μπαν Κι Μουν, αλλά και όσα διαμείφθηκαν στις συναντήσεις Ομπάμα-Τσίπρα, κυοφορείται ένα νέο έκτρωμα για την Κύπρο, μέσω από το οποίο να περάσει η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως τη γνωρίσαμε από το 1960 και τις διάφορες περιπέτειες που πέρασε. 

Ανησυχητικά στοιχεία για την κακοποίηση των γυναικών - 5.000 περιστατικά βιασμών ετησίως στην Ελλάδα, μόνο 150 ακολουθούν νομική οδό

Ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για την κακοποίηση των γυναικών, καθώς σύμφωνα με τους ειδικούς, μέσα σε ένα χρόνο 16.700.000 γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπέστησαν σωματική βία ή σεξουαλική κακοποίηση. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, που επικαλείται η Ελληνική Ιατροδικαστική Εταιρία, φαίνεται πως σωματική βία αναφέρει ότι έχει υποστεί το 24% των γυναικών (18% από σύντροφο και 10% από άλλο άτομο), ενώ σεξουαλική βία αναφέρεται από το 6% των γυναικών (5% από σύντροφο και 1% από άλλο άτομο). Είκοσι πέντε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, αντιμετώπισε τον πρώτο μήνα λειτουργίας του το νεοϊδρυθέν ιατροδικαστικό ιατρείο του νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας».

Όπως αναφέρει η ΕΙΣ, τα περιστατικά βιασμών υπολογίζονται στη χώρα μας σε 5.000 ετησίως, ωστόσο μόνο 150 από αυτά πιστοποιούνται και ακολουθούν τη νομική οδό και αυτό, όπως σημειώνει η ΕΙΕ, είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ιατροδικαστικών δομών, αφού, «οι μισοί τουλάχιστον νομοί της χώρας μας δεν διαθέτουν ούτε ένα ιατροδικαστή». Ο πρόεδρος της ΕΙΕ, Γρηγόρης Λέων, ζητά από την πολιτεία «να πράξει το καθήκον της απέναντι και σε αυτές τις γυναίκες και να δημιουργηθούν δημόσιες ιατροδικαστικές δομές σε όλους τους νομούς. Με τον τρόπο αυτό», επισημαίνει, «θα αποφύγουμε οι γυναίκες που πέφτουν θύματα κακοποίησης να «κακοποιούνται» μία δεύτερη φορά προσπαθώντας να βρουν το δίκιο τους ή ακόμα χειρότερα να μην δικαιώνονται ποτέ».

Η ΕΙΕ εξηγεί ότι ο μόνος γιατρός που είναι ειδικός στην καταγραφή, εκτίμηση και πιστοποίηση των σωματικών βλαβών ή στην πιστοποίηση της σεξουαλικής βίας είναι ο ιατροδικαστής. «Κανένα άλλο ιατρικό πιστοποιητικό από γιατρό διαφορετικής ειδικότητας δεν έχει καμία απολύτως αξία».

Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα…

Από τον Παραμυθά, Νίκο Πιλάβιο

Όταν ο Θεός δημιουργούσε τη γυναίκα, δούλευε ως αργά το βράδυ της έκτης μέρας της Δημιουργίας.

Κάποια στιγμή, πέρασε ένας άγγελος και ρώτησε: «Γιατί ξοδεύεις τόσο χρόνο σʼ αυτό το δημιούργημά σου; »

Και ο Θεός, απάντησε : «Έχεις δει όλες τις προδιαγραφές που πρέπει να καλύψω σʼ αυτή τη μορφή; Θα πρέπει να είναι φτιαγμένη από εύπλαστο υλικό και να έχει πάνω από 200 κινούμενα μέρη, να θρέφεται με όλα τα είδη τροφίμων, να μπορεί να αγκαλιάζει κάμποσα παιδιά ταυτόχρονα και την ίδια στιγμή να δίνει ένα χάδι που να μπορεί να θεραπεύσει οτιδήποτε: από ένα τραυματισμένο γόνατο μέχρι μια ραγισμένη καρδιά. Και θα πρέπει να μπορεί να τα κάνει όλα αυτά με δύο χέρια μόνο».

Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε: «Μόνο με δύο χέρια; Αδύνατον! Πολύ δουλειά για μια μέρα… Περίμενε Κύριε μέχρι αύριο, και τότε τέλειωσε την».

«Α, όχι», είπε ο Θεός. Είμαι τόσο κοντά στο να ολοκληρώσω αυτό το δημιούργημα, που το ʽχω μέσα στην καρδιά μου, ώστε δεν μπορώ να σταματήσω. Θα το ονομάσω, “γυναίκα”. Θα γιατρεύει τον εαυτό της όταν αρρωσταίνει, και θα μπορεί να εργάζεται 18 ώρες την ημέρα».

Ο άγγελος πλησίασε κοντύτερα και άγγιξε την γυναίκα. «Μα την έχεις κάνει πολύ τρυφερή, Κύριε».

«Είναι τρυφερή», είπε ο Θεός, «αλλά την έχω κάνει και πολύ ανθεκτική. Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να αντέξει και να ξεπεράσει»;

«Μπορεί να σκέφτεται;» ρώτησε ο άγγελος.

Ο Θεός απάντησε : «Όχι μόνο μπορεί να σκέφτεται, αλλά μπορεί να σκέφτεται πρακτικά και λογικά, να διαχειρίζεται πολλά διαφορετικά πράγματα».

Ο άγγελος άγγιξε το μάγουλο της γυναίκας. «Κύριε, μοιάζει σαν αυτό το δημιούργημά σου να στάζει κάτι»!

«Δεν στάζει… είναι ένα δάκρυ», διόρθωσε ο Θεός τον άγγελο.

«Και σε τί χρειάζεται », ρώτησε ο άγγελος .

Με λένε εξέγερση (υπέροχο)...

Με λένε εξέγερση. Η ηλικία μου απροσδιόριστη. Πρέπει να γεννήθηκα τότε που φύτρωσε το παράπονο στο στήθος ενος σκλάβου και η αδικία έγινε το καθημερινό 

ψωμί στου απλου του κόσμου το τραπεζι. Το σώμα μου τράφηκε με ποτάμια αίματος, με αλυσίδες, με θυσίες και μ’ ανισότητες. 

Με λένε εξέγερση. Απόκτησα χίλια πρόσωπα.Πότε γροθιά, πότε κραυγή, πότε παράπονο, πότε οδόφραγμα, πότε ντουφέκι, πότε πλακάτ και πύρινος λόγος, μα πάντα παρούσα και καλπάζουσα της ιστορίας τα σταυροδρόμια. 

Με λένε εξέγερση. Έγινα τραγούδι στα χείλη των κυνηγημένων, σημαία στους ιστούς των καταπιεσμένων, συνείδηση των θυμάτων και υποσυνείδητο των θυτών. Έθνος μου όλα τα έθνη της γης και χώμα μου το σώμα των μυριάδων σκοτωμένων στο όνομά μου. 

Με λένε εξέγερση. Αφουγκράστηκα τους μύχιους πόθους της ανθρώπινης δυστυχίας και έγινα αποκούμπι, λυτρωτής και φωτοδότης σε καθημερινούς Γολγοθάδες που γίνονταν Αναστάσεις και Λυτρώσεις. Έγινα αμέτρητες φορές το καθαρτήριο της ανθρώπινης συνείδησης, η νέα αυγή σ’ έναν κόσμο σκοτεινό κι απάνθρωπο. 

Με λένε εξέγερση. Γύρισα όλα τα μέρη του κόσμου. Άλλοτε στη Ναζαρέτ, άλλοτε στην Αγία Πετρούπολη κι άλλοτε στην Τιεν Αν Μεν. Έγινα έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, κατάληψη στο κάστρο της Βαστίλης. Μάης του Παρισιού και άνοιξη της Πράγας, ως και ροβόλημα στους δρόμους της Αβάνας. Έγινα πότε σπαθί στα χέρια του Σπάρτακου, πότε βόλι στο καριοφίλι του Καραΐσκάκη, πότε λόγος θεϊκός στα τείχη της Ιερουσαλήμ, πότε αντάριασμα στου Βιετνάμ τους ορυζώνες, πότε σφεντόνα παιδική στης Παλαιστίνης την Ιντιφάντα και πότε ανοιγμένο κεφάλι στου Σιάτλ το μετερίζι. 

Οι ΗΠΑ τρέμουν έναν 73χρονο. Ο Ομπάμα δεν τόλμησε, θα τολμήσει ο Τραμπ;

35 χρόνια σε κελί για το δίκιο του Πουέρτο Ρίκο.

Χριστίνα Πάντζου

Είναι από τους πολιτικούς κρατούμενους των ΗΠΑ που έχει περάσει το περισσότερο διάστημα στη φυλακή: 35 χρόνια, πολλά από αυτά στην απομόνωση. 

Ο Οσκαρ Λόπες Ριβέρα, αγωνιστής για την απελευθέρωση του Πουέρτο Ρίκο από αυτό που καταγγέλλει ως «αμερικανικό αποικιακό ζυγό», δεν καταδικάστηκε για φόνους ή βίαιες επιθέσεις, αλλά για «συνωμοσία με στόχο τη στάση», δηλαδή την ανατροπή της κυβέρνησης των ΗΠΑ. 

Στην πραγματικότητα, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου, «το μόνο του έγκλημα είναι συνωμοσία για να απελευθερώσει τον λαό του από τα δεσμά της αυτοκρατορικής δικαιοσύνης».

Επειτα από χρόνων εκκλήσεις προς την κυβέρνηση Ομπάμα για την απελευθέρωσή του, στις 11 Νοεμβρίου ο δικηγόρος του κατέθεσε σχετικό αίτημα στον ιστότοπο του Λευκού Οίκου με στόχο μέσα σε ένα μήνα να συγκεντρωθούν 100.000 υπογραφές - προϋπόθεση για να απαντήσει ο πρόεδρος στην έκκληση.

Οι υπογράφοντες (σχεδόν 53.000 έως χθες), ανάμεσά τους και ο κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο, ελπίζουν πως πριν από την αποχώρησή του από την προεδρία, ο Ομπάμα θα μπορούσε να δώσει χάρη στον εμβληματικό πολιτικό κρατούμενο.