Μέσα στην αρένα σκοτώθηκε ο διάσημος ταυρομάχος Ιβάν Φαντίνο

Mίνα Αγγελίνη

Ο ταύρος τον τραυμάτισε στους πνεύμονες - «Βιαστείτε να με πάτε στο νοσοκομείο, πεθαίνω» ήταν τα τελευταία λόγια του 36χρονουΜπροστά στα μάτια των έκπληκτων θεατών, ο διάσημος Ισπανός ταυρομάχος, Ιβάν Φαντίνο, έβαψε με το αίμα του την αρένα στη γαλλική πόλη Aire-sur-l'Adour. 

Ο αργός θάνατός του με το ζώο να τον κτυπά πισώπλατα τραυματίζοντάς τον στους πνεύμονες έχει προκαλέσει σοκ αλλά και βαθιά θλίψη στην Ισπανία.

Αμέσως μετά τον τραυματισμό του, κατάλαβε τη σοβαρότητα της κατάστασης του: «Βιαστείτε να με πάτε στο νοσοκομείο, πεθαίνω» ήταν τα τελευταία του λόγια. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε. 

Είναι ο δεύτερος Ισπανός ταυρομάχος που χάνει τη ζωή του τον τελευταίο χρόνο μέσα σε αρένα. 

"Ήταν ένας Ιταλός, ένας Ισπανός και ένας Σλοβένος" .. Ανέκδοτα και γελοιότητες

Αυτό κι αν είναι… λογική μαφίας !

Η ελληνική δικαιοσύνη θα εκτελεί τις εντολές των άλλων κρατών-μελών της ΕΕ,προκαταβολικά για το ποιος θα αθωώνεται ή θα…δικάζεται, όχι με αποφάσεις της Δικαιοσύνης, αλλά με εντολή δανειστών!!

Η Ιταλία, η Ισπανία και η Σλοβακία, απειλούν να μπλοκάρουν τη δόση αν δεν αρθεί η δίωξη εναντίον των τριών στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ που διώκονται για υπεξαίρεση στην σκανδαλώδη υπόθεση πώληση και επαναμίσθωσης των 28 ακινήτων του δημοσίου. 

Ο ένας είναι Ισπανός, πρόεδρος της Κτηματικής υπηρεσίας του Ισπανικού Δημοσίου, ο άλλος ο ομόλογός του Ιταλός και ο τρίτος είναι ο Σλοβάκος πρόεδρος του Χρηματιστηρίου. 

Αφενός το γεγονός ότι ζητάνε την επέμβαση της κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη, καταλύει κάθε επιχείρημα περί δημοκρατίας και ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.

Από μόνο του καταργεί κάθε έννοια "ευρωπαϊκών αξιών".

Λογικές ολοκληρωτικών καθεστώτων ή καλύτερα .. μαφίας.

Η δημοκρατία είναι ένα από ιδεολόγημα που πλάθεται και παίρνει το σχήμα που 

επιθυμούν, δημοψηφίσματα ακυρώνονται, επαναλαμβάνονται, λοιδωρούνται σε όλη την Ευρώπη.

Η σκανδαλώδης περίπτωση της πώλησης των ακίνητων του ΤΑΙΠΕΔ, ανάγκασε την δικαιοσύνη να εκδόσει βούλευμα με το οποίο παραπέμπονται για υπεξαίρεση χρημάτων του Δημοσίου.

Η ΗΡΙΑΝΝΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

Η ιστορία της Ηριάννας Β.Λ. δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει στα ψιλά. Δεν επιτρέπεται να περάσει στα ψιλά. Οφείλουμε να την κρατάμε ζωντανή κι επίκαιρη, οφείλουμε να την θυμίζουμε, οφείλουμε να «ενοχλούμε» όσους την ξεχνούν.

Γιατί η ιστορία της Ηριάννας Β.Λ. θα μπορούσε ωραιότατα να εμπνεύσει τον Κάφκα. Σε αυτήν τη «Δίκη 2 The sequel» μια 29χρονη κοπέλα καταδικάζεται σε 13 χρόνια κάθειρξη. Ο λόγος; Ο σύντροφός της θεωρείται ύποπτος για συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Ο άνθρωπος αυτός συλλαμβάνεται, κατηγορείται και πρωτοδίκως - με το καλημέρα σας δηλαδή - αθωώνεται. Συνεπώς. Η Ηριάννα καταδικάζεται και φυλακίζεται γιατί έχει δεσμό με κάποιον αθώο. This a true story.

Τα δημοσιεύματα στον Τύπο προτάσσουν τα πανεπιστημιακά εύσημα - η Ηριάννα είναι υποψήφια διδάκτωρ. Καλή η πρόθεση, αμφιλεγόμενο το αποτέλεσμα: η ανομία δεν έχει ακαδημαϊκό πρόσημο. Ο,τι και να ήταν η γυναίκα αυτή, καθηγήτρια ή καθαρίστρια, το άδικο είναι άδικο και το δίκιο δίκιο. Τελεία και παύλα.

Δηλαδή. Η γυναίκα εκτίει στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα ποινή 13 χρόνων γιατί ερωτεύτηκε κάποιον που τελικά αποδείχτηκε αθώος. Καλά, δεν υπάρχει αυτό που συνέβη στο κορίτσι, δεν το χωράει ανθρώπου νους. Εχεις εσύ έναν σύντροφο που κρίνεται ύποπτος, δικάζεται ο σύντροφος, αθωώνεται ο σύντροφος και μπαίνεις φυλακή εσύ. Εδώ ο υπερρεαλισμός αποκτά νέο νόημα: ο Αντρέ Μπρετόν παίρνει τον Κάφκα από το χέρι και μαζί πορεύονται στο ηλιοβασίλεμα. 

Πλάτων: ο Έρως και οι εχθροί του

Π Λ Α Τ Ω Ν 428/427‒348/347

Ο Έρως είναι φιλό-σοφος

Στις σύγχρονες κοινωνίες, με τη μοντέρνα δουλεία και αυτοδουλεία σωμάτων και ψυχών, το φαινόμενο του Έρωτα έχει σχεδόν καταλήξει να ταυτίζεται με την επιθυμία του σεξουαλικού ενστίκτου. Αυτή η επιθυμία στις μέρες μας έχει εκφυλιστεί περαιτέρω σε έναν ανεξέλεγκτο βιασμό της συνείδησης και καθιδρύεται πια στην καθημερινή βίωση ως η πιο «άμετρη ακολασία» (Φαίδρος 238), που αντιστρατεύεται πλήρως την ανθρώπινη ουσία και ύπαρξη (ό.π.). Πιο ειδικά, σύμφωνα με τον Πλατωνικό μύθο, αν η εν λόγω επιθυμία στην αρχέγονη εκδήλωσή της, απέβλεπε στην άρση της διαίρεσης του αρχικού, σφαιρικού ανθρώπου σε δύο μέρη: σε αρσενικό και θηλυκό, στις σημερινές κοινωνίες παραπέμπει, κατά κανόνα, στην ολική διαστροφή παρανοϊκών βιαστών και βάρβαρων εξουσιαστών. Συμβαίνει συχνά, άθλια γεννήματα μηχανισμών και συναφώς διεστραμμένων ψυχοδομών, «μεγαλωμένα κάπου ανάμεσα σε μαουνιέρηδες, που ποτέ δεν έχουν γνωρίσει κανέναν ευγενή έρωτα» (ό.π., 243) να έχουν αναγάγει την επιθυμία του σεξουαλικού ενστίκτου σε υπέρτατη αρχή μιας κοινωνίας υπανθρώπων, που απεικονίζει την πιο αναίσθητη παραφορά τους, την πιο «εξευτελιστική και αηδιαστική παράσταση εραστή και ερωμένου» (ό.π.).

Oι κροίσοι προετοιμάζονται για την... Αποκάλυψη. Τι είναι αυτό που φοβούνται;

Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι κυρίως από τη Σίλικον Βάλεϊ (εταιρείες τεχνολογίας) και τη Νέα Υόρκη (διαχειριστές μεγάλων κεφαλαίων στο χρηματιστήριο) προετοιμάζονται για το «τέλος του πολιτισμού», αγοράζοντας μεγάλες εκτάσεις γης στην αμερικανική ενδοχώρα σε «σημεία» στα οποία έχουν δημιουργηθεί οι συνθήκες για επιβίωση -survivalism- μετά από μία μεγάλη καταστροφή.

Survivalistes ονομάζονται εκείνοι που προετοιμάζουν την επιβίωσή τους έπειτα από μια πυρηνική καταστροφή, ακόμα και ύστερα από έναν μεγάλο σεισμό. Υπάρχει όμως και ένας πολύ βαθύτερος φόβος... 

Σύμφωνα με το businessinsider.com, στο Midwest υπάρχουν ήδη οχυρωμένα καταφύγια όπου οι υπερ-πλούσιοι θα μπορούσαν να ζήσουν μετά την ημέρα της κρίσης.

Ο Reid Hoffman, συνιδρυτής του LinkedIn και μεγαλοεπενδυτής δήλωσε στον New Yorker πριν από λίγους μήνες ότι πάνω από το 50% των δισεκατομμυριούχων της Silicon Valley έχει ήδη φροντίσει για κάποιο επίπεδο «ασφάλειας μετά την Αποκάλυψη» αγοράζοντας καταφύγια τύπου bunker. 

Καθώς οι τόνοι γύρω από το ενδεχόμενο πυρηνικής σύγκρουσης ανεβαίνουν, η ζήτηση για καταφύγια, με προδιαγραφές τέτοιες ώστε οι κατασκευές να αντέξουν γεγονότα μαζικής καταστροφής, από πανδημία μέχρι πυρηνικό πόλεμο, έχει αυξηθεί -ειδικά μετά την εκλογή Τραμπ κατά 300%. 

Άρης Βελουχιώτης: Έζησε και πέθανε ως επαναστάτης

Πέμπτη 15 Ιουνίου του 1945 και ο Βελουχιώτης φαίνεται να καταλαβαίνει πως φτάνει το τέλος. Αυτοπυροβολείται και γράφει το ένδοξο τέλος του, με τα ίδια του τα χέρια... Μια ημέρα αργότερα, στις 16 Ιουνίου, οι εθνοφύλακες θα βρουν τη σορό του. «Κανείς δεν δικαιούται να υπερηφανευτεί ότι έπιασε ζωντανό, ότι νίκησε ή ότι σκότωσε τον αρχηγό του ΕΛΑΣ. Tα τρία χρόνια ελευθερίας στα βουνά δεν ήταν όνειρο, αλλά μια υποθήκη για το μέλλον», αναφέρει για την μέρα εκείνη ο Διονύσης Χαριτόπουλος.

O λόγος για τον Θανάση Κλάρα, που άφησε την άνετη ζωή του στη Λαμία και πήρε τα βουνά, γράφοντας το όνομα του, ή μάλλον το ψευδώνυμο του «Άρης Βελουχιώτης» στην ιστορία, σαν ίσως την πιο εμβληματική φιγούρα της Αντίστασης. Ιδρυτής του ΕΛΑΣ και ηγετική μορφή του αντάρτικου σώματος του ΕΑΜ, αλλά και ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του ΚΚΕ. Ο Βελουχιώτης έρχεται σε ρήξη με το ΚΚΕ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, καθώς αρνείται να παραδώσει τα όπλα και επιλέγει τον δρόμο της ένοπλης δράσης. Ο δρόμος που διαλέγει τον οδηγεί τελικά στον θάνατο.

Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, την ίδια μέρα που το ΚΚΕ τον διαγράφει από τις τάξεις του, βάζει τέλος στη ζωή του στις 16 Ιουνίου του 1945, καθώς είχε περικυκλωθεί από ομάδες της Εθνοφυλακής που είχαν σταλεί για να τον συλλάβουν, στη Μεσούντα του Αχελώου. Το πτώμα του αποκεφαλίζεται και την επομένη κρεμάται στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων.

Διεθνές κύμα στήριξης των ελληνικών θέσεων

Να ενισχυθεί η Ελλάδα στην προσπάθεια που καταβάλει για την ελάφρυνση του χρέους ζητούν ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες αλλά και έγκυρα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πριν από το Eurogroup στο Λουξεμβούργο.

Die Linke

Την αλληλεγγύη του στον ελληνικό λαό και τη στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ και την ελληνική κυβέρνηση στην προσπάθεια τους για επίτευξη ελάφρυνσης χρέους, εκφράζει το γερμανικό κόμμα της Αριστεράς, Die Linke, με ψήφισμά του που αφορά την Ελλάδα. Το ψήφισμα συνέταξε το ανώτατο συνέδριο του κόμματος στην προεκλογική σύνοδό του στο Ανόβερο (9-11 Ιουνίου). Το Die Linke ζητά από τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση να ξεκινήσει αμέσως διαπραγματεύσεις για τη μείωση του ελληνικού χρέους.

Συγκεκριμένα, το ψήφισμα που δόθηκε στη δημοσιότητα εκφράζει αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό, καλώντας για «κούρεμα» του μη βιώσιμου χρέους και τέλος στη λιτότητα, τις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις. Το κόμμα της γερμανικής Αριστεράς αναφέρει ότι τα μέτρα αυτά είναι προϊόν εκβιασμού προς την ελληνική κυβέρνηση και τονίζει χαρακτηριστικά: «Υποστηρίζουμε το αδερφό μας κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και την ελληνική κυβέρνηση, στην προσπάθειά τους να πετύχουν ελάφρυνση του χρέους».

Η φτώχεια των ανθρώπων, ο πλούτος των εθνών

Παρακολουθoύσαμε την ταινία Lion, του Garth Davis. Ο δεκάχρονος Τηλέμαχος σοκαρισμένος έβλεπε πώς ζουν οι άνθρωποι στην Ινδία.
Είναι πολύ φτωχή χώρα η Ινδία;» με ρώτησε.
«Η Ινδία είναι ένα απ’ τα ισχυρότερα κράτη του πλανήτη», του είπα. «Έχει διαστημικό πρόγραμμα, έχει πυρηνικά, έχει τεράστιο πλούτο, σε έκταση είναι το ένα τρίτο ολόκληρης της Ευρώπης και σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη, μετά την Κίνα.»

«Εδώ δείχνουν ότι είναι φτωχή!»

«Οι άνθρωποι είναι φτωχοί, οι πολλοί. Το κράτος είναι πλούσιο».

«Πώς γίνεται αυτό;»

Πώς γίνεται αυτό, αλήθεια;

Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι φτωχοί (οι ανασφάλιστοι, οι άστεγοι) στις ΗΠΑ, το πιο ισχυρό κράτος του πλανήτη τα τελευταία 100 χρόνια, είναι πολλοί περισσότεροι (αναλογικά) απ’ ό,τι στην Νορβηγία ή στη Νέα Ζηλανδία.

Το ίδιο ισχύει και στην Κίνα, με χειρότερους όρους.

Η «κρίση ταυτότητας» του Έρικ Έρικσον

Σαν σήμερα στις 15 Ιουνίου του 1902 γεννήθηκε ο μεγάλος Δανο-αμερικανός ψυχολόγος και ψυχαναλυτής Έρικ Έρικσον. Ανέπτυξε τη θεωρία της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης, που αποτελεί μία από τις γνωστότερες θεωρίες προσωπικότητας, ενώ είναι ο «πατέρας» της περίφημης «κρίσης ταυτότητας».

*Πατήστει πάνω στις εικόνες.

Όπως ο Σίγκμουντ Φρόυντ -με την κόρη του οποίου, την Άννα, ο Έρικσον μελέτησε την ψυχανάλυση, ενώ απέκτησε πιστοποίηση από την Ψυχαναλυτική Εταιρεία της Βιέννης- ο Έρικσον διαίρεσε την αναπτυξιακή διαδικασία της προσωπικότητας σε στάδια.

Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Κώστας Εφήμερος

Έφυγε ξαφνικά χτες από τη ζωή ο δημοσιογράφος και εκδότης του «ThePressProject», Κώστας Εφήμερος,ύστερα από ανακοπή καρδιάς - Τα συλλυπητήρια μηνύματα

Έφυγε σήμερα ξαφνικά, χτες, σε ηλικία μόλις 42 ετών, ο Κώστας Εφήμερος, ο δημιουργός της γνωστής ειδησεογραφικής ιστοσελίδας The Press Project, προδομένος από την καρδιά του.

Ο Κώστας Εφήμερος (Παπαδόπουλος) ήταν ο εκδότης του ThePressProject και ιδιοκτήτης της εταιρίας πληροφορικής BitsnBytes.

Έγινε ευρύτερα γνωστός όταν, μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ, παρείχε άμεσα τεχνική υποστήριξη ώστε το πρόγραμμα της δημόσιας τηλεόρασης να συνεχίσει να μεταδίδεται κανονικά. Ο Κώστας Εφήμερος ήταν μέλος των European Center for Press and Media Freedom, International Press Institute, Osservartorio Balcani and Caucaso for Media Freedom και συνεργάτης του Wikileaks.

Επίσης, εργαζόταν ως παραγωγός και μέλος της συγγραφικής ομάδας της σατιρικής τηλεοπτικής εκπομπής «ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ», ενώ το 2011 οργάνωσε την παραγωγή του ντοκιμαντέρ «Debtocracy». Μέχρι το τέλος διατηρούσε καθημερινή ραδιοφωνική και εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή, ενώ αρθρογραφούσε συστηματικά και συμμετείχε στο ερευνητικό δημοσιογραφικό δυναμικό του ThePressProject.

Βενεζουέλα... «Ιστορική αμνησία» και διδάγματα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Βενεζουέλα διέρχεται μια βαθιά κρίση... 

Το αριστερό αμερικανικό περιοδικό Jacobin, προς επιβεβαίωση, επικαλείται μια ομάδα σοσιαλιστών στη χώρα, που υπερασπίζονται την κληρονομιά του Ουγκό Τσάβες, και η οποία σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα της καθημερινότητας εκεί: Μισθοί που δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, ένας από τους υψηλότερους πληθωρισμούς στον κόσμο, ελλείψεις σε προϊόντα εξαιτίας της συσσώρευσης, της κερδοσκοπικής μεταπώλησης και της χαμηλής αγροτοβιομηχανικής παραγωγής, φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας, διαφθορα που παραμένει ατιμώρητη και οργανωμένο έγκλημα. Όλα μαζι δημιουργούν μια ακραία και πρωτοφανή κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρίση. 

Η αποτυχία της κυβέρνησης του Μαδούρο να διατηρήσει ένα ικανοποιητικό και δημοφιλές βιοτικό επίπεδο επέτρεψε στην δεξιά αντιπολίτευση να αναλάβει τον έλεγχο της εθνικής συνέλευσης της Βενεζουέλας, με αποτέλεσμα μια πικρή διαμάχη μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας που δεν έχει ακόμη επιλυθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι λεπτομέρειες της κρίσης της Βενεζουέλας έχουν αναφερθεί πολλάκις και με διαφορετικές επισημάνσεις ανάλογα με την πλευρά που υποστηρίζει ο καθένας. 

Όμως, όπως σημειώνει το Jacobin στην ανάλυσή του, δεν μπορεί να υπάρξει ειλικρινής αναφορά για το πού πήγαν στραβά τα πράγματα στη Βενεζουέλα, αν δεν ξεκινά από την αναγνώριση του τι έχει προσφέρει ο Τσαβισμός. Το πείραμα που ξεκίνησε ο Ούγκο Τσάβες, αφού έγινε πρόεδρος το 1999 με ένα μέτριο πρόγραμμα κοινωνικής μεταρρύθμισης, τέθηκε σταδιακά στο επίκεντρο της διεθνούς αριστεράς. Ο Richard Gott έκανε μια πρώιμη προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου στη βιογραφία του για τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Το βιβλίο του έτυχε περιφρονητικής αναφοράς στον «Guardian» από έναν συντάκτη της «Buenos Aires Herald», ο οποίος έγραψε ότι η Λατινική Αμερική χρειάζεται «λιγότερους Μεσσίες και πιο συνηθισμένους άνδρες και γυναίκες με καλές γνώσεις οικονομικής διαχείρισης».