Ο πειρασμός της κλιμάκωσης και ο φόβος του μπούμεραγκ

Σταύρος Λυγερός 

Έχοντας ουσιαστικά αποτύχει με τις απειλές και με διπλωματικές κινήσεις να εμποδίσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Ερντογάν παραμένει αντιμέτωπος με το δίλημμά του: Ή θα πρέπει να καταπιεί τις απειλές του, ή θα πρέπει να κλιμακώσει, ελπίζοντας πως με τον τρόπο αυτό θα επιτύχει όσα δεν έχει επιτύχει ως τώρα. Φοβάται, όμως, μήπως η κλιμάκωση του γυρίσει μπούμεραγκ.

Η μόνη δυνατότητα κλιμάκωσης είναι να μετατραπεί σε παράγοντα πρόκλησης αστάθειας. Ουσιαστικά, να στείλει το μήνυμα στους πάντες ότι χωρίς την Τουρκία, δηλαδή χωρίς να της δοθεί μερίδιο, η αναγκαία για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων σταθερότητα και ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό, ωστόσο, είναι εύκολο στα λόγια, αλλά δύσκολο στην πράξη.

Οι βόλτες του σκάφους “Μπαρμπαρόσα”, συνοδεία τουρκικών πολεμικών, στην κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι ικανές να εμποδίσουν το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πολύ περισσότερο οι λεονταρισμοί. Κατά συνέπεια, η Άγκυρα χρειάζεται κάτι περισσότερο. Μία γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ θα δημιουργούσε αρνητικό τετελεσμένο. Η τουρκική πλατφόρμα “Πορθητής”, όμως, για τους επόμενους μήνες θα πραγματοποιεί γεώτρηση στην περιοχή Αλάνια, εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Αργότερα και εφόσον λυθούν τεχνικά προβλήματα, είναι πολύ πιθανό να γίνει τέτοια κίνηση.

74 χρόνια από τα Δεκεμβριανά: Λίγο πριν - Λίγο μετά

 

Ντμίτρι Κέσελ

Ελένη Νικολαΐδου*

74 χρόνια από τις μάχες των Δεκεμβριανών και η αστική ιστορική καταγραφή ακόμη συντηρεί το αφήγημα για δήθεν εξέγερση των κομμουνιστών και την αποκλειστική ευθύνη της αριστεράς για τις μάχες που φτάνει έως την έναρξη του εμφυλίου πολέμου.

Η ηττημένη Γερμανία του Α Παγκοσμίου Πολέμου γίνεται κρυφά ή φανερά το αγαπημένο παιδί της Αγγλίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ, με την κρυφή ελπίδα πως με τη σωστή καθοδήγηση θα τη στρέψουν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Με την πολιτική του «κατευνασμού» η Γερμανία αναπτύσσεται εξοπλιστικά, συνάπτει συμφωνίες με την Αγγλία και τη Γαλλία και σταδιακά προσαρτά εδάφη από τις γειτονικές της χώρες.

Ο Χίτλερ στρέφεται, όμως, αρχικά εναντίον τους. Και ξεκινά ο αιματηρός Β Παγκόσμιος Πόλεμος.

Και ο πόλεμος χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας, και μετά από μία ηρωική αντίσταση στα αλβανικά σύνορα ο Έλληνες ηττώνται και οι Γερμανοί εισβάλλουν στη χώρα τον Απρίλιο του 1941 και έως το Μάιο την έχουν καταλάβει απ΄ άκρου εις άκρον. Ξεκινά η ηρωική αντίσταση του λαού αλλά και η αγωνιώδης προσπάθεια επιβίωσης από τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης που επιβάλλουν οι κατακτητές.

Πάγκαλος: Θα ψηφίσω ΝΔ, θέλω να τους δω κρεμασμένους στην πλατεία Συντάγματος

Προκαλεί για μία ακόμη φορά, ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Θεόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας για το «δράμα» του, τις εκλογές, τον Τσίπρα, τη ΝΔ και για πολλά άλλα, στην Εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».
Έκανα πολλά λάθη στη ζωή μου


«Στη ζωή μου έκανα πολλά λάθη διότι έκανα πάντα αυτό που ήθελα. Λάθη που έκαναν ζημιά σε μένα, αλλά καλό στην παράταξη και στη χώρα. Με κατηγόρησαν για τον Οτσαλάν, για μια “δουλειά” που ήταν στημένη. Ο κύριος αυτός έσκασε στη χώρα μας με δύο Βελγίδες γκόμενες και μία βαλίτσα που περιείχε ένα εκατομμύριο δολάρια με σκοπό να προκαλέσει πολεμική σύρραξη ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία για να ελευθερωθούν οι Κούρδοι. Αυτό δεν θα το επέτρεπα ποτέ. Εσωσα τον Σημίτη, έφυγα διωκόμενος πανταχόθεν και κάποιοι ηλίθιοι συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν ακόμη και σήμερα “ήρωα” τον καλοπερασάκια Οτσαλάν».
Λυπάμαι βαθιά για την κατάντια του ΠΑΣΟΚ

Τα δύο πρόσωπα της αστικής τάξης στην Ελλάδα

Δημήτρης Χριστόπουλος

Αφορμή για το κείμενο αυτό υπήρξαν αναρτήσεις από δύο πρόσωπα που βαθιά υποληπτομαι λόγω των δημοσίων παρεμβάσεων τους: του Νίκου Μπελαβίλα (που προσωπικά δεν γνωρίζω) και του Στρατή Μπουρνάζου (που είναι στενός μου φίλος).
Ο Μπελαβίλας προαναγγέλοντας την υποψηφιότητά του στο Δήμο Πειραιά, αναφερόμενος στον Β. Μαρινάκη, έγραψε ότι: “Το φαινόμενο ολιγαρχών που αγοράζουν δήμους και κανάλια, πριν αγοράσουν την ίδια την εξουσία, απειλεί ευθέως τη Δημοκρατία.” Ο Μπουρνάζος αναφερόμενος στην δήλωση μη υποψηφιότητας του Γ. Μπουτάρη για το δήμο Θεσσαλονίκης έγραψε: “αν ο Μπουτάρης (και ο κάθε Μπουτάρης) προσπαθούσε να τα έχει καλά με όλους, «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ» και με τον Άνθιμο και με το πράιντ και με την εναλλακτικότητα και να τα λέει στρογγυλεμένα όλα – αυτό θα ήταν συνταγή αποτυχίας: τη στιγμή που δεν θα έπειθε τους συντηρητικούς ψηφοφόρους, θα απογοήτευε το «δικό του» κοινό”.

Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

Λίλα Μήτσουρα

Μπαίνω άμεσα στο κυρίως θέμα καταργώντας τον πρόλογο.

Κατάληψη σχολείων την Πέμπτη 29-11 έμαθα πανελλαδικά.

Ρωτώ λοιπόν

Ποιοι οργανώνουν καταλήψεις? Αυτοί που σκότωσαν τον Αλέξη και τον Παύλο?

Με ποιο δικαίωμα εμπλέκουν τα πολιτικά ζητήματα σε σχολεία?

Πού ήταν όλοι αυτοί όταν τα σχολεία ξεσηκώνονται για θέματα παιδείας?

Πώς εμπλέκουν παιδιά αυτής της ηλικίας?

Ποιος τους εξήγησε γιατί κάνουν κατάληψη? Μα κανείς φυσικά γιατί η γνώση είναι ο εχθρός του φασισμού.

Παιδιά που δεν έχουν ολοκληρωμένη άποψη και ιστορικές γνώσεις πώς τους καλείς να πάρουν μέρος σε τέτοια κατάληψη?

Αρβελέρ Όταν ξέρεις ελληνικά, ξέρεις την ιστορία του τόπου

Θυμάται κανένας την Εθνική Αντίσταση; - Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου

Ποιος να το περίμενε ότι με αριστερή κυβέρνηση(λέμε τώρα) θα ξεθώριαζε τελείως μια τέτοια μέρα!

Σήμερα 26 Νοεμβρίου γιορτάζεται η Ημέρα της Εθνικής Αντίστασης,η οποία αναγνωρίστηκε και καθιερώθηκε μετά κόπων και βασάνων από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου μόλις το 1982 με το άρθρο 10 του
νόμου 1285/82, ως ελάχιστος φόρτος τιμής σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν κι έπεσαν ηρωικά στη μάχη κατά των στρατευμάτων κατοχής την περίοδο 1941-1944.

Το σαμποτάζ στο Γοργοπόταμο

Η επιχείρηση στο Γοργοπόταμο με την ανατίναξη της γέφυρας (τη νύχτα στις 25 προς 26 Νοεμβρίου του 1942), πραγματοποιήθηκε από αντιστασιακές δυνάμεις του ΕΛΑΣ του Άρη Βελουχιώτη και του ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, με τη συνεργασία Άγγλων πρακτόρων.

Ηταν μία από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης στην κατεχόμενη Ευρώπη την περίοδο του Β' παγκοσμίου πολέμου,η οποία επελέγη να σηματοδοτήσει ολόκληρη την Αντίσταση του ελληνικού λαού και εξαιτίας του ενωτικού χαρακτήρα της,αφού ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που οι αντιστασιακές δυνάμεις στη χώρα μας έδρασαν από κοινού ενάντια στον ξένο κατακτητή.

Το χαστούκι της καθαρίστριας

του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη

Η ιστορία με την εξοντωτική ποινή στην καθαρίστρια δεν είναι μια απλή δικαστική υπόθεση, που ήρθε και πέρασε. Έχει συνέχεια. Που αφορά σε όλους τους πολίτες. Το ένα σκέλος της είναι ο σάλος που ξεσήκωσε. Αλλά, το άλλο είναι το χαστούκι που έδωσε η ίδια η καθαρίστρια στο μεγαλύτερο κομμάτι του πολιτικού και του κλεπτοκρατικού συστήματος με μία, μοναδική της λέξη.

«Ντρέπομαι», είπε η ορφανή που μεγάλωσε στα ιδρύματα και κλείστηκε στις φυλακές για 10 χρόνια από μια καραμπινάτα κακοδικασμένη υπόθεση, με την κατηγορία ότι καταχράστηκε τις 200 χιλιάδες ευρώ των μεροκάματών της! Καταχράστηκε είπαν δύο (2!) δικαστήρια, επειδή πλαστογράφησε το ενδεικτικό της και από 5ης δημοτικού το έκανε 6ης. Δεν καταδικάστηκε για την πλαστογραφία. Για κατάχρηση των μεροκαμάτων της καταδικάστηκε!

Αφήνω για τις επόμενες παραγράφους το σφάλμα της δικαστικής σκέψης και μένω στο μείζον:

Αυτή η γυναίκα, που θα είχε όλα το δίκια του κόσμου αν ούρλιαζε και έβριζε από τις φυλακές και στα δικαστήρια για την εξοντωτική ποινή της- όπως κάνουν τα περισσότερα λαμόγια- είπε στους δημοσιογράφους προχτές ότι «ντρέπεται»! Δεν ήθελε να παρανομήσει, είπε. Αλλά, ήταν άνεργη. Και δεν ήθελε τα παιδιά της να μεγαλώσουν στη φτώχεια όπως μεγάλωσε αυτή στα ιδρύματα.

Η ιστορική απολογία του Φιντέλ Κάστρο: Καταδικάστε με. Η Ιστορία θα με δικαιώσει!

Μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα το 1952, ο Φιντέλ Κάστρο, που έφυγε από τη ζωή πριν από έναν χρόνο, στις 25 Νοεμβρίου του 2016, οργανώνει τον ένοπλο αγώνα μαζί με τον αδελφό του Ραούλ.

Τον Ιούλιο του 1953, επιχειρεί να επιτεθεί στον στρατώνα Μονκάδα στο Σαντιάγο ντε Κούβα (ανατολικά) αλλά αποτυγχάνει. Ο Φιντέλ πιάνεται αιχμάλωτος κι ασκούμενος δικηγόρος τότε αναλαμβάνει ο ίδιος να υπερασπιστεί τον ευατό του. Η απολογία του ξεδιπλώνει όλο του το όραμα για την επαναστατημένη Κούβα. Θα τελειώσει την ομιλία του με μια φράση που η πορεία του επιβεβαίωσε: «Καταδικάστε με. Η Ιστορία θα με δικαιώσει!».

Ο Κάστρο καταδικάζεται σε κάθειρξη 15 ετών. Αμνηστεύεται και αποφυλακίζεται δύο χρόνια αργότερα. Εξόριστος στο Μεξικό, αποβιβάζεται μαζί με 81 άνδρες -μεταξύ των οποίων ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα -τον Δεκέμβριο του 1959 στη νότια ακτή της χώρας. Η αποστολή αποδεκατίζεται. Καταφεύγει με μια χούφτα αντάρτες στους λόφους της Σιέρα Μαέστρα, καταφέρνει να αναδιοργανωθεί και να πάρει τον έλεγχο ενός τμήματος της επαρχίας Οριέντε.

Τον Αύγουστο του 1958 ξεκινά μια μεγάλη επίθεση η οποία θα καταλήξει στην κατάρρευση του καθεστώτος του Μπατίστα την 1η Ιανουαρίου 1959. Στις 8 Ιανουαρίου, περιβαλλόμενος από τους barbudos του - τον αδελφό του Ραούλ, τον Τσε Γκεβάρα, τον χαρισματικό Καμίλο Σιενφουέγος- ο Φιντέλ Κάστρο εισέρχεται θριαμβευτικά στην Αβάνα.

Η καταδίκη της καθαρίστριας και οι δεκάδες περιπτώσεις που είχαν διαφορετική τύχη στα δικαστήρια

Βασίλης Παπαστεργίου
Σε μία χώρα που μεγάλωσε γενιές και γενιές με το όνειρο του Δημοσίου το οποίο δόμησε για χρόνια πάνω στις πελατειακές κυρίως σχέσεις, μοιάζει τουλάχιστον οξύμωρο να εξαντλεί η Δικαιοσύνη την αυστηρότητά της σε εκείνες τις περιπτώσεις των πολιτών που αποτελούν πάντα τους πιο «αδύναμους» κρίκους της κοινωνίας μας.

Κύμα συμπαράστασης

Η καταδίκη της 53χρονης καθαρίστριας από το Βόλο κατάφερε να δημιουργήσει γύρω της ένα ευρύ κύμα συμπαράστασης από πολίτες που είδαν σε βάρος της μία εξοντωτική απόφαση η οποία την οδήγησε κατευθείαν στις φυλακές της Θήβας. Και ξαφνικά το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκε η 53χρονη γυναίκα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, φάνηκε να είναι ήσσονος σημασίας μπροστά στο αποκρουστικό πρόσωπο μιας Δικαιοσύνης που χάνει την ανθρωπιά της.

«Είχα ανάγκη για δουλειά»

Συλλογή υπογραφών: Να απελευθερωθεί άμεσα η καθαρίστρια

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Μια καθαρίστρια δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη. Χωρίς αναστολή. Βρίσκεται, ήδη, στις φυλακές Θήβας. Το έγκλημα ξεκίνησε πριν από περίπου σαράντα χρόνια όταν ένα κορίτσι δέκα χρονών πήγαινε στην Ε’ Δημοτικού. Είχε οκτώ αδέρφια, ήταν από φτωχή οικογένεια, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και δεν μπόρεσε να συνεχίσει το σχολείο, δεν τέλειωσε καν το Δημοτικό. Αυτό το κορίτσι όταν έγινε 29 χρονών, έγγαμη με σύζυγο ανάπηρο κατά 67%, μητέρα δυο παιδιών, παραποίησε το χαρτί του απολυτηρίου της προκειμένου να μπορέσει να προσληφθεί ως καθαρίστρια στον Δήμο. Έγραψε – ψευδώς – ότι είχε τελειώσει την Στ’ Δημοτικού. Αυτή είναι η γυναίκα που σήμερα βρίσκεται στις φυλακές.

Το γράμμα του νόμου λέει ότι η καθαρίστρια καταχράστηκε δημόσιο χρήμα (αυτός είναι ο νόμος με τον οποίον καταδικάστηκε), διότι πληρωνόταν χωρίς να διαθέτει τα τυπικά προσόντα που θα καθιστούσαν νόμιμη την πρόσληψή της. Οι «Ιαβέρηδες» πάντα σε κάποιο νόμο πατούν για να διώκουν τους «Αγιάννηδες».

Ας το ξεκαθαρίσουμε: Κανένα μεγάλο έγκλημα δεν μπορεί να αθωώνει μικρότερες παραβιάσεις του νόμου. Το ότι υπάρχουν μεγαλοαπατεώνες που κυκλοφορούν ελεύθεροι, δεν σημαίνει ότι μπορεί κανείς να τους επικαλεστεί για να αθωωθεί μια μικρότερης κλίμακας απάτη. Πράγματι.