Ορίστηκε η νέα ημερομηνία αρχής της καταστροφής του κόσμου

Σκηνές σαν και αυτές που βλέπουμε σε αποκαλυπτικές
ταινίες του Χόλιγουντ θα ζήσουμε άμεσα στην γη, αν δεν αλλάξουμε θεαματικά τον τρόπο που ζούμε.

Αν νομίζεται οτι οι σκηνές σαν και αυτές της ταινίας «The Wave» ή των υπόλοιπων που αφορούν μεγάλες φυσικές καταστροφές που πλήττουν τη γη, συμβαίνουν μόνο στα στούντιο του Χόλιγουντ με την βοήθεια της τεχνολογίας, τότε ενδεχομένως να χρειαστεί να αναθεωρήσεις την άποψή σου.

Σύμφωνα με το νέο ρεπόρτ των Ηνωμένων Εθνών, η περίοδος που ο πλανήτης θα βιώσει τεράστιες... θεομηνίες εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, δεν είναι και τόσο μακριά. Για την ακρίβεια απέχει μόλις 12 χρόνια, εκτός και αν στο μεσοδιάστημα όλος ο κόσμος αποφασίσει να αλλάξει δραματικά τον τρόπο ζωής του. Κάτι που με τα δεδομένα που υπάρχουν μέχρι στιγμής, δεν φαίνεται και τόσο πιθανό.

Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Αριστερά προτείνουν Τσίπρα και Ζάεφ για το Νόμπελ Ειρήνης

Για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2019 προτείνουν τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας, Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ, οι ηγέτες των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, των Πράσινων και της Αριστεράςστο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ούντο Μπούλμαν, Σκα Κέλερ και Γκάμπι Τσίμεραντίστοιχα, με κοινή δήλωσή τους, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Αθηναϊκού Πρακτορείου.

Στη δήλωση, που συνυπογράφουν οι επικεφαλής των τριών ευρωκοινοβουλευτικών ομάδων, και έχει γνώση το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τονίζεται μεταξύ άλλων ότι «η συμφωνία των Πρεσπών μεταξύ της Ελλάδας και της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας τερματίζει μια μακρόχρονη διαμάχη και φέρνει σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια».

Οι Ούντο Μπούλμαν, Σκα Κέλερ και Γκάμπι Τσίμερ σημειώνουν μάλιστα ότι η συμφωνία των Πρεσπών πουεπικυρώθηκε από τη Βουλή της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας, «αποτελεί επίσης πρότυπο για την ειρηνική επίλυση των διεθνών προβλημάτων μέσω διαλόγου και αμοιβαίων συμβιβασμών. Οι πρωθυπουργοί Ζόραν Ζάεφ και Αλέξης Τσίπρας είχαν το πολιτικό θάρρος να προχωρήσουν στη συμφωνία παρά την εθνικιστική αντιπολίτευση».

Στην κοινή δήλωσή τους οι τρεις ηγέτες τονίζουν ότι «για όλους αυτούς τους λόγους, υποστηρίζουμε την πρωτοβουλία της Νομπελίστριας Wided Bouchamaouiγια να δοθεί στον Αλέξη Τσίπρα και τον Ζόραν Ζάεφ το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2019».

Το Μακεδονικό και η ντροπή του ΚΚΕ. Του Στέλιου Κούλογλου

Από την Τασκένδη μέχρι το Βουκουρέστι ή το Ανατολικό Βερολίνο, στις πόλεις όπου υπήρχαν πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου, ο «Ριζοσπάστης» και όλα τα άλλα έντυπα τυπώνονταν σε δύο γλώσσες: ελληνικά και σλαβομακεδόνικα. Το σημερινό ΚΚΕ αντιτίθεται στη συμφωνία των Πρεσπών γιατί, λέει, αναγνωρίζει και χαρίζει τη μακεδονική γλώσσα στους «Σκοπιανούς».

Σε όλες τις πόλεις της προσφυγιάς, υπήρχαν δύο κατάλογοι προσφύγων: οι Έλληνες και οι Σλαβομακεδόνες. Το σημερινό ΚΚΕ αντιτίθεται στη συμφωνία των Πρεσπών γιατί, λέει, αναγνωρίζει μακεδονική εθνότητα στους Σκοπιανούς.

Ακόμη και αστοί πρώην Μακεδονομάχοι, όπως ο κ. Μέρτζος, παραδέχονται τώρα ότι η άγρια καταπίεση του ελληνικού κράτους, ιδίως της φασιστικής δικτατορίας Μεταξά, εναντίον των Σλαβομακεδόνων που ζούσαν στην Ελλάδα τους έσπρωξε να πάρουν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο, αν δεν ήταν και η αιτία για τον εμφύλιο. Το 1949, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, όταν είδε ότι έχανε τον εμφύλιο πόλεμο και χρειαζόταν στρατιώτες, τους υποσχέθηκε, στη διαβόητη 5η Ολομέλεια, την αυτοδιάθεση της (ελληνικής) Μακεδονίας.

Προς το τέλος του εμφυλίου, τότε που τα στρατοδικεία έστελναν κάθε μέρα στο εκτελεστικό απόσπασμα δεκάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, η κρίσιμη ερώτηση δεν ήταν πλέον αν αποκηρύσσουν τον κομουνισμό: «αποκηρύσσεις την 5η Ολομέλεια;».

Βενεζουέλα: Ο στρατός απέρριψε το κάλεσμα των ΗΠΑ για πραξικόπημα

Στο κενό φαίνεται να πέφτει το ανοιχτό κάλεσμα των ΗΠΑ προς τον στρατότης Βενεζουέλας να προχωρήσει σε πραξικόπημα, με ένα ηχηρότατο «Όχι» από τον υπουργό Άμυνας της λατινοαμερικανικής χώρας.

Συγκεκριμένα, υπουργός Άμυνας της Βενεζουέλας Βλαντίμιρ Παντρίνο με ανάρτηση στο twitter δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας αποκηρύσσουν κάθε πρόεδρο ο οποίος αυτοαναγορεύεται ή επιβάλλεται από «σκοτεινά συμφέροντα».

«Η απελπισία και η μισαλλοδοξία επιτίθενται στην ειρήνη του έθνους μας. Εμείς, οι στρατιώτες της πατρίδας, δεν θα αποδεχθούμε έναν πρόεδρο επιβεβλημένο στη σκιά σκοτεινών συμφερόντων, ούτε αυτοανακηρυγμένο στο περιθώριο του νόμου» έγραψε ο υπουργός προσθέτοντας: «Ο στρατός υπερασπίζεται το Σύνταγμά μας και είναι εγγυητής της εθνικής κυριαρχίας».

Η παραπάνω δήλωση αποτελεί απάντηση στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο οποίος χθες κάλεσε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολά Μαδούρο να παραιτηθεί και παρότρυνε τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας της Λατινικής Αμερικής να στηρίξουν τις προσπάθειες για «αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Είχε προηγηθεί η αναγνώριση, από τον Τραμπ, του ηγέτη της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας Χουάν Γκουάιδο ως «νόμιμου προέδρου» της χώρας.

Σε ερώτηση που του τέθηκε από δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο αν εξετάζει την αποστολή του αμερικανικού στρατού στην Βενεζουέλα, ο Τραμπ απάντησε: «Δεν εξετάζουμε τίποτε, αλλά όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι».

H «δεξιά της δεξιάς»… δια χειρός Καμμένου

Είτε στα αριστερά, είτε στα δεξιά έδρανα της Βουλής δύσκολα βρίσκεις πολιτικό που θα βάλει στοίχημα υπέρ της πολιτικής, και εκλογικής, επιβίωσης του Πάνου Καμμένου. Πολύ περισσότερο, είναι μάλλον απίθανο να βρεις δημοσκόπο που να πιστεύει ότι ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ έχει ουσιαστικές πιθανότητες να ξαναβρεθεί εντός Κοινοβουλίου.

Το ζήτημα όμως είναι ότι το πιστεύει ο ίδιος ο Πάνος Καμμένος – ή, τουλάχιστον, πιστεύει ότι μπορεί να παίξει με αξιώσεις το έσχατο προσωπικό του στοίχημα, κόντρα σε όλα τα πολιτικά και δημοσκοπικά δεδομένα. Και από αυτή την αφετηρία οριοθετεί ήδη χώρους, στοχεύει στην δεξαμενή των υπερσυντηρητικών ψηφοφόρων και χτίζει νέες συμμαχίες.

Εν ολίγοις, ο Πάνος Καμμένος περνά εν χορδαίς και οργάνοις στην αντιπολίτευση, όχι πρωτίστως κατά της κυβέρνησης αλλά κυρίως κατά της Νέας Δημοκρατίας: Επιχειρεί να χτίσει την «δεξιά της δεξιάς» και να ηγηθεί της νέας «υπερδεξιάς πτέρυγας» του πολιτικού χάρτη.

Το πώς βεβαίως περνάς, πειστικά, από την συγκυβέρνηση με την αριστερά στην ηγεσία της σκληρής εθνικιστικής δεξιάς είναι ένα σοβαρό πολιτικό ερώτημα. Για τον Πάνο Καμμένο όμως όλα είναι σχετικά και όλα είναι πιθανά. Κι όπως καβάλησε κάποτε το αντιμνημονιακό κύμα, βλέπει τώρα «φως» και χώρο στο ρεύμα του υπερσυντηρητικού «μακεδονισμού».

Το 2019 θα είναι το έτος της ακροδεξιάς

Τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη κερδίζουν έδαφος τα τελευταία χρόνια. Τώρα, ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν τις Ευρωεκλογές του Μαΐου ως εφαλτήριο για να αποκτήσουν μεγαλύτερη επιρροή στην ΕΕ. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μπορεί να το πετύχουν.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις η δεξιά και ακροδεξιά πτέρυγα θα μπορούσε να καταλήξει ισχυρότερη από ποτέ. Υπάρχουν, βεβαίως, σημαντικές διαφορές μεταξύ αυτών των κομμάτων και δεν είναι αρκετά καλά οργανωμένα ώστε να είναι σε θέση να προωθήσουν μια κοινή πολιτική πλατφόρμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα μπορούσαν να βάλουν φρένο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Οι ακροδεξιοί λαϊκιστές έχουν γίνει ένα χαρακτηριστικό στο πολιτικό τοπίο σχεδόν κάθε κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ στην Ιταλία, την Αυστρία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, τη Δανία και τη Φινλανδία είναι είτε μέλη της κυβέρνησης, είτε υποστηρίζουν την κυβέρνηση. Δεν είναι πλέον απλώς ένα περιθωριακό φαινόμενο ή μια ανωμαλία που θα περάσει. Αντίθετα, είναι ένα κίνημα που θα μπορούσε να συνεχίσει να αναπτύσσεται - και κάνουν ό, τι μπορούν για να αυτοπροσδιοριστούν ως τέτοιο.

Παρά τις διαφορές τους, ο «εχθρός» τους είναι κοινός: η κοσμοπολίτικη ελίτ, οι φιλελεύθεροι καθοδηγητές γνώμης των μέσων ενημέρωσης και οι γραφειοκράτες της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Οι καλύτεροι εχθροί τους; Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος αποδείχθηκε ακούραστος υποστηρικτής της βαθύτερης ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Ιδού το «ποιόν» των διοργανωτών του συλλαλητηρίου

 ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ  

Όπως πληροφορηθήκαμε, για την διοργάνωση του νέου συλλαλητηρίου την Κυριακή (20/1/2019) στην Αθήνα για το «Μακεδονικό», επανασυγκροτείται ως διοργανώτρια αρχή η λεγόμενη «Επιτροπή Αγώνα για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας». Η ανακοίνωση υπογράφεται από τις οργανώσεις «Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων», «Παμμακεδονική ΗΠΑ», «Ανένδοτος Αγώνας για τη Μακεδονία και τη δημοκρατία», «Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου» (https://www.protothema.gr/greece/article/854582/stis-20-ianouariou-sullalitirio-gia-ti-makedonia-sto-sudagma/).

Μια άλλη τώρα λεγόμενη «Παμμακεδονική Συνομοσπονδία» εξήγγειλε κι αυτή συλλαλητήριο για τις 27 του μήνα σε συνέντευξη που δόθηκε παρουσία μεταξύ άλλων του υποψήφιου περιφερειάρχη Αττικής της ΝΔ, του Γ.Πατούλη. Στη συγκεκριμένη συνέντευξη παρών και μάλιστα με ιδιότητα ομιλητή (έτσι για να μην υπάρχει απορία για το πολιτικό ποιόν και αυτών των «μακεδονομάχων») ήταν και ο βουλευτής Δημήτρης Καμμένους, ο γνωστος δηλαδή ακροδεξιός συνεταίρος του συνομιλητή της Χρυσής Αυγής επί Σαμαρά, του Μπαλτάκου(https://www.protothema.gr/greece/article/855798/kai-deutero-sullalitirio-sto-sudagma-gia-ti-makedonia-tin-kuriaki-27-ianouariou/).

Αρχής γενομένης, λοιπόν, από το μεθαυριανό συλλαλητήριο της Αθήνας, ας μείνουμε στο ότι ως διοργανώτρια αρχή εμφανίζεται η ίδια των δυο προηγούμενων συλλαλητηρίων σε Θεσσαλονίκη (21/1/2018) και Αθήνα (4/2/2018) και ας ξεκαθαρίσουμε δυο πράγματα με αφορμή διάφορους σοφιστές της πλάκας που όταν αναφερόμαστε στο εθνικιστικό και ακροδεξιό «ποιόν» των εν λόγω, εκείνοι μηρυκάζουν όλο… αθωότητα το γνωστό: «Μα καλά, τους χιλιάδες που θα πάνε στο συλλαλητήριο τους λέτε ναζί, φασίστες και ακροδεξιούς;»…

Συλλαλητήριο για την Μακεδονία: Αυτά που (δεν) θα σκεφτείς

του Δημήτρη Μηλάκα

Οι διεθνείς Συμφωνίες κατά κανόνα αποκρυσταλλώνουν τον συσχετισμό δύναμης μιας συγκεκριμένης ιστορικής στιγμής. Περιγράφουν με άλλα λόγια τον συμβιβασμό που είναι διατεθειμένοι ή υποχρεωμένοι να κάνουν

οι εμπλεκόμενοι σε συνάρτηση με τη δύναμη που διαθέτουν σε ένα δεδομένο διεθνές περιβάλλον. Ας δούμε λοιπόν αυτό το Διεθνές Περιβάλλον που γέννησε τη Συμφωνία των Πρεσπών. 

Τα Δυτικά Βαλκάνια είναι ένα από τα σημεία τριβής της αμερικανο- ρωσικής αντιπαράθεσης. Μετά την ανοιχτή σύγκρουση στη Ουκρανία που ουσιαστικά έχει ακρωτηριάσει (κατάληψη από τους Ρώσους της Κριμαίας) και διχοτομήσει τη χώρα, οι διευθετήσεις στα δυτικά Βαλκάνια είναι επείγουσα προτεραιότητα για τους Αμερικανούς.

H τοποθέτηση της περιοχής κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ εξασφαλίζει στην Ουάσιγκτον την ρυμούλκηση του συνόλου των ευρωπαίων συμμάχων της στην αντιρωσική της ατζέντα. 

Πέρα ή παράλληλα με τη διευθέτηση του «μακεδονικού» οι Αμερικανοί πραξικοπηματικά φρόντισαν να ρυμουλκήσουν στην νατοική σφαίρα το Μαυροβούνιο και προετοιμάζουν ανάλογες κινήσεις και στο Κοσσυφοπέδιο.

Η ενσωμάτωση και της Σερβίας αποτελεί το τέλος αυτού του σχεδιασμού ο οποίος θα προκύψει αφού ολοκληρωθούν οι υπόλοιπες διευθετήσεις και περάσει ο απαραίτητος χρόνος για να ατονήσουν οι μνήμες του σερβικού λαού τόσο όσο χρειάζεται να αιτηθούν την ένταξή τους στη συμμαχία που τους βομβάρδισε. 

Μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα

Πάνος Σκουρολιάκος

Οι ιστορικές εξελίξεις άλλοτε ευνοούν και άλλοτε δυσκολεύουν τον άνθρωπο. Είτε ατομικά, είτε ως πολίτη στο συλλογικό επίπεδο. Οι ρήξεις, οι τομές, οι επαναστάσεις ακόμα δημιουργούν «νέες εποχές» τις οποίες αναμένει το κοινωνικό σύνολο ώστε να ευεργετηθεί από αυτές. Πολλές φορές όμως, οι νέες εποχές θέτουν σε αμφισβήτηση παγιωμένες καταστάσεις και «ξεβολεύουν» μεμονωμένες περιπτώσεις ανθρώπων και κατηγορίες που ευεργετούνται από τις καταστάσεις που εγκαθίδρυσαν και ελέγχουν.

Κατανοούμε πλήρως την αδυναμία της συντηρητικής παράταξης να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα της διακυβέρνησης της χώρας από ένα κόμμα της Αριστεράς. Με έλλειμμα δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης, πολλοί από τους ηγέτες της συμπεριφέρθηκαν αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ σαν να είχαν ξυπνήσει από ένα κακό όνειρο και το «πρωθυπουργός Τσίπρας» ήταν ένας εφιάλτης που δεν μπορούσε να συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Όταν όμως διαπίστωναν ότι ο εφιάλτης τους είναι η πραγματικότητα την οποία είχε εγκρίνει με την ψήφο του ο ελληνικός λαός, ως “νόμιμοι ιδιοκτήτες” της χώρας άρχισαν να μηχανεύονται τρόπους και ακόμα να προετοιμάζουν νόμους που θα αποτρέπουν τη διακυβέρνηση της χώρας από την Αριστερά, γιατί η δική τους δημοκρατία αρχίζει από τα ναζιστικά μορφώματα και τελειώνει στους υποταγμένους στον καταστροφικό νεοφιλελευθερισμό, κατ’ όνομα πια σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες.

Ήταν τόσο σίγουροι ότι η ίδια η φύση, τα καιρικά φαινόμενα και η «Δεξιά του Κυρίου» δεν θα επιτρέψουν την επέλαση των «Κατσαπλιάδων». Κάθε τρεις βδομάδες προανήγγειλαν την πτώση της κυβέρνησης. Όμως η κυβέρνηση δεν έπεφτε. Με τρόμο και δυσθυμία έβλεπαν τις προβλέψεις τους συνεχώς να εξευτελίζονται. Στις αξιολογήσεις, στον «κόφτη», στις παροχές προς τους αδύναμους συμπολίτες μας. Έως ότου ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα και βγήκαμε από τα Μνημόνια. Και οι παροχές αυξάνονται και, ναι, η κυβέρνηση δίνει από αυτά που περισσεύουν. Από πού περισσεύουν; Από αυτά που δεν κλέβουν οι άνθρωποί της. Κι ακόμα διερευνώνται σκάνδαλα, μικρά και μεγάλα.

Μάικλ Μουρ: Ο φασισμός σήμερα έρχεται με χαμογελαστό πρόσωπο και ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα

ΟΜάικλ Μουρ είναι ίσως ο πιο επιτυχημένος σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ της Αμερικής. Κέρδισε το Όσκαρ το 2003 για το ντοκιμαντέρ του «Bowling for Columbine» ενάντια στην οπλοκατοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δημιουργός του περίφημου «Φαρενάιτ 9/11» το 2004, με το οποίο ο Μουρ κατήγγειλε την αντιτρομοκρατική πολιτική του τότε προέδρου Τζορτζ Μπους μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

Τους τελευταίους μήνες, ο 64χρονος σκηνοθέτης «ξαναχτύπησε» με ένα άλλο ντοκιμαντέρ, με παρόμοιο τίτλο: Το «Φαρενάιτ 11/9» που τα βάζει με τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς στις 9η Νοεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε επισήμως η νίκη του Τραμπ στις εκλογές και η ανάδειξή του σε πρόεδρο των ΗΠΑ.

«Η 11η Σεπτεμβρίου του 2001 θα είναι πάντα μια ημερομηνία που συνδέεται με την τρομοκρατία, αλλά για μένα και τα γεγονότα της 9ης Νοεμβρίου 2016, ήταν επίσης, μια μορφή τρομοκρατίας που μαστίζει τη χώρα μου, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε πρόεδρος» λέει ο Μουρ σε συνέντευξή του στη γερμανική FAZ. «Για μένα, οι ημερομηνίες 11/9 και 9/11 αποτελούν δύο διαφορετικές μορφές του τρόμου: Η πρώτη αφορά στην επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και το Πεντάγωνο και στοίχισε τη ζωή περίπου 3.000 ανθρώπων. Η δεύτερη, επίσης επικίνδυνη, αφορά στην επίθεση στην ελευθερία των Αμερικανών. Η πρώτη ημερομηνία συνδυάζεται με την πολιτική του τότε Προέδρου Μπους που υπονόμευσε τη δημοκρατία και την ελευθερία της Αμερικής. Αυτή ήταν η πολύ μεγαλύτερη επιτυχία των τρομοκρατών. Το κακό που συμβαίνει σήμερα δεν έχει καμία διαφορά, καθώς η πραγματική καταστροφή είναι η κατάργηση της δημοκρατίας στην Αμερική. Πρέπει να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τη δημοκρατία στην Αμερική» λέει ο Μουρ.

Η Συμφωνία των Πρεσπών, εθνικό θέμα ή πεδίο αντικυβερνητικής πολιτικής;

Στέφανος Τζουμάκας 

Σήμερα στη πλατεία Συντάγματος ετερόκλητες δυνάμεις οργανώνουν ένα αντικυβερνητικό συλλαλητήριο. Αυτή είναι η βάση, η επιδίωξη. 

Οι κυρίως συμμετέχοντες εθνοκάπηλοι και πατριδοκάπηλοι, εθνικιστές και η δεξιά που έχασε την εξουσία. Σιγοντάρουν αντιμπεριαλιστές αλλά αντιεθνικιστές, ορισμένες «παρέες» που αυτοονομάζονται εθνιστές με αίτημα το δημοψήφισμα καθώς και παρέες πρώην Πασόκων , ορισμένων πρώην κνιτών και ορισμένων πρώην στελεχών της ανανεωτικής αριστεράς που δηλώνουν σωστοί... αριστεροί αλλά κατά τα άλλα ως ….συνεπείς αριστεροί θέλουν να τιμωρήσουν τη κυβέρνηση, συμπράττοντας με το γιό του Μητσοτάκη ! 

«Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα.», από το Ξενοφώντος Απομνημονεύματα . Δηλαδή, πέτρες, τούβλα, ξύλα και κεραμίδια τα οποία είναι παντού σκορπισμένα .

1.Οι ακροδεξιοί που παρόλο το θόρυβο αποτελούν μια καρναβαλική παράσταση από λούμπεν, αμόρφωτους αλλά και από φασίστες που προσπαθούν να ξανασηκώσουν κεφάλι.

2. Οι δεξιοί που είναι καταχαρούμενοι που ξαναβρήκαν σημαία γιατί ήταν ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΝΕΚΡΟΙ μετά τη καταστροφή που επέφεραν στη χώρα και στους Έλληνες με τη χυδαία νεοφιλελεύθερη πολιτική τους και πρέπει να είναι υπόλογοι για δεκαετίες. Η πανεπιστημιακή κοινότητα την προηγούμενη εβδομάδα βίωσε την απαξίωση κάθε επιστημονικής αναφοράς καθότι μια ομάδα δεξιών καθηγητών διεθνών σπουδών με ένα θλιβερό κείμενο προπαγάνδιζαν εμμέσως πλην σαφώς τυχοδιωκτικές απόψεις που ευτελίζουν την Ιστορία και τις επιστήμες. 

3.Οι αντιμπεριαλιστές ΝΕΑΣ ΚΟΠΗΣ αλλά και παλιάς που γράφουν ανιστόρητες κορώνες του τύπου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι «Υπεριμπεριαλιστική» ζώνη και για αυτό επικαλούνται μέχρι και το Λένιν. Αναλύσεις που δεν τις κάνουν ούτε πρωτοβάθμιοι σύλλογοι. Αλλά και οι αντιιμπεριαλιστές της παραδοσιακής Αριστεράς με το ανιστόρητο συλλογισμό ότι η Ελλάδα ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ αλλά είναι ΜΟΝΟ πιόνι.