Στο μπουφέ με τις λιχουδιές άπλωσαν πανό οι καθαρίστριες!

Πάνω στα εδέσματα που προορίζονταν για τους αξιωματούχους της Ε.Ε, στον κήπο του Βυζαντινού Μουσείου άπλωσαν σήμερα το πανό τους οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, ενώ το Συντονιστικό τους κατέθεσε μήνυση κατά των ΜΑΤ για τον άγριο ξυλοδαρμό τους την περασμένη Πέμπτη.

“Ήρθαμε κι εμείς στης τρόικα το τσιμπούσι να δούμε επιτέλους τι είναι αυτό το σούσι”

Με σύνθημα “Ήρθαμε κι εμείς στης τρόικα το τσιμπούσι να δούμε επιτέλους τι είναι αυτό το σούσι”, λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι οι καθαρίστριες βρέθηκαν – μαζί με εργαζόμενους στο ΥΠΠΟ και σχολικούς φύλακες – έξω από το Βυζαντινό Μουσείο, όπου πραγματοποιούνταν άτυπη σύνοδος αξιωματούχων της Ε.Ε., και πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας, ενώ άπλωσαν το πανό τους πάνω στο μπουφέ με τα εδέσματα.

Το Ιράκ στα ματοβαμμένα χέρια του Αλλάχ

Γράφει ο Πέτρος Αργυρίου στο agriazwa.blogspot.gr

Σε ετούτο εδώ το blog έχουμε κάνει πολλούς ισχυρισμούς που φαντάζουν ανοίκειοι στην αφήγηση της θεαμαπάτης που έχουν επιβάλλει μαζικά τα δυτικά μήντια στους πληθυσμούς τους.
Ισχυρίστηκα ότι ήταν η πολιτική της κυβέρνησης Bush που έδωσε σάρκα και οστά σε μια οργάνωση σχεδόν φάντασμα, την Αλ Κάιντα, πολιτική που στην περίπτωση της Λιβύης και της Συρίας συνεχίστηκε και από τον νομπελίστα ειρήνης Barrack Obama με ολέθρια αποτελέσματα για τις χώρες αυτές και τους κατοίκους της και όχι μόνο.
Ισχυρίστηκα ότι η Συρία ήταν το τελευταίο οχυρό της σταθερότητας καθώς το καθεστώς Άσσαντ ενθυλάκωνε και περιόριζε σημαντικούς πυρήνες τζιχαντισμού.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που η Μ.Βρετανία είπε όχι στο ενδεχόμενο συμμαχικής επίθεσης κατά της Συρίας: Οι Βρετανοί, με μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού τους να είναι ισλαμικό, φοβούνται για το μέλλον της ίδιας της χώρας τους σε περίπτωση που οι πυρήνες τζιχαντιστών απεγκλωβιστούν, ενισχυθούν και διαχυθούν ακόμη περισσότερο και στη Δύση. Οι Βρετανοί εύλογα λοιπόν εξέθεσαν τους συμμάχους τους Αμερικάνους και είπαν όχι στην επίθεση στη Συρία, σε αντίθεση με τον αντιπρόεδρο της «ελληνικής κυβέρνησης» Ευάγγελο Βενιζέλο που με υπερβάλλοντα ζήλο προώθησε την ιδέα και την ελληνική συμμετοχή στην ενδεχόμενη επίθεση κατά της Συρίας αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά το πόσο επικίνδυνα τυχοδιώχτης είναι.

Άρειος Πάγος για καθαρίστριες: Πάνω από όλα το δημόσιο συμφέρον

 

Σύμφωνα με τους Αρεοπαγίτες, το ατομικό συμφέρον της κάθε καθαρίστριας δεν μπορεί να είναι υπεράνω του δημοσίου συμφέροντος και της οικονομικής πολιτικής του κράτους σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης όπως αυτές που βιώνει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια λόγω της ύφεσης.

«Δεν πιθανολογείται ότι υπάρχει πρόβλημα με την κατάργηση των οργανικών θέσεων των καθαριστριών η οποία θα επέβαλε τη ματαίωση της πολιτικής της Κυβέρνησης».
Αυτός είναι ο πυρήνας του σκεπτικού της απόφασης του Αρείου Πάγου με την οποία μπλόκαρε η επαναπρόσληψη των 393 καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με τους αρεοπαγίτες οι οποίοι έκαναν δεκτή την αίτηση του υπουργείου Οικονομικών για αναστολή της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δικαίωνε τις καθαρίστριες «η διασφάλιση της συνέχειας της οικονομικής πολιτικής του κράτους κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου με έκτακτες δημοσιονομικές δυσχέρειες εθνικού επιπέδου αποτελεί μείζον αγαθό, συνδεόμενο με το γενικό συμφέρον, σε σχέση με το ατομικό συμφέρον κάθε μιας καθαρίστριας, να διαταραχθεί η οργανική της θέση και να εξακολουθήσουν να απασχολούνται σε αυτή αμειβόμενη όπως και πριν». Κι' αυτό διότι:

Με κουπόνια ή σε είδος το 30% των μισθών στο λιανεμπόριο

Το 1/3 του μισθού των υπαλλήλων σε πολλές επιχειρήσεις, κυρίως του λιανεμπορίου, πληρώνεται είτε με κουπόνια αγοράς τροφίμων είτε σε είδος. Την ίδια ώρα περίπου 1.200.000 εργαζόμενοι αμείβονται με καθυστέρηση από 3 έως 12 μήνες, σύμφωνα με στοιχεία που κατέγραψε το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ. Πρόκειται για εργασιακό μεσαίωνα, τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα, σε νέους κάτω των 25 ετών, έχουν καταγραφεί ημερομίσθια ύψους 2,25 ευρώ, με σύμβαση 4ωρης απασχόλησης με 180 ευρώ. Επιπλέον, 1.000.000 εργαζόμενοι δεν λαμβάνουν το επίδομα αδείας τους.

Όπως σημειώνει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ αυξάνονται συνεχώς οι περιπτώσεις εργοδοτών που δίνουν 100 ή 200 ευρώ τον μήνα, ως έναντι μισθού, λέγοντας πως τα υπόλοιπα θα τα καταβάλουν στο μέλλον.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάσθηκε η ΓΣΕΕ, και δημοσιεύουν τα Νεα, τα περισσότερα κρούσματα εκτεταμένης παραβίασης των εργασιακών δικαιωμάτων καταγράφονται στον τουρισμό, σε εταιρείες security και στον τομέα παροχής υπηρεσιών καθαριότητας.

Μαθήματα ζωής: Καθαρίστριες απέναντι στη βρωμιά

Γιώργος Βαρεμένος

Μια προηγούμενη φορά που ανέβηκα στο υπουργείο Οικονομικών ήταν στο κτήριο της Καραγιώργη Σερβίας, συνοδεύοντας εκπροσώπους φορέων της ιδιαίτερης πατρίδας μου. Στον άχαρο διάδρομο του μελαγχολικού κτιρίου παρατήρησα με το μάτι του δημοσιογράφου την εξής εικόνα: Ένας άνδρας των λεγόμενων κλιμακίων της τρόικας στεκόταν όρθιος και, κρατώντας νοερά ένα μπαστούνι, μιμούνταν τις κινήσεις του γκολφ. Ναι, δεν ήθελε να χάσει χρόνο από την αγαπημένη του ασχολία. Τώρα, ποιοι αποτελούσαν τα μπαλάκια, μπορείτε κι εσείς νοερά να το υποθέσετε. Οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από τους αριθμούς των προγραμμάτων της τρόικας; Πιθανόν.

Η τελευταία φορά μου στο υπουργείο ήταν στο διπλανό κτήριο της πλατείας Συντάγματος, δευτερόλεπτα αφότου ο αστυνομικός με τη σιδερογροθιά είχε επιτεθεί στις καθαρίστριες. Απίστευτες εικόνες, που δεν θα μπορούσε να κινηματογραφήσει ούτε ο Κώστας Γαβράς. Γυναίκες λέαινες -μια στο καροτσάκι της- με τα νύχια να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τις ασπίδες των ΜΑΤ. Μια, με δάκρυα στα μάτια, να ρωτά τον σιδερόφρακτο άντρα απέναντί της, τι θα πει στη μάνα του το βράδυ. Κάποιοι τουρίστες κοντοστέκονται, ενώ ένας άντρας, συμπατριώτης μας, παίρνει μια κορίνα της τροχαίας και τη ρίχνει στους power rangers. Με το μάτι τον επιτιμώ και μου απαντά ότι δεν πρόλαβα τη σκηνή με τον αστυνομικό, αλλιώς θα είχα άλλη γνώμη.

Βαρουφάκης: Αντί για κούρεμα, αποπληρωμή με ρήτρα ανάπτυξης

 Όχι κούρεμα (γιατί δεν θα το δεχτούν οι πιστωτές) αλλά αποπληρωμή του χρέους βάσει ρήτρας ανάπτυξης προτείνει ο οικονομολόγος, Γιάννης Βαρουφάκης, σημειώνοντας ότι η μόνη λύση είναι να καταστήσει η Ελλάδα τους πιστωτές της εταίρους «στην ανάπτυξή της και όχι στην μιζέρια της». Παρατηρεί, δε, ότι όσον αφορά την αναδιαπραγμάτευση του χρέους το φθινόπωρο, οι διαθέσεις της Γερμανίας είναι δεδηλωμένες προς μια επιμήκυνση κάτι που απλά «θα προβάλει την χρεοκοπία μας στο μέλλον».

Καθώς, όμως, το πρόβλημα κατ’ εκείνον, δεν συνίσταται μόνο στο χρέος και στην ανάπτυξη, αλλά περιλαμβάνει και τον τραπεζικό τομέα προτείνει «αφελληνισμό των τραπεζών» προκειμένου να εκκαθαριστούν από εξωτερικούς παράγοντες και κατόπιν να πουληθούν.
Πώς βλέπετε να εξελίσσονται τα πράγματα όσον αφορά το ελληνικό χρέος μετά τις ευρωεκλογές και ενόψει της αναδιαπραγμάτευσης του φθινοπώρου;
Στον βαθμό που μπορούμε να προφητεύσουμε υπάρχουν στοιχεία που καταδεικνύουν σαφέστατα ποιες είναι οι διαθέσεις του Βερολίνου και της Φρανκφούρτης. Πάνε για μια επιμήκυνση. Μια επιμήκυνση άλλων 20-30 ετών. Το σημερινό μνημονιακό σχέδιο υποτίθεται ότι τελειώνει - όσον αφορά τις αποπληρωμές - το 2030. Μπορεί να λοιπόν να το πάνε με μια μικρή μείωση του επιτοκίου στο 2055 ή στο 2066…

Ευρώπη: Πλησιέστερα στη διάλυση

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σταθμός στην πορεία καταστροφής (ή, εναλλακτικά, ριζικού μετασχηματισμού) της ΕΕ, ίσως αποδειχθούν οι τελευταίες ευρωεκλογές. Πιθανώς και σταθμός σε πορεία καταστροφής της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους.
Δεν είμαστε εκεί, δεν απέχουμε όμως και πάρα πολύ. Τα αποτελέσματα είναι εύγλωττα σε Βρετανία και Γαλλία, δύο από τις ισχυρότερες χώρες της ΕΕ. Στη Γερμανία, τον ενδοευρωπαϊκό εθνικισμό ενσωματώνει και υλοποιεί η ίδια η κυβέρνηση. Και στην Ελλάδα, η πρωτιά της αριστεράς αντανακλά τη βαθύτατη κρίση όπου τη βύθισαν οι ευρωπαϊκές πολιτικές.
Εδώ και τέσσερα χρόνια, οι Ευρωπαίοι «ανατινάζουμε» κάθε έννοια αλληλεγγύης εξουδετερώνοντας τους λόγους ύπαρξης της ‘Ενωσης. Οι φυγόκεντρες τάσεις ενισχύονται σε μια ‘Ενωση που χαρακτηρίζουν το «ούτε ένα ευρώ για τους άλλους» ή το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Συγκρουόμενοι μεταξύ μας υποτασσόμαστε όσο ποτέ άλλοτε στη δύναμη του Χρήματος, των Τραπεζών. Σε μια όλο και πιο έντονη αμφισβήτηση κυριαρχεί η ριζοσπαστική αριστερά στη Νότιο, η ριζοσπαστική δεξιά στη Βόρειο Ευρώπη, χωρίζοντας και με ένα ακόμα τρόπο την ήπειρο σε έχοντες και μη έχοντες, πιστωτές και δανειζόμενους, καταπιεστές και καταπιεζόμενους. Ο πραγματικός αντίπαλος όλων, το Χρήμα, εξαφανίζεται κάτω από την ισχυρή εντύπωση «εμφυλίου» Βορείων-Νοτίων

Πόση ξεφτίλα μπορεί να αντέξει αυτή η χώρα;

Πώς μπορεί να αισθάνεται κανείς σήμερα μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου που ανέστειλε για τους επόμενους μήνες την επαναπρόσληψη των καθαριστριών στο Υπουργείο Οικονομικών; Τι μπορεί να σκεφτούμε μετά το νέο άγριο ξύλο που έριξαν τα ηρωικά ΜΑΤ στις αιμοβόρες καθαρίστριες;
Σίγουρα ξεχειλίζει η οργή και περισσεύει η αγανάκτηση. Κατά κύριο λόγο όμως, σήμερα πνιγόμαστε από ένα αίσθημα ντροπής.
Ντροπή για την κυβέρνηση που πέταξε στο δρόμο 397 φτωχές γυναίκες που με τη σκληρή δουλειά τους προσέφεραν στο κοινωνικό σύνολο.
Ντροπή για όλους αυτούς τους μανδαρίνους της εξουσίας που θυσιάζουν 397 οικογένειες όχι για να επιτευχθεί κάποιος υψηλός δημοσιονομικός στόχος (οι οικονομίες που γίνονται από τις απολύσεις είναι ελάχιστες), αλλά γιατί οι καθαρίστριες θεωρήθηκαν ο εύκολος στόχος (φευ!) για να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.

Η Νεοφιλελεύθερη Αυταπάτη

του Γιάννη Γεράσιμου

«H φωνή των φτωχών δεν είναι πάντα δίκαιη, αλλά αν δεν την ακούσεις δε θα μάθεις ποτέ τι είναι δικαιοσύνη!!!»
Howard Zinn
Σήμερα το κοινωνικό κράτος δέχεται επίθεση! Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της λιτότητας σε όλη την Ευρώπη επιχειρούν να αναιρέσουν τις κοινωνικές κατακτήσεις ολόκληρων γενεών (περικοπές σε μισθούς, συντάξεις οικογενειακά επιδόματα, επιδόματα ανεργίας και υποβάθμιση σημαντικών δομών κοινωνικής πρόνοιας όπως η υγεία και η παιδεία) και να ελαστικοποιήσουν τις εργασιακές σχέσεις (ριζική απομάκρυνση από την πολιτική πλήρους απασχόλησης, ευέλικτο ωράριο εργασίας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας) οδηγώντας ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και ιδιαίτερα τη νεολαία στην ανεργία, στην κοινωνική εξαθλίωση και στον κοινωνικό αποκλεισμό.

Η επίθεση αυτή σε επίπεδο πολιτικού λόγου συνοδεύεται από μία ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη για ανταγωνιστικότητα της ελληνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας (με κάθε κοινωνικό και εργασιακό κόστος) και από μία αμφισβήτηση και τελικά έμπρακτη υπονόμευση των δομών του κοινωνικού κράτους.

ΣΥΡΙΖΑ και Αυτοδιοίκηση: Από τα προεκλογικά προγράμματα στην κατασκευή αντιπαραδειγμάτων,

Τα βασικά πολιτικά συμπεράσματα των τριπλών εκλογών της 18ης και της 25ης Μαΐου έχουν πλέον καταγραφεί και αναλυθεί επαρκώς: ξεκάθαρη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, αναμέτρηση που, παρά τη μετεκλογική αλλαγή στρατηγικής του κυβερνητικού στρατοπέδου, είχε λάβει απ” όλες τις πλευρές χαρακτηριστικά κεντρικής πολιτικής αντιπαράθεσης, ανθεκτικότητα του πάλαι ποτέ δικομματισμού στο αυτοδιοικητικό πεδίο και απροκάλυπτη, αυτοπρόσωπη εμφάνιση ιδιωτικών, επιχειρηματικών συμφερόντων με ισχυρές δόσεις lifestyle (Πειραιάς, Βόλος, Φιλαδέλφεια, Μαραθώνας).

Αν τα παραπάνω είναι λίγο πολύ γνωστά, χρήσιμη για την επόμενη, εξαιρετικά κρίσιμη, περίοδο είναι η μελέτη του προγραμματικού λόγου που εκπέμφθηκε από τις παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την προεκλογική περίοδο.

Θα πρέπει κατ’αρχάς να επισημανθεί ότι το κυβερνητικό μπλοκ επιχείρησε να υποβαθμίσει ή ακόμα και να απέχει από την προγραμματική αντιπαράθεση, περιοριζόμενο στην επικοινωνιακή προβολή των πεπραγμένων των απερχόμενων περιφερειαρχών/δημάρχων και την εργαλειακή εκμετάλλευση της μακρόχρονης διαχείρισης της αυτοδιοίκησης (πελατειακά δίκτυα κ.λπ.). Εξίσου εμφανής ήταν η προσπάθεια του πάλαι ποτέ δικομματισμού να διεξαγάγει την προεκλογική μάχη με όρους «ατζέντας» και όχι με όρους προγράμματος, για να μπορέσει έτσι να ψαρέψει και στα θολά νερά της Ακροδεξιάς.

Ο αρχιμανδρίτης Βαρβέλης γράφει για τις καθαρίστριες

Η μάνα μου καθαρίστρια, εγώ παιδί και ανίψι καθαριστριών.

Έλαμπαν τα σπίτια που δούλευε 6 μέρες την εβδομάδα και την έβδομη, την Κυριακή, (στην "αργία" της), να καθαρίσει και το δικό μας το σπίτι κ εμάς, να μαγειρέψει ενα πιάτο ζεστο φαγητο, να πλεινει, ν απλώσει, να σιδερώσει, να μας αγκαλιάσει και να... ξεκουραστεί.

Αυτή η μάνα μου!

Αυτές οι Περιστεριώτισες οι μανάδες των φίλων μας, που ξεκινούσαν χαράματα νηστικιές, αφήνοντας τα παιδια στους δρόμους, για να φτάσουν στην Εκάλη, στη Φιλοθέη, στο Ψυχικό, με κρύο, με βροχή, με χιόνι, με ζέστη και να γίνουν "παραδουλεύτρες" όπως τις έλεγαν οι "Κυρίες", για να μας μεγαλώσουν, με το μεροκάματο τους, να μας μορφώσουν, να γίνουμε άνθρωποι. Και οι περισσότεροι γίναμε!

Κ οταν επέστρεφε η μάνα απ τη δουλεία, έχοντας μεσα στην τσάντα της την βρεγμένη της ρόμπα που φορούσε οταν σφουγγάριζε με τα γόνατα τα πατώματα, μικρός εγώ, πολύ μικρός, την ρώταγα με αγωνία:

- Μαμά τι μου έφερες?