Λεφτά θέλετε; Κάντε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και πάρτε τα!

 Του Νίκου Μπογιόπουλου

Βιώνουμε «οικονομική ασφυξία». Μάλιστα…
Γιατί βιώνουμε «οικονομική ασφυξία»; Από πού προκύπτει η ασφυξία; Μα από τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. Από το γεγονός, δηλαδή, ότι «πρέπει» να πληρώνουμε τοκογλυφικά σε δανειστές, σε τοκογλύφους και σε κερδοσκόπους. Εκείνους που πριν τους λέγαμε τρόικα και τώρα τους λέμε «θεσμούς».Μάλιστα…
Και τι κάνει η κυβέρνηση; Ενώ αρχικά έλεγε ότι δεν ήθελε άλλα δάνεια, ότι δεν ήθελε άλλες δόσεις, τώρα διαπραγματεύεται και ξαναδιαπραγματεύεται σπεύδοντας στον Ντράγκι, τον Μοσχοβισί, τη Λαγκάρντ και ζητά εκταμίευση των δόσεων. Γιατί; Για να έχει λεφτά το ταμείο κι έτσι να μπορεί να πληρώσει και τους μισθούς αλλά και τους τοκογλύφους. Διαπραγματεύεται και αναζητά «έντιμο συμβιβασμό» με τους έξω για να μπορεί να πληρώσει και τις συντάξεις αλλά και τους δανειστές. Μάλιστα…
Για την οικονομία της συζήτησης, ας κάνουμε την παραχώρηση να μην φερθούμε σαν «δογματικοί» κομμουνιστές, να μην μπούμε στην κουβέντα για το αν «πρέπει» να πληρώνουμε τοκογλύφους. Ας αποφύγουμε να θέσουμε ζητήματα όπως η «άρνηση πληρωμών» ή ακόμα κι αυτή τη διαγραφή του χρέους. Ας κάνουμε, δηλαδή, μια προσπάθεια να μην διαταράξουμε τους κανόνες του… «κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού» μας που τόσο τους σέβεται η κυβέρνηση. Ας θέσουμε το θέμα ως εξής: Αν το ταμείο είναι μείον, αν έχει στερέψει, αν οι έξω – οι καλοί μας «εταίροι» - κλείνουν την κάνουλα, γιατί εμείς δεν ανοίγουμε την κάνουλα από τα… μέσα;

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

«Η πιο μεγάλη μπίζνα είναι το μουνί»

«Ολοι κερδίζουν από την πορνεία: ο σωματέμπορας, ο πελάτης, οι ΜΚΟ που ασχολούνται με τα θύματα, οι ειδικοί που μιλάνε σήμερα στην ημερίδα, εγώ που ερευνώ το πεδίο, εσείς που γράφετε αυτό το ρεπορτάζ» λέει ο καθηγητής Γρηγόρης Λάζος

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

«Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος για να γεννηθείτε

αν δεν σας νοιάζει που μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν όλη την ώρα

ή έστω απλώς λιμοκτονούν κάποιες ώρες

στο κάτω κάτω δεν πειράζει, αφού δεν είστε εσείς»

Λόρενς Φερλινγκέτι

«Oλοι κερδίζουν από την πορνεία: ο σωματέμπορας, ο πελάτης, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που ασχολούνται με τα θύματα, οι ειδικοί που μιλάνε σήμερα στην ημερίδα, εγώ που ερευνώ το πεδίο, εσείς που γράφετε αυτό το ρεπορτάζ». Ο Γρηγόρης Λάζος είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο. Εδώ και δεκαετίες επίμονα και παθιασμένα μελετά ένα φαινόμενο τόσο άβολο για όλους μας, που τον περισσότερο χρόνο προτιμάμε να στρέφουμε τα μάτια αλλού. Οπως ακριβώς κάνω κι εγώ, όταν ο Λάζος μού δίνει στοιχεία για την «ανθρώπινη κρεαταγορά της Αθήνας»: κατά μέσο όρο 6.500 πορνικές θέσεις όπου εκδίδονται 12.000 γυναίκες. Αλλες 6.500 εκδίδονται στην υπόλοιπη Ελλάδα.«Δεν βγαίνουν όλες κάθε μέρα, όλη μέρα», μου εξηγεί ο καθηγητής, που -μαζί με την ερευνητική του ομάδα- σαρώνουν τις πιάτσες και συζητούν με πόρνες και πελάτες. «Από Πατήσια μέχρι Συγγρού εξαπλώνεται η πορνεία της εξαθλίωσης», λέει ο Λάζος. «Εχουμε φτάσει στο σημείο οι γυναίκες να εκδίδονται ακόμα και για μια τυρόπιτα. Οταν η άλλη έχει να φάει δυο μέρες, τι θα κάνει; Συνήθως το μεροκάματό τους είναι στα 15 ευρώ και, για να το βγάλουν, χρειάζεται να περάσουν από πάνω τους 6-8 πελάτες στο πεζοδρόμιο ή 20 στο μπορντέλο».

Άτιμος... Εκβιασμός!

Της Λίλα Μήτσουρα

Έντιμος συμβιβασμός λέει. Έντιμος και συμβιβασμός δεν γίνεται.

Είσαι έντιμος με τους απέναντι, τους εκβιαστές αλλά όχι με τις ιδέες σου και τις υποσχέσεις σου. Συμβιβασμός σημαίνει υποχώρηση που ίσως είναι τακτική κίνηση ελιγμού. Και είναι ο μόνος λόγος που με κάνει και περιμένω γιατί και μόνο το πρωτάκουσμα της φράσης με πάγωσε. Πόσο έντιμο είναι άραγε να είσαι έντιμος απέναντι στους άλλους και όχι στον εαυτό σου και σε όσους σε πιστεύουν? 

Υποσχέσεις και ιδεολογία που πάνε λίγο πίσω και μια λαική εντολή που μεταφράζεται ποικιλοτρόπως. Να μιλήσουν όμως και αυτοί που έδωσαν την λαική εντολή, τι λες Αλέξη ή μήπως να σε προσφωνήσω Κε πρωθυπουργέ? Δεν ξέρω πια... κάτι μου τρώει τα σωθικά. Και είναι και αυτή η εξουσία που καταπίνει τους πάντες και όλες τις ιδεολογίες. 

Η εξουσία που ασκεί φόβο και οδηγεί στις αμοιβαίες υποχωρήσεις. Όμως τέτοιου είδους υποχωρήσεις γίνονται σε μια σχέση αγάπης και όχι στη σχέση εκβιαστή εκβιαζόμενου. Αυτές τις κινήσεις τις υπαγορεύει ο φόβος. Και όπου μπαίνει ο φόβος τότε όλα αλλάζουν, τότε χάνεται η εντιμότητα, τότε παραφράζεται το μηνυμα της λαικής εντολής. Και είναι ίσως και ο μόνος φόβος που δικαιολογείται, ο φόβος του εκβιαζόμενου. 

Π.Γ. ΣΥΡΙΖΑ: Όχι στους εκβιασμούς- Η εντολή του ελληνικού λαού είναι αδιαπραγμάτευτη

Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ συνεδρίασε σήμερα και σε ανακοίνωσή της τονίζει, μεταξύ άλλων, πως «Οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης είναι και κόκκινες γραμμές του ελληνικού λαού. Αποτελούν την αναγκαία προϋποθέση για την έξοδο από την κρίση με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης».

Στη σημερινή της συνεδρίαση, η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε ομόφωνα στα εξής :

1. Η κυβέρνηση, πιστή στη λαϊκή εντολή της 25ης Γενάρη για κατάργηση της μνημονιακής πολιτικής και της λιτότητας, υπερασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας, τη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία.

Υπερασπίζεται το αναφαίρετο δικαίωμα ενός λαού να καθορίζει ο ίδιος την τύχη του.

2.Από τη συμφωνία της 20/2 και έπειτα, οι δανειστές, συνεπικουρούμενοι από μερίδα εγχώριων και ξένων ΜΜΕ, προσπάθησαν να αποδομήσουν τον δύσκολο συμβιβασμό που επιτεύχθηκε και να εκβιάσουν τη νέα κυβέρνηση ώστε να υλοποιήσει αυτά για τα οποία καταψηφίστηκε η κυβέρνηση Σαμαρά.

3.Οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης είναι και κόκκινες γραμμές του ελληνικού λαού. Αποτελούν την αναγκαία προϋποθέση για την έξοδο από την κρίση με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης. Είναι αδιανόητη τόσο η προσπάθεια ακραίων κύκλων των δανειστών, όσο και του εγχώριου μνημονιακού κατεστημένου να υπονομεύουν τις προσπάθειες για μία βιώσιμη λύση και να εκβιάζουν για νέα μέτρα λιτότητας και ύφεσης που εξαθλιώνουν την κοινωνία.

4.Ο ΣΥΡΙΖΑ στέκεται στο πλευρό της κυβέρνησης, όπως το ίδιο κάνει και η πλειοψηφία των πολιτών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης. Θέλουμε τον λαό συμμέτοχο στις εξελίξεις, να δίνει αγώνες και να διεκδικεί τα δικαιώματά του. Θέλουμε τον λαό συμμέτοχο σε αυτά που τον αφορούν, από αυτόν κρίνεται και θα κριθεί το μέλλον αυτού του τόπου.

Tο πανίσχυρο διαπραγματευτικό όπλο στα χέρια της Αθήνας

Πηγή: Αρης Χατζηστεφάνου – «Επίκαιρα»

Γιατί η «μεγάλη έξοδος» τρομάζει ΗΠΑ, Γερμανία και αγορές

Λέγεται συχνά ότι ελάχιστοι γνωρίζουν καλύτερα τις γεωστρατηγικές εξελίξεις στις χώρες της Βαλκανικής απ' ό,τι οι Αμερικανοί διπλωμάτες.

Όταν, λοιπόν, ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ αποφάσισε πριν από μερικές μέρες να ανοίξει τα χαρτιά του σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στην πολιτική επιθεώρηση Harvard Political Review (HPR), όλοι περίμεναν μια αποκαλυπτική ανάλυση για τις ισορροπίες με την Τουρκία, τις νέες σχέσεις με τη Ρωσία ή ακόμη και με το Ισραήλ. Ο Σπέκχαρντ όμως προτίμησε να εστιάσει τα σχόλιά του στο ευρώ και το περιβόητο πλέον ενδεχόμενο ενός Grexit.

«Μου προκαλεί εκνευρισμό και αγωνία το γεγονός ότι μέχρι πολύ πρόσφατα η Ευρώπη δεν έδινε σημασία στα γεωστρατηγικά ζητήματα που διακυβεύονται από μια ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη», δήλωσε ο πρώην εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας στην Ελλάδα. Ο ίδιος έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι λέγοντας «Ευρώπη» εννοεί τη Γερμανία της Άνγκελα Μέρκελ, προσθέτοντας ότι «πρόσφατες δηλώσεις από το Βερολίνο αποδεικνύουν πως... ακόμη δεν κατανοούν πλήρως και δεν δίνουν την αρμόζουσα σημασία στις επιπτώσεις που θα υπάρξουν σε επίπεδο γεωστρατηγικών εξελίξεων».

Για να μην υπάρξουν παρερμηνείες σε τι ακριβώς αναφερόταν ο πρώην πρέσβης, το HPR έσπευσε να διευκρινίσει ότι σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ η Ελλάδα θα στραφεί αναγκαστικά και προς τη Ρωσία και τότε η Αθήνα μπορεί να μετατραπεί σε σημαντικό βαθμό ρυθμιστής της ενεργειακής αυτονομίας ολόκληρης της Ευρώπης. Το άρθρο έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στις επαφές του Έλληνα υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παναγιώτη Λαφαζάνη, με τη ρωσική Gazprom και στο ενδεχόμενο να μετατραπεί η Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο για το πέρασμα της ρωσικής ενέργειας προς την Ευρώπη.

Το τέλος των ψευδαισθήσεων ή η ώρα ΜΗΔΕΝ για την κυβέρνηση!

Του Σπύρου Γουδέβενου

Σε απόλυτο τέλμα οι διαπραγματεύσεις μεταξύ θεσμών και ελληνικής κυβέρνησης. Τι και αν από τον Φλεβάρη πανηγυρίζαμε ότι οι εταίροι δέχθηκαν να έχουμε μικρότερο πλεόνασμα, να μην συζητηθεί το mail Χαρδούβελη. Τι και αν από την άλλη οι δανειστές και μετά η ίδια κυβέρνηση διέρρεε τις υποχωρήσεις από ελληνικής πλευράς που ερχόντουσαν, ιδιωτικοποιήσεις, και αναβολή ελαφρύνσεων σε φορολογία και αποκατάσταση του κατώτατου μισθού. Αυτές τις μέρες, ζούμε το τέλος των ψευδαισθήσεων που δυστυχώς διακατείχαν και την πλειοψηφία της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των μνημονιακών δυνάμεων της χώρας που μιλούσαν για το τέλος του Μνημονίου και άλλες όμορφες ιστορίες!.

Από την μία πλευρά είναι η κυβέρνηση, και ειλικρινά θεωρώ ότι οι ευθύνες βαραίνουν όλη την κυβέρνηση, και όχι πλειοψηφίες και μειοψηφίες εντός της. Η διακυβέρνηση δεν έχει πλειοψηφίες και μειοψηφίες, παρά μόνο εκτελεστικά όργανα. Η κυβέρνηση θεώρησε ότι με (επώδυνες για τον λαό και την οικονομία) υποχωρήσεις, που θα είχαν τον χαρακτήρα αναβολών της εφαρμογής του προγράμματος Θεσσαλονίκης( ΕΝΦΙΑ, αφορολόγητο, Κατώτατος μισθός), θα κατάφερνε να "πείσει" τους εταίρους ότι μέχρι εκεί μπορεί, και αυτοί με την σειρά τους θα άνοιγαν την χρηματοδοτική κάνουλα για την χώρα. Εδώ να θυμίσω, ότι ενώ η χώρα μέχρι και το τέλος του 2014 έχει εφαρμόσει πιστά τα μνημόνια, δόσεις κοντά στα 30 δις που έπρεπε να είχαν καταβληθεί δεν καταβλήθηκαν, και ένα μεγάλο μέρος από αυτές δεν πρόκειται να δοθεί ποτέ, με σκοπό τον χρόνιο εκβιασμό μας.

Αλέξη, η χώρα χρεοκόπηε το 2010...Εσύ οφείλεις να διασώσεις την δική μας αξιοπρέπεια και την ελπίδα

Του Σπύρου Γουδέβενου 

Παρ όλες τις σημαντικές υποχωρήσεις που προαναγγέλλει η κυβέρνηση ως τρόπο για να επέλθει η συμφωνία με τους δανειστές, που κάποιες αν γίνουν ίσως αποδεχθούν μοιραίες, οι πλευρά των δανειστών επιμένει να απαιτεί ΑΙΜΑ....

Οι δανειστές απαιτούν την απόσυρση όχι απλά κάποιων εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛΛ, αλλά υποταγή και υιοθέτηση του μνημονιακού προγράμματος των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ποταμιού και της Μέρκελ. Για αυτό, και σήμερα βλέπουμε ότι δεν μένουν σε κάποιο δημοσιονομικό κενό, αλλά ζητάνε απελευθέρωση απολύσεων, μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μη αύξηση του κατώτατου μισθού που καμία επίπτωση δεν έχουν στα Δημόσια έσοδα. Είναι εμφανές ότι "καίγονται" για να συνεχίσει το project, "Κινεζοποίηση της Ελλάδας"!

Σήμερα, αφού η χώρα έχει χρεοκοπήσει από το 2010, και από το 2012 είναι σε καθεστώς επίσημης χρεοκοπίας (ακόμα και αν βαφτίστηκε κάπως αλλιώς), τα μνημονιακά παπαγαλάκια (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμια, ΜΜΕ), κουνάνε το δάκτυλο στον Αλέξη Τσίπρα για να συμβιβαστεί άνευ όρων! Τον προειδοποιούν ότι αν επιμείνει στις προεκλογικές του δεσμεύσει θα χρεοκοπήσει την χώρα...Μα μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου; 

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝ.ΕΛΛ έχουν τις εξής υποχρεώσεις σε αυτόν τον εξαθλιωμένο λαό. 

Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ: Μας έδωσαν από το 2010 μέχρι τώρα 226,7 δισ. ευρώ και τους έχουμε πληρώσει 270,1 δισ. ευρώ!

Μας πίνουν το αίμα οι... φίλοι και εταίροι μας, μπροστά στους οποίους ο Σάιλοκ μοιάζει μαθητούδι... Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, όπως αναδύεται γυμνή από τους αριθμούς, τους οποίους οι ομοτράπεζοί μας έχουν θεοποιήσει, κι ας πεινάνε κι ας αυτοκτονούν άνθρωποι.

Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τα οποία γνωρίζει πάρα πολύ καλά ο δικός τους άνθρωπος, ο Γιάννης Στουρνάρας, και επομένως κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει, είναι... τρομοκρατικά. Και οι εταίροι μας αποδεικνύονται χειρότεροι τρομοκράτες από τον Ξηρό και τον Μαζιώτη. 

Η Ελλάδα από το 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μάς έβαλε στο Μνημόνιο, με τη σύμφωνη γνώμη του Βενιζέλου, μέχρι και την ώρα που παρέδωσαν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, δηλαδή όλο το 2014, πήρε:

* από το ΔΝΤ 32 δισ. ευρώ και 

* από τη δανειακή σύμβαση (GLF και EFSF) 194,7 δισ. ευρώ. 

Σύνολο 226,7 δισ. ευρώ.

Από αυτά πήγαν:

* στην κάλυψη του ελλείμματος (δηλαδή, έμειναν στην Ελλάδα) μόλις 33,3 δισ. ευρώ 

* σε τόκους 48,7 δισ. ευρώ και 

* σε τοκοχρεολύσια 191,8 δισ. ευρώ.

Τι προκύπτει από όλους αυτούς τους αριθμούς;

Ταξική μεροληψία: Άνθρωποι νοικιάζουν ανθρώπους

http://www.avgi.gr/

ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ*

Η εργατική Πρωτομαγιά είχε χάσει την επικαιρότητά της. Είχε ξεθωριάσει. Είχε αφυδατωθεί από τους χυμούς των κρίσιμων διεκδικήσεων, της εθελόθυτης προσφοράς των διακοσίων ακροναυπλιωτών, της κόκκινης σημαίας στο Σικάγο, των σωματείων που έστηνε η ΕΔΑ, των εγχειρημάτων για εργοστασιακό συνδικαλισμό. Τώρα ξαναβρίσκει το χρώμα της. Ίσως ξανανιώσουμε και την παλλόμενη ζωτικότητά της.

Αυτή η Πρωτομαγιά συμπίπτει με τη στραγγαλιστική διαπραγμάτευση, που διεξάγεται με μείζονα διακύβευση τα εργασιακά θέματα. Δεν είναι τυχαίο και δεν είναι νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία. Είναι στρατηγική επιλογή του νεοφιλελεύθερου, (αντι) ευρωπαϊκού διευθυντηρίου. Προκύπτει από την αλλαγή συσχετισμών ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία. Εκεί εδράζεται η νεοφιλελεύθερη ηγεμονία, καθώς και στην υφαρπαγή των πρωτείων της πολιτικής από την οικονομία. Σε τι συνίσταται η νεοφιλελεύθερη ηγεμονία; Κυρίως στην κατάλυση του μεταπολεμικού συμβολαίου ανάμεσα στην ευρωπαϊκή οικονομική ολιγαρχία και στους λαούς. Χωρίς αυτούς, δεν υπάρχει Ευρώπη∙ δημοκρατική Ευρώπη. Κατανοούμε την Ευρώπη βάσει των αξιακών αρχών της. Αυτές τις αρχές τις γέννησε η μήτρα όλων των επαναστάσεων: η Γαλλική Επανάσταση. Τώρα βρισκόμαστε πίσω από το όριο της Γαλλικής Επανάστασης. Τι είναι πίσω από αυτό το όριο; Είναι η κατάρρευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ). Τι κατέρρευσε, όμως, και τι επιδιώκεται με την αποκατάστασή τους;

Εμφύλιος στη Βαλτιμόρη

Εικόνα από το μέλλον του ταξικού πολέμου, παρουσιάζει τα τελευταία 24ωρα η Βαλτιμόρη αλλά και περιοχές άλλων αστικών κέντρων στις ΗΠΑ, καθώς οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αναπτύσσονται για να αντιμετωπίσουν τις μικρές και μεγαλύτερες εξεγέρσεις των κολασμένων του αμερικανικού ονείρου. Αν οι ίδιες σκηνές εκτυλίσσονταν στο Ιράν ή τη Βενεζουέλα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποιοι ίσως να είχαν ζητήσει την έκτακτη σύγκλιση του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ ενώ θα συζητούσαν ακόμη και το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης για την προστασία του πληθυσμού.

Η εισαγγελέας του Μέριλαντ χαρακτήρισε ανθρωποκτονία το θάνατο του 25χρονου και απήγγειλε κατηγορίες εναντίον έξι αστυνομικών ο ένας εκ των οποίων αντιμετωπίζει πολλαπλές κατηγορίες, μεταξύ αυτών για φόνο σε δεύτερο βαθμό. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για πρωτοφανή κίνηση, σε σχέση με το «ακαταδίωκτο» που απολαμβάνουν οι δολοφόνοι της αμερικανικής αστυνομίας, θα πρέπει να σημειωθεί ότι όλοι οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι καταβάλλοντας μικρότερες εγγυήσεις από αυτές που καλούνται να δώσουν οι διαδηλωτές που συνελήφθησαν τις προηγούμενες ημέρες.

Το καθεστώς Ομπάμα με τη βοήθεια των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης επιχείρησε να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την απαγγελία των κατηγοριών (από μια μαύρη εισαγγελέα εναντίον τριών μαύρων και τριών λευκών αστυνομικών) προκειμένου να κατευνάσει την οργή που βράζει εδώ και μήνες στις κοινότητες των μαύρων. Παράλληλα με την υπερπροβολή των περιστατικών πλιάτσικου σε σούπερ μάρκετ επιχειρείται, για άλλη μια φορά, να ενεργοποιηθούν οι κοινωνικοί αυτοματισμοί που θα στρέψουν τα μεσαία στρώματα των λευκών πολιτών εναντίον των εξεγερμένων και θα αποκρύψουν τα ταξικά χαρακτηριστικά της σύγκρουσης.