«Το 85% των υποθέσεων δωσιλογισμού αρχειοθετήθηκαν»

Δήμητρης Κουσουρής:

Ο Δημήτρης Κουσουρής, επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και συγγραφέας του βιβλίου «Δίκες των δοσιλόγων 1944 - 1949. Δικαιοσύνη, συνέχεια του κράτους και εθνική μνήμη» μιλάει στη Μαρία Ρηγούτσου για την αντιμετώπιση που είχαν μετά την Κατοχή όσοι συνεργάστηκαν με τους Ναζί.

Η λέξη δωσίλογος διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες χρησιμοποιούν τον όρο "συνεργάτης". Στα ελληνικά ο όρος προϋπήρχε και σημαίνει αυτόν που οφείλει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του. Και υπήρξαν χιλιάδες Έλληνες που συνεργάστηκαν με τις ιταλικές και τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής την περίοδο του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μορφές συνεργασίας, σύμφωνα με τον ιστορικό, διακρίνονταν σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό επίπεδο και ο δωσιλογισμός ήταν «πρακτικά κάθε μορφή συνδιαλλαγής κατά την οποία οι εμπλεκόμενοι αποκόμιζαν όφελος οι ίδιοι με τον α ή β τρόπο και ζημίωναν την Ελλάδα ή τον εθνικό αγώνα με βάση τους τότε νόμους».

Λαθραίες είναι οι ιδέες που προωθούν το μίσος και το ρατσισμό και όχι οι άνθρωποι και τα παιδιά

ΣΕΠΕ Κερατσινίου-Περάματος «Νίκος Πλουμπίδης»

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Κερατσινίου-Περάματος «Ν. Πλουμπίδης» καταγγέλλει την απαράδεκτη στάση της πλειοψηφίας (ΔΑΚΕ) στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Λέσβου που με απόφασή της προτρέπει τους συναδέλφους να χρησιμοποιούν τον όρο «λαθρομετανάστης», χαρακτηρίζοντας έτσι ως λαθραίους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, ακόμα και τους μαθητές τους, που δεν έχουν τα τυπικά έγγραφα και παραμένουν στη χώρα.

Η αιτιολογία ότι η συγκεκριμένη λέξη υπάρχει στο λεξικό μόνο ως γελοία μπορεί να χαρακτηριστεί.


Είναι πραγματικά επικίνδυνο σε ένα νομό όπου με τις ευθύνες της κυβέρνησης και της ΕΕ διατηρείται ένα απαράδεκτο στρατόπεδο συγκέντρωσης που όμοιό του δεν υπάρχει ούτε στην Αφρική όπως ανέφερε η ειδική επιτροπή του ΟΗΕ, να καλλιεργούνται από «συναδέλφους» στους μαθητές ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις.

Συγκλονισμένη δηλώνει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους συνεχείς θανάτους προσφύγων στην Ελλάδα

«Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν: «Μετανάστες».
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους.
Εμείς, ωστόσο,
δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη.
Ούτε και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.
Εμείς φύγαμε στα κρυφά.
Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.
Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ‘ναι, μα εξορία.
Έτσι, απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι …»
Μπ.Μπρέχτ Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) δηλώνει συγκλονισμένη στην είδηση του θανάτου 11 ανθρώπων, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν συγκρούστηκε με φορτηγό στη Βόρεια Ελλάδα. Μόλις λίγες μέρες πριν, δύο γυναίκες και ένα έφηβο κορίτσι βρέθηκαν νεκρές κοντά στην όχθη του ποταμού Έβρου, στα σύνορα με την Τουρκία.

«Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη για αυτά τα φοβερά νέα, σε μια περιοχή όπου χιλιάδες πρόσφυγες έχουν διακινδυνεύσει τη ζωή τους, προσπαθώντας να περάσουν στην Ελλάδα μέσω παράτυπων οδών», δήλωσε ο Philippe Leclerc, Αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Γιατί η 12η Οκτωβρίου δεν καθιερώθηκε ποτέ ως εθνική γιορτή

 

Το γιατί η 12η Οκτωβρίου δεν καθιερώθηκε ποτέ ως εθνική γιορτή το εξηγεί ο Μανώλης Γλέζος, σε ένα κείμενό του στην «Αυγή», το 1954:

“Σήμερα, την δεκάτη επέτειο της Απελευθερώσεως, οι αγωνισταί της Αντιστάσεως βρίσκονται υπό διωγμό. Τους διώχνουν από τις δουλειές, τους εξορίζουν, τους φυλακίζουν. Ο τιμημένος αρχηγός του ΕΛΑΣ, ο στρατηγός Σαράφης, συκοφαντείται από τις "εθνικόφρονες εφημερίδες", ο ήρωας του Πειραιώτικου Λαού Κεπέσης, που έσωσε την Ηλεκτρική και το Λιμάνι του Πειραιά από την καταστροφή, βρίσκεται φυλακή, κι ο θρυλικός Μπουκουβάλας του Θεσσαλικού κάμπου, κι ο Αμπατιέλος, κι ο Ναπολέων, και ο Ωρίων κι άλλοι πολλοί τιμημένοι αγωνισταί της Εθνικής μας Αντιστάσεως βρίσκονται στη φυλακή.
Και τα οστά ακόμα των μαρτύρων και των ηρώων της Αντιστάσεως βρίσκονται υπό διωγμό. Αφού τα μετέφεραν από τάφο σε τάφο, τα εγκατέστησαν σε μια μικρή περιορισμένη γωνιά του Γ' Νεκροταφείου, χωρίς μια επιγραφή, χωρίς ένα σημάδι που να δείχνει πως ο τάφος κλείνει τα οστά των μαρτύρων και των ηρώων της Εθνικής Αντιστάσεως.

Τα χωριά που κάψαν οι Γερμανοί με τους ντόπιους συνεργάτες τους

 

1170 ήταν τα χωριά που έκαψαν σε όλη την επικράτεια, όπως φαίνονται στον παραπάνω χάρτη, με τις κόκκινες κουκκίδες.

Αν σας φαίνονται πολλά, να πούμε ότι ο χάρτης έχει ελλείψεις.
Για αυτό εξακολουθεί και συμπληρώνεται. Ο λόγος;
Την περίοδο μετά την απελευθέρωση, τη χώρα κυβέρνησαν αυτοί που στηρίχθηκαν στους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών.
Κάθε πράξη αντίστασης, κάθε θυσία, ήταν διαβατήριο για να μπει κάποιος στ περιθώριο, στην εξορία, στην εκτέλεση..

 

- Οι Γερμανοί εφάρμοσαν ένα προμελετημένο σχέδιο προκειμένου να κάμψουν το ηθικό του ελληνικού πληθυσμού (κάτι που βέβαια δεν κατάφεραν): την θεωρία των αντιποίνων, με βάση την οποία για κάθε απώλεια δικών τους σε μια μάχη ή σε ενέδρα των ανταρτών πυρπολούσαν τα πλησιέστερα χωριά.

Μήνυμα αισιοδοξίας του Λούλα: " Λιγότερο μίσος, περισσότερη αγάπη!"

Πηγή: lula.com.br

Το πρόβλημα στη Βραζιλία σήμερα είναι ότι οι άνθρωποι έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση επειδή η οικονομία είναι πολύ κακή. Υπάρχει μια κατάρρευση, ξέρετε, της διάθεσης της κοινωνίας λόγω της ανεργίας. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι πολύ προκατειλημμένοι, με άλλα λόγια, η αυτοεκτίμηση είναι πολύ χαμηλή. Δηλαδή, έχουμε μια κυβέρνηση που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα, απολύτως τίποτα, έχουμε ένα ανυπόληπτο Κογκρέσο, το οποίο ξεθεμελιώνει τα επιτεύγματα που οι εργαζόμενοι κατέκτησαν εδώ και πολύ καιρό.

Και νομίζω ότι αν δεν έχετε αυτοεκτίμηση, αν δεν έχετε ελπίδα, αν δεν εμπιστεύεστε τους ανθρώπους που κυβερνούν τη χώρα, τίποτα δεν θα συμβεί. Είχα τη χαρά να ζήσω στη χώρα αυτή μια εποχή μεγαλύτερης αυτοεκτίμησης του λαού μας. Οι άνθρωποι πίστευαν, οι άνθρωποι ονειρευόταν, οι άνθρωποι είχαν δουλειά, οι άνθρωποι είχαν αυξήσεις μισθών, οι άνθρωποι ονειρευόταν να σπουδάσουν. Όλα αυτά ήταν δυνατό να γίνουν.
Τώρα μου φαίνεται ότι τίποτα δεν είναι δυνατό, πιστεύω ότι πρέπει να ανακτήσουμε τον αυτοσεβασμό σε αυτή τη χώρα, να πιστέψουμε στη Βραζιλία, να πιστέψουμε στη δυναμική της Βραζιλίας, να πιστέψουμε ότι είναι δυνατόν η Βραζιλία να είναι διαφορετική. Έχει προχωρήσει, έχει βελτιωθεί.

Αριστοτέλης: πώς να σκεπτόμαστε την ἐντελέχεια;

Αριστοτέλης 384-322 π.Χ

Τι είναι η ἐντελέχεια;

§1

Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

Ι. Θα μιλήσουμε για την εντελέχεια στον Αριστοτέλη, μια από τις πιο δύσκολες αλλά και ουσιαστικές έννοιες για την κατανόηση της αριστοτελικής φιλοσοφίας. Η εν λόγω έννοια συμπλέκεται πραγματικά με το σύνολο σχεδόν της αριστοτελικής φιλοσοφίας και αποτελεί έναν όρο με πολύτροπες σημάνσεις και υποσημάνσεις. Κάθε επομένως προσέγγισή της απαιτεί από τον έναν ή τον άλλο μελετητή της αριστοτελικής φιλοσοφίας μια ιερή προσήλωση στο γνήσια φιλοσοφικό πνεύμα της και όχι απλώς στον ρόλο της ως τεχνικού όρου· μια τέτοια δηλ. προσήλωση στη βαθύτερη κατανόηση των εσωτερικών της σχέσεων εντός των αριστοτελικών κειμένων, ώστε μια στοιχειωδώς ευπρόσωπη ερμηνεία να μην είναι κάτι σαν επιπόλαια και επιφανειακή γνώμη ή άποψη, άκρως εγκληματική για την ουσία της φιλοσοφίας και κατ’ επέκταση για το νόημα της ζωής· απεναντίας να εισδύει στο λεχθέν, να αναστοχάζεται και να μεταστοχάζεται δημιουργικά επί του ήδη υπαρκτού σκέπτεσθαι, με απώτερο επίτευγμα την ανάδειξη των πιο ευαγγελισμένων πτυχών του ανθρώπινου Dasein, της ανθρώπινης ύπαρξης.

Πώς βάλαμε και με τα χέρια μας τις γερμανικές πολεμικές οφειλές «κάτω από το χαλί»

Ακόμα

Ελένη Μπέλλου

και οι πρωταγωνιστές του «βιασμού» της κατοχικής Ελλάδας το παραδέχτηκαν! «Η Ελλάδα δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία άλλη χώρα της Ευρώπης», έγραψε σε άρθρο του το 1943 ο υπουργός Οικονομίας του Χίτλερ, Βάλτερ Φουνκ. «Οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους», είπε ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι.

Η Ελλάδα πράγματι πλήρωσε την Κατοχή πολύ ακριβά. Πλήρωσε πρώτα από όλα το κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αφού οι απώλειες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπολογίζονται σε 770.000 άμαχους. Ανυπολόγιστες, όμως, υπήρξαν και οι υλικές καταστροφές που υπέστη και οδήγησαν την ελληνική οικονομία στην πλήρη κατάρρευση.

Η απελευθέρωση βρήκε τον πληθυσμό της χώρας μειωμένο κατά 12%. Περίπου 880 χιλιάδες άνθρωποι έμειναν ανάπηροι. 1.170 χωριά υπέστησαν ολοκαύτωμα. Το 23% του οικοδομικού πλούτου της Ελλάδας χάθηκε, με πάνω από 1 εκατ. ανθρώπους να μένουν άστεγοι μετά από βομβαρδισμούς ή εμπρησμούς. Οι υποδομές δέχτηκαν βαρύτατο πλήγμα. Πάνω από 5 χιλιάδες σχολεία καταστράφηκαν, τα ¾ του σιδηροδρομικού δικτύου τέθηκαν εκτός λειτουργίας, γέφυρες και δρόμοι βομβαρδίστηκαν, ενώ φεύγοντας οι κατακτητές ανατίναξαν ακόμη και τον Ισθμό της Κορίνθου και κατέστρεψαν ότι μπορούσε να καταστραφεί στο λιμάνι του Πειραιά. Ο ΕΛΑΣ κατάφερε τουλάχιστον να σώσει την Ηλεκτρική, ενώ έπειτα από πιέσεις σώθηκε και η υδροδότηση. Τεράστιες ήταν οι συνέπειες στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα δάση μας μειώθηκαν κατά 25%, η γεωργική παραγωγή κατά 75% και τα ζώα κατά 80%. Ανυπολόγιστες ήταν οι ζημιές και στον εμπορικό στόλο, τη βιομηχανία και τις μικρο-επιχειρήσεις. Οι ναζί επιτάξαν τα μεταλλεία. Οτιδήποτε ήταν βρώσιμο, χρήσιμο ή πολύτιμο έφυγε στο Γ’ Ράιχ. Μαζί τους έφυγαν και χιλιάδες αρχαιότητες, ενώ καταστροφές υπέστησαν και σημαντικά μνημεία.

Σπάνιο βίντεο – ντοκουμέντο από την απελευθέρωση της Αθήνας

Ο «Ημεροδρόμος» παρουσιάζει ένα σπάνιο βίντεο – ντοκουμέντο της «Φίνος Φιλμ» από την απελευθέρωση της Αθήνας. Τα πλάνα έχουν τραβηχτεί από συνεργάτες του αλλά και από τον ίδιο το Φιλοποίμην Φίνο, ο οποίος χαρίζει και τη φωνή του στο μικρό φιλμ.

Ο Φίνος βγήκε στους δρόμους της Αθήνας για να κινηματογραφήσει τις πρωτόγνωρες στιγμές από την απελευθέρωση της Αθήνας από την Γερμανική κατοχή και τα πλάνα από την αιματοβαμμένη Καισαριανή.

Υπάρχουν πλάνα από την Καισαριανή, προπύργιο του ΕΛΑΣ, όπου οι Γερμανοί, μια μέρα πριν αναχωρήσουν, επιτέθηκαν στην αιματοβαμμένη συνοικία και εκτέλεσαν με απαγχονισμό τους αγωνιστές που συνέλαβαν. Στην Καισαριανή είχε εκτελεστεί και ο πατέρας του Φίνου, που καταδικάστηκε επειδή έστελνε σιτάρι και κριθάρι από τα κτήματά του στην Κωπαϊδα στην αντίσταση. Μαζί τους καταδικάστηκε σε θάνατο και ο Φιλοποίμην. Ο πατέρας του όμως πρόλαβε να πείσει τους Γερμανούς πως ο γιος του δεν είχε καμία ανάμειξη και τελικά αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Αβέρωφ, με τον όρο «εθελούσιας δωρεάς των περιουσιακών του στοιχείων στις δυνάμεις της κατοχής».

12 Οκτώβρη: Η (ανολοκλήρωτη) Απελευθέρωση

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣΙ

«Ώρα έντεκα π.μ. – Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ – Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα – Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν – Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη.

Πριν φύγουν και οι τελευταίοι Ούννοι ο λαός ξεχύθηκε με σημαίες και ζητωκραυγές στους δρόμους. Απ’ το Πανεπιστήμιο, απ’ τις Τράπεζες, απ’ όλα τα κέντρα οι τηλεβόες του ΕΛΑΣ σαλπίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Οι συνοικίες σε παραλήρημα ενθουσιασμού ετοιμάζονται για το μεγάλο γιορτασμό. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη αντιπροσωπείες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατέθεσαν στεφάνι. Έξαλλος από τον ενθουσιασμό ο συγκεντρωμένος κατά χιλιάδες λαός ζητωκραύγαζε. Δακρύζοντας οι πολίτες αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο (…). Η γερμανική σημαία κατέβηκε απ’ την Ακρόπολη και τα τελευταία γερμανικά τμήματα έφυγαν το πρωί απ’ την Αθήνα» (Ριζοσπάστης, 12/10/1944).

Ήταν σαν σήμερα, 12 Οκτώβρη 1944, πριν 74 χρόνια, μέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωναν την Αθήνα από την μπότα του ναζί κατακτητή.

Ηταν μια συγκλονιστική μέρα.

Την επομένη της λαοπλημμύρας στην πρωτεύουσα το κλίμα της γιορτής της Απελευθέρωσης μεταφέρεται από τον Τύπο σε όλη την Ελλάδα. Υπό τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», ο «Ριζοσπάστης» γράφει:

Εργαζόμενοι «18 άνω» για τον Ζακ: Ας μιλήσουμε για τους «κανονικούς»

Για «μια δολοφονία που έγινε σε δυο πράξεις» κάνουν λόγο με αφορμή την υπόθεση Κωστόπουλου σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι της μονάδας απεξάρτησης 18 Άνω - ΨΝΑ, τονίζοντας πως τόσο το λιντσάρισμα όσο κι ο τρόπος αντιμετώπισης του θύματος ως εξαρτημένου από ουσίες δεν αποτελούν μεμονωμένο τραγικό συμβάν στο κέντρο της πόλης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση των εργαζομένων του 18 Άνω αναφέρει:

«Την Παρασκευή 21 Σεπτέμβρη 2018 γίναμε θεατές ενός φρικιαστικού εγκλήματος στο κέντρο της Αθήνας. Της δολοφονίας του ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλου, μιας δολοφονίας που έγινε σε δύο πράξεις. Το λιντσάρισμα με το ξυλοκόπημα μέχρι θανάτου ακολούθησε ένα δεύτερο έγκλημα, ο τρόπος παρουσίασής του σε κάποια ΜΜΕ, που αποτύπωνε αλλά και «ερέθιζε» τα πιο επιθετικά ένστικτα και τις πλέον ρατσιστικές διαθέσεις μέρους της ελληνικής κοινωνίας.

Η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου δεν είναι ένα μεμονωμένο τραγικό συμβάν στο κέντρο της πόλης, αλλά έρχεται σε συνέχεια μιας σειράς βίαιων, και κάποιες φορές μαφιόζικων πρακτικών, από θεσμικά όργανα, κυκλώματα της αστυνομίας και συχνά από «κανονικούς» πολίτες, ενάντια σε ευάλωτες ή/και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες (πρόσφυγες, άστεγους, τοξικομανείς, ομοφυλόφιλους, ψυχικά πάσχοντες κ.λ.π).