Ellis Island, το νησί των δακρύων και του φόβου

Mια μέρα σαν τη σημερινή στις 11 Απριλίου του 1890, φτάνουν οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες στην Αμερική, στο νησί Έλις. 

«Στο λιμάνι της Νέας Υόρκης μας έβαλαν στην καραντίνα για μια ημέρα και μετά μας πήγαν στο Ellis Island. Εκεί μας αραδιάσανε σαν τα πρόβατα για να μας εξετάσουν. Όλοι τρέμαμε μήπως δεν μας βρουν απολύτως υγιείς και μας γυρίσουν πίσω. Ο πατέρας μου αποκαλούσε το Ellis Island 'νησί των δακρύων και του φόβου'», αφήγηση της Ευτέρπης Δουκάκη στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα...

Το νησί Ellis βρίσκεται έξω από το Μανχάταν. Έως τις αρχές του 17ου αιώνα ονομαζόταν Γκαλ και το 1603, όταν ο τοπικός κυβερνήτης το αγόρασε από τους Ινδιάνους το μετονόμασε σε Oyster Island. Λίγο καιρό αργότερα, αγοράστηκε από τον Samuel Ellis. Από το 1892, ως Ellis Island, ξεκίνησε τη λειτουργία του ως κέντρο υποδοχής μεταναστών και συνέχισε μέχρι το 1954. Από εκεί πέρασαν 12.000.000 εκατομμύρια νεοαφιχθέντες μετανάστες. Ενδεικτικά, έχει υπολογιστεί ότι περίπου το 40% όλων των σημερινών πολιτών των ΗΠΑ είχε έναν τουλάχιστον πρόγονό του στο νησί Ellis.

Washington Post: Η Λέσβος είναι το Ellis Island του 21ου αιώνα

Όταν το νησί άνοιξε τις πύλες του, μια μεγάλη αλλαγή άρχισε να πραγματοποιείται στον τομέα της μετανάστευσης στην Αμερική. Οι αφίξεις από τη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη (τη Γερμανία, την Ιρλανδία, την Βρετανία και τις σκανδιναβικές χώρες) αραίωσαν και όλο και περισσότεροι μετανάστες προέρχονταν από τη νοτιοανατολική Ευρώπη. Μεταξύ της νέας αυτής γενιάς ήταν πολλοί Εβραίοι, Ιταλοί, Έλληνες, Πολωνοί, Ούγγροι, Τσέχοι, Σέρβοι, Σλοβάκοι, αλλά και πολλοί μη-Ευρωπαίοι από τη Συρία, την Τουρκία και την Αρμενία. Όλοι ήλπιζαν για μια καλύτερη ζωή στη «Γη της Επαγγελίας», μακριά από τον πόλεμο, την πείνα και τις διώξεις.

Forensic Architecture: Ποιος είναι ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι στη δολοφονία του Ζακ;

To διεθνές ερευνητικό κέντρο Forensic Architecture έδωσε στη δημοσιότητα την προκαταρκτική έκθεση ανάλυσης οπτικοακουστικού υλικού που αφορά τον βίαιο θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου και θέτει το ερώτημα: «Ποιος είναι ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι;»

Ο συγκεκριμένος άνδρας έχει απαθανατιστεί σε διάφορα βίντεο που αφορούν τη βίαιη επίθεση και τον θάνατο του Ζακ, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει ταυτοποιηθεί προκειμένου να καταθέσει ως μάρτυρας, ενώ -όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση- η αστυνομία υποστηρίζει ότι δεν τον γνωρίζει.

Ωστόσο, ο άνδρας αυτός φαίνεται σε διάφορα καρέ και φοράει ένα κίτρινο t-shirt με μια ευδιάκριτη μπλε στάμπα, ένα ξεβαμμένο μπλε τζιν, παπούτσια με σόλες ανοιχτού πράσινου χρώματος και μαύρο ρολόι.

Τι καταγράφει η έκθεση

Ο άνδρας αποτυπώνεται για πρώτη φορά στην κάμερα ασφαλείας ενός καταστήματος παπουτσιών επί της οδού Πατησίων να περπατάει προς την κατεύθυνση της οδού Γλάδστωνος, όπου σημειώθηκε η επίθεση.

Οι «νόμιμοι ιδιοκτήτες» της κεντροαριστεράς και ο Τσίπρας

Της Νικόλ Λειβαδάρη

Το Κίνημα Αλλαγής διέγνωσε στην συνδιάσκεψη του Γαλατσίου «πανικό και απελπισία». Και είδε «επιστράτευση γυρολόγων» και «εικόνες απόγνωσης». Η ΝΔ έπαιξε άμυνα στους ρυθμούς του Bella Ciao, με πολιτικό χιούμορ επιπέδου «Τσίπρα ciao». Oι στρατευμένοι του «αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου» πλειοδότησαν σε χαρακτηρισμούς απαξίωσης της Προοδευτικής Συμμαχίας, με ευγενέστερο όλων – και βαθιά… πολιτικό – το «προοδευτικό τσίρκο». Και κάποιοι άλλοι ρώτησαν εάν την προοδευτική παράταξη του Βενιζέλου (του Ελευθέριου προφανώς) και του Παπανδρέου την εκφράζουν πλέον ο Τζουμάκας, ο Ραγκούσης, ο Μπίστης και ο Θεοχαρόπουλος.

Ενδιαφέρον το ερώτημα, αρκεί να απαντηθεί προηγουμένως το εάν η έκφραση και η εκπροσώπηση της δημοκρατικής παράταξης του Βενιζέλου (του Ελευθέριου πάντοτε) έχει κατακυρωθεί ιστορικά, αμετάκλητα και αποκλειστικά στους – καθ’ όλα συμπαθείς – Βασίλη Κεγκέρογλου και Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Και το εάν επίσης ο Βενιζέλος ο νεώτερος (ο Ευάγγελος) έχει περισσότερα ιδρυτικά δικαιώματα στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα από τον Στέφανο Τζουμάκα. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι πως αυτή η ένταση στην αποδόμηση της Προοδευτικής Συμμαχίας προδίδει αγωνία. Και είτε πρόκειται για την αγωνία των… «νόμιμων ιδιοκτητών και κληρονόμων» της κεντροαριστεράς απέναντι στους «εισοδιστές του Τσίπρα», είτε για την εύλογη αγωνία ενός χώρου που τελεί σε στρατηγικό και ιδεολογικό βέρτιγκο, δείχνει ήδη τους όρους με τους οποίους θα ξαναμοιραστεί μετεκλογικά η πολιτική τράπουλα.

Μετά από 25 χρόνια Η γενοκτονία στη Ρουάντα ταράζει πάντα τον ύπνο του “πολιτισμένου” κόσμου!...

Πάνε ακριβώς 25 χρόνια, από τότε που η “πολιτισμένη” ανθρωπότητα παρακολουθούσε αδιάφορη πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους στην όχι και τόσο μακρινή Ρουάντα να σφαγιάζονται μόνο και μόνο επειδή ανήκαν στη εθνότητα των Τούτσι. Τώρα, μετά από ένα τέταρτο αιώνα, σχεδόν παντού στην Ευρώπη, η επέτειος αυτής της φοβερής γενοκτονίας δεν πέρασε όμως διόλου απαρατήρητη: Δεκάδες αρχηγοί κρατών, πρωθυπουργοί και άλλοι υψηλοί αξιωματούχοι, με μοναδική τρανταχτή εξαίρεση τον πρόεδρο της -συνένοχης στη σφαγή- Γαλλίας, βρέθηκαν στο Κιγκαλί για να πουν “ποτέ πιά”, ενώ τα ΜΜΕ των χωρών τους διακρίνονταν για τα ειδικά πολύωρα και πολυσέλιδα αφιερώματά τους τόσο στα θύματα όσο και στους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της γενοκτονίας.

Ο λόγος αυτής της ξαφνικής ευαισθησίας κατανοητός και διπλός: Από τη μια ο συσχετισμός δυνάμεων που επιβάλει η επιτυχημένη ανοικοδόμηση και ανάπτυξη της Ρουάντα, που έχει γίνει πρότυπο για τις αφρικανικές -και όχι μόνο- χώρες, και από την άλλη η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων των τελευταίων μηνών για τον καθοριστικό ρόλο του γαλλικού Κράτους, του γαλλικού στρατού και ειδικότερα της τότε κυβέρνησης Μιτεράν στη γενοκτονία, πριν, στη διάρκειά της και μετά από αυτήν.

Οκτώ χρόνια μετά την ανατροπή Καντάφι, η Λιβύη ξανά στο χάος

Οκτώ χρόνια, μετά την αιματηρή ανατροπή του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι (2011), με την παρέμβαση του διεθνούς συνασπισμού υπό το ΝΑΤΟ, η Λιβύη βυθίζεται και πάλι στο χάος ενός πολέμου. Για την ακρίβεια ποτέ δεν βγήκε από αυτό... 

Τα τελευταία 24ωρα οι δυνάμεις του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, ηγέτη της ανατολικής Λιβύης, εξαπέλυσαν μια επίθεση για την κατάληψη της Τρίπολης, της πρωτεύουσας της χώρας και έδρας της κυβέρνησης "εθνικής ενότητας" υπό τον πρωθυπουργό και αντίπαλό του Φαγέζ Αλ Σαράζ. Η εν λόγω κυβέρνηση, που έχει την υποστήριξη ισχυρών πολιτοφυλακών, έχει υπό τον έλεγχό της τη Δυτική Λιβύη και έχει αναγνωριστεί ως η νόμιμη κυβέρνηση από τη διεθνή κοινότητα. Αντίθετα δεν την αναγνωρίζουν οι αρχές της ανατολικής Λιβύης και κυρίως το κοινοβούλιο που εξελέγη το 2014 και το οποίο προήγαγε τον Χάφταρ σε στρατάρχη. Παρά την έκκληση του ΟΗΕ για «ανθρωπιστική εκεχειρία» ώστε να επιτραπεί η απομάκρυνση των αμάχων και των τραυματιών, οι σφοδρές μάχες έξω από την Τρίπολη συνεχίζονται και ήδη δεκάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή του. 

Μετά την εκτέλεση του Καντάφι, στις 20 Οκτωβρίου του 2011, οι αντικαθεστωτικοί διακήρυξαν την "πλήρη απελευθέρωση" της χώρας, όμως έκτοτε η Λιβύη έχει μετατραπεί σε ένα πεδίο σύγκρουσης διαφόρων ένοπλων ομάδων, μεταξύ των οποίων και πολλών ισλαμιστικών. Το 2014 ο Χαλίφα Χάφταρ, που στηρίζεται από την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ξεκινά μια επιχείρηση εναντίον των τζιχαντιστικών οργανώσεων στη Βεγγάζη. Πολλοί αξιωματικοί που εδρεύουν στις ανατολικές επαρχίες της Λιβύη

Ανοίγει ο δρόμος για την αποφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού

Την πόρτα των φυλακών για να αποφυλακιστεί ο Νίκος Ρωμανός, ο φίλος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που βρισκόταν δίπλα του όταν δολοφονήθηκε από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα, ανοίγει ο Άρειος Πάγος με μία απόφαση - σταθμό, που του αναγνωρίζει το ελαφρυντικό της καλής διαγωγής στις φυλακές και καλής συμπεριφοράς.

Υπενθυμίζεταιθ πως ο Νίκος Ρωμανός είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 18 ετών για εκρήξεις, χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό και είχε κριθεί αθώος για το αδίκηµα της ένταξης σε τροµοκρατική οργάνωση (Συνωµοσία Πυρήνων της Φωτιάς).

Έπειτα από τη δολοφονία του Αλέξανδρου, ο 15χρονος τότε Νίκςο Ρωμανός είχε προσχωρήσει στο αντάρτικο πόλης και λίγα χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2013, συνελήφθη στο Βελβεντό Κοζάνης για ληστεία.

«Ο Αρειος Πάγος για πρώτη φορά σε υπόθεση με αυτά τα χαρακτηριστικά, αναγνωρίζει τη μεταγενέστερη καλή συμπεριφορά και μάλιστα σε συνθήκες κράτησης του καταδικασθέντος, δηλαδή εντός του σωφρονιστικού ιδρύματος», ανέφερε ο συνήγορος του Νίκου Ρωμανού, Θόδωρος Μαντάς, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο του Ant1.

Όπως εξήγησε ο Άρειος Πάγος αξιολόγησε για τη λήψη της απόφασής του το γεγονός ότι ο Ρωμανός πήρε απολυτήριο Λυκείου στις φυλακές, πέτυχε στις πανελλήνιες εξετάσεις για την εισαγωγή του στο ΤΕΙ Αθηνών, παρακολουθεί από το 2016 τα μαθήματα με «βραχιολάκι» κι έχει περάσει επιτυχώς 20 μαθήματα. Η θετική αυτή απόφαση του Αρείου Πάγου εκτιμάται ότι θα μειώσει την ποινή στο Εφετείο φέρνοντας τον Νίκο Ρωμανό, που βρίσκεται ήδη 6 χρόνια μέσα στις φυλακές, πιο κοντά την αποφυλάκισή του.

Προοδευτική Συμμαχία: Νέα εποχή ή νέο κόμμα;

Νικόλ Λειβαδάρη

Κατά μία οπτική, χθες στο Γαλάτσι μπήκε η βάση του «νέου ΣΥΡΙΖΑ». Στην πιο προωθημένη εκδοχή, μπήκε η βάση ενός νέου κόμματος, ή ακόμη και του «κόμματος Τσίπρα».

Η Προοδευτική Συμμαχία μπορεί να είναι κάτι, ή όλα, ή και τίποτα απ’ όλα αυτά, αναλόγως της πολιτικής δυναμικής που θα επιδείξει όχι τόσο σε εκλογικό όσο σε μετεκλογικό ορίζοντα. Εως τότε, αποτελεί την προσωπική επιλογή και απάντηση του Αλέξη Τσίπρα σε μια προφανή πολιτική ανάγκη: Το «δέσιμο» της σχέσης του ΣΥΡΙΖΑ με την κεντροαριστερά και την εδραίωσή του ως του κόμματος εξουσίας της προοδευτικής πλευράς του χάρτη.

Είναι μια επιλογή που δεν έχει κάνει ευτυχείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Φωφη Γεννηματά, ούτε όμως και το σύνολο του κομματικού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ. Η πολιτική πραγματικότητα, ωστόσο, θέτει ντε φάκτο τα διλήμματα και δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει φθάσει σε σημείο καμπής. Το κόμμα που έκανε την ιστορική ανατροπή σε όλη την Ευρώπη και πήρε 35% στις εκλογές του 2015 εξακολουθεί να έχει λίγες δεκάδες χιλιάδες μέλη σε όλη την επικράτεια, ελάχιστα περισσότερα απ’ όσα είχε πριν από την μεγάλη πολιτική του έκρηξη. Η διαχωριστική γραμμή μνηνονίου/αντιμνημονίου έχει προ πολλού εκπνεύσει, τα κοινωνικά αιτήματα δεν επιβάλλουν – και, κυρίως, δεν αντέχουν – πλέον συμμαχίες ανάγκης, και η επιστροφή στην κανονικότητα επαναφέρει την συγκολλητική πολιτική ουσία των συγγενών ιδεολογικών χώρων.

«Πανελλαδική Συνάντηση Για μια Μεγάλη Προοδευτική Συμμαχία σε Ελλάδα και Ευρώπη». Στέφανος Τζουμάκας

Στέφανος Τζουμάκας

Συντρόφισσες και σύντροφοι, Αγαπητέ κύριε Πρωθυπουργέ,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να συμμετάσχω στην «Πανελλαδική Συνάντηση Για μια Μεγάλη Προοδευτική Συμμαχία σε Ελλάδα και Ευρώπη».

Αυτή τη συμμαχία που μπορούμε να την αναπτύξουμε σε όλη τη χώρα, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, σε κάθε χωριό, σε κάθε δήμο και σε κάθε πόλη.

Το 2019 και έως έναν βαθμό και το 2020 είναι χρονιές πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μπορούν να αποτελέσουν χρονιές ορόσημα για την αλλαγή πορείας σε προοδευτική κατεύθυνση της Ένωσης.

Ποια είναι η βάση, η κυρίαρχη πολιτική που κρίνεται στις κάλπες των επερχόμενων Ευρωεκλογών;

Η Δεξιά και οι ηγεσίες του πρώην ΠΑΣΟΚ έβλαψαν τη χώρα. Με την ποδηγέτηση και τη διαπλοκή της ελληνικής παρασιτικής ολιγαρχίας αλλά όχι μόνο.

Η χώρα -εξ αιτίας τους - ζει στο βιοτικό επίπεδο του 1977, έχασε το 30% του εθνικού της πλούτου, έχασε πάνω από 300 χιλιάδες επιχειρήσεις, έχασε πάνω από ένα τρις σε εμπορικές αξίες, το 80% των Ελλήνων έχασαν το 60% των εισοδημάτων τους. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι έφυγαν στη μετανάστευση. Οι εν λόγω ηγεσίες οδήγησαν την Ελλάδα να βρίσκεται πλέον στη λίστα των φτωχών χωρών της Ένωσης με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Και αντί να σιωπήσουν και να ζητήσουν συγγνώμη μαζί με τους ολιγάρχες και τη κανάλια της ντροπής προκαλούν τη νοημοσύνη μας.

Η δημοκρατική απάντηση είναι να ξανά να ηττηθεί αυτό το βλαπτικό σύστημα. Ξανά να τους στείλουμε στην αντιπολίτευση.

Αγαπητέ Πρωθυπουργέ, η χώρα βαδίζει παρά τα λάθη και τις αδυναμίες, σε σταθερότητα. Πετύχατε την έξοδο από τα μνημόνια και ορισμένες άλλες επιμέρους διορθώσεις.

Πρόεδρε, δικαιούσαι μια νέα τετραετία. Για την έξοδο της χώρας από την κρίση και από το σύστημα που οδήγησε τη χώρα στη φτωχοποίηση και την υποτίμηση. Το σύστημα αυτό θα πρέπει να πάρει την δημοκρατική απάντηση.

Απόγνωση και εμπόριο ελπίδας στα Διαβατά

Έναν άτυπο καταυλισμό έξω απ` τη δομή φιλοξενίας στο πρώην στρατόπεδο Αναγνωστοπούλου, στα Διαβατά, έχουν στήσει από το βράδυ της Πέμπτης εκατοντάδες πρόσφυγες. Στόχος τους να διασχίσουν τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία και να συνεχίσουν το ταξίδι τους για την Ευρώπη.

Το πρωί της Παρασκευής προκλήθηκε ένταση. Οι συγκεντρωθέντες μάζεψαν τις σκηνές και τα πράγματα τους και κατευθύνθηκαν προς τις κλούβες των αστυνομικών, ζητώντας να τους αφήσουν να περάσουν για να κατευθυνθούν προς τα σύνορα. Οι αστυνομικοί τους απώθησαν με χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα κι οι πρόσφυγες οπισθοχώρησαν αφού άναψαν φωτιά σε σκουπίδια που υπάρχουν στο χωράφι.

Σταδιακά επικράτησε η ηρεμία, ενώ στην περιοχή παραμένουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

Οι συγκεντρωθέντες έχουν στήσει τις σκηνές τους και άναψαν φωτιές προκειμένου να διανυκτερεύσουν, ενώ σε παρακείμενο σημείο που έχει μετατραπεί σε χωματερή, ξέσπασε πυρκαγιά με αποτέλεσμα να επέμβει άμεσα η πυροσβεστική που παραμένει με οχήματα στην περιοχή.

Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις αρμοδίων να επιστρέψουν στις δομές όπου φιλοξενούνται, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, ελάχιστοι από τους πρόσφυγες, κυρίως οικογένειες, δέχθηκαν να μεταφερθούν πίσω, στους χώρους φιλοξενίας τους, με ναυλωμένα λεωφορεία από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής.

5 Απρίλη 1944. Η μάχη για τους πέντε κρεμασμένους στα Ιλίσια

5 Απρίλη 1944. Η μάχη για τους πέντε κρεμασμένους στα Ιλίσια 

Οι πρώτες κρεμάλες στήνονται στην Αθήνα. Οι Ανατολικές Συνοικίες, Καισαριανή – Κουπόνια – Ζωγράφου, δίνουν την πρώτη μάχη του ΕΛΑΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ 

Από τους πρώτους μήνες του 1944 οι εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Ο ελληνικός λαός έχει αρχίσει ήδη να ισχυροποιεί την Αντίστασή του. Στην Αθήνα από τα μέσα του προηγούμενου χρόνου το ΕΑΜ οργανώνει τις πρώτες αξιόλογες ένοπλες ομάδες του ΕΛΑΣ. Μετά τη Συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβρη του 1943, οι Γερμανοί υποχρεώνονται να εξοικονομήσουν στρατιωτικές δυνάμεις και ενισχύουν δραστικά τα, δημιουργημένα τον Ιούλη του 1943, Τάγματα Ασφαλείας στα οποία αναθέτουν, για λογαριασμό τους, τις εσωτερικές υποθέσεις, την αντιμετώπιση των αντιστασιακών οργανώσεων και ιδιαίτερα του ΕΛΑΣ, τη συγκέντρωση, ακόμα και με μπλόκα, εργατών για τα γερμανικά στρατιωτικά εργοστάσια, την αστυνόμευση και την τήρηση της τάξης υπέρ των δυνάμεων κατοχής, σε συνεργασία με την Αστυνομία και την Χωροφυλακή.

Οι Γερμανοί ρίχνουν την προσοχή τους στα Δωδεκάνησα και στην αντιμετώπιση μιας πιθανής απόβασης των συμμαχικών δυνάμεων στη Πελοπόννησο. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων στις 13 Δεκέμβρη 1943 (στον καθαρισμό της περιοχής από τους κομμουνιστές αντάρτες που στη κρίσιμη στιγμή της απόβασης θα δημιουργούσαν σοβαρότατα προβλήματα στους Γερμανούς).

Ένα ορεινό χωριό δείχνει το δρόμο! Με ανοιχτές αγκάλες υποδέχθηκε τα προσφυγόπουλα

Στον Πεντάλοφο Κοζάνης έφθασαν τα πρώτα τέσσερα ασυνόδευτα κορίτσια – προσφυγόπουλα που θα φιλοξενηθούν στην Εστία Πενταλόφου, ενώ τις επόμενες ημέρες ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί και να φθάσει έως τα 40 άτομα, τον μέγιστο αριθμό ανθρώπων που μπορεί να φιλοξενήσει η συγκεκριμένη εστία.

Τις τέσσερις έφηβες υποδέχθηκαν ο δήμαρχος Βοΐου Δημήτρης Λαμπρόπουλος, η αντιδήμαρχος Φωτεινή Ζιάρα, που φέρει την ευθύνη από πλευράς του δήμου στη διαχείριση της φιλοξενίας τους, ο πρόεδρος της ορεινής κοινότητας, Κώστας Χονδροκώστας και αρκετοί από τους κατοίκους της περιοχής. Ξεχωριστή στιγμή στη διάρκεια της υποδοχής των ασυνόδευτων κοριτσιών ήταν η παρουσία 20 Αλβανών μαθητών και μαθητριών του διαπολιτισμικού Γυμνασίου και Λυκείου που μένουν και αυτοί στην Εστία Πενταλόφου.

Ο Πεντάλοφος αποτελεί όχι μόνο πανελλαδική πρωτοτυπία, αλλά και παράδειγμα ανθρωπιάς, αφού πριν από τρία χρόνια στην αιχμή του προσφυγικού προβλήματος, οι κάτοικοι και το κοινοτικό συμβούλιο, μετά από παρότρυνση του προέδρου, αποφάσισαν ομόφωνα να διαθέσουν το κτίριο της μαθητικής Εστίας για να φιλοξενηθούν ανήλικοι πρόσφυγες. Ο Κώστας Χονδροκώστας, φανερά ικανοποιημένος από την εξέλιξη, δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «χρειάστηκε να υπερβούμε πολλά εμπόδια που σχετίζονται όχι μόνο με τη διαχείριση του προσφυγικού και τη γραφειοκρατία, αλλά και από το γεγονός ότι τα παιδιά είναι ανήλικα και έπρεπε να γίνουν διαφορετικοί χειρισμοί, που έχουν να κάνουν με το υπουργείο δικαιοσύνης».Με τη φιλοξενία των παιδιών δεν σχετίζεται καμία από τις ΜΚΟ που ασχολούνται με τους πρόσφυγες. Την ευθύνη της διαχείρισης φιλοξενίας έχει αναλάβει εξολοκλήρου ο δήμος Βοΐου με την κοινότητα Πενταλόφου. Εχουν ήδη προσληφθεί έξι άτομα και σταδιακά με την αύξηση των παιδιών θα προσλαμβάνονται και οι αντίστοιχες ειδικότητες εργαζομένων. Σε συνθήκες πλήρους ανάπτυξης της δομής θα εργάζονται 42 άτομα, όπως ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, δικηγόρος, φύλακες, μάγειροι και βοηθητικό προσωπικό.

Τα παιδιά, που αναμένεται να φθάσουν τις επόμενες ημέρες, προέρχονται από χώρους φιλοξενίας ανήλικων προσφύγων στη Σάμο και οι χώρες καταγωγής τους είναι η Συρία, το Ιράκ, το Κουβέιτ, το Κογκό και το Αφγανιστάν, ενώ οι ηλικίες τους κυμαίνονται από 12 έως 17 ετών.