Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2019

Θάνος Μικρούτσικος: 10 αθάνατα τραγούδια που θα μας συντροφεύουν για πάντα

Έφυγε ο σπουδαίος Θάνος Μικρούτσικος και η μουσική,
συνολικά η Τέχνη, έγινε φτωχότερη. Το έργο, όμως, που αφήνει πίσω του ο Θάνος- ανεξάντλητο, ανεπανάληπτο, διαχρονικό – ανεκτίμητη κληρονομιά ενός βαθιά καλλιεργημένου ανθρώπου, θα μείνει αθάνατο.

Από το ευρύτατο φάσμα αυτής της μουσικής κληρονομιάς- πραγματικό θησαυροφυλάκιο του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού- επιλέξαμε 10 διαμάντια τα οποία θα μας συντροφεύουν για πάντα.

Στη μνήμη του Θάνου Μικρούτσικου…
1. Σταυρός του Νότου

Στίχοι/Ποίηση: Νίκος Καββαδίας. Ερμηνεία: Αιμιλία Σαρρή. Από τον δίσκο “Ο Σταυρός του Νότου” (1979).


Πρετεντέρης για Μητσοτάκη: Ψηφίστηκε μόνο για να διώξει τον ΣΥΡΙΖΑ, μην περιμένετε κάτι άλλο...

Αν θέλετε αύξηση κατώτατου μισθού και κοινωνικό
μέρισμα ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ. Διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ένα πράγμα υποσχέθηκε και το έκανε: Έδιωξε τον Τσίπρα.
Αυτή είναι ουσιαστικά η «κεντρική ιδέα» του άρθρου του Γιάννη Πρετεντέρη στα «Νέα».
Ο αρθρογράφος λοιπόν υποστηρίζει εν πολλοις ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι είχε να κάνει το έκανε. Και δεν ήταν τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από το να διώξει τον ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία.
«Διότι τι υποσχέθηκε βασικά ο Μητσοτάκης; Να διώξει τον ΣΥΡΙΖΑ, Και τι έκανε ο Μητσοτάκης; Έδιωξε τον ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν ψήφισε τον Μητσοτάκη για την αύξηση του κατώτατου μισθού ή για πλουσιότερο κοινωνικό μέρισμα ή για να βρει διοικητή στο νοσοκομείο της Καρδίτσας. Όσοι ενδιαφέρονταν για τα παραπάνω ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και αποδείχτηκαν καταφανώς λιγότεροι».


Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019

Αδύναμοι ηγέτες σε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης

Γεμάτο προκλήσεις και αβεβαιότητες για την ΕΕ και την Ευρωζώνηαναμένεται να είναι και το 2020, με τις Βρυξέλλες και τα κράτη-μέλη να καλούνται, σε ένα ιδιαίτερα ρευστό περιβάλλον να λάβουν σημαντικές, αν όχι ιστορικές, αποφάσεις για την πολυσυζητημένη και διαρκώς αναβαλλόμενη ευρω-μεταρρύθμιση.
Η Διάσκεψη για το Μέλλον της Ευρώπης

Δέκα χρόνια μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας και δεκαπέντε μετά την οριστική ματαίωση της προοπτικής του Ευρωσυντάγματος, η γαλλογερμανική πρόταση δείχνει τη βούληση Βερολίνου και Παρισιού να ηγηθούν φιλόδοξων αλλαγών στην ΕΕ και την Ευρωζώνη καλώντας σε μια διετή Διάσκεψη για το Μέλλον της Ευρώπης, που –όλως τυχαίως– συμπίπτει με τη γερμανική (στα μέσα του 2020) και τη γαλλική προεδρία (στο τέλος του 2022). Οι αλλαγές που προτείνουν Βερολίνο και Παρίσι σε δισέλιδο non paper φτάνουν μέχρι και σε τροποποίηση των Συνθηκών.

Σύμφωνα με στοιχεία που διέρρευσαν από το Ευρωκοινοβούλιο, προβλέπεται η εμπλοκή και των τριών οργάνων της ΕΕ (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Συμβούλιο), ευρωβουλευτών και βουλευτών από τα εθνικά κοινοβούλια των 27 κρατών-μελών, καθώς και μια διαδικασία «από κάτω προς τα πάνω» με τη συμμετοχή πολιτών («αγορά πολιτών» - citizens agora), στην οποία θα προεδρεύει μια «σημαντική ευρωπαϊκή προσωπικότητα». Ταυτόχρονα, δίνεται μεγαλύτερο βάρος στην επεξεργασία πολιτικών και μικρότερο στη θεσμική μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υπαρκτός αλλά αποδυναμωμένος ο άξονας Μέρκελ – Μακρόν

Ήταν μια χώρα που την έλεγαν «Σοβιετική Ένωση»…



Συμπληρώθηκαν 28 χρόνια από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν 25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.

Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσα ακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία. 

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη της δικής τους… «ΕΣΣΔ»:

Τη λέσχη της «Ένωσης Σαχλαμάρας Σπουδαιοφανών Δοκησίσοφων». 

Είναι αυτοί που πρωτοστάτησαν σ’ ένα τρελό πανηγύρι «δημοκρατίας», «ελευθερίας» και «ευημερίας» πάνω στα «ερείπια του σιδηρού παραπετάσματος»… Μιλάμε για τους θαμώνες στο κλαμπ του «επιστημονικού κομπογιαννιτισμού», για τα εκλεκτά δείγματα του υβριδίου της γελοιότητας που προκύπτει από τη σύζευξη του πρωτόγονου αντικομμουνισμού με την ιδεολογική τύφλωση. 

Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2019

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: Asset ή βαρίδι;

Οι τρεις (και κάτι) θητείες του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ποιοι και γιατί τον αμφισβητούν.

της Βασιλικής Σιούτη

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης καταφέρνει να είναι ο πιο δημοφιλής υπουργός της κυβέρνησης ως τώρα, σύμφωνα με αρκετές δημοσκοπήσεις, ενώ ταυτόχρονα το προσφυγικό και τα θέματα ασφάλειας, που ανήκουν στους τομείς ευθύνης του, είναι εκείνα για τα οποία διαμαρτύρονται περισσότερο από όλα οι ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος.

Είναι γνωστό ότι ο μόνος τομέας στον οποίο δημοσκοπικά βαθμολογείται αρνητικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέχρι τώρα, είναι το προσφυγικό-μεταναστευτικό, η διαχείριση του οποίου είχε ανατεθεί στον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Επειδή όμως δεν φάνηκε να τα καταφέρνει με αυτό, ο πρωθυπουργός πριν από λίγο καιρό ανέθεσε καθήκοντα συντονιστή στον απόστρατο αξιωματικό και εξωκοινοβουλευτικό υφυπουργό Εθνικής Άμυνας, Αλκιβιάδη Στεφανή.

Όσο αφορά στα θέματα ασφάλειας, τα οποία ήταν πολύ ψηλά στην προεκλογική ατζέντα της ΝΔ και παραμένουν ψηλά για τους ψηφοφόρους της, στις δημοσκοπήσεις υπάρχει μεν αποδοχή της κυβερνητικής πολιτικής για «νόμο και τάξη» από την πλειοψηφία (ακόμα και από το 20% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ) πλην όμως, έχει ξεσπάσει μια γκρίνια, κυρίως στην κομματική βάση, που θεωρεί ότι δεν υπάρχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Κορνήλιος Καστοριάδης, ο φιλόσοφος της αυτονομίας

Το έργο του «φιλοσόφου της αυτονομίας»,Κορνήλιου Καστοριάδη(Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922 – Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997), με το ασυνήθιστα πολύπλευρο εύρος του, τον καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα. Αντιπαρατιθέμενος στις κύριες σχολές σκέψης ανέδειξε τον παράγοντα του φαντασιακού στον πυρήνα της ανθρώπινης κοινωνίας.

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου το 1922 στην Κωνσταντινούπολη και υπήρξε ένας φιλόσοφος που το έργο του μέσα από την διεπιστημονικότητα και την πολυεδρικότητά του κατάφερε να είναι οικουμενικό. 

Η συμμετοχή του σε ποικίλες πολιτικές και φιλοσοφικές συγκρούσεις αλλά και η σύζευξη γνωστικών πεδίων όπως της φιλοσοφίας, της πολιτικής, της ψυχανάλυσης, της οικονομίας, της βιολογίας τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα.

Η αφετηρία της ενεργής πολιτικής δράσης του στάθηκε ο τροτσκιστής Άγης Στίνας, στην ομάδα του οποίου προσχωρεί ο Καστοριάδης το 1943, επιλογή που προκαλεί τη δίωξή του όχι μόνο από τους Γερμανούς αλλά και το ΚΚΕ του οποίου τη στάση αποδοκίμασε κατά τα Δεκεμβριανά. Το 1944 φεύγει με το πορτογαλικό πλοίο Ματαρόα για το Παρίσι όπου και εγκαθίσταται μόνιμα. Εκεί, γίνεται μέλος της τροτσκιστικής Τετάρτης Διεθνούς και του Διεθνιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με τους οποίους όμως σταδιακά διακόπτει κάθε σχέση.

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2019

Η πραγματική ιστορία των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα αποτελούν σήμερα μια από τις σημαντικότερες θρησκευτικές εορτές, αλλά και ένα παγκόσμιο πολιτιστικό και εμπορικό φαινόμενο.

Γιορτάζονται σε όλο τον κόσμο ως η επέτειος της γέννησης του Ιησού από τη Ναζαρέτ, όμως τα Χριστούγεννα δεν εορτάζονταν πάντα, ούτε ήταν τόσο δημοφιλή. Η καθιέρωσή τους επετεύχθη μέσω μιας ακόμη μάχης των θρησκειών με στόχο την εξάπλωση και επικράτηση του Χριστιανισμού. 

Πώς ξεκίνησαν τα Χριστούγεννα;

Τα μέσα του χειμώνα και το χειμερινό ηλιοστάσιο υπήρξαν διαχρονικά στην ιστορία της ανθρωπότητας μια εορταστική περίοδος σε όλο τον κόσμο. Αιώνες πριν από την «άφιξη» του Ιησού, οι Ευρωπαίοι γιόρταζαν το φως και τη γέννηση του στις πιο σκοτεινές μέρες του χειμώνα, τη νίκη του ενάντι στο σκοτάδι. Πολλοί λαοί ήταν χαρούμενοι κατά τη διάρκεια του χειμερινού ηλιοστάσιου, όταν ο χειμώνας «έμενε» πίσω τους και θα έρχονταν μεγαλύτερες ημέρες με πιο πολλές ώρες ηλιοφάνειας. 

Ενδειτικά, στη Σκανδιναβία, οι αρχαίοι Νορβηγοί γιόρταζαν το Yule από τις 21 Δεκεμβρίου, στο χειμερινό ηλιοστάσιο, μέχρι τον Ιανουάριο. Σε αναγνώριση της επιστροφής του ήλιου, οι πατέρες και οι γιοι θα έφερναν στο σπίτι τους μεγάλους κορμούς, τους οποίους θα έκαιγαν. Οι άνθρωποι θα γιορτάζουν μέχρι να καεί το κούτσουρο, που θα μπορούσε να διαρκέσει έως και 12 ημέρες. Οι αρχαίοι Νορβηγοί πίστευαν ότι κάθε σπίθα από τη φωτιά αντιπροσώπευε έναν νέο χοίρο ή μόσχο που θα γεννηθεί κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους.

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2019

Ένα βήμα πριν την Τρίπολη ο Χάφταρ - Υπό πίεση ο Ερντογάν απειλεί


Όταν, τον περασμένο Ιούνιο, ο Ταγίπ Ερντογάν παραδέχτηκε την πολεμική εμπλοκή της Τουρκίας στην Λιβύη, είχε μιλήσει για «ισορροπία δυνάμεων». Στην πραγματικότητα, ούτε ο ίδιος πίστευε στο αξιόμαχο της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του Φαγιέντ αλ Σαράτζ. Σωστά θεωρούσε πως δεν είχε ελπίδες να επικρατήσει στρατιωτικά έναντι του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, του οποίου ηγείται ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ. 

Αυτό που επεδίωξε ο Τούρκος πρόεδρος, ήταν να εξασφαλίσει την επιβίωση της κυβέρνησης Σαράτζ, από την προέλαση των δυνάμεων του ΛΕΣ, προκειμένου να την μετατρέψει σε υποχείριο του. Το κατάφερε, όπως έδειξε το μνημόνιο οριοθέτησης με την ΑΟΖ, που πρόσφατα υπέγραψε με την Τουρκία. Για τον Ερντογάν αποτελεί λεπτομέρεια πως η συμφωνία δεν έχει κανένα νομικό αντίκρισμα. Όπως επίσης και πως η κυβέρνηση Σαράτζ έχει μετατραπεί σε "ζόμπι", μιας και μόλις που ελέγχει την λιβυκή πρωτεύουσα Τρίπολη.

Είναι κοινό μυστικό πως θα είχε ήδη καταρρεύσει χωρίς την τουρκική στρατιωτική βοήθεια. Όμως ούτε και αυτή μοιάζει πλέον να αρκεί. Οι δυνάμεις του Χάφταρ έχουν φτάσει μία ανάσα πριν από την Τρίπολη, βομβαρδίζοντας ανηλεώς τις κυβερνητικές θέσεις. Οι βομβαρδισμοί αναμένεται να ενταθούν, μιας και το τελεσίγραφο που έχουν απευθύνει στην κυβέρνηση Σαράτζ λήγει μέσα σε μερικές ώρες. Ο ίδιος ο Σαράτζ φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει πως η θέση του κρέμεται από μία κλωστή. 

To «Iσλαμικό Κράτος» ανασυντάσσεται και επιστρέφει στο Ιράκ


Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) ανασυντάσσεται στο Ιράκ, δύο χρόνια αφότου απώλεσε τα τελευταία εδάφη που κατείχε στη χώρα, ανέφερε σε ρεπορτάζ του χθες Δευτέρα το δημόσιο βρετανικό δίκτυο BBC. Στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών χωρών της Δύσης και των κουρδικών δυνάμεων είπαν στο δίκτυο ότι η παρουσία του ΙΚ στο Ιράκ είναι ιδιαίτερα σύνθετο ζήτημα και επισήμαναν ότι οι επιθέσεις των τζιχαντιστών του αυξάνονται.

Οι μαχητές της οργάνωσης είναι πλέον πολύ πιο εμπειροπόλεμοι και επικίνδυνοι από ό,τι ήταν ποτέ τα μέλη της Αλ Κάιντα, δήλωσε στο δίκτυο ο Λαχούρ Ταλαμπανί, ανώτατος αξιωματικός της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας των Κούρδων του Ιράκ.

Έχουν «καλύτερες τεχνικές, καλύτερες τακτικές και πολλά περισσότερα χρήματα στη διάθεσή τους», εξήγησε ο Ταλαμπανί. «Είναι σε θέση να αγοράζουν οχήματα, όπλα, τρόφιμα, εξοπλισμό. Τεχνολογικά, έχουν επίσης εξελιχθεί. Θα είναι δυσκολότερο να τους βγάλουμε από τις τρύπες τους. Είναι σαν η Αλ Κάιντα να έχει πάρει στεροειδή», πρόσθεσε. Κι άλλοι αξιωματούχοι προειδοποιούν εναντίον του κινδύνου ανασύνταξης των τζιχαντιστών, αναγέννησης του ΙΚ από τις στάχτες του «Χαλιφάτου».

Στον «γύψο» το δικαίωμα του συνέρχεσθαι

Προγραμματισμένες, με «ονοματεπώνυμο» διοργανωτή, ογκομετρημένες και με… ειδική χωροθέτηση είναι το «όραμα» της κυβέρνησης για τις διαδηλώσεις, όπως προκύπτει από το υπουργικό συμβούλιο της Δευτέρας.

«Πρέπει να μπολιάσουμε την κοινωνία με το βασικό μήνυμα ότι δεν μπορεί να κλείνει ο δρόμος με 50 άτομα. Η ταλαιπωρία ή η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης είναι το ζητούμενο των διοργανωτών μιας διαμαρτυρίας; Εάν είναι το δεύτερο, τότε η σημερινή κοινωνική πρωτοβουλία τυγχάνει της στήριξης πολιτικών δυνάμεων πέραν της Νέας Δημοκρατίας. Πάνω από όλα η κοινωνία στηρίζει αυτές τις πολιτικές και για αυτό το νομοσχέδιο αφορά στον σεβασμό στον δημόσιο χώρο» ανάφερε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, μετατρέποντας, μέσα σε λίγες γραμμές, ένα κεκτημένο με αίμα δικαίωμα, σε αντικείμενο «μπακαλικής» «αριθμητικής», με στόχο την άμεση υπονόμευσή του.

Η «ζύμωση» για το «μάντρωμα» των διαδηλώσεων ξεκίνησε στις αρχές του μήνα, όταν, από το βήμα του 13ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας είπε: «Μέσα στις επόμενες εβδομάδες κατατίθεται στη Βουλή νομοσχέδιο που θα ρυθμίζει την ανακοίνωση, την οργάνωση και την κατανομή των διαδηλώσεων. Με απόλυτο σεβασμό στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της συνάθροισης, αλλά με βάση τον όγκο της και την επιβάρυνση που προκαλεί η διαμαρτυρία μερικών δεκάδων στη ζωή εκατομμυρίων».

Ήδη, όμως, το σχετικό νομοσχέδιο από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτηβρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Το «πνεύμα» του περιεχομένου του έδωσε ο ίδιος ο Μ. Χρυσοχοΐδης, σε συνέντευξή του. επιβεβαιώνοντας και τις πληροφορίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας. Έτσι, «κάθε πορεία, συγκέντρωση ή διαδήλωση θα πρέπει να είναι προγραμματισμένη, ώστε η αστυνομία να είναι ενημερωμένη», ενώ, θα προβλέπεται προαναγγελία για τη διαδήλωση που «θα φέρει το όνομα του οργανωτή».

Στην Ελλάδα, αν δεν ικανοποιείται ο δράστης δεν είναι βιασμός!

Έντονες αντιδράσεις προκαλεί απόφαση Εφετείου, το οποίο επέβαλε ποινή μόλις 15 μηνών και μάλιστα με αναστολή σε 47χρονο, ο οποίος βίασε (χρησιμοποιώντας σκουπόξυλο) έναν 18χρονο για να τον τιμωρήσει που έβγαινε με την κόρη του.

Πρωτόδικα στον πατέρα είχε επιβληθεί ποινή κάθειρξης πέντε ετών και 10 μηνών. Ωστόσο στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο η ποινή του μειώθηκε στους 15 μήνες με αναστολή, καθώς κρίθηκε ένοχος μόνο για την κατηγορία της παράνομης κατακράτησης.

Η εκδίκαση της υπόθεσης στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έγινε κεκλεισμένων των θυρών, λόγω της ευαίσθητης φύσης των όσων κατηγορείται ότι έκανε σε βάρος του νεαρού ο πατέρας. Το Δικαστήριο εξέτασε μεταξύ άλλων τον νομικό χαρακτηρισμό της σοβαρότερης από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε ο 47χρονος, αυτής της σεξουαλικής κακοποίησης με αντικείμενο.

Υποστηρίζοντας πως επειδή η πράξη φέρεται να αποσκοπούσε όχι στην ικανοποίηση του δράστη αλλά στην τιμωρία και τον εξευτελισμό του παθόντα, το Εφετείο μετέτρεψε την κατηγορία από βιασμό στην πλημμεληματική κατηγορία της παράνομης βίας και έθεσε την υπόθεση στο αρχείο.