Θεσσαλονίκη: Το σταυροδρόμι των πρακτόρων

Πενήντα χρόνια μετά την πιο σημαντική πολιτική δολοφονία στη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας, της δολοφονίας Λαμπράκη στις 22 Μαΐου 1963, το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνοραρίχνει φως στην πολύκροτη υπόθεση με νέες ανέκδοτες μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Στον φακό της εκπομπής μιλά ο Γιώργος Μπέρτσος, ένας εκ των τριών δημοσιογράφων που άνοιξαν τον φάκελο της υπόθεσης και αποκάλυψαν το σκοτεινό παρακράτος που δρούσε στη Θεσσαλονίκη, το σταυροδρόμι των πρακτόρων, όπως τη χαρακτηρίζει. Ο δημοσιογράφος εξιστορεί τα γεγονότα όπως τα είδε ως δημοσιογράφος και μετέπειτα ως σύμβουλος της ΚΥΠ και παρουσιάζει το υφαντό των κρυφών συναντήσεων και τωνμυστικών υπηρεσιών που διασυνδέονταν με ΗΠΑ, κυβερνήσεις και χούντα. Διαβάστε αύριο τη συνέντευξη του δικαστή Βασίλη Λαμπρίδη.

Παρακολουθήστε την Τετάρτη τα μεσάνυχτα στη ΝΕΤ το επεισόδιο του ΡΧΣ: Υπόθεση Λαμπράκη: Το μακρύ χέρι του παρακράτους

Διαβάστε επίσης: Υπόθεση Λαμπράκη: Πώς έδρασαν τα παρακρατικά δίκτυα

Στ.Κούλογλου: Πως μπήκατε στη Φωλιά του Φιδιού;

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

Γρηγόρης Λαμπράκης

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε το 1912 στην Κερασίτσα Αρκαδίας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη γυναικολογία. Υπήρξε αθλητής με πολλές πανελλήνιες και βαλκανικές νίκες και κατείχε για 23 χρόνια (ως το 1959) το πανελλήνιο ρεκόρ στο μήκος με επίδοση 7,37 μ. Στην διάρκεια της κατοχής διοργάνωνε με άλλους συναθλητές του αγώνες, διαθέτοντας τα έσοδα σε λαϊκά συσσίτια. Το 1950 κατέλαβε τη θέση του υφηγητή Μαιευτικής - Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Στις εκλογές του Οκτωβρίου 1961 εκλέχτηκε βουλευτής Πειραιά συνεργαζόμενος με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος της «Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη». Στις 21 Απριλίου 1963 αψηφώντας σχετική απαγόρευση της αστυνομίας, πραγματοποίησε την 1η Μαραθώνια πορεία Ειρήνης. Βάδισε το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής μόνος του, εν μέσω απειλών, πριν τελικά συλληφθεί και κρατηθεί για μερικές ώρες.Αμέσως μετά μετέβη στο Λονδίνο για να συμπαρασταθεί στους Έλληνες και Εγγλέζους διαδηλωτές που ζητούσαν την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο μετέπειτα βουλευτής του ΚΚΕ Αμπατιέλος. Στόχος των διαδηλωτών ήταν η βασίλισσα Φρειδερίκη, η οποία βρισκόταν στην αγγλική πρωτεύουσα προκειμένου να παραστεί σε βασιλικούς γάμους. Σχεδόν ένα μήνα μετά, στις 22 Μαΐου, καθώς εξερχόταν από συγκέντρωση για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό στη Θεσσαλονίκη, δέχτηκε δολοφονική επίθεση από παρακρατικούς. Τραυματίστηκε βαριά και υπέκυψε στα τραύματά του λίγες μέρες μετά.

Ο Ζίζεκ και τα Γκούλαγκ της Δεξιάς

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Γκαιμπελίσκοι ή βλάκες; Αυτό ήταν το ερώτημα που ανέβηκε αυθορμήτως στα χείλη όσων διάβασαν την ανακοίνωση της Ν.Δ. σχετικά με τον αστεϊσμό του Σλοβένου φιλόσοφου Σλάβοι Ζίζεκ. Είπε ο Ζίζεκ στον Τσίπρα που καθόταν δίπλα του στην εκδήλωση του Ζάγκρεμπ ότι όσους δεν ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ θα τους στείλουμε στα Γκούλαγκ και ποιος είδε τον Μουρούτη και δεν τον εφοβήθηκε. "Να μας πει ο κ. Τσίπρας, γιατί αποδέχτηκε δημοσίως την αθλιότητα Ζίζεκ, γιατί το κόμμα του διένειμε δελτίο Τύπου που τον εκθείαζε και ποιους ακριβώς Έλληνες που δεν θα τον ψηφίσουν, ονειρεύεται παρέα με τους φίλους του, να στείλει σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας!». Και μετά ακολούθησε ενδελεχής περιγραφή των Γκούλαγκ, αντιγραμμένη από τον ιστότοπο Wikipedia. Δεν έκαναν καν τον κόπο να ανοίξουν ένα βιβλίο οι αυστραλοπίθηκοι της Ρηγίλλης.

ΚΛΕΦΤΑ ΛΕΦΤΑ

Του ΣΤΑΘΗ*

Σουλί χσιοντσίνγκ ξοτσινξοσί ίίίίίί! αυτή είναι η ηχητική απόδοση του ιδεογράμματος της λέξης «θα» στα κινέζικα!
Καλημέρα σας! κάθε ιδεόγραμμα στα κινέζικα αντιστοιχεί σε μια συλλαβή! Επειδή όμως το μόριον «θα»προεκτεινοεπεκτείνεται βαθειάάάά στο μέλλον, αποδίδεται με όσες συλλαβές-ιδεογράμματα γουστάρειεκείνος που τάζει γιοφύρια (και πουλάει λιμάνια).
Και πάλι καλημέρα σας! Επίσης, στην κινεζική γλώσσα δεν υπάρχουν μόρια όπως το «θα», πλην όμως μόρια δεν υπάρχουν πλέον ούτε στους Ελληνες φορολογούμενους, πράγμα που φέρνει τους δύο λαούς ακόμα πιο κοντά.Ψυχολογικώς και μισθολογικώς, αλλά όχι και γεωγραφικώς. Η Κίνα παραμένει ακόμα πολύ μακριά γιαΕλληνες μετανάστες - μην κοιτάτε η Αυστραλία, εκεί έχουμε ξαναμεταναστεύσει. Προτιμούν λοιπόν οι νέοι μας που μεταναστεύουν με βάρκα την ελπίδα για καμμιά δουλίτσα, να πλένουν πιάτα σε κοντινότερους προορισμούς. Απ’ τους οποίους επιστρέφουν οίκαδε άναυλοι οι περισσότεροι. Με μιαν ακόμα πίκρα στην καρδιά, ότι όσα τους στέρησε η μητριά πατρίδα ούτε η ξένη γη τούς έδωσε την ευκαιρία να αποκτήσουν.

Ο ...ΚΙΝΕΖΟΣ !...

«Πάντως, εάν πάει κανείς στην Πλατεία της Κυψέλης, δεν έχει χώρο να πατήσει...».

του Στέλιου Ελληνιάδη

Δεν είναι ρατσίστρια η Κική Δημουλά. Δεν την γνωρίζω προσωπικά, αλλά δεν το συνάγω κι από πουθενά ότι είναι. Βιάστηκαν ορισμένοι συμπολίτες μας να τοποθετηθούν με τόσο κατηγορηματικό τρόπο εναντίον της, με αφορμή την αναφορά της στους μετανάστες, στην εκδήλωση που οργάνωσαν οι Ατενίστας στην Κυψέλη. Η παρουσίαση του συμβάντος από την Εφημερίδα των Συντακτών σαν δημοσιογραφικό «λαυράκι» δεν βοήθησε την ψύχραιμη αντιμετώπισή του, προσφέροντας ένα απρόσμενο «ατού» στη Χρυσή Αυγή.
Ο ρατσισμός είναι πεποίθηση, είναι κοσμοθεωρία, είναι στάση ζωής, είναι επιλογές. Δεν είναι μόνο δηλώσεις, ακόμα κι αν είναι του τύπου που συνήθως εκστομίζονται από βαμμένους ρατσιστές. Κάθε άνθρωπος μπορεί να υποτιμήσει τη σημασία των λεγομένων του, ακόμα κι ένας διακεκριμένος ποιητής που μετράει τα νοήματα των στίχων του με το υποδεκάμετρο. Ειδικά όταν δεν είναι τόσο κοινωνικός ούτε τόσο πολιτικοποιημένος όσο ο ίδιος νομίζει ή οι άλλοι νομίζουν γι’ αυτόν. Και, ίσως, αυτό να είναι και το πρόβλημα με την Κική Δημουλά. Όπως και με πάρα πολλούς άλλους διανοούμενους που δεν έχουν ενεργή στάση και συμμετοχή στα πολιτικά πράγματα του τόπου. Κάτι που περνούσε μάλλον απαρατήρητο πριν από την κρίση, αλλά βγάζει μάτι στη φάση της συντελούμενης καταστροφής.

Μια ρεαλιστική «πολιτική ουτοπία»

Ο όρος «πολιτική ουτοπία» δηλώνει στόχους πολιτικούς αντικειμενικά ανέφικτους. Mπορεί όμως να δηλώνει και στόχους απλώς υποκειμενικά απροσπέλαστους. Eίναι άλλο πράγμα οι δεδομένοι, φανερά για όλους ανυπέρβλητοι αποκλεισμοί από μεγαλεπήβολες στοχεύσεις, και εντελώς άλλο η υποκειμενική ανικανότητα, απαιδευσία ή ατολμία που αποκλείει τους διαχειριστές της πολιτικής εξουσίας από ζωτικές σκοποθεσίες.
H διάκριση του ρεαλιστικού από τον ουτοπικό χαρακτήρα μιας πολιτικής στόχευσης, η «αντικειμενική» της εκτίμηση, δεν είναι καθόλου εύκολη – καθόλου συνάρτηση της «γνώμης των πλειόνων»: O ταλαντούχος ηγέτης ενδέχεται να βλέπει δυνατότητες, εκεί που εμείς οι υπόλοιποι βλέπουμε μόνο αποκλεισμούς – όπως ο προικισμένος ζωγράφος βλέπει χρώματα, εκεί που εμείς διακρίνουμε μόνο κλιμακώσεις του γκρίζου. Tυπικό παρακολούθημα της ιστορικής παρακμής του Eλληνισμού σήμερα είναι και η συλλογική, παραλυτική των πάντων ακρισία: η άνοδος σε καίριες ηγετικές θέσεις ακόμα και ανθρώπων με φανερή διανοητική υστέρηση, η ανάθεση καίριων πολιτικών ευθυνών σε εντελώς αδοκίμαστους για το πολιτικό τους ταλέντο «τεχνοκράτες». (Θυμηθείτε: Δημ. Δρούτσας, υπουργός Eξωτερικών!, Γ. Παπακωνσταντίνου και I. Στουρνάρας, «τσάροι» της Oικονομίας!, Πάνος Παναγιωτόπουλος, υπουργός Eθνικής Aμυνας! και πλήθος ανάλογα).

Κάννες 2013: «Η Ελλάδα δεν δίνει δεκάρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα»

Παγιδευμένοι στην Αθήνα στο «L’ Escale»: Μια κατάδυση στον κόσμο των Ιρανών μεταναστών που ζουν δίχως επίσημα χαρτιά στην Αθήνα, περιμένοντας να φύγουν προς δυσμάς, που σε βάζει στη θέση τους και που σε βοηθά να αντιληφθείς την δική τους πλευρά, δίχως διδακτισμό ή ευκολίες.

Ο Ιρανικής καταγωγής σκηνοθέτης του φιλμ Καβέ Μπαχτιαρί, πολίτης της Ελβετίας, αφού στα οχτώ του χρόνια η οικογένειά του μετακόμισε εκεί, ανακαλύπτει το πόσο μεγάλη τύχη και δύναμη, είναι να κατέχει ένα ευρωπαϊκό διαβατήριο, όταν αποφασίζει να επισκεφτεί την Αθήνα όπου ο ξάδελφος του, βρίσκεται, εδώ και μερικούς μήνες, κολλημένος στην προσπάθειά του να φύγει από τη χώρα.

Μανχάταν – Μπαγκλαντές – Ελλάδα

Το δυστύχημα του Μπαγκλαντές είχε επαναληφθεί πριν από έναν αιώνα στις ΗΠΑ. Πόσο πιθανό είναι να το ζήσουμε και στην Ευρώπη;
Οι εργάτες στη βιομηχανία ένδυσης έτρεχαν πανικόβλητοι να σωθούν καθώς το κτίριο κατέρρεε. Καταλάβαιναν ότι δεκάδες ή εκατοντάδες συνάδελφοί τους δεν θα έβρισκαν ποτέ την έξοδο. Η πυροσβεστική ήρθε με καθυστέρηση και τα σωστικά συνεργεία δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν το μέγεθος της καταστροφής.
Δεκάδες δημοσιογράφοι κατέγραψαν παρόμοιες σκηνές στο τραγικό δυστύχημα που σημειώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες στο Μπαγκλαντές αφήνοντας πίσω του τουλάχιστον 400 νεκρούς. Μόνο που η δική μας ιστορία δεν έρχεται από την «τριτοκοσμική» Ασία του του 2013 αλλά από τη Νέα Υόρκη.

Frank Sinatra-The best of-Frank Sinatra collection

ΣΧΈΔΙΟ Β: Μεταξύ άλλων προτείνει μισθό 1.419 ευρώ για τους βουλευτές...

... και μετακίνηση με λεωφορεία προτείνει ο Αλαβάνος...
Μισθό που θα ισούται με μιάμιση φορά το άθροισμα του κατώτατου μισθού συν το επίδομα ανεργίας, εισηγείται ως βουλευτική αποζημίωση ο Αλέκος Αλαβάνος.
Στην...
πανελλαδική Συνδιάσκεψη και της τυπικής ίδρυσης του νέου του κόμματος "Σχέδιο Β", ο Αλέκος Αλαβάνος, σύμφωνα με τη "Real", κατέθεσε δέκα προτάσεις για δημόσια συζήτηση που θα συζητηθούν.
Όπως σημειώνει, οι προτάσεις αυτές δεν έχουν ως στόχο να εκμεταλλευτούν την απαξίωση του Κοινοβουλίου, αλλά αποσκοπούν να αποκαταστήσουν το κύρος και τον ρόλο του ως κεντρικού θεσμού για την λαϊκή κυριαρχία.

Μεταξύ άλλων προτείνει "η αποζημίωση του βουλευτή να παύει να συνδέεται με αυτή των δικαστικών. Γίνεται μιάμιση φορά το άθροισμα του κατώτατου μισθού συν το επίδομα ανεργίας. Αυτό σήμερα σημαίνει 1.419 ευρώ (586 ευρώ ο κατώτατος μισθός, 360 ευρώ το επίδομα ανεργίας) από 5.780 ευρώ που ισχύει.