Η κυβέρνηση θα μοιράσει χριστουγεννιάτικα δώρα με το πρωτογενές πλεόνασμα

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

- Μετά τη φοβερή οικονομική επιτυχία του πρωτογενούς πλεονάσματος, η κυβέρνηση θα μοιράσει δωρεάν γαλοπούλες στους έλληνες. Οι φωτογραφίες θα μοιραστούν με σειρά προτεραιότητας μέχρι να εξαντληθούν τα αποθέματα. 

- Στις φωτογραφίες θα φαίνονται ψημένες γαλοπούλες, γεμιστές με κάστανα και σταφίδες. Στις πολυμελείς οικογένειες, θα δοθούν φωτογραφίες με ψημένες γαλοπούλες σε μέγεθος αφίσας.

- Οι κυβερνώντες θα αναγκαστούν, να υποστούν το μαρτύριο της κατανάλωσης πραγματικής ψημένης γαλοπούλας και ενίοτε ψημένης γουρουνοπούλας για να μας προστατεύσουν από τα τριγλυκερίδια.

- Το πλεόνασμα είναι τόσο μεγάλο (με το συμπάθιο) που σε όλους τους άστεγους η κυβέρνηση θα μοιράσει εκείνα τα «μακέτα» του... 

Σημίτη που του είχαν περισσέψει. Κάθε άστεγος και ένα «μακέτο». 

Η σημασία των αγώνων για τον αστικό χώρο Μια συνέντευξη του David Harvey (Μέρος Α')

Γιατί οι αγώνες για τον αστικό χώρο είναι σημαντικοί στη διαδικασία της κοινωνικής αλλαγής; Ποια είναι η σημασία της ανάκτησης του δημόσιου χώρου στα κοινωνικά κινήματα; Πώς επαναπροσδιορίζουμε το εφικτό σε αυτή τη ζοφερή στιγμή των τεράστιων αστικών ανισορροπιών και κοινωνικών ανισοτήτων; Η συνέντευξη που παραχώρησε ο David Harvey στις 24 Οκτωβρίου 2013 στο jadaliyya, μας βοηθά να προσεγγίσουμε τα ερωτήματα αυτά. Ο David Hurvey (DH) είναι διακεκριμένος καθηγητής Ανθρωπολογίας και Γεωγραφίας στο City University of New York, διευθυντής του «Center for Place, culture and politics» και συγγραφέας πολλών πρωτοποριακών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα «Social Justice and the City» (1973), «The Limits to Capital» (1982), «Spaces of Hope»(2000), «A Brief History of Neoliberalism» (2005), και «Rebel Cities: From the Right to the City to the Urban Revolution» (2012). Σε αυτή τη συνέντευξη ο Harvey περιγράφει πώς οι αγώνες για τον αστικό χώρο και για καλύτερη ποιότητα ζωής στις γειτονιές αποτελούν δείκτες για τη δυναμική της ταξικής πάλης. Τονίζει τη σημασία της συμμετοχής στους αγώνες για την κοινωνική αλλαγή και μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε την εργατική τάξη ούτως ώστε να συμπεριλαμβάνει «όλους όσους παράγουν και αναπαράγουν την αστική ζωή».

Η σημασία των αγώνων για τον αστικό χώρο. Μια συνέντευξη του David Harvey (Μέρος B')

Οι παραλληλισμοί (ή η απουσία αυτών) μεταξύ του κινήματος του Occupy Wall Street (OWS) και της Αραβικής Άνοιξης είναι ακόμα υπό συζήτηση. Ενώ κάποιοι υποστηριχτές του OWS θεωρούν πως το κίνημα αυτό ήταν εμπνευσμένο από τις αραβικές εξεγέρσεις άλλοι υποστηρίζουν πως τα δύο αυτά κινήματα δεν μπορούν να συγκριθούν καθώς προέκυψαν σε διαφορετικές συνθήκες. Εσείς πώς βλέπετε τη διαφορά μεταξύ του OWS και της αραβικής άνοιξης υπό το πρίσμα των κοινωνικών ανισοτήτων που εντοπίζονται σε κάθε περίπτωση;

Η Αραβική Άνοιξη πιστεύω πως ήταν ευρύ λαϊκό κίνημα που εξέφρασε όλα τα είδη δυσαρέσκειας ενάντια στο κυρίαρχο και σκληρό καθεστώς. Με το κίνημα του OWS δεν έχω βαθιά εξοικείωση και γνώση καθώς το εν λόγω έτος ήμουν σε εκπαιδευτική άδεια (sabbatical). Έφυγα και 10 μέρες αργότερα κατέλαβαν τη Wall Street.

Αποικία φτώχειας

* Ένας στους τρεις Έλληνες (34,6%) στο φάσμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την Eurostat

* Ένας στους τέσσερις (25%) εργαζόμενους αμείβεται με μισθό κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ (υπ. Εργασίας)

* Πεντάχρονο αγοράκι και η γιαγιά του κινδύνεψαν να καούν από πυρκαγιά σε διαμέρισμα χωρίς ρεύμα στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης, λίγες ημέρες μετά την τραγωδία με τη 13χρονη

* Πάνω από 350.000 νοικοκυριά χωρίς ηλεκτρικό, διότι αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ

* Επικοινωνιακή άνευ αντικρίσματος "ευαισθησία" από Σαμαρά - Βενιζέλο με συστάσεις για "τοπική" και κατά περίπτωση αντιμετώπιση των προβλημάτων

Κοντά στα τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας, δηλαδή στερούνται βασικών αγαθών, καθώς είτε είναι άνεργοι είτε αμείβονται κάτω από το όριο της φτώχειας ή κινδυνεύουν να πέσουν κάτω από αυτό με υποχρεωτική μερική απασχόληση. Στη μαύρη λίστα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού η Ελλάδα, σύμφωνα με την Eurostat, ξεπερνά μόνο Ρουμανία, Βουλγαρία και Λετονία. Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, οι φτωχοί εργαζόμενοι (410 ευρώ) φτάνουν τις 270.000. Άλλοι 23.000 αμείβονται κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά.

http://www.avgi.gr/

Ο θάνατος και η σιωπή

Του Χρήστου Λάσκου

Πριν από δύο μέρες πέθανε από αναθυμιάσεις στην Ξηροκρήνη ένα δεκατριάχρονο κορίτσι. Η είδηση πήγε ψηλά στα εργοδοτικά ΜΜΕ. Έδειξαν έτσι πως είναι έτοιμα, ανά πάσα στιγμή, να ανταποκριθούν στην αποστολή τους, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση της πληροφορίας και τη διαχείριση της συγκίνησης. Με μέτρο το «μέσο πολίτη» και προς όφελός του πάντα. Και με αναμφισβήτητο δεδομένο πως μιλούν τη γλώσσα του απλού κόσμου και αισθάνονται με τον τρόπο του. 

Ως υλιστής, είμαι υποχρεωμένος να δεχτώ πως έχουν δίκιο. Αυτοί κατασκευάζουν γλώσσα και συναισθήματα, δεν μπορεί λοιπόν παρά να είναι αυτοί οι καλύτεροι διερμηνευτές τους. Γι’ αυτό κιόλας το χθεσινό σχόλιο του Τσίμα, υπό το αιωνίως θανατερό βλέμμα της Τρέμη, συνιστά τηνεπιτομή της πραγματικότητας, την επιτομή της σύλληψης της πραγματικότητας. Μια πραγματική ενσάρκωση του παρμενίδειου μότο πως «το είναι και το νοείν είναι ένα». Η, σε πιο σύγχρονη εκδοχή, πως η πραγματικότητα είναι η συνέχιση της τηλεόρασης με άλλα μέσα.

Νεκρός 41χρονος σε σπίτι με κομμένο ρεύμα

Ήταν άνεργος εδώ και δύο χρόνια – Ζούσε από τη βοήθεια των συγχωριανών του – Τον ανακάλυψαν στο παγωμένο και σκοτεινό σπίτι τέσσερις ημέρες μετά τον θάνατό του.

Μόνος κι αβοήθητος έσβησε μέσα στο σπίτι του, ένας νέος άνθρωπος, σε χωριό της Πρέβεζας. Ο 41χρονος, τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, δεν είχε καταφέρει να κάνει ούτε ένα μεροκάματο. Ζούσε με την βοήθεια των συγχωριανών του, οι οποίοι συχνά φρόντιζαν για το ψωμί και το φαγητό του.Η ανεργία είχε ως αποτέλεσμα να τον απομονώσει. Κλεισμένος στο σπίτι τις περισσότερες ώρες τις μέρες, χαμένος στα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης. Δεν ζητούσε βοήθεια. Ήταν καλοδεχούμενη από όποιον του την έδινε…. Έτσι περνούσαν οι μέρες του! Αθόρυβα. Κι αθόρυβα έφυγε από τη ζωή.

Χοντρά ψέματα

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Του Τάσου Παππά

«Συμπέρασμα πρώτο: Η τρόικα κάνει τη βρόμικη δουλειά που της έχουν αναθέσει. Συμπέρασμα δεύτερο: Οι σημερινοί επικριτές της (μέχρι χθες φανατικοί οπαδοί της) λένε χοντρά ψέματα για να ξεγελάσουν το ακροατήριο».

«Η τρόικα κάνει καλά τη δουλειά της» μας είπε ο κ. Ολι Ρεν. Σιγά την πληροφορία, θα πείτε και θα έχετε δίκιο. Αν δεν την έκανε καλά, θα είχε απολυθεί. Ωστόσο, αυτό που οι περισσότεροι γνωρίζουν, γιατί το βλέπουν να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια τους και το νιώθουν στο πετσί τους, ορισμένοι υπουργοί και μερικοί εκ των υποστηρικτών της κυβέρνησης στα μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να το διασκεδάσουν. Εδώ και κάμποσο καιρό προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι τροϊκανοί έχουν αυτονομηθεί από τους προϊσταμένους τους, ότι δεν δίνουν λογαριασμό στην Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ ή ότι λειτουργούν κατ’ εντολήν συγκεκριμένων συμφερόντων, τα οποία, σύμφωνα με την ανάλυσή τους, επιδιώκουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα εις βάρος της χώρας.

Το νανούρισμα της κρίσης

Κράτα το χέρι μου

Κοιμήσου, αγγελούδι μου. Θα βρω και θα σου πω λεξούλες, λογάκια τρυφερά, για να σε πάρει ο ύπνος. Ξέρεις, όταν ήμουν πιο μικρός, πριν γίνω ο μπαμπάς σου, δεν έβρισκα καθόλου ενδιαφέρον στα νανουρίσματα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που με πιάνανε τα γέλια, τα θεωρούσα λιγάκι ξενέρωτα όλα αυτά. Ναι, είναι εκείνη η φάση που περνάει κάθε άνθρωπος στη ζωή του, τότε που τα αμφισβητείς όλα, καθώς μυθοποιείς κι απομυθοποιείς τους πάντες και τα πάντα μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα. Είναι τότε που αφήνεις πίσω σου μια και καλή τη μωρουδιακή σου κατάσταση, καθώς εισβάλλεις στην κοινωνία μέσα για πρώτη φορά και θες να φωνάξεις, να σκληρύνεις, να επαναστατήσεις για έναν κόσμο καλύτερο, έναν κόσμο που πιστεύεις ακράδαντα ότι θα τον αλλάξεις εσύ μαζί με τους φίλους σου. Ναι, είναι τότε που αν πιάσεις τον εαυτό σου να μωρουδίζει, να του ξεφεύγουν μερικά χαϊδεμένα λόγια, νιώθεις ενοχές, λες μέσα σου ότι δεν γίνεται, πρέπει να πάψεις να μιλάς έτσι, πάει, μεγάλωσες πια, τέρμα οι αγκαλίτσες με τη μανούλα και τον πατερούλη, τέρμα τα κλάματα για να πετυχαίνεις τα κάθε λογής χατίρια, τέρμα η πιπίλα της αγνότητάς σου που αρνείσαι πεισματικά να σταματήσεις να τη μασουλάς, κοτζάμ άντρας.

Πλειστηριασμοί: Οι γείτονες να έχουν το νου τους!

Αναδημοσίευση από Ίσκρα, του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Στις ΗΠΑ (που δεν έχουν… μνημόνιο) , από την εκδήλωση της κρίσης – μια κρίση για την οποία οι τράπεζες μόνο «ανεύθυνες» δεν είναι – πάνω από 7 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν χάσει τα σπίτια τους! Στις ΗΠΑ το ποσοστό της ιδιοκατοίκησης (σσ: η ιδιοκατοίκηση αποτέλεσε συστατικό στοιχείο του λεγόμενου «αμερικανικού ονείρου») έχει κατρακυλήσει στα επίπεδα της δεκαετίας του ‘60! Οι τράπεζες πρώτα έπαιξαν και κερδοσκόπησαν με τη στεγαστική φούσκα. Τώρα, στα χρόνια της κρίσης, κατάσχουν κατά εκατομμύρια τα σπίτια των ανθρώπων που χρεοκόπησαν. Οι τελευταίοι, ακόμα κι αν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν, δεν τους δίνεται καμία ευκαιρία ρύθμισης των χρεών τους. Πώς αντιμετωπίζεται εκεί η ασυδοσία των τραπεζών; Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τραγικό: Το αμερικανικό κράτος έχεi εντοπίσει 500.000 περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής του νόμου για τις κατασχέσεις κατοικιών από τις τράπεζες. Πώς αποζημιώνει τους ανθρώπους που υπέστησαν την κατάσχεση των σπιτιών τους από την καταχρηστική λειτουργία των τραπεζών; Παρέχοντάς τους το εφάπαξ επίδομα… των 300 δολαρίων! Τέτοια «κοινωνικά κριτήρια» στο Αμέρικα…

Έχεις «δικαίωμα» να διαλέξεις το όπλο…

"Σχετικά με σημερινές αναφορές ΜΜΕ, για πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε σπίτι στην περιοχή του Κορδελιού της Θεσσαλονίκης, το οποίο δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα, από τη ΔΕΗ διευκρινίζονται τα ακόλουθα: Η συμβεβλημένη με τη ΔΕΗ πελάτης και ιδιοκτήτρια της κατοικίας ζήτησε – όπως έχει το δικαίωμα – τη λύση της σύμβασης προμήθειας ρεύματος και συνακόλουθα τη διακοπή της ηλεκτροδότησης από την αρμόδια υπηρεσία, η οποία και πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαΐου 2012 – δηλαδή πριν από ενάμιση και πλέον χρόνο".

πηγή

Με μια ανακοίνωση η ΔΕΗ «καθάρισε» για το «περιστατικό» στο Κορδελιό. Έτσι απλά. Η «συμβεβλημένη πελάτης» ζήτησε, «όπως έχει το δικαίωμα»… και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Με την ίδια «λογική» τα παραλίγο θύματα της φωτιάς (…με τα μπούνια «θύματα» της «Ελλάδας του 2013…») είχαν «δικαίωμα» να κρυώνουν, ή να καούν (αν δεν αντέχουν το κρύο). Χτες η οικογένεια στο Κορδελιό γλίτωσε από τη φωτιά…

Δεκέμβρης του '44, του Θανάση Καρτερού

Κάθε Δεκέμβρη αυτές τις παγωμένες μέρες περνούν την ανοιχτή μας πόρτα. Να τους τρατάρουμε μια ρακή της μνήμης κι ένα λουκούμι συριανό, γι' αυτούς φυλαγμένο στο φανάρι μας.

Και με τα μάτια να τους γνέψουμε κρυφά, παράνομα, και πάλι ναι για όσα έκρυψαν κάτω από το φθαρμένο τους παλτό και κουβαλήσανε ως τα σήμερα - προκηρύξεις, όνειρα, ένα τσαλακωμένο κομμουνιστικό μανιφέστο, τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ, λόρδος Μπάιρον-λόχος ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ, τις σφαίρες που τελικώς τους σκότωσαν.

Ναι. Που πάει να πει ότι τα παραλάβαμε. Ότι ακόμα η βαρκούλα τους πλέει με κόκκινο πανί μες στον ωκεανό της λήθης. Ακόμα υπάρχουν μέσα σε προγράμματα και ομιλίες, μέσα σε πολιτικά σχέδια και μάχες ιδεών, μέσα στα βήματα της διαδήλωσης, πάνω στις ακροπόλεις των ονείρων μας. Ακόμα η ενέργειά τους δίνει φως στις πόλεις μας και ο προβολέας από τη μάχη της Καισαριανής χαράζει έναν δρόμο στο σκοτάδι: Εμπρός ΕΛΑΣ - ΕΛΑΣ - ΕΛΑΣ για την Ελλάδα, το δίκιο και τη λευτεριά...