της Σταυριανής Καραμανίδη
Πόσες φορές δεν άκουσες στις ειδήσεις για μια αυτοκτονία, μονολόγησες "κρίμα τον άνθρωπο", αλλά το ξέχασες το επόμενο λεπτό, γιατί δεν σε αφορούσε; Δεν έγινε στο σπίτι σου, έγινε στο σπίτι κάποιου άλλου. Κάποιου δειλού, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, ή κάποιου ψυχικά διαταραγμένου. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Προσπερνούσα, γιατί νόμιζα ότι δεν με αγγίζει. Μέχρι που συνέβη και στο δικό μου σπίτι...».
Με αυτό τον αφοπλιστικό λόγο και με μια τρομακτικά κυνική διάθεση, η 47χρονη Αντιγόνη Καρασάββα, από τη Θεσσαλονίκη, συστήθηκε στα «Επίκαιρα» ως «σύζυγος αυτόχειρα».
«Στις 7 Μαΐου, την ημέρα των γενεθλίων του, ο Χρήστος αποφάσισε να φύγει. Τον βρήκαμε απαγχονισμένο σε ένα δασάκι κοντά στο σπίτι μας. Ας δει ο κόσμος τη δική μου περίπτωση κι ας σκεφτεί ότι ούτε εγώ φανταζόμουν πως ο δικός μου ο άντρας θα έφτανε ποτέ στην αυτοκτονία επειδή μας καταδίκασαν στη φτώχεια. Πρέπει να καταλάβουμε με τι υπανθρώπους έχουμε να κάνουμε.
Πόσες φορές δεν άκουσες στις ειδήσεις για μια αυτοκτονία, μονολόγησες "κρίμα τον άνθρωπο", αλλά το ξέχασες το επόμενο λεπτό, γιατί δεν σε αφορούσε; Δεν έγινε στο σπίτι σου, έγινε στο σπίτι κάποιου άλλου. Κάποιου δειλού, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, ή κάποιου ψυχικά διαταραγμένου. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Προσπερνούσα, γιατί νόμιζα ότι δεν με αγγίζει. Μέχρι που συνέβη και στο δικό μου σπίτι...».
Με αυτό τον αφοπλιστικό λόγο και με μια τρομακτικά κυνική διάθεση, η 47χρονη Αντιγόνη Καρασάββα, από τη Θεσσαλονίκη, συστήθηκε στα «Επίκαιρα» ως «σύζυγος αυτόχειρα».
«Στις 7 Μαΐου, την ημέρα των γενεθλίων του, ο Χρήστος αποφάσισε να φύγει. Τον βρήκαμε απαγχονισμένο σε ένα δασάκι κοντά στο σπίτι μας. Ας δει ο κόσμος τη δική μου περίπτωση κι ας σκεφτεί ότι ούτε εγώ φανταζόμουν πως ο δικός μου ο άντρας θα έφτανε ποτέ στην αυτοκτονία επειδή μας καταδίκασαν στη φτώχεια. Πρέπει να καταλάβουμε με τι υπανθρώπους έχουμε να κάνουμε.





.jpg)



