Ως ύποπτος καλείται στον εισαγγελέα ο δήμαρχος Χαλανδρίου, Σίμος Ρούσσος!

Διώκεται διότι, μετά την ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, αρνήθηκε να παραδώσει στοιχεία για τη δήθεν αξιολόγηση και τον "επανέλεγχο" των συμβάσεων των υπαλλήλων του Δήμου, σύμφωνα με τις επιταγές της τρόικας και των μνημονίων.

Με κλήση υπόπτου για παροχή εξηγήσεων που έφτασε στις 17/10 στο Δήμο Χαλανδρίου καλείται ο Δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος, να παρουσιαστεί στον εισαγγελέα Εφετών στις 22 Οκτωβρίου. Διώκεται διότι, μετά την ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, αρνήθηκε να παραδώσει στοιχεία για τη δήθεν αξιολόγηση και τον "επανέλεγχο" των συμβάσεων των υπαλλήλων του Δήμου, σύμφωνα με τις επιταγές της τρόικας και των μνημονίων.

Να υπενθυμίσουμε ότι ο Δήμαρχος Χαλανδρίου πρωτοστάτησε στο "εντέλλεσθαι" των 20 δημάρχων που εναντιώνονται στην υποτιθέμενη αξιολόγηση που οδηγεί στην απόλυση 6.500 υπαλλήλους στους Δήμους. Ο Δήμαρχος Χαλανδρίου διώκεται γιατί υπερασπίζεται τους εργαζόμενους και την απρόσκοπτη λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου. Διώκεται γιατί αντιστέκεται στην υποβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που θα έχει βαρύτατες συνέπειες στην καθημερινή ζωή των δημοτών και στην εύρυθμη λειτουργία της πόλης.

Το κόστος της κουτοπονηριάς

Του Γιάνη Βαρουφάκη

Τα πράγματα είναι απλά.

Το success story βασίστηκε σε δύο φούσκες που στήθηκαν το τελευταίο 18μηνο με την ενεργό συμμετοχή Βερολίνου-Φραγκφούρτης ώστε να φανεί πως η Κρίση του Ευρώ πέρασε - και τι καλύτερος τρόπος να αποδειχθεί αυτό από το να φανεί πως ακόμα και η Ελλάς βγαίνει από την κρίση! 

Η μία ήταν η φούσκα των ομολόγων του δημοσίου και η έξοδός μας στις αγορές - υπό την κηδεμονία της ΕΚΤ

Η άλλη ήταν η φούσκα των μετοχών των τραπεζών, που βασίστηκε στην πολιτική των στραβών ματιών στις μαύρες τρύπες στο εσωτερικό τους, σε κρυφές επιδοτήσεις τους από το πτωχευμένο δημόσιο και στην σπέκουλα επί αυτών των μετοχών που στήθηκε πάνω σε αυτή τη βάση.

Πιο πρόσφατα, όπως έγραφα εδώ, το πτωχευμένο κράτος μας προσπάθησε να μεταφέρει κι άλλους πόρους στους τραπεζίτες μέσα από τις λεγόμενες αναβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις. Στόχος ήταν να επιδοτηθούν περαιτέρω οι τραπεζίτες με εγγυήσεις του δημοσίου και να αυξηθούν τα κεφάλαιά τους τόσο ώστε να περάσουν τα τεστ αντοχής που κάνει τώρα η ΕΚΤ (η πολιτική των στραβών ματιών που προανέφερα). Παρά το γεγονός ότι το κράτος εγγυόταν μελλοντικά κέρδη των τραπεζιτών, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος, αυτή η κουτοπονηριά, αυτό το κόλπο του πολιτικού προσωπικού υπέρ των τραπεζιτών, δεν έπιασε. Τουλάχιστον δεν έπιασε με την πρώτη. Και δεν έπιασε επειδή η ΕΚΤ δεν αποδέχθηκε αυτές τις εγγυήσεις ως πραγματικά κεφάλαια. 

Το μεγαλείο της Κουβανικής Επανάστασης και ο «Έμπολα»

Φίλοι και εχθροί αποκαλύπτονται μπροστά στο μεγαλείο της διεθνιστικής αλληλεγγύης της Κούβας στους λαούς της Αφρικής

Του Δάνη Παπαβασιλείου (Ημεροδρόμος)

«Παρά τις οικονομικές δυσκολίες της και τους πενιχρούς πόρους, η Κούβα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά του Έμπολα, στέλνοντας πολυάριθμο ιατρικό προσωπικό στη Δυτική Αφρική, την ώρα που τα μεγάλα κράτη αφήνουν την υπόθεση στις ανθρωπιστικές οργανώσεις». Ετσι αρχίζει το δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» με τίτλο: «Η Κούβα δίνει το παράδειγμα στον αγώνα κατά του Έμπολα».

Στη συνέχεια η εφημερίδα αναφέρει: «Ακολουθώντας τη διεθνιστική της παράδοση, την παροχή ιατρικής βοήθειας, η κυβέρνηση της Κούβας έστειλε στις αρχές Οκτωβρίου ένα τμήμα αποτελούμενο από 165 γιατρούς και νοσηλευτές στη Σιέρα Λεόνε, ενώ αναμένεται να φθάσει από μέρα σε μέρα ένα νέο τμήμα από 296 γιατρούς και νοσηλευτές στη Λιβερία και τη γειτονική Γουινέα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αποστολή ιατρικής βοήθειας που από ένα κράτος, για την καταπολέμηση του Έμπολα.

Όταν το ΚΚΕ πανηγύριζε για την νίκη του ΠΑΣΟΚ του 1981!

Έχει κουράσει η πολιτική γραμμή της ηγεσίας του ΚΚΕ, που όπου βρεθεί ταυτίζει την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αυτών των δυνάμεων που χάρισαν την χώρα στους δανειστές της, εξαθλίωσαν εκατομμύρια λαού, με τον ΣΥΡΙΖΑ που έρχεται με ένα σαφές αντίθετο σχέδιο, με τις όποιες αντιφάσεις (αν δεν ήταν αντίθετο δεν θα υπήρχε άλλωστε αυτός ο πόλεμος εναντίον του από όλο το σύστημα). Το ΚΚΕ, έρχεται και λέει ότι σήμερα που μιλάμε στην χώρα κάνουν το ίδιο κακό το δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, και ΣΥΡΙΖΑ, αφιερώνοντας την πλειοψηφία του λόγου του σε επιχειρήματα κατά του ΣΥΡΙΖΑ αφήνοντας πιο "χαλαρή" την παρούσα κυβέρνηση.

Ας δούμε την παρακάτω φωτογραφία......

Είναι το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του ΚΚΕ, "Ριζοσπάστη", την επομένη της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ, το 1981!

Σαφέστατα το ΚΚΕ τότε είχε άλλο πρόγραμμα, από το ΠΑΣΟΚ, αλλά ή τότε ηγεσία, με τον Χαρίλαο Φλωράκη είδαν ότι η νίκη του τότε ΠΑΣΟΚ, που ερχόταν να γκρεμίσει τον καραμανλισμό και το χουντικό κράτος που είχε απομείνει κραταιό, αποτελούσε νίκη του λαού, εντολή για ουσιαστική εντολή!

Ανταγωνιστικότητα και συγκρουσιακότητα

Είναι πολύ συνηθισμένο στην Ελλάδα να επαναλαμβάνεται πως είναι μια χώρα με πολύ χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Αυτή η διάγνωση αφορά φυσικά τη σφαίρα της οικονομίας. Υπάρχει όμως μια διαφορετική (αλλά φευ, στενά αλληλένδετη) σφαίρα όπου η ανταγωνιστικότητα είναι τρομερά υπερτονισμένο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας: η πολιτιστική και ιδεολογική σφαίρα. Ήδη η οικογενειακή μου εμπειρία μου έμαθε από μικρή ηλικία πόσο βαθιά ανταγωνιστική είναι αυτή η κοινωνία: στο τραπέζι, οι γονείς μου μάλωναν για το ποιος θα μιλήσει πρώτος και ποιος έχει δίκαιο για τα πάντα, από το πιο μικρό και ασήμαντο ως το πιο συγκριτικά σημαντικό. Δεν υπήρχε απολύτως τίποτε ουδέτερο, καμία ζώνη σιωπηλής συναίνεσης, καμία περιοχή όπου η κυριαρχία επί του άλλου να μην θεωρείται ζωτικής σημασίας, αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί.

Στο σχολείο, περισσότερη ανταγωνιστικότητα: για κάποιο ανεξήγητο για μένα λόγο, η γενική στάση είναι ότι στο σχολείο πηγαίνεις για να ανταγωνιστείς είτε σε μαθησιακό είτε σε συμπεριφορικό, κοινωνικό και ενδυματολογικό επίπεδο τους άλλους. Όμως η μάθηση δεν έχει απολύτως τίποτε να κάνει με την ανταγωνιστικότητα, η οποία είναι μάλλον εμπόδιο στην διαδικασία παρά μέσο. Η μάθηση αφορά μια δεκτικότητα απέναντι στον κόσμο και τα μυριάδες σημεία εκδήλωσης και εμφάνισής του (αισθητά και νοητικά), μια διάθεση περιέργειας για αυτόν, ένα κριτικό ένστικτο απέναντι σ' αυτό που δεν φαίνεται σωστό, είτε αυτό αφορά ένα μαθηματικό θεώρημα είτε ένα γεγονός της πολιτικής ιστορίας.

Η Αριστερά δεν μπορεί να πεθάνει

Lordon Frédéric 

Παρά την αποτυχία της φιλελεύθερης πολιτικής του, ο πρόεδρος Ολάντ επιμένει: «Δεν υπάρχει οδός διαφυγής». Φοβούμενοι ότι σύντομα θα κληθούν να πληρώσουν το τίμημα μιας τέτοιας εμμονής, ολοένα περισσότεροι σοσιαλιστές και οικολόγοι ζητούν αριστερή στροφή.

Στον δημόσιο διάλογο δεν ακούγονται μόνο βλακείες : διατυπώνονται και δηλητηριώδεις απόψεις ή θέσεις. Από όσα θλιβερά επαναλαμβάνουν μονότονα οι στρατιές των ειδικών και των αρθρογράφων, το πλέον τοξικό είναι αναμφίβολα αυτό που ανακοινώνει, με το βαρυσήμαντο ύφος μιας προφητείας, το τέλος των κατηγοριών « δεξιά » και « αριστερά » και την οριστικά παρωχημένη αντινομία τους. Δεν έχει επισημανθεί επαρκώς η ενοχλητική συγγένεια της διατύπωσης, ούτε και η αντικειμενική ταύτιση, ανάμεσα στο « ούτε δεξιά, ούτε αριστερά » της άκρας δεξιάς και της « υπέρβασης της δεξιάς και της αριστεράς » (« γιατί δεν σημαίνουν τίποτα πια ») του ακραίου κέντρου.

Εκπληκτική ειρωνεία, η ομοιότητα σκέψης ανάμεσα σε δυο φαινομενικά διαφορετικούς χώρους, την άκρα δεξιά που κυνηγάει τη χίμαιρα της πάνδημης συμφιλίωσης υπό τη σκέπη της αιώνιας εθνικής ταυτότητας και το ακραίο κέντρο που, διαπνεόμενο από τη διαχειριστική λογική απαιτεί « αναγκαστικά » γενική συμφωνία –και αναμφίβολα θα χρειαστεί ακόμα χρόνος για να συνειδητοποιήσει η κάστα των σχολιαστών των μέσων ενημέρωσης, οι οποίοι υπερασπίζονται με πάθος αυτή την ομοφωνία, τα όσα κοινά έχει με την προηγούμενη.

Η υπόθεση θυμίζει τον αντικομμουνισμό του '60...

Αν είναι δυνατόν! Μια κυβέρνηση τόσο απόλυτης κατάπτωσης, που να αποδίδει στην αντιπολίτευση κυρίαρχο ρόλο στη σταθερότητα, στην αξιοπιστία, στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Διότι αυτό σημαίνουν όσα...ο Σαμαράς κι από κοντά του ο Βενιζέλος είπαν προχθές στο υπουργικό συμβούλιο. Απέδωσαν στο ΣΥΡΙΖΑ όλες τις ευθύνες για την κατάσταση στη χώρα, για το κραχ στο χρηματιστήριο, για τις καρπαζιές από τις αγαπημένες τους αγορές. Και οι ίδιοι ένιψαν τας χείρας, κρατώντας για τον εαυτό τους τον ρόλο τού κρίνοντος και καταγγέλλοντος. Κι έτσι, μετά την εμφάνισή τους στη διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης σε ρόλο αντιπολίτευσης της αντιπολίτευσης, τώρα τους είδαμε να αναγνωρίζουν στην αντιπολίτευση όχι απλώς καθοριστικές, όχι απλώς κυβερνητικές, αλλά σχεδόν μεταφυσικές αρμοδιότητες. Για το κακό, θα μου πείτε. Για το κακό, εντάξει. Αλλά μια κυβέρνηση που έχει όλες τις εξουσίες για να διατηρεί τη σταθερότητα στη χώρα, να προστατεύει τη διεθνή εικόνα της χώρας, να παράγει και να μεταδίδει στις αγορές θετική εικόνα, και δεν κάνει τη δουλειά της, τι σόι κυβέρνηση είναι;

ΙLO: 375 εκατομμύρια άνθρωποι επιβιώνουν με 1,25 ευρώ τη μέρα

«Να μην μείνει κανείς πίσω. Η δουλειά να εξαλείψει τη φτώχεια». Αυτό το σύνθημα προτείνει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (International Labour Organization, ILO) για την Παγκόσμια Ημέρα εξάλειψης της φτώχειας (17 Οκτωβρίου).

Σε δήλωση του, ο γενικός διευθυντής του ILO, κ. Guy Ryder, επισημαίνει πως ότι η σκληρή αλήθεια είναι πως περίπου 375 εκατ. άνδρες και γυναίκες δεν μπορούν να κερδίσουν αρκετά για να συντηρήσουν τον εαυτό και τις οικογένειές τους με πάνω από 1,25 δολάρια την ημέρα (σ.σ. όριο ακραίας φτώχειας).

Αυτό αντιστοιχεί στο 1/8 του εργατικού πληθυσμού του αναπτυσσομένου κόσμου, όπου πάνω από το ¼ των εργαζομένων ζουν τις οικογένειες τους με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα.

Ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας επισημαίνει πως έχει υπάρξει μία ουσιαστική μείωση της φτώχειας των εργατών σε σύγκριση με τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η πρόοδος, όμως, αυτή επιβραδύνθηκε από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και την αδύναμη και εύθραυστη ανάκαμψη. Το 2013 ο αριθμός των εργατών που βρισκόταν σε κατάσταση ακραίας φτώχειας μειώθηκε μόλις κατά 2,7% σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτό αποτελεί ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά μείωσης κατά την τελευταία δεκαετία. Και οι προοπτικές δεν βελτιώνονται.

Αθλιότητες στο πρωϊνάδικο του Σεφερλή στο Mega. Έκανε πλάκα με ηλικειωμένους, ότι το κράτος τους παίρνει τα σπίτια!

Σάρωσε στην τηλεθέαση η πρεμιέρα του καινούργιου πρωϊνάδικου του Mega , με τον Σεφερλή που έκανε το "εκπληκτικό" 62%.......Αυτό το "εκπληκτικό" ποσοστό τηλεθέασης βέβαια ήρθε και με την βοήθεια "πλακίτσας" που έκανε ο Μάρκος Σεφερλής σε ανυποψίαστους πολίτες.

Η συγκεκριμένη "πλακίτσα" που βλέπετε στο παρακάτω βίντεο, είναι τουλάχιστον απαράδεκτη. Ο Μάρκος Σεφερλής εκμεταλλευόμενος την συζήτηση για τις κατασχέσεις πρώτων κατοικιών, παίρνει τηλέφωνο ένα ηλικιωμένο ζευγάρι το οποίο "ενημερώνει" ότι η πολεοδομία με κάποιο τρόπο θα τους πάρει το σπίτι.......

Γελάνε και τα "υπόλοιπα" νούμερα της εκπομπής, βέβαια............

Μαύρο, στον Σεφερλή λέμε, αν και ξέρουμε, πως η συντριπτικη΄πλειοψηφία των αναγνωστών μας, έτσι και αλλιώς δεν θα παρακολουθούσε έτσι και αλλιώς αυτό το "πράγμα"!

Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/2014/10/video-mega.html#ixzz3GBWGSife

«Μαυρογιαλούροι»… εμπιστοσύνης!

Είπαν ότι η πολιτική τους ισοδυναμεί με τη «σωτηρία» του λαού. Αλλά οδήγησαν 6,3 εκατομμύρια Έλληνες να ζουν υπό τον ζόφο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (στοιχεία Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής).

Είπαν ότι θα φέρουν «δουλειές» και ότι νοιάζονται για τα νέα παιδιά. Αλλά έριξαν στην ανεργία πάνω από 1,5 εκατομμύριο Έλληνες, οι Έλληνες για να βρουν στον ήλιο μοίρα μεταναστεύουν με ρυθμούς ανάλογους της δεκαετίας του ’50 και σήμερα στην Ελλάδα 7
«Μαυρογιαλούροι»… εμπιστοσύνης!

Πρώτη καταχώρηση: 14/10/2014 - 09:00

Τελευταία δημοσίευση: 17:00Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον enikoστους 10 νέους είναι άνεργοι (στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ).

Είπαν ότι θα μοίραζαν «ανάπτυξη» στους εργαζόμενους. Αλλά στους μόνους που μοίρασαν - έναν πακτωλό που ξεπερνά τα 250 δισ. ευρώ - ήταν στους τραπεζίτες.

Πρώτα οι άνεργοι!

του Χρήστου Λάσκου

Στα χρόνια της κρίσης έχουν γραφτεί και ειπωθεί απίστευτα πράγματα από τους συστημικούς κήνσορες και θεράποντες.

Στην αρχή είχαμε την υποστήριξη της νέμεσης, της δίκαιης τιμωρίας για την ύβρη της «αδικαιολόγητης ευημερίας». Που, ως γνωστόν, όλοι –και οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ, οι εργαζόμενες των ατέλειωτων απλήρωτων υπερωριών στα εμπορικά, στα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία, οι απολυόμενες λόγω εγκυμοσύνης, οι εκατοντάδες χιλιάδες ανασφάλιστοι και μπλοκάκηδες κ.ό.κ- όλοι ανεξαιρέτως απολαύσαμε, ενώ δεν την αξίζαμε.

Κατόπιν, όταν μούγκριζαν οι πλατείες και διαλύονταν οι περήφανες παρελάσεις, σε μια περισσότερο «αμυντική» εκδοχή, επιχειρήθηκε να διαχυθεί η άποψη πως, όποιος κι αν έφταιξε –περασμένα ξεχασμένα- το θέμα είναι να αντιληφθούμε όλοι την εθνική διάσταση του δράματος και να αποδεχτούμε πως όλοι θα κάνουμε θυσίες. Η απλήρωτη σερβιτόρα και η Μαριάννα Βαρδινογιάννη, ο ανασφάλιστος υπάλληλος και το αφεντικό του, ο άνεργος και ο αρεοπαγίτης. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, σα μια γροθιά. Όπως κάναμε (;!) σε όλες τις δύσκολες στιγμές της εθνικής μας πορείας.