Ζμπούτσαμ!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ενόψει των εκλογών το παραμύθι ξανάρχισε. Όλο το κυβερνητικό ασκέρι των γελοίων «Παϊσιων» της καταστροφής, όλα τα αλαλάζοντα κύμβαλα της χυδαίας κινδυνολογίας, μας εκβιάζουν με εικόνες «Αποκάλυψης». 

Με ανασηκωμένο το φρύδι και με το δάκτυλο προτεταμένο, οι κυβερνώντες και οι μιντιακές πυροβολαρχίες τους απευθύνονται στους ψηφοφόρους. Δηλαδή, στα εκατομμύρια των Ελλήνων που οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι τους άφησαν χωρίς δουλειά, χωρίς μισθό, χωρίς σύνταξη, χωρίς παρόν και μέλλον. Και τι λένε; 

«Εάν μας διώξετε, εάν μας καταψηφίσετε, εάν πάψουμε να σας κυβερνάμε, εάν πάψουμε να είμαστε υπουργοί και αφέντες σας, εάν πάψουμε να σας “σώζουμε”, τότε – απειλούν οι κυβερνώντες – οι Αγορές θα “αντιδράσουν”. Τότε η τρόικα θα “εκνευριστεί”. Τότε η Ευρωζώνη θα μας “διώξει”. Τότε ο Γιούνγκερ θα “ενοχληθεί”. Τότε το ΔΝΤ θα “τσαντιστεί”. Τότε οι ντόπιοι και οι ξένοι τραπεζίτες θα “εξοργιστούν”. Τότε οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι εργολάβοι δεν θα… “επενδύσουν”». 

Όλα αυτά, λοιπόν, κι αλλά τόσα πολύ χειρότερα και ακατονόμαστα θα μας συμβούν αν πάψουν οι Σαμαροβενιζέλοι να κάθονται στο σβέρκο μας… 

Σαν και σήμερα: Η ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1981

Σαράντα χρόνια από την ίδρυσε του, το ΠΑΣΟΚ είναι βέβαια φάντασμα του πανίσχυρου κόμματος της δεκαετίας του 1980, αλλά έχει τουλάχιστον την ικανοποίηση ότι συνεργάζεται στην κυβέρνηση με εκείνους που το θεωρούσαν τότε εθνικό κίνδυνο.

«Αν ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ, θα πεινάσεις κι εσύ και τα παιδιά σου» έλεγε τις προάλλες ο Αδωνις Γεωργιάδης. Παρόμοιες δηλώσεις θα συναντήσει κανείς και σε εκπροσώπους της κυβέρνησης με λιγότερο απύλωτα στόματα. Αλλά δεν είναι κάτι νέο. Από ό,τι φαίνεται, οι ιθύνοντες της Νέας Δημοκρατίας έχουν αποφασίσει να αντιμετωπίσουν το κόμμα της Αριστεράς, το οποίο προηγείται πλέον όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις, αλλά και στις εκλογικές αναμετρήσεις, με τη μέθοδο που εφάρμοζαν οι προκάτοχοί τους στις αρχές της δεκαετίας του 1980 με σκοπό την αναχαίτιση του ΠΑΣΟΚ. Βέβαια γνωρίζουμε όλοι πού οδήγησε εκείνη η προεκλογική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας. Οχι μόνο στη θριαμβευτική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 με το πρωτοφανές 48,70%, αλλά και στην κατάρρευση του ίδιου του συντηρητικού κόμματος, το οποίο με 35,87% δέχτηκε την πιο σοβαρή μέχρι τότε ήττα του και οδηγήθηκε σε αλλαγή ηγεσίας και σοβαρή κρίση, από την οποία έκανε χρόνια να ανακάμψει.

Μπορεί σήμερα η Νέα Δημοκρατία να συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ, αλλά εκείνη την εποχή το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου αντιπροσώπευε το απόλυτο κακό στα μάτια του ηγετικού πυρήνα του κόμματος που βρισκόταν στην εξουσία από τις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης. Κυρίως επειδή το ΠΑΣΟΚ ανήκε σε ένα πολιτικό ρεύμα, το οποίο πρώτη φορά διεκδικούσε την κυβερνητική εξουσία με συνθήματα ριζοσπαστικά και σε μεγάλο βαθμό δανεισμένα από την παραδοσιακή Αριστερά. Μέχρι εκείνη τη στιγμή η ελληνική Αριστερά βρισκόταν εγκλωβισμένη στο δικό της περιθώριο και δεν φαινόταν ικανή να διεκδικήσει κυβερνητικό ρόλο. Αλλωστε, μόλις το 1974 είχε νομιμοποιηθεί η παρουσία του ΚΚΕ στην ελληνική πολιτική.

Μπόμπι Σαντς : Μια απεργία πείνας που συγκλόνισε τον κόσμο

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ IRA ΣΙΑΝΑ ΟΥΟΛΣ 

Ο συναγωνιστής του Μπόμπι Σαντς θυμάται την απεργία πείνας που συγκλόνισε τον κόσμο 

Η απεργία πείνας 66 ημερών που τελικά τον οδήγησε στον θάνατο ανέδειξε παγκοσμίως το συγκεκριμένο είδος αγώνα ως απόλυτο και έσχατο μέσο διαμαρτυρίας μέσα στη φυλακή.

Ο Σίανα Ουόλς έχει διατελέσει διοικητής του IRA στις φυλακές του Λονγκ Κες, ενώ ήταν ο άνθρωπος που το 2005 ανακοίνωσε το τέλος του ένοπλου αγώνα του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού.

Τριάντα τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Ιρλανδός Μπόμπι Σαντς, μέλος του IRA, και εκλεγμένος βουλευτής που αγωνίστηκε επί πρωθυπουργίας Μάργκαρετ Θάτσερ, για να συνεχίσει να ισχύει το καθεστώς πολιτικού κρατούμενου για τα φυλακισμένα μέλη της οργάνωσης, θεωρείται ήρωας από τους συντρόφους του και κορυφαίο σύμβολο για το συγκυβερνών κόμμα Σιν Φέιν στη Βόρεια Ιρλανδία. 

Μολονότι οι δύο περιπτώσεις διαφέρουν σε πολλά, η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού δεν θα μπορούσε παρά να ενεργοποιήσει συνειρμούς. Το «Εθνος της Κυριακής» αναζήτησε ανθρώπους που έζησαν τις ταραγμένες μέρες του 1981 μέσω του Ιδρύματος Μπόμπι Σαντς. 

Στο τραπέζι η κατάργηση της "ομάδας Δέλτα" λόγω άσκοπης βίας....

Ανησυχία και προβληματισμός επικρατούν στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ. για την… αποκλίνουσα συμπεριφορά αστυνομικών στις λεγόμενες «ειδικές δυνάμεις» του Σώματος. Το πρόβλημα, σύμφωνα με ανώτατα στελέχη του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, εστιάζεται στην ομάδα Δέλτα, η οποία δημιουργήθηκε πριν από περίπου έξι χρόνια για την αντιμετώπιση των κουκουλοφόρων. 

Οπως λένε στον «Ε.Τ.» της Κυριακής αξιόπιστες πηγές, το αποκορύφωμα του προβληματισμού εκφράστηκε από στρατηγό της Αστυνομίας, ο οποίος έφτασε στο σημείο πριν από δύο εβδομάδες να ρίξει στο τραπέζι την πρόταση για κατάργηση της ομάδας.

Η πρόταση αυτή προέβλεπε την απορρόφηση των ανδρών της Δέλτα σε άλλες υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. Ανάλογη πρόταση είχε γίνει ύστερα και παλιότερα από άλλο στρατηγό του Σώματος επί υπουργίας Χρήστου Παπουτσή. Η εισήγηση προέβλεπε τότε την απορρόφηση του προσωπικού της ομάδας στις δυνάμεις των ΜΑΤ.

Οι συζητήσεις γύρω από το μέλλον της Δέλτα άνοιξε ξανά ύστερα από πρόσφατα κρούσματα αδικαιολόγητης βίας. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. ήταν η συμπεριφορά αστυνομικών της ομάδας κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που έγιναν στις 17 Νοεμβρίου στα Εξάρχεια μετά το τέλος της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Οι φυλακές των εργολάβων

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Yπάρχει μια χώρα όπου όταν η εγκληματικότητα μένει στάσιμη ή μειώνεται οι κρατούμενοι των φυλακών αυξάνονται. Λέγεται Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Από την εποχή που ο Ρόναλντ Ρέιγκαν απελευθέρωσε την «αγορά του σωφρονισμού» ο αριθμός των κρατουμένων αυξήθηκε κατά 700%. Με πρόσχημα την ανάγκη διαχείρισης των εκατομμυρίων μεταναστών που κατέληγαν σε προσωρινά (και λιγότερο προσωρινά) κέντρα κράτησης δημιουργήθηκε μια αγορά δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων η οποία είχε έναν και μοναδικό στόχο: να στείλει όσοτο δυνατόν περισσότερους ανθρώπους πίσω από τα κάγκελα.

Η ιδιωτικοποίηση των φυλακών δημιούργησε ένα ακόμη γιγαντιαίο λόμπι το οποίο ασκεί πιέσεις στο Κογκρέσο προς δύο κατευθύνσεις: προώθηση νομοθετημάτων που κάνουν πιο εύκολη την αποστολή κατηγορούμενων στη φυλακή και ρυθμίσεις ώστε οι κρατούμενοι να μπορούν να εργάζονται για πολυεθνικές εταιρείες (όπως η Wal-Mart, η Microsoft και τα Starbucks) με μισθούς που θυμίζουν το μηνιάτικο… Ελληνα φαντάρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κρατούμενοι (μισθωτοί) σκλάβοι λαμβάνουν από 23 σεντς του δολαρίου την ώρα. Ο μισθός τους, δε, παραμένει στάσιμος από το 2000 σε αντίθεση με τους μισθωτούς σκλάβους στην Ινδία ή την Κίνα που είδαν τα εισοδήματά τους να διπλασιάζονται την ίδια περίοδο.

Αφιέρωμα: Νέα παγκόσμια τάση η επαναδημοτικοποίηση του νερού

Κατερίνα Μπακιρτζή

Περισσότερες από 180 πόλεις και κοινότητες σε 35 χώρες έχουν αναλάβει και πάλι τον έλεγχο των υπηρεσιών του νερού τους τα τελευταία 15 χρόνια, αποκαλύπτει μια νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε από το Transnational Institute (ΤΝΙ), τη Διεθνή Ερευνητική Μονάδα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες (PSIRU) και το Παρατηρητήριο των Πολυεθνικών. 

Η έκθεση αποκαλύπτει πως η επανάκτηση του νερού αποτελεί τη νέα παγκόσμια τάση. Από τον Οκτώβριο του 2014, η παγκόσμια λίστα των επαναδημοτικοποιήσεων νερού που συνέβησαν από το 2000 έως το 2014 καταγράφει 180 περιπτώσεις. Δεδομένου ότι η χαρτογράφηση της διαδικασίας αυτής είναι ακόμα στα σπάργανα, πολλές ακόμη περιπτώσεις αναμένεται να έρθουν στο φως στο μέλλον. Η έντονη αυτή τάση είναι παρατηρήσιμη τόσο σε χώρες του Βορρά όσο και του Νότου. 136 περιπτώσεις παρατηρούνται σε χώρες υψηλού εισοδήματος ενώ 44 περιπτώσεις αφορούν τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Στον Βορρά, η λίστα των πόλεων που έχουν επαναδημοτικοποιήσει τις υπηρεσίες του νερού περιλαμβάνει πρωτεύουσες όπως το Παρίσι στη Γαλλία και το Βερολίνο στη Γερμανία και μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ, όπως η Ατλάντα και η Ινδιανάπολη. Πέρα από τις μεγάλες πόλεις και πολλοί μικρότεροι δήμοι επιλέγουν το δημόσιο έλεγχο. Για παράδειγμα μόνο στη Γαλλία πάνω από 50 δήμοι και κοινότητες έχουν τελειώσει με τις συμβάσεις ιδιωτικής διαχείρισης ή αποφάσισαν να μην τις ανανεώσουν. Στο Νότο την ίδια πολιτική ακολούθησαν και πρώην ναυαρχίδες της ιδιωτικοποίησης του νερού, συμπεριλαμβανομένου του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, της Λα Παζ στη Βολιβία, του Γιοχάνεσμπουργκ στη Νότια Αφρική, του Νταρ Ες Σαλάμ στην Τανζανία και της Κουάλα Λουμπούρ στη Μαλαισία. Ταυτόχρονα στην Τζακάρτα της Ινδονησίας, υπάρχει επίσης μια ισχυρή εκστρατεία για επαναδημοτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης της πόλης. 

ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: ΜΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΚΚΕ ΨΗΦΟ ΑΝΟΧΗΣ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Συνέντευξη του οινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ στην "Εφημερίδα των Συντακτών"

*Κύριε Λαφαζάνη θα βρεθούν οι 180 "πρόθυμοι" βουλευτές ώστε η παρούσα Βουλή να εκλέξει ΠτΔ?

Το κυβερνητικό μπλοκ δεν βρίσκει 180 βουλευτές ούτε «στον αιώνα τον άπαντα».

*Εκτιμάτε ότι στην τρίτη ψηφοφορία μπορεί να βρεθούμε μπροστά σε άλλη υποψηφιότητα από αυτή του Σταύρου Δήμα?

Δεν είναι εύκολο να κάνω προβλέψεις για αλλαγή ή όχι της προεδρικής υποψηφιότητας. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι αν αποσυρθεί με οποιονδήποτε τρόπο ο Στ. Δήμας και πεταχτεί στον κάλαθο ως υποψήφιος μιας ή δύο αποτυχημένων χρήσεων, τότε αυτό θα δείχνει για το κυβερνητικό μπλοκ αναξιοπιστία, αποδοχή της ήττας και ευτελισμό. Θεωρώ ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή και επομένως να αποφύγει τις εκλογές όσους υποψηφίους Προέδρους και με οποιοδήποτε πρόσχημα κι αν αλλάξει.

*Ο Α. Τσίπρας κάνει λόγο για κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, ποιά θα είναι τα χαρακτηριστικά της?

ME ΝΕΟ ΕΓΓΡΑΦΟ Η ΤΡΟΪΚΑ AΠAITEI EΦΑΡΜΟΓΗ 100% ΤΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ

Την απαίτηση της τρόικας για 100% εφαρμογή των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει η κυβέρνηση με το δεύτερο μνημόνιο το 2012 αποτυπώνει το έγγραφο που έστειλαν οι δανειστές, ως συνοδευτικό υλικό στο αίτημα της χώρα για δίμηνη παράταση του μνημονίου. Μεταξύ άλλων, ζητείται ανεξάρτητος οργανισμός για φόρους και έσοδα, στα πρότυπα του αμερικάνικου IRS.

Σύμφωνα με το Βήμα της Κυριακής, στο έγγραφο τίθενται όλα τα ανοιχτά ζητήματα (συμπληρωματικά μέτρα για τον προϋπολογισμό του 2015, αυξήσεις στο ΦΠΑ, αλλαγή στη ρύθμιση για τις 100 δόσεις, σταδιακή κατάργηση πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, απελευθέρωση κλειστών αγορών, μεταρρύθμιση στη Δικαιοσύνη και το πτωχευτικό δίκαιο) και για πρώτη φορά θίγεται το ζήτημα ανεξάρτητου οργανισμού για τους φόρους.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι με το αίτημα αυτό, οι δανειστές θέλουν να καταστήσουν γνωστές τις ενστάσεις τους για την λειτουργία της «ανεξάρτητης» γγ Δημοσίων Εσόδων και την αποτελεσματικότητα της διοίκησης του υπουργείου Οικονομικών στο σκέλος των εσόδων.

πηγή: in.gr

Το Σαμαρικό Success Story που γκρεμίστηκε σε 2 μέρες και η ζητούμενη επίδειξη αξιοπρέπειας για τον ελληνικό λαό

Του Σπύρου Γουδέβενου 

Μέχρι τα τέλη Νοέμβρη όλα στην Ελλάδα πήγαιναν εξαιρετικά. Βρήκαμε ένα τρίμηνο που είχαμε "ανάπτυξη", το χρέος δεν ήταν στο 180% του ΑΕΠ, αλλά στο 60% με δικά μας μαθηματικά, τα έσοδα ήταν εξαιρετικά, η τρόικα σχεδόν ικανοποιημένη.

Τι και αν τα τελευταία 5 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας έχει πέσει κατά 25%, νούμερο που παλιότερα δικαιολογούνταν μόνο σε περίπτωση πολέμου, τα έσοδα έπεφταν μήνα με τον μήνα, με τα χρέη των πολιτών προς την εφορία να αυξάνονται εδώ και ενάμισι χρόνο 1 δις ανά μήνα. Τι και αν η απελευθέρωση των κατασχέσεων από τις αρχές του 2015, οδηγούσε σε ξεσπίτωμα δεκάδων χιλιάδων λαού. Παρόλα αυτά, το παραμύθι μέχρι και πριν λίγες μέρες, λεγόταν από το Μαξίμου με ένταση!

Και έρχεται η σφαλιάρα από του δανειστές, που απαιτούν επί της ουσίας το μακροχρόνιο δέσιμο της χώρας με τις απεχθείς συμβάσεις τους. Η σφαλιάρα στον Σαμαρά, όπως έγραψα σε παλιότερο άρθρο, ήρθε γιατί απέκτησε αντιμνημονιακή ρητορεία, σκίζοντας κάθε μέρα μνημόνια με αποκορύφωμα την έξοδο που θα έκανε από 1/1/2015. Ο Σαμαράς έβλεπε εκλογές, και οι δανειστές είδαν να γκρεμίζεται η όποια ιδεολογική κηδεμονία του μνημονιακού μονοδρόμου, από τους ίδιους εγχώριους εκφραστές του. Μετά την σφαλιάρα, τα μέτρα που απαιτεί η τρόικα είναι τόσο πολλά, που ο Σαμαράς δεν άντεξε να τα περάσει πριν τον Φλεβάρη, και έτσι εξαντλεί σήμερα τις όποιες πιθανότητες έχει να εκλέξει ΠτΔ, χωρίς να έχουν προηγηθεί νέα μέτρα...Έτσι απλά, για αυτό επίσπευσε την Προεδρική εκλογή!

Η δόξα των φθαρμένων υλικών

 Στάθης στον eniko

Εκ Βρυξελλών άρξασθαι, μιας και εκεί, στα γύρω και τα πέριξ, η Ενωμένη Ευρώπη «τετέλεσται». Είναι ένα είδος ιστορικής ειρωνείας, ότι λίγο έξω απ’ τις Βρυξέλλες βρίσκεται το Βατερλώ,

διότι σήμερα οι Βρυξέλλες αποτελούν ένα διαρκές Βατερλώ της Ευρωπαϊκής Ιδέας, της ενότητας και της Ενωσης. Ελεγαν έως προσφάτως και λέγουν κάποιοι ακόμα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναβαθμίστηκε, απέκτησε αρμοδιότητες και σημαίνοντα ρόλο στα Ευρωενωσιακά πράγματα. Ανοησίες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε έναν στεγανό χώρο, μια

νεκρή ζώνη που προστατεύει την Κομισιόν από οποιονδήποτε έλεγχο, οποιουδήποτε κόμματος, οποιουδήποτε κοινοβουλίου, οποιουδήποτε κράτους - πλην ενός.

Το Ευρωκοινοβούλιο όχι μόνον δεν ελέγχει κανένα απ’ τα εκτελεστικά όργανα της Ενωσης, αλλά ούτε μπορεί καν να προωθεί οτιδήποτε, πόσω μάλλον να υπαγορεύει πολιτικές ανάλογες των εντολών που δίνουν στους ευρωβουλευτές οι ευρωψηφοφόροι.

Το “δάσος - Λαγκάρντ” και το “δέντρο - Παπακωνσταντίνου”

Με αφορμή την παραπομπή του πρώην υπουργού Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο, και πέρα από την υπόθεση αυτή καθ’ αυτή, ορισμένες γενικότερες παρατηρήσεις:

Νίκος Μπογιόπουλος

Πρώτη παρατήρηση: Το Κολοσσαίο δεν παύει να είναι Κολοσσαίο ακόμα κι όταν στην αρένα του ρίχνονται οι μέχρι χτες πραιτοριανοί του. Μάλιστα, όσο λιγότερος είναι ο «άρτος» για το λαό, τόσο περισσότερο έχουν ανάγκη οι άρχοντες του Κολοσσαίου να καταφεύγουν στα θεάματα για τον εξευμενισμό του πλήθους. Και τι πιο «καθαρτήριο» θέαμα, τι πιο «εξαγνιστική» παράσταση για τους δήμιους και τους πραίτορες, από την εικόνα ενός πραιτοριανού - δήμιου που τον ρίχνουν στα θηρία οι ίδιοι οι πραίτορες, οι ίδιοι οι δήμιοι.

Αιώνες τώρα, αυτός είναι ένας από τους τρόπους για να αναπαράγεται το Κολοσσαίο. Αν χρειαστεί και όποτε χρειαστεί «τρώει» και κάποιους από τους δικούς του. Γιατί το θέμα, τελικά, είναι να βγαίνουν «καθαροί» οι άρχοντες του Κολοσσαίου. Να μπορούν να παριστάνουν τους «άτεγκτους». Κάποιες φορές η θυσία ενός πραιτοριανού καθίσταται αναγκαία προϋπόθεση ώστε να συνεχιστεί ο κανιβαλισμός. Η απανθρωπιά. Η σφαγή και η βαρβαρότητα. Και μάλιστα στο όνομα της δικαιοσύνης και της κάθαρσης...