Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Ούτε “δημιουργική”, ούτε “ασάφεια”

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος στον ΕΝΙΚΟ

Τι κείμενο είναι αυτό που έστειλε η κυβέρνηση με τις «μεταρρυθμίσεις» της στις Βρυξέλλες, το οποίο έγινε δεκτό μετ’ επαίνων από τους «εταίρους»; Είναι ένα κείμενο… «δημιουργικής ασάφειας» απαντούν τα κυβερνητικά στελέχη και ταυτόχρονα κλείνουν πονηρά το μάτι υπονοώντας ότι μέσω αυτής της… «δημιουργικής ασάφειας» θα πετύχουν εκείνες τις θεαματικές ντρίμπλες που θα ζαλίσουν την «θεσμοτρόικα» και έτσι θα εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική…

Ας αφήσουμε κατά μέρος αν η επίκληση στις επίδοξες μελλοντικές ντρίμπλες γίνεται για να ξεγελαστεί η «θεσμοτρόικα» ή για να «αποκοιμηθεί» ο ελληνικός λαός, και πάμε να δούμε το κείμενο αυτό καθ’ αυτό ώστε να διαπιστώσουμε, τελικά, πόσο «δημιουργικό» και πόσο «ασαφές» είναι.

Διαβάζουμε στο (και αποκαλούμενο) «μέιλ Βαρουφάκη»:

α) «Η πολιτική ΦΠΑ θα εξορθολογιστεί σε σχέση με τους συντελεστές οι οποίοι θα εξομαλυνθούν (…) με σκοπό να περιοριστούν οι εξαιρέσεις, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τις παράλογες εκπτώσεις». Αλήθεια, από αυτή την δήλωση εκείνο που καταλαβαίνει κανείς είναι ότι ο ΦΠΑ θα μειωθεί; Η’ ότι πολύ περισσότερο θα καταργηθεί στα είδης πρώτης ανάγκης; Αλήθεια, ποιος δεν καταλαβαίνει ότι εδώ η κυβέρνηση δεσμεύεται για αύξηση του ΦΠΑ και εκείνο που μένει είναι δούμε το πού, το πώς, το πότε και το πόσο; 

Έρχεται το Μάρτιο νομοσχέδιο-μαμούθ για την επαναφορά των εργασιακών σχέσεων στο προ Μνημονίου καθεστώς

Εκτενές νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, το οποίο θα είναι έτοιμο εντός Μαρτίου, όπως διευκρίνισε ο υπουργός Πάνος Σκουρλέτης, θα προβλέπει εφαρμογή του αυξημένου κατώτατου μισθού των 751 ευρώ, εντός του 2016, καθώς και επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων εργασίας στα πρότυπα του προ των μνημονίων νομοθετικού καθεστώτος, αλλά και αποκατάσταση της επεκτασιμότητας και της μετενέργειας των συμβάσεων, επαναφορά του ορίου των ομαδικών απολύσεων και του ύψους της αποζημίωσης, και ενίσχυση του ρόλου του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας.

Οι λεπτομέρειες και τα επιμέρους βήματα της διαδικασίας επαναφοράς των κατώτατων αμοιβών θα αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων.

«Εμείς θα θέσουμε τον χρονικό ορίζοντα της επαναφοράς των κατώτατων αμοιβών, αλλά δεν θα μπούμε σε λογική επιβολής τους ../ Θα απελευθερώσουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τον τρόπο εφαρμογής του νέου κατώτατου θα των συναποφασίσουν οι κοινωνικού εταίροι», δήλωσε ο κ. Σκουρλέτης.

Αναφορικά με το ζήτημα της έγκρισης των εκάστοτε νομοσχεδίων από τους ευρωπαϊκούς εταίρους, ο κ. Σκουρλέτης επισήμανε πως θα υπάρξει ανταλλαγή απόψεων, χωρίς όμως πλέον τα νομοσχέδια να τίθενται υπό την τελική έγκριση των ευρωπαϊκών εταίρων.

Ευρωζώνη: Η τελική μάχη της επιβίωσης

Καθώς η προσοχή των ελληνικών αλλά και των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης βρισκόταν, δικαιολογημένα, στραμμένη στη στάση που θα τηρούσε η Ελλάδα στα διαδοχικά eurogroup, η εφημερίδα Financial Times παρουσίασε μια πολιτική βόμβα για το μέλλον της ευρωζώνης, η οποία πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Ο γνωστός δημοσιογράφος, Πίτερ Σπίγκελ, αποκάλυψε έκθεση του Γιούνκερ, η οποία θα μπορούσε να σημάνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Στο κείμενο, το οποίο εκτός από την υπογραφή του προέδρου της Κομισιόν, έφερε και τα ονόματα του επικεφαλής του eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ και του προέδρου του Συμβουλίου, Ντόναλντ Τασκ, γίνεται σαφής αναφορά στην αδυναμία της ευρωζώνης να αντιπαρατεθεί με την αμερικανική οικονομία και προτείνονται μια σειρά λύσεων.

Εν συντομία ο Γιούνκερ εμμέσως πλην σαφώς προτείνει τη χάραξη ενός κοινού προϋπολογισμού των χωρών της ευρωζώνης, τη δημιουργία νέου κοινοβουλίου των χωρών μελών της νομισματικής ένωσης αλλά και την ύπαρξη ενός μηχανισμού που θα τιμωρεί τα «απείθαρχα» μέλη της ένωσης.

Παραμένει άγνωστο εάν η ΕΚΤ ήθελε εξ αρχής να «διαρρεύσει» τις θέσεις της ή αν κάποιος άλλος ισχυρός παίχτης προσπάθησε με αυτό τον τρόπο να προκαταβάλει τυχόν εξελίξεις. Αρκετοί αναλυτές πάντως έσπευσαν να σημειώσουν ότι σε βάθος χρόνου το συγκεκριμένο κείμενο μπορεί να έχει πολύ πιο δραστικές επιπτώσεις για το μέλλον του ευρώ αλλά και για την διαρκή οικονομική αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ευρώπης, σε σχέση με τις εξελίξεις γύρω από το ελληνικό ζήτημα.

Grexit εδώ και τώρα; Και αύριο γαία πυρί μιχθήτω;

Είναι μάλλον αναμενόμενο η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και η σταδιακή αλλαγή της σχέσης με τους πιστωτές, στα όρια που επιβάλλονται από τη συμμετοχή στην Ε.Ε. και αυτό που έχει να διαχειριστεί η κυβέρνηση, να προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και προβληματισμό, σε στελέχη και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν, όμως, ακόμα εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις, είναι μάλλον αδόκιμο και εξαιρετικά βιαστικό να αρχίζει μια πολεμική, η οποία ξεπερνά τα όρια της απλής κριτικής, κυρίως όταν αυτή προέρχεται από βουλευτές, νυν και πρώην, καθώς και ευρωβουλευτές, με μεγάλη παράδοση στην Αριστερά ή καλή και βαθιά γνώση των οικονομικών και πλούσιο και εξαιρετικό συγγραφικό έργο, καθώς και ριζοσπαστικές αντιλήψεις.

Προκειμένου να προκαλέσει κάποιος με πολιτικό αξίωμα έναν διάλογο για μονομερή διαγραφή χρέους και κατά συνέπεια άμεση λυτρωτική έξοδο από το ευρώ, καλό θα ήταν προηγουμένως να έχει καταθέσει στην κυβέρνηση και τους πολίτες μια πλήρη και αιτιολογημένη πρόταση για την επόμενη ημέρα, αλλά και για τη συνέχεια, η οποία κατά προτεραιότητα και εκ των ων ουκ άνευ θα περιλάμβανε την απρόσκοπτη και αδιάλειπτη πρόσβαση του πληθυσμού σε είδη πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιμα, φάρμακα, ανταλλακτικά για οχήματα και ιατρικά μηχανήματα, ιατρικό εξοπλισμό, πετρέλαιο, πρώτες ύλες, τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, κατ’ ελάχιστον, όπως επίσης και να περιγράφει το πλαίσιο των διεθνών εμπορικών συναλλαγών, την εγγύηση συνόρων, την αντικατάσταση των επιδοτήσεων σε αγροτικό τομέα και άλλους, καθώς και μια σειρά από άλλα ζητήματα που θα πρέπει να προβλεφθούν για την επόμενη ημέρα.

Ο μπολσεβίκος επαναστάτης Λέων Τρότσκι

Ο θεωρητικός του μαρξισμού που αντιτάχθηκε στον
σταλινισμό και τον μαοϊσμό

Ο Λεφ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν, που θα γινόταν γνωστός με το επαναστατικό του όνομα Λέων Τρότσκι, ήταν επαναστάτης από γεννησιμιού του.

Ήδη από παιδί καταπιάστηκε με τους αγώνες του εργατικού κινήματος, πολύ πριν έρθει σε επαφή με τον μαρξισμό, στον οποίο θα αφιέρωνε κατόπιν τη ζωή του. 

Μια από τις ηγετικές μορφές της Οκτωβριανής Επανάστασης, ο Τρότσκι ήταν πράγματι το Νο 2 της Σοβιετικής Ένωσης, υπηρετώντας ως κομισάριος Εξωτερικών και κατόπιν οργανώνοντας τον περίφημο Κόκκινο Στρατό, πριν αναλάβει δράση φυσικά ο Στάλιν και κουτσουρέψει τόσο τη δική του πολιτική υπόσταση όσο και το μέλλον όλης της κομμουνιστικής χώρας.

Από κει κι έπειτα θα ξεκινούσε μια κολοσσιαία περιπέτεια για τον ίδιο, με τον Στάλιν να τον εξορίζει και να τον κυνηγά στην οικουμένη για να τον δολοφονήσει, πράγμα που θα πετύχαινε τελικά το 1940 στο Μεξικό.

Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΣΤΟ… ΜΠΡΕΣΤ ΛΙΤΟΦΣΚ!

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* 

Τις τελευταίες μέρες ακούμε και διαβάζουμε διάφορα τρισχαριτωμένα. Ένα από τα πιο τρισχαριτωμένα είναι και ο παραλληλισμός που γίνεται ανάμεσα στην υπογραφή που έβαλε την περασμένη Παρασκευή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ στο «Eurogroup» με την υπογραφή του… Λένιν και των Μπολσεβίκων στην συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ το 1918…

Η κυβέρνηση – λέγεται από κάποιους εμβριθείς ιστοριοδίφες – στις διαπραγματεύσεις της με τους «εταίρους» έκανε μια τακτική κίνηση. Αντίστοιχη εκείνης που έκανε τότε ο Λένιν, που αποδέχτηκε την ετεροβαρή συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ ώστε να υπηρετήσει καλύτερα την στρατηγική του. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, αποφαίνονται…

Σχόλιο πρώτο: Τι λέτε ορέ λεβέντες!

Σχόλιο δεύτερο: Καθότι τέτοιου είδους αναγωγές θυμίζουν εκείνο το «η Παξινού και η Ανουσάκη τσακώνονταν για τον ίδιο ρόλο» και επειδή το «μέτρον άριστον» διατηρεί πάντα την ισχύ του, θα μας επιτραπεί – με το συμπάθιο κιόλας – να υπενθυμίσουμε ορισμένα πράγματα:

α) Ο Λένιν - απ’ όσο γνωρίζουμε – ήταν κομμουνιστής. Δεν ήταν φορέας της «ήπιας σοσιαλδημοκρατίας», όπως ο υπουργός κ. Κατρούγκαλος περιέγραψε προχτές (στον «Real Fm») την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε οπαδός του «μετριοπαθούς κεινσιανισμού», όπως έχει αποκαλέσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής του κόμματος κ.Λαπαβίτσας.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΚΚΕ καλούν σε συγκεντρώσεις ενάντια στην συμφωνία, Πέμπτη και Παρασκευή αντίστοιχα

Η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

Η χτεσινή κοινή δήλωση του Eurogroup, την οποία αποδέχτηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, αποτελεί απαράδεκτη υποταγή στις απαιτήσεις των δανειστών. Έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τον πόθο, τις προσδοκίες και τις διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος και του λαού για τερματισμό της λιτότητας και έξοδο από τα καταστροφικά μνημόνια και την ταπεινωτική επιτροπεία , για ρήξη και όχι συμβιβασμό με τα συμφέροντα των τραπεζιτών για να πάρουμε πίσω όσα μας λεηλάτησαν και να κατακτήσουμε όσα μας αξίζουν.

Ολοκληρώνει στην πρώτη αυτή φάση τον κύκλο των υπαναχωρήσεων μετά την εγκατάλειψη του στόχου της διαγραφής του χρέους, είναι πίσω ακόμη και από τις «κόκκινες γραμμές» που είχε θέση η κυβέρνηση.

Ειδικότερα με τη χτεσινή συμφωνία:

- Η δανειακή σύμβαση παρατείνεται μαζί με τις δεσμεύσεις που την συνοδεύουν, επομένως πραγματικό τέλος στα μνημόνια δεν μπαίνει. Καταρρέει ο ανυπόστατος μύθος, ότι άλλο η δανειακή σύμβαση άλλο τα μνημόνια.

- Η λιτότητα δεν σπάει γιατί η απαίτηση για πρωτογενή πλεονάσματα παραμένει, την ίδια ώρα που οι «θεσμοί» θα παρακολουθούν διαρκώς την εφαρμογή της συμφωνίας, με στόχο την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της υπάρχουσας συμφωνίας.

Καυστικό σκίτσο Irish Times: Παντού υπάρχει ένας ηλίθιος

Της Μαρίνας Χατζηδημητρίου

Στην Ελλάδα είναι αφιερωμένο το τελευταίο σκίτσο του γνωστού σκιτσογράφου Μάρτιν Τέρνερ. Ο Τέρνερ σχολιάζει την εμμονή της ευρωζώνης στη λιτότητα, ενώ περιγράφει την Ελλάδα και τις άλλες χώρες ως πρόβατα. Ωστόσο, ενώ όλα τα πρόβατα κατευθύνονται προς το γκρεμό που γράφει λιτότητα, ένα διαφοροποιείται και τρέχει στην αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό είναι η Ελλάδα, ενώ ένα από τα πρόβατα φαίνεται να λέει "πάντα υπάρχει ένας ηλίθιος", ειρωνευόμενος με αυτόν τον τρόπο ο σκιτσογράφος το εν λόγω πρόβατο που ακολουθεί το σωρό, υπονοώντας πως είναι ηλίθια όλα τα πρόβατα που πάνε αντίθετα από την Ελλάδα.

Ανάρτηση από: http://news247.gr

Χαρίσανε στη Γερμανία τρεις φορές τα υπέρογκα χρέη της

Απομυθοποιούν την κυβέρνηση Μέρκελ οι ίδιοι οι Γερμανοί!!!

Ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος χρεώστης η Γερμανία

Πολιτική κυριαρχίας στην Ευρώπη από την εποχή του Γ΄ Ράιχ εξακολουθεί να εφαρμόζει το Βερολίνο

Είναι τόσο προκλητικό το Βερολίνο απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα που και οι ίδιοι οι Γερμανοί αντιδρούν για τη συμπεριφορά αυτή της κυβέρνησής τους. Κι αυτό διότι γνωρίζουν ότι είναι μία συμπεριφορά που, στο πλαίσιο της συντήρησης μιας διαχρονικής πολιτικής για την γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη βασίζεται σε αρχές που υπάρχουν στο βιβλίο «Ο Αγών μου» του Αδόλφου Χίτλερ αλλά και σε πολλούς λόγους του Γκαίμπελς. Ένα μικρό παράδειγμα από μία ομιλία του παράφρονα προπαγανδιστή του Γ’ Ράϊχ:

«Μην νομίζετε ότι, καθώς φέρνουμε μια ορισμένη τάξη στην Ευρώπη, το κάνουμε για να βλάψουμε μεμονωμένα έθνη. Η ελευθερία των επιμέρους χωρών πρέπει να εναρμονιστεί με τις συνθήκες του παρόντος και με απλά ζητήματα πρακτικότητας. Ακριβώς όπως ένα μέλος μιας οικογένειας δεν έχει το δικαίωμα να διαταράξει την ειρήνη όλων των άλλων, έτσι κι ένα μεμονωμένο έθνος δεν έχει το δικαίωμα να αντισταθεί στην ευρύτερη τάξη πραγμάτων!!!»

Να όμως πως οι ίδιοι οι Γερμανοί καταδικάζουν την πολιτική της κυβέρνησής τους, όταν οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά ακολουθούσαν μία ξενόδουλη τακτική:

Πάει και έρχεται η ελπίδα;

Από την επομένη των εθνικών αλλαγών ιστορικής πολιτικής τομής στις 25 Γενάρη, το ερώτημα που ανοιχτά ή πιο υπόκωφα απασχολεί αντικειμενικά το σύνολο του λαού και των αγωνιστών της αριστεράς είναι το αν η έκβαση της σύγκρουσης με τους πιστωτές θα είναι νικηφόρα, αν θα ανοίξει πλατιά ο δρόμος για την ανακούφιση του λαού μας, την κατοχύρωση της εθνικής ανεξαρτησίας, την προκοπή του τόπου μας.

Η Ελπίδα ήρθε. Δεν φέρνει όμως μόνη της την αλλαγή: "Θέλει σωστοί χιλιάδες" τραγουδούσε ο Ρασούλης στην παραλαγή του "Κεμάλ" δείχνοντας ότι υπάρχει ελπίδα για τη νίκη αλλά θέλει και την μεγάλη, ασίγαστη προσπάθεια του λαού. Την περασμένη Παρασκευή - στην αναμονή για την απόφαση του Eurogroup - αλλά και μετά διαβάζοντας το κείμενο της απόφασης, το χαμόγελο είναι πιο ψυχρό, πιο παγωμένο. Και τελικά τι έγινε; νικήσαμε ή χάσαμε; Αυτή η συζήτηση δίνει και παίρνει. "Υποταγή" χαρακτηρίζεται από τη μία, "δρόμος για την άλλη Ευρώπη" από την άλλη. Τι πραγματικά γίνεται και πως να αναγνώσουμε την κατάσταση ώστε να τοποθετηθούμε κατάλληλα;

Μία απάντηση στο ερώτημα αυτό δίνει με απλό τρόπο ο Peter Doyle, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ:

"Πότε μια συμφωνία δεν είναι πραγματικά μια συμφωνία; Όταν πετά τη πέτρα πιο κάτω στο δρόμο και όταν κανείς δεν μπορεί να συμφωνήσει για το τι συμφωνήθηκε"

ή όπως παρατηρεί σχετικά ο Paul Krugman στο άρθρο του με τίτλο "Δελφικός χρησμός":