ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*

Τους τελευταίους μήνες κάνει θραύση στη Γαλλία ένα κόμικ με τον τίτλο «Η πρόεδρος». Οι δημιουργοί του καταρίπτουν τον μύθο, που κυριαρχεί σε μεγάλα τμήματα της γαλλικής Αριστεράς, ότι ακόμη και αν η Μαρίν Λεπένκερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2017 το σύνταγμα της χώρας αλλά και τοθεσμικό πλαίσιο της ΕΕ δεν θα της επιτρέψουν να επιβάλλει ένααπολυταρχικό, ακροδεξιό καθεστώς. Στην πραγματικότητα, όλοι οι νόμοι και οι ρυθμίσεις που χρειάζεται για να μετατρέψει τη Γαλλία σε μια δυστοπική κοινωνία, βρίσκονται ήδη εδώ, φαίνεται να είναι το τελικό συμπέρασμα.

Αντί βέβαια να διαβάζει μελοντολογικά κόμικ η Δυτική Ευρώπη θα μπορούσε να κοιτάξει καλύτερα τους ανατολικούς γείτονές της για να καταλάβει πόσο εύκολα μπορεί μια ακροδεξιά κυβέρνηση ναανατρέψει βασικούς κανόνες της αστικής δημοκρατίας χωρίς να αμφισβητήσει το γράμμα τωνεθνικών νομοθεσιών και των κανόνων της ΕΕ. Το προσφυγικό ζήτημα λειτούργησε το τελευταίο διάστημα σαν καταλύτης για να αποκαλυφθεί η απότομη δεξιά στροφή που συντελείται εδώ και χρόνια στην Ευρώπη λόγω των δομικών προβλημάτων της ευρωζώνης αλλά και του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος.

Οι πρόσφατες εκλογές στη Σλοβενία με την συνολική μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού προς τα δεξιάκαι την είσοδο φασιστικών μορφωμάτων στο κοινοβούλιο ήταν απλώς η πιο πρόσφατηπροειδοποιήση.

Βάστα καρδιά μου δυνατά!

Του Κωστή Μουδάτσου

Η λάμψη και η γοητεία οποιουδήποτε κοινωνικού αγώνα καθορίζει και την ελπίδα της επιτυχίας του. Όταν ο αγώνας χάνει την λάμψη και γοητεία τότε χάνει και την ελπίδα.

Οι προοδευτικές δυνάμεις μοιάζουν με τους ερημίτες που ικανοποιούνται διαφυλάσσοντας την επαναστατική αγνότητα. Είναι κοινωνική ανάγκη η επιστροφή των προοδευτικών δυνάμεων με σύγχρονη μορφή. Σαν κινητήριες δυνάμεις νέων ιδεών θα φέρουν νέους δημοκρατικούς θεσμούς, νέα ήθη και έθιμα στον δημόσιο βίο, θα στηρίξουν τους αδύναμους και καταφρονεμένους με μεγάλες αλλαγές και όχι σαν άσωτα παιδιά που επιστρέφουν για το μόσχο το σιτευτό. Είναι ανάγκη, στη χώρα μας, κάποιος να ενσαρκώσει την ελπίδα για παραγωγική ανασυγκρότηση και χειραφέτηση των εργαζομένων.

Στην Κρήτη έχομε μια μαντινιάδα που με μικρή παραλλαγή δίνει νόημα σε ότι λέμε.

«Βάστα καρδιά μου δυνατά μα το μυαλό αντέχει

Ως νταγιαντούνε τα βουνά, όντε βροντά και βρέχει»

Η Αγία Μαργαρίτα η θαλασσοβρεγμένη…

Η μάνα μου έχει μια εικόνα σπίτι μας, ανάμεσα στις άλλες η οποία είναι πολύ διαφορετική. Από πιτσιρικάς ακούω τη διήγηση. Η προγιαγιά της η Μαριάνθη την έκρυψε στη φούστα της, ως το μοναδικό ενθύμιο από το σπίτι της στη Σμύρνη, γιατί την είχε πάρει καινούρια λίγο καιρό πριν το χαλασμό. Στο πήγαινε για το λιμάνι έχασε άντρα και τρία παιδιά. Έζησε αυτή και η κόρη. Μαζί τους είχαν κάτι χρυσά κοσμήματα και λίγες λίρες. Όλα τα άλλα που είχαν (είχαν μεγάλη περιουσία λέει η αφήγηση), τα έθαψαν βαθιά στην αυλή, γιατί ήταν σίγουροι ότι θα ξαναγυρίσουν.

Στην Αθήνα -συνεχίζουν οι διηγήσεις της οικογένειας- δεν υπήρξαν εύκολα τα πράγματα αλλά αυτά είναι χιλιοειπωμένα: τις έβριζαν τις Σμυρνιές γιατί πλενόντουσαν κάθε μέρα και γιατί ασβέστωναν τα σπίτια συχνά. Κρατούσαν αλλιώτικη προφορά και είχαν άλλααντέτια. Μερικά χρόνια μετά η προγιαγιά, δυνατή και γενναία, βρήκε δεύτερο άντρα, έκανε κι άλλα παιδιά. Έζησε, λοιπόν, Κατοχή και πόλεμο και αντίσταση και μετεμφυλιακό κράτος. Έζησε και το ’55 και τα Ιουλιανά. Έζησε όσο να δει τη μάνα μου, μεγάλο κορίτσι στο σχολείο και να καμαρώσει την πρώτη της οικογένειας που θα μορφωνόταν, γιατί το θεωρούσε σημαντικό. Μόνο που -όσο λέει η ιστορία μας- δεν χαμογέλασε ποτέ, δεν έβγαλε ποτέ τα μαύρα και δεν πήγε σε γάμους των παιδιών της. Το μεγάλο της πένθος ήταν ότι δεν ξαναγύρισε πίσω. Στην δισεγγόνα που πήγε στο σχολείο έμεινε η εικόνα της Αγίας Μαργαρίτας με το σπαθί, μια εικόνα ρωμαιοκαθολικής τεχνοτροπίας. Η Αγία Μαργαρίτα η “θαλασσοβρεγμένη” που πέρασε το Αιγαίο…

Ελευθερία του Τύπου: αυτή η μάστιγα

Άρης Χατζηστεφάνου

Η ανοχή της Ε.Ε. στις πραξικοπηματικού τύπου παρεμβάσεις του Ερντογάν στην ελευθερία του Τύπου δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Είναι εικόνα από το μέλλον της ελευθερίας του Τύπου 

Ο ελεύθερος Τύπος μπορεί να είναι καλός ή κακός. Ο ανελεύθερος θα είναι πάντα κακός 

Αλμπέρ Καμί

Δύο φωτογραφίες στοίχειωσαν την εβδομάδα που μας πέρασε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό: Η πρώτη ήταν η απονομή από τη Γαλλία του παράσημου της Λεγεώνας της Τιμής στον διάδοχο πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Νάγιεφ, ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της δημοκρατίας και της ελευθεροτυπίας στο βασίλειο των Σαούντ.

Η δεύτερη ήταν οι εναγκαλισμοί των Ευρωπαίων ηγετών με τον Τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, με φόντο τις εφόδους της τουρκικής αστυνομίας σε εφημερίδες – εικόνα που ολοκληρώθηκε με τον Αλ. Τσίπρα να μοιράζει λουλούδια σε Τουρκάλες δημοσιογράφους (από αυτές που δεν βρίσκονται στη φυλακή). 

Η πρώτη εικόνα έχει μια σαφή εξήγηση: ο Μοχάμεντ μπιν Νάγιεφ είναι μεταξύ άλλων ο ενορχηστρωτής της εισβολής στην Υεμένη, η οποία εκτόξευσε τις πολεμικές δαπάνες του σαουδαραβικού βασιλείου και επέτρεψε στην πολεμική βιομηχανία της Γαλλίας να πουλήσει όπλα αξίας 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων. 

Άκου φασιστάκο....Αυτοί που βοηθάνε σήμερα τους πρόσφυγες είναι οι ίδιοι που βοηθούν εξαθλιωμένους Έλληνες

Από Κώστα Παππά

Οι ίδιοι που τα χρόνια των μνημονίων έφτιαχναν δομές αλληλεγγύης για όσους μαστίζοταν από την κρίση, οι ίδιοι είναι και τώρα που προσφέρουν ως εθελοντές για τους πρόσφυγες. Οι υπόλοιποι που βγαίνετε με εθνικιστικές κορώνες και φωνάζετε, ήσασταν και τότε άφαντοι και τώρα, για οποιαδήποτε βοήθεια σε οποιοδήποτε άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, εθνικότητας... 

Για αυτό το καλύτερο που έχετε να κάνετε για τον εαυτό σας πάνω όλα, είναι να μην μιλάτε τουλάχιστον, είστε σκατόψυχοι το ξέρουμε, μην το διαφημίζετε κιόλας

ΣΥΡΩΝ ΑΝΑΒΑΣΙΣ

Το διαμάντι των ασσυροχαλδαίων στη δίνη της Μ. Ανατολής

Από τα προϊστορικά χρόνια, η περιοχή της εγγύς Μεσοποταμίας αναφερόταν στο έπος του Γιλγαμές ως τόπος συγκρούσεων μεταξύ των τότε αυτοκρατοριών που έζησαν φυσικές όσο και ανθρώπινες καταστροφές. Αργότερα, τόσο στη Βιβλική όσο και στην ύστερη ρωμαϊκή εποχή, υπήρξε σημαντικός δίαυλος για τις εμπορικές διαδρομές με αποτέλεσμα τις συνεχείς διαμάχες των βασιλείων για τον έλεγχο του. Η σπουδαιότητα της διόδου δεν έπαψε να είναι φανερή τόσο κατά την περίοδο των σταυροφοριών όσο και αρκετά αργότερα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Έχοντας να αντιπαλέψει μια γεωγραφία ανάμεικτη, η χώρα που προέκυψε με την συνθήκη των Σάικς-Πικό ως γαλλικών συμφερόντων περιοχή μαζί με το Λίβανο, είχε μια ποικιλία φυλών, θρησκειών και εθνοτήτων αργότερα. Δίπλα σε ένα επίσης νεότευκτο Ιράκ με φυλετικούς δεσμούς, αγκαλιά με ένα Λίβανο όπου είχε πάντα ανάμειξη, κάτω από μια Τουρκία με την οποία οι σχέσεις δεν ήταν ποτέ καλές λόγω της διαφιλονικούμενης περιοχής της Αντιόχειας και πάνω από ένα εχθρικό Ισραήλ με το οποίο από την ίδρυση του δεν έπαψε να έχει πολεμικές αναμετρήσεις και αψιμαχίες, η χώρα κατάφερε να διατηρήσει μια ανάπτυξη κατά τα ειωθότα με σχοινοβασία ισορροπιών τόσο στα εξωτερικά όσο και στα εσωτερικά θέματα. 

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ήταν αναγκασμένη να συμμαχήσει με το Ανατολικό Μπλοκ καθότι το Ισραήλ ως κύριος εχθρός ήταν βασικός σύμμαχος των Η.Π.Α στην περιοχή. Μια Παναραβική Δημοκρατία με συμβάλλοντα μέρη την ίδια τη Συρία και την Αίγυπτο αποδείχθηκε θνησιγενής. Παρέμεινε στο πλευρό της Σοβιετικής Ένωσης με όλους τους αμυντικούς εξοπλισμούς και όχι μόνο, να προέρχονται από τους βόρειους συμμάχους τους. 

Μητρόπολίτης Ιγνάτιος: Όποιος αρνείται την προσφορά στους πρόσφυγες δεν είναι ούτε Έλληνας, ούτε Ορθόδοξος

Η μεγαλύτερη δεξαμενή εθελοντισμού στην Ελλάδα είναι η Εκκλησία, είναι η φύση της. Το ξέρουν οι άνθρωποι που προσφέρουν και ετοιμάζουν το φαγητό» δήλωσε στον Alpha 989 ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος και πρόσθεσε ότι «το έλλειμμα συντονισμού δείχνει χάος αλλά εμείς τρέξαμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Στις επαρχίες οι πρώτοι που έτρεξαν (να βοηθήσουν τους πρόσφυγες) ήταν οι ιερείς.

Όταν είδα να ανοίγουν παρεκκλήσια στα νησιά για να μπουν οι άνθρωποι, ήταν η αγιότερη πράξη που υπήρξε. Ακόμα και την φυσική εικόνα, το ξύλο, όπου και αν την βρούμε, θα την πάρουμε, θα την καθαρίσουμε και θα την βάλουμε σε ένα καλό σημείο του σπιτιού μας. Έτσι είναι και ο άνθρωπος. Βεβαίως έχει πόνο, κόπο. Όσο και αν μας λοιδόρησαν εμάς τους Έλληνες, δικαίως τώρα στρέφουν όλοι τα μάτια και λένε ότι οι Έλληνες είναι άνθρωποι. Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον που αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Για μένα αυτός δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Ορθόδοξος. Η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι Αυτό σημαίνει Χριστός. Όσο θα κηρύττουμε τον Χριστό αυτό θα το κάνουμε πράξη» συμπλήρωσε, ωστόσο, ότι «στους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ο Χριστός σήμερα. Αυτόν τον Χριστό διδάσκουμε. Θα είμαστε υπόλογοι αν δεν τον υποδεχτούμε. Μόνο με αυτόν τον Χριστό μπορούμε να γιορτάσουμε πραγματική Ανάσταση το Πάσχα».

Το λιοντάρι δεν θα καταδεχόταν ποτέ να γίνει πρέσβης καλής θελήσεως της UNESCO...

Στη ζούγκλα το λιοντάρι είναι ναι μεν άγριο, αλλά έντιμο: θα κυνηγήσει και θα ξεκοιλιάσει το ελάφι δίχως να του υποσχεθεί, για παράδειγμα, πως θα αποζημιώσει την οικογένειά του για την απώλειά της. Στη νεοφιλελεύθερη ζούγκλα, ωστόσο, η αγριότητα βαδίζει χεράκι χεράκι με την ανεντιμότητα. Οι "rich and famous" θα χρησιμοποιήσουν κάθε θεμιτό κι αθέμιτο τρόπο ώστε οι μικρομεσαίοι να σηκώνουν τα φορολογικά βάρη και των κροίσων, αλλά την ίδια ώρα θα δωρίσουν ένα ελάχιστο μέρος τής περιουσίας τους για τους πρόσφυγες, τους ανάπηρους ή τους καρκινοπαθείς για να θαυμάσει το πόπολο τη φιλανθρωπία τους κι ευελπιστώντας να εξασφαλίσουν, παραλλήλως, μια επιπλωμένη με όλα τα κομφόρ σουίτα στη βασιλεία των ουρανών. Το λιοντάρι δεν θα αυτοεξευτελιζόταν ποτέ με αυτόν τον τρόπο ούτε θα καταδεχόταν να εξαπατά τα θύματά του τόσο χυδαία. Κι ας μην γίνει ποτέ πρέσβης καλής θελήσεως της UNESCO...

Είναι κακό οι Έλληνες και ξένοι "σελέμπριτι" να φωτογραφίζονται με σωσίβια για να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες, όπως στο εξώφυλλο του "Down Town", και να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη; Όχι απαραιτήτως. Αν κατά τη διάρκεια της καριέρας σου ταυτοχρόνως με τη δημοσιογραφία, την παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών, το θέατρο ή το τραγούδι έχεις αναπτύξει μια ακτιβιστική δράση, κατά προτίμηση μακριά από τα φώτα τής δημοσιότητας, για τις ευπαθείς ομάδες τού πληθυσμού τότε η συμμετοχή σου σε ένα τέτοιο εξώφυλλο αποδεικνύει ιδεολογική συνέπεια. Αν, όμως, πέρα από ένα δίωρο που πέρασες σε ένα στούντιο για να φωτογραφηθείς με μαντήλα ή ένα μωρό στην αγκαλιά περνάς τον υπόλοιπο καιρό σου αποκλειστικώς αποθεώνοντας μνημονιακές-ιμπεριαλιστικές πολιτικές που φτωχοποιούν τους ανθρώπους και τους μετατρέπουν σε μετανάστες και πρόσφυγες ή, "απλώς", ασχολείσαι με το τι φόρεσαν οι "beautiful people" σε κάποιο γκαλά ή ποιος κοιμάται με ποιον στη "σόουμπιζ", τότε δεν διαφέρεις και πολύ από έναν διακινητή απελπισμένων ψυχών. Κι εσύ εκμεταλλεύεσαι τον ανθρώπινο πόνο, αν όχι για να βγάλεις φράγκα με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, έστω για να μοστράρεις ανθρωπισμό όταν έχεις ήδη πουλήσει την ψυχή σου στο διάβολο...

Η ιστορία της Σοάντ: Όταν ο πόλεμος ξεθεμελιώνει τη ζωή σου

Η Σοάντ (Souad), 48χρονη μητέρα 7 παιδιών, πριν το 2012 ζούσε στο μεσοαστικό προάστιο Αλχάτζαρ Αλασουάντ της Δαμασκού μια ήρεμη, τακτοποιημένη ζωή που ελάχιστα (αν) διέφερε από πολλών δυτικών γυναικών. Δημόσιος υπάλληλος η ίδια, όπως και ο σύζυγός της που έμεινε στη Συρία, είναι μια έξυπνη, χειραφετημένη γυναίκα- είδε τη ζωή της να ανατρέπεται και τελικά να ξεθεμελιώνεται κυριολεκτικά, αλλά δεν δίστασε να τα «πάρει πάνω της» για να προστατέψει την οικογένειά της.

Στις 20 Οκτωβρίου του 2015 μαζί με τον 16χρονο γιο της και την 10χρονη κόρη της εγκατέλειψαν την Συρία- πέρασαν τα σύνορα με τον Λίβανο και από το αεροδρόμιο της Βυρηττού πέταξαν για Κωνσταντινούπολη. Λίγες μέρες μετά είχαν περάσει στην Ελλάδα. Την συναντώ σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας- φιλοξενείται εκεί από τη Στέγη Σύρων Ελλάδας. «Δόξα τω θεώ», μου λέει- «αν δεν μας βοηθούσαν οι άνθρωπο αυτοί, θα μέναμε στο δρόμο».

Πριν τον πόλεμο η Σουάντ μου λέει πως ήταν ευτυχισμένη- «είχαμε το σπίτι μας, τις δουλειές μας, τα παιδιά πήγαιναν καλά στα σχολεία και στα πανεπιστήμιά τους. Ήμουν δραστήριο μέλος του γυναικείου συλλόγου της περιοχής- υποστηρίζαμε τις γυναίκες στην εκπαίδευση και την εύρεση εργασίας, τους παρείχαμε νομική υποστήριξη και προσωπικά ήμουν υπεύθυνη για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών». Η γειτονιά της ήταν από τις πρώτες όπου κλιμακώθηκαν οι συγκρούσεις διαδηλωτών και στρατού στις αρχές του 2012- σήμερα το ήσυχο προάστιο είναι ένα από τα δύο σημεία της ευρύτερης περιοχής της Δαμασκού που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος, μια αστική περιοχή που έχει, πλέον, ισοπεδωθεί. «Δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι το σπίτι μου σήμερα. Φύγαμε για να γλιτώσουμε από τους βομβαρδισμούς- το καλοκαίρι του 2012, ένα βράδυ άρχισαν να μας βομμβαρδίζουν. Είχαμε παραμείνει παρά το πολεμικό σκηνικό για περισσότερους από έξι μήνες, αλλά πια ήταν αδιανόητο, έπρεπε να προστατέψουμε τις ζωές των παιδιών μας», μου λέει.

Δέκα λόγοι γιατί η συμφωνία για τους πρόσφυγες είναι παράνομη και απάνθρωπη

Αρης Χατζηστεφάνου

Σαν μεγάλη επιτυχία, που καλύπτει τη συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών θέσεων, παρουσίασε ο Έλληνας πρωθυπουργός την καταρχήν απόφαση στη σύνοδο της ΕΕ με την Τουρκία για τους πρόσφυγες.

Ας δούμε όμως γιατί αυτή η συμφωνία, που κάνει περήφανο τον Τσίπρα, είναι απαράδεκτη.

Γιατί η αποτυχημένη σύνοδος παρουσιάστηκε σαν επιτυχημένη προκειμένου να έχει κάτι η Μέρκελ στα χέρια της πριν από τις κρίσιμες εκλογές που θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή σε τρία γερμανικά κρατίδια – όπου αναμένεται πανωλεθρία του κόμματός της.

Γιατί η επιστροφή προσφύγων, χωρίς την ύπαρξη επαρκών μηχανισμών εξέτασης των αιτημάτων ασύλου, είναι παράνομη βάσει τους διεθνούς δικαίου. Τσουβαλιάζοντας τους πάντες στην κατηγορία όσων «πέρασαν παράτυπα» τα σύνορα περιορίζεται δραστικά η δυνατότητα που έχουν να ζητήσουν άσυλο. H Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εξέφρασε ήδη την αντίδρασή της στη συγκεκριμένη πρόταση με δελτίο Τύπου που εξέδωσε.

Γιατί οι δεσμεύσεις μετεγκατάστασης σε χώρες της ΕΕ (σύμφωνα πάλι με την UNHCR) είναι εξαιρετικά μικρές σε σχέση με τις ανάγκες.

Γιατί δεν υπάρχει αναφορά και πρόνοια για κατηγορίες προσφύγων που θα βρεθούν σε άμεσο κίνδυνο εάν επιστρέψουν στην Τουρκία

Γιατί η ΕΕ έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων της το ρόλο που συνεχίζει να παίζει η Τουρκία στην αύξηση των προσφυγικών ροών μέσω των βομβαρδισμών θέσεων Κούρδων που έχουν ως αποτέλεσμα να ενισχύονται οι τζιχαντιστές (αυτούς που εξόπλιζε η Γαλλία και οι ΗΠΑ είτε απευθείας είτε μέσω τηςΣαουδικής Αραβίας).

Εκρίζωση αμπελιών ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση!

Του Πάρη Πέτρα

Φτάσαμε και σ΄αυτό το σημείο. Δεν έχεις το δικαίωμα να φυτεύεις ότι χρειάζεσαι στο δικό σου χωράφι! Το πρόστιμο όπως θα διαβάσετε είναι 1200€ ανά στρέμμα, δηλαδή για 10 στρέμματα σημαίνει 12.000 ανά έτος, και μετά διπλασιάζεται.

Αν δεν έχεις να τα πληρώσεις προφανώς σου παίρνουν το χωράφι! Αν αυτό το εξωφρενικό μέτρο συνδυαστεί και με τον νόμο περί καταγραφής/δήλωσης των υδάτων (πηγών, πηγαδιών κ.λπ.) και με τον νόμο περί "τσιπαρίσματος" όλων των οικόσιτων ζώων ο οποίος εξακολουθεί να είναι ενεργός και περιμένει ευκαιρία εφαρμογής, τότε αβίαστα μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εφιαλτικό - οργουελικό σενάριο που θέτει σε εφαρμογή η Παγκόσμια Τάξη και οι κατά τόπους συνεργάτες της!

Παράλληλα είναι και ο "κώδικας Αλιμεντάριους" (Codex Alimentarius), ο οποίος έχει ήδη τεθεί σε ισχύ και θα μιλήσουμε γι' αυτό στη συνέχεια. Ξεκινάμε από την Ηλεία! Σε περιπέτειες έχουν μπει 500 περίπου αγρότες στην Ηλεία (όπως αποκάλυψε με πρωτοσέλιδο άρθρο της η εφημερίδα "Πατρίς") έπειτα από την αυστηρή εντολή - οδηγία που δόθηκε από την Ευρωπαική Ένωση στην χώρα μας που λέει ότι, κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν!

Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομία του νομού Ηλείας έχει ήδη ενημερώσει τους δήμους για το θέμα ζητώντας να κληθούν οι αγρότες- αμπελουργοί πριν βρεθούν προ εκπλήξεως με τα τσουχτερά πρόστιμα. Η διευθύντρια της υπηρεσίας, Μπέκυ Σπυροπούλου, ερωτηθείσα χθες για το θέμα που έχει ανακύψει επεσήμανε ότι τα εξής: «Για όλα τα αμπελοτεμάχια που είναι φυτευμένα με οινοποιήσιμες ποικιλίες πρέπει να έχει εκδοθεί από την Υπηρεσία σχετική άδεια.