Να πεθάνει στη φυλακή;

Θανάσης Καρτερός

Ξέρω ότι πολλοί δεν ενδιαφέρονται, ενώ άλλοι έχουν την άποψη «να πεθάνει στη φυλακή». Για τον Άκη Τσοχατζόπουλο ο λόγος, που η επιστολή ενός μπλόγκερ στην Αυγή και σε μένα προσωπικά, θυμίζει την περιπέτειά του. Διότι ο Τσοχατζόπουλος σαπίζει - κυριολεκτικά - στη φυλακή, και κανένας δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται.

Ούτε οι παλιοί του φίλοι και σύντροφοι, από τους οποίους ένας δεν βρέθηκε να του συμπαρασταθεί ανθρώπινα. Ενώ η Δικαιοσύνη, παρά το γεγονός ότι και τυπικά πληροί τις προϋποθέσεις, απορρίπτει τη μια μετά την άλλη τις αιτήσεις αποφυλάκισης για λόγους υγείας.

Δεν πιστεύω ότι κάθε φορά πρέπει να ξαναδικάζουμε κάποιον ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί, και βρίσκεται για χρόνια στη φυλακή. Ο φυλακισμένος είναι φυλακισμένος. Είτε πρόκειται για καταχραστή του δημόσιου χρήματος, όπως ο Τσοχατζόπουλος, είτε για εραστή της τρομοκρατίας, όπως ο Ξηρός, είτε για οτιδήποτε άλλο.

Εφόσον έχει σοβαρά προβλήματα υγείας, και υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή του, η Δημοκρατία οφείλει να εξαντλεί την επιείκειά της. Έστω κι αν το αγριεμένο πλήθος απαιτεί να σαπίσει στη φυλακή ο τρομοκράτης, ο κλέφτης, ο πήξε και ο δείξε. 

Μετά λόγου γνώσεως και εν γνώσει των συνεπειών της άποψής μου, πιστεύω ότι αυτό που γίνεται με τον Τσοχατζόπουλο δεν είναι προς τιμή ούτε της Δικαιοσύνης, ούτε της Δημοκρατίας, ούτε κανενός από μας. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι προπαγανδιστικά χρησιμοποιήθηκε σαν αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτικού συστήματος, που οδήγησε την Ελλάδα στο σημερινό δράμα, η πραγματικότητα επιμένει πεισματικά: Είναι 76 χρόνων και σε πολύ κακή κατάσταση. Και δεν είναι πια ούτε κατά διάνοια επικίνδυνος για οτιδήποτε άλλο, εκτός από το ΕΣΥ, που θα επιβαρύνει με τη νοσηλεία του.

Γιατί λοιπόν μένει φυλακή ακόμα; Είναι αυτό δίκαιη τιμωρία; Ή εκδίκηση; Είναι υποταγή στη νομιμότητα, ή στον δικαιολογημένα αγανακτισμένο από τα «κατορθώματα» του κόμματός του και του ίδιου, κόσμο; Στηρίζει μια τέτοια επιμονή τα δημοκρατικά και ανθρώπινα χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας; Ή επιτρέπει σε μια λογική αντιποίνων και εκδίκησης να εμφανίζεται ως νόμιμη και ηθική επιταγή; Ο καθείς και τις απαντήσεις του, προφανώς.

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις αναφορικά με την πορεία της β’ αξιολόγησης - Κοινή γραμμή ΕΕ-ΔΝΤ έναντι Ελλάδας

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις αναφορικά με την πορεία της β’ αξιολόγησης με Ευρωζώνη και ΔΝΤ να τηρούν πλέον κοινή στάση έναντι της Αθήνας και όλα να κρίνονται σε άτυπη συνάντηση Τσακαλώτου – Ευρωπαίων απόψε.

Η Κομισιόν επιβεβαίωσε την επικείμενη σημερινή πολυμερή συνάντηση των θεσμών Ντάισελμπλουμ – Βίζερ – Τσακαλώτου για την Ελλάδα. Συγκεκριμένα κοινοτικές πηγές αναφέρουν πως η Κομισιόν θα εκπροσωπηθεί στο ανώτερο τεχνικό επίπεδο δηλαδή τον Μάρκο Μπούτι γενικό διευθυντή της γενικής διεύθυνσης οικονομικών της Κομισιόν και τον Ντέκλαν Κοστέλο επικεφαλής της Κομισιόν στην Τρόικα. 

Δεν πρόκειται να υπάρξουν εκπρόσωποι από άλλα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Συντονιστής της συζήτησης θα είναι ο Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο Επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί δεν θα παρευρεθεί. Τα διαπραγματευόμενα μέρη θα προσπαθήσουν να καθορίσουν το δημοσιονομικό διάδρομο για τα έτη μετά 2018 και τον τρόπο προληπτικής νομοθέτησης που αποτελεί απαράβατη προϋπόθεση για μια συμφωνία.

Στόχος είναι να καταγραφεί ένα “περίγραμμα μέτρων”, τα οποία θα ικανοποιούν τις απαιτήσεις όλων των πλευρών περιλαμβανομένου του ΔΝΤ, έτσι ώστε να δώσει τη συγκατάθεση του και να επιστρέψουν οι επικεφαλής των θεσμών στην Αθήνα.

Νωρίτερα σε επιβεβαίωση των πληροφοριών για σύγκλιση έκτακτης συνάντησης στις Βρυξέλλες για το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης, είχε προχωρήσει προχώρησε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ. 

Ο Πρόεδρος σημείωσε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας θα αποτελέσει θέμα συζήτησης, όμως εξήγησε ότι δεν διαβλέπει ατμόσφαιρα κρίσης καθώς υπάρχουν ακόμα αρκετοί μήνες μέχρι την επόμενη εξόφληση κάποιας ελληνικής δόσης. 

Την ίδια ώρα σύμφωνα με τον Επίτροπο Πιέρ Μοσκοβισί, “εάν όλοι οι εταίροι κάνουν τώρα ένα βήμα για να συγκλίνουν μεταξύ τους, μπορούμε να ολοκληρώσουμε την αξιολόγηση και τελικά να γυρίσουμε σελίδα σε ένα δύσκολο κεφάλαιο. Είμαστε σε μία διχάλα στον δρόμο: Μπορούμε επιλέξουμε να κτίσουμε στην πρόοδο που έχει γίνει ή να θέσουμε αυτή σε κίνδυνο”, δήλωσε ο Επίτροπος Οικονομικών στους Financial Times. Κοινή στάση έναντι Ελλάδας

Μονόδρομος, για ανθρωπιστικούς λόγους, η αποφυλάκιση του βαριά άρρωστου Άκη Τσοχατζόπουλου

Του Παπαδόπουλου Παναγιώτη (Κάϊν)

O Ακης Τσοχατζόπουλος ήταν μέρος μιας πολιτικής τάξης πού χρησιμοποίησε τον σοσιαλισμό και τoν "τρίτο δρόμο" για προσωπικό όφελος και αξιώματα. Διέβρωσε και κακοποίησε την μεταπολιτευτική στροφή και επιθυμία (μετά την πτώση της χούντας) για Κοινωνική Αναγέννηση και Αλλαγή και τις παραμόρφωσε σε θεσμό και αντίληψη για προσωπικό όφελος, βόλεμα και ατομικισμό. 

Πίσω από την καταδίκη του ΄Ακη Τσοχατζόπουλου σε 25,5 χρόνια σκεπάσθηκε και απαλλάχθηκε πολιτικά και νομικά η ανευθυνότητα και διαφθορά των "συντρόφων" του στο ΠΑΣΟΚ πού απολαμβάνουν σήμερα τα "δώρα" της θητείας τους από το πάντρεμα του "σοσιαλισμού" με τον "πολιτισμό" της μίζας ,του ρουσφετιού και του πλουτισμού. 

Η ποινή όμως της "συλλογικής ευθύνης" είναι φασισμός, γεμάτη αίμα και αδικίες.

Ο ΕΝΑΣ δεν θα αφήνεται μέχρι εξόντωσης στο κελί για τις αμαρτίες ΟΛΩΝ των άλλων και οι "αναμάρτητοι" μάλιστα να ρίχνουν και πέτρες σ΄ αυτόν τον μισοπεθαμένο ΕΝΑΝ.... 

Γι αυτό είμαι απέναντι στις επιλογές και την απάθεια ενός δικαστικού-πολιτικού συστήματος πού έχει απορρίψει αιτήσεις αποφυλάκισης ενός κρατουμένου (όποιος κι αν είναι αυτός,ο χειρότερος εγκληματίας....)πού στα 76του χρόνια η τσακισμένη υγεία του πρέπει να ανοίγει πόρτα στην ευαισθησία και όχι στην απαξίωση και στην βαρβαρότητα. Κανείς δεν έχει να πάρει "ευχαρίστηση" από την εξόντωση ενός βαριά άρρωστου κρατουμένου εκτός από τους οπαδούς του δόγματος του σαδισμού και της εκδίκησης. 

Σύννεφα πολέμου στην Ουκρανία, μποφόρ επιθετικότητας στο Αιγαίο

Του Σπύρου Παναγιώτου

Αναζωπυρώνεται η στρατιωτική αντιπαράθεση στην περιοχή του Ντονέτσκ – Εντείνονται οι τουρκικές προκλήσεις κατά της χώρας μας

Εικοσιένα χρόνια μετά από τα δραματικά γεγονότα του 1996 η ιστορία επαναλαμβάνεται, δυστυχώς όχι ως φάρσα. 

Η τουρκική επιθετικότητα έχει από τότε τροφοδοτηθεί και ενταθεί υπό το βάρος σημαντικών γεωπολιτικών, οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων με αποτέλεσμα τα Ίμια να αποτελούν το σημείο αιχμής μιας συνολικότερης αμφισβήτησης των συνόρων του Αιγαίου που τώρα εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον άξονα από τη Θράκη μέχρι την Κύπρο. 

Τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά. Πολεμικά πλοία της Τουρκίας με επιβαίνοντα τον αρχηγό του Γενικού της Επιτελείου έκοβαν βόλτες γύρω από τα Ίμια και έβγαζαν φωτογραφίες προκαλώντας ανοικτά κάθε έννοια δικαίου και την ίδια την ειρήνη στην περιοχή. Το φωτογραφικό υλικό αναρτήθηκε στην επίσημε ιστοσελίδα του τουρκικού στρατού, όχι μόνο για εσωτερικούς λόγους, αλλά κυρίως ως μια επίσημη διακοίνωση, σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε., ότι το «καθεστώς γκρίζου» στο Αιγαίο έχει παγιωθεί και στη βάση αυτή θα γίνει όποια συζήτηση αφορά το Κυπριακό, τα σύνορα, τις μεταναστευτικές ροές, την ΑΟΖ και ό,τι άλλο θεωρεί η Τουρκία σημαντικό για τα συμφέροντά της. 

Η ελληνική κυβέρνηση απάντησε ως συνήθως. Άκρα σιγή για τα μεγάλα επίδικα, «αυτοσυγκράτηση» για την προκλητική παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και υψηλές δόσεις επικοινωνιακής πολιτικής. Ελικόπτερο με τον Π. Καμμένο πέταξε στην περιοχή των Ιμίων, για να ρίξει στεφάνι προς τιμή των νεκρών αξιωματικών του ΄96, «συνοδευόμενος» από τουρκικά μαχητικά που παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο καμιά εκατοστή φορές. 

Ο Μαρξ είχε δίκιο: 5 γεγονότα του σήμερα που προέβλεψε τότε

O Mαρξ έκανε λάθη, τα γραπτά του όμως (πολλά εκ των οποίων προηγήθηκαν του Αμερικανικού Εμφυλίου) προέβλεψαν με ακρίβεια διάφορες πτυχές του σύγχρονου καπιταλισμού, από τη Μεγάλη Ύφεση έως το iPhone στην τσέπη σας. Και ιδού πέντε γεγονότα, που η ανάλυση του Μαρξ για τον καπιταλισμό προέβλεψε σωστά, εδώ και πάνω από έναν αιώνα:

1. Η Μεγάλη Ύφεση (Η Χαοτική Φύση του Καπιταλισμού): Η εγγενώς χαοτική, επιρρεπής σε κρίσεις, φύση του καπιταλισμού υπήρξε βασικό κομμάτι στα γραπτά του Μαρξ. Υποστήριξε ότι ο αμείλικτος αγώνας για κέρδος, θα οδηγούσε τις εταιρείες στη μηχανοποίηση των χώρων εργασίας τους, παράγοντας όλο και περισσότερα αγαθά, συμπιέζοντας παράλληλα τους μισθούς των εργαζομένων, έως ότου δε θα μπορούσαν πλέον ν’ αγοράζουν τα προϊόντα που δημιουργούσαν. Σίγουρα, τα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα, από τη Μεγάλη Ύφεση ως τη φούσκα των dot-com, μπορούν να αναχθούν σ’ αυτό που ο Μαρξ ονομάζει «πλασματικό κεφάλαιο» – χρηματοοικονομικά μέσα, όπως οι μετοχές και οι ΣΑΚΑ (συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης – Credit default swap ή απλά CDS). Παράγουμε ακατάπαυστα μέχρις ότου να μη μείνει κανείς ν’ αγοράζει τ’ αγαθά μας, καθόλου νέες αγορές, κανένα νέο χρέος. Και ο κύκλος συνεχίζεται μπροστά στα μάτια μας: Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι που έκανε τη αγορά ακινήτων να καταρρεύσει το 2008. Δεκαετίες άμβλυνσης ανισοτήτων με μείωση των εισοδημάτων, η οποία οδήγησε όλο και περισσότερους Αμερικανούς στη χρεοκοπία. Όταν δεν υπήρχαν πια άλλα ενυπόθηκα δάνεια, όλη η πρόσοψη κατέρρευσε, όπως ακριβώς γνώριζε ο Μαρξ πως θα γινόταν.

«Πάμε Ντόλυ…» Έφυγε ένας «φτωχός και μόνος καουμπόι»

Πέθανε σήμερα τα ξημερώματα ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Ξεχωριστός καλλιτέχνης, έβαλε την προσωπική του σφραγίδα στην εξέλιξη της μουσικής στη χώρα μας. 

Δανειζόμαστε το βιογραφικό του Λουκιανού Κηλαηδόνη από την προσωπική του ιστοσελίδα (εξ ου και ο ενεστώς χρόνος) : 

«Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κυψέλη. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (Θεσσαλονίκη), καθώς και στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο (Αθήνα), χωρίς ποτέ να ασκήσει το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, αφού από πολύ νωρίς φαινόταν ότι θα τον κέρδιζε ολοκληρωτικά η μουσική. 

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 γράφει τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου «Η Πόλη μας». Τα τραγούδια στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε ερμηνεύουν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς. 

Ακολουθεί ο δίσκος «Κόκκινη Κλωστή» σε στίχους Νίκου Γκάτσου με την Δήμητρα Γαλάνη και τον Μανώλη Μητσιά. Το 1973 κυκλοφορούν σε κόκκινο βινύλιο τα «Μικρoαστικά» σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη, όπου για πρώτη φορά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ερμηνεύει δικές του συνθέσεις. Αυτή η δουλειά είναι σταθμός στην καλλιτεχνική πορεία του Λουκιανού, αλλά και στα μουσικά μας πράγματα, γιατί τα «Μικροαστικά» πριν εκδοθούν σε δίσκο κυκλοφορούν παράνομα στη διάρκεια της δικτατορίας και γίνονται σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά. Επόμενη δισκογραφική δουλειά του είναι τα «Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας» πάλι σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη. 

Το 1976 ο Λουκιανός γράφει την «Media Luz» τον μοναδικό του δίσκο με ορχηστρική μουσική, που είναι το soundtrack μιας υποθετικής ταινίας “Film Noir” . 

Πέθανε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης

Έφυγε από τη ζωή σήμερα τα ξημερώματα ο αγαπημένος μουσικός Λουκιανός Κελαηδόνης σκορπώντας θλίψη στους οικείους του και τον καλλιτεχνικό χώρο.

Τη δυσάρεστη είδηση ανακοίνωσε στο Facebook η σύζυγός του, Αννα Βαγενά. 

«Ευχαριστούμε πολύ όλους τους γιατρούς, τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που τον φρόντισαν σε όλες του τις νοσηλείες. Ευχαριστούμε όλους εσάς που τον αγαπήσατε και ξέρουμε ότι θα τον αγαπάτε για πάντα.

Η τελετή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Στη μνήμη του Λουκιανού όσοι θέλετε μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον λογαριασμό GR8501101130000011395450502 της Εθνικής Τράπεζας βοηθώντας μία αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη».

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, ο οποίος αντιμετώπισε αναπνευστικό πρόβλημα λόγω καρδιακών προβλημάτων, είχε μεταφερθεί στην εντατική του νοσοκομείου Υγεία στις αρχές Ιανουαρίου.

Όπως αναφέρει στην λιτή ανακοίνωση : «Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης απεβίωσε τα ξημερώματα μετά από βραχεία νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας».

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε στην Κυψέλη στις 15 Ιουλίου 1943. Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και κατόπιν Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, χωρίς ποτέ να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. Ήταν παντρεμένος με την Άννα Βαγενά. Το 1999 δημιούργησαν μαζί τη δική τους μουσική σκηνή, το «Μεταξουργείο», στο οποίο εμφανίζονταν μέχρι πρότινος.

Η καλλιτεχνική καριέρα του Λουκιανού Κηλαηδόνη ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '70, όταν έγραψε τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου «Η Πόλη μας». Τα τραγούδια, στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε, ερμηνεύουν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς.

«Ο μυστικός γάμος του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι»!

«Σάλος έχει ξεσπάσει μετά την αποκάλυψη της γαλλικής εφημερίδας Le Monde πως ο Αλέξης Τσίπρας παντρεύτηκε κρυφά την Περιστέρα Μπαζιάνα με θρησκευτικό γάμο στο Παρίσι.

Ο γάμος του Αλέξη Τσίπρα με την Περιστέρα Μπαζιάνα έγινε στον ελληνορθόδοξο καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου, χοροστατούντος του μητροπολίτη Παρισίων Μικέ.

Το ζευγάρι είχε υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης αλλά η Περιστέρα δεν εμπιστεύεται τις υπογραφές του Αλέξη, οπότε του ζήτησε να ντυθεί νυφούλα και να την πάρει με παπά και με κουμπάρο, για να μην σχολιάζουν στην γειτονιά πως την έχει αστεφάνωτη και την λένε όλοι παστρικιά.

Επίσης, ο Αλέξης και η Μπέτυ περίμεναν να μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά τους για να θυμούνται τον γάμο των γονιών τους, αφού μια από τις μεγαλύτερες απορίες όλων των παιδιών της γης είναι γιατί δεν θυμούνται τίποτα από τη μέρα του γάμου των γονιών τους.

Κουμπάροι του ζευγαριού ήταν ο ιδιοκτήτης της L’ Oreal, ενώ παρευρέθη σύσσωμη η οικογένεια Ρότσιλντ, η οικογένεια Ροκφέλερ και άλλες οικογένειες της επαναστατικής Αριστεράς του χαβιαριού.

Στην διάρκεια της τελετής, η Μπέτυ Μπαζιάνα πάτησε το πόδι του Αλέξη Τσίπρα, και ο Αλέξης της έχωσε μια μπούφλα αλλά μπήκαν στη μέση οι Ρότσιλντ και τους χώρισαν, ενώ οι Ροκφέλερ τους πέταγαν ρύζια.

Μετά τον γάμο, ακολούθησε μια λιτή δεξίωση στο αριστοκρατικό ξενοδοχείο Four Seasons, ενώ ο Αλέξης και η Μπέτυ έμειναν στη βασιλική σουίτα του ξενοδοχείου, στην οποία είχε μείνει και ο Άκης Τσοχατζόπουλος.

Το επόμενο πρωί, ο Αλέξης και η Μπέτυ σηκώθηκαν από τα χαράματα και πήγαν να εντοπίσουν τα σπίτια που έχουν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η γυναίκα του στο Παρίσι, ώστε να τα βγάλουν φωτογραφίες και να τα τρίψει ο Αλέξης στη μούρη του Κυριάκου στη Βουλή.

Η μεγαλύτερη γενοκτονία στην Ιστορία της ανθρωπότητας

Στην Ιστορία της ανθρωπότητας οι γενοκτονίες είναι τόσο συνηθισμένες που μοιάζει λες και οι άνθρωποι είναι απευθείας απόγονοι των μυρμηγκιών.

Απ’ τις πιο κοντινές (χωροχρονικά) γενοκτονίες, όπως εκείνες των Αρμενίων και των Ποντίων ή το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, μέχρι τις πιο μακρινές, όπως την πλήρη εξάλειψη των Τασμανών (δείτε παλιότερο κείμενο «Γενοκτονία!» http://sanejoker.info/2013/06/genocide.html), διαφαίνεται μια δολοφονική μανία που δεν παρατηρείται σε κανένα άλλο θηλαστικό -με εξαίρεση τους κοινούς χιμπατζήδες.

Οι αιτίες κάθε γενοκτονίας, αν δούμε πίσω απ’ τις προφάσεις και τις επιφάσεις, είναι πάντα οι ίδιες: Κυριαρχία και Κέρδος.

Η Θρησκεία, το Έθνος, η Φυλή είναι σαφώς ιδεολογήματα που χρησίμευσαν (και χρησιμεύουν) ως παραπετάσματα ή ως λάβαρα, για να πείθονται οι θύτες ότι πράττουν κάτι ορθό.

Ό,τι είναι Ιερό, κάθε δόγμα, οδηγεί αναπόφευκτα στην Εξόντωση του Άλλου.

Αν εξαιρέσουμε την τελευταία γενοκτονία, την παγκόσμια και νεοφιλελεύθερη, υπάρχει μια άλλη (όχι τόσο γνωστή ούτε τόσο προβεβλημένη) που κατέχει τα σκήπτρα της πιο αποτρόπαιης. Είναι η γενοκτονία των Ινδιάνων της Αμερικής, των αυτόχθονων κατοίκων της αμερικανικής ηπείρου, που εξολοθρεύτηκαν απ’ τον «ανώτερο πολιτισμό» των Ευρωπαίων.

Πρώτη μέρα στο σχολείο για το αγοράκι που το εγκατέλειψαν επειδή ήταν «μάγος»...

Οσο υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχει ελπίδα: Το αγόρι που οι γονείς του άφησαν να πεθάνει γιατί νόμιζαν ότι ήταν μάγος, στην πρώτη του μέρα στο σχολείο.

Πριν από ένα χρόνο, η εικόνα ενός «στοιχειωμένου» αγοριού από τη Νιγηρία το οποίο είχαν εγκαταλείψει οι γονείς του επειδή πίστευαν ότι ήταν μάγος και το είχαν αφήσει να τριγυρνά στους δρόμους γυμνό, αποστεωμένο και αφυδατωμένο προκάλεσε σοκ σε όλο τον κόσμο.

Μια φωτογραφία που στοίχειωσε το μυαλό μας, και χαράχτηκε στη μνήμη μας ως μια από τις πιο συγκλονιστικές εικόνες του 2016. 

Ηταν στις 30 Ιανουαρίου του 2016 όταν μια γυναίκα από τη Δανία, η φιλάνθρωπος Anja Ringgren Loven, έβαλε τέλος στο μαρτύριο αυτού του παιδιού που έμοιαζε με αγρίμι, πλησιάζοντάς το και δίνοντάς του νερό από ένα μπουκάλι που είχε μαζί της και λίγα μπισκότα. Από τότε ανέλαβε προσωπικά την ανάρρωσή του και το ξανάφερε στη ζωή.

Ζούσε στους δρόμους για 8 ολόκληρους μήνες

Οσο συγκλονιστική είναι η ιστορία του 3χρονου αγοριού, το οποίο εξορίστηκε από το σπίτι του και έζησε στους δρόμους σαν ζώο για οκτώ ολόκληρους μήνες τρώγοντας αποφάγια, πολλαπλάσια συγκλονιστικό είναι το πείσμα του να επιβιώσει σε συνθήκες που είναι σχεδόν αδύνατον να ζήσει άνθρωπος. Πόσο μάλλον ένα τόσο μικρό παιδί.

Οσο υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχει ελπίδα…

Χάρις στην ευαισθησία της Loven και κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, η ζωή αυτού του παιδιού σώθηκε και η εξέλιξη της υγείας του είναι αξιοθαύμαστη. Μέσα σε 12 μήνες, αυτό το «αγρίμι» μεταμορφώθηκε σε ένα υπέροχο και υγιέστατο αγόρι, το οποίο ανταποκρίθηκε πλήρως στη θεραπεία που υποβλήθηκε.

Ρωμανός: Ο Κορκονέας ανέλαβε και την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας

Με εκτενές κείμενό του, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα athens.indymedia.org, ο φυλακισμένος Νίκος Ρωμανός, σχολιάζει τη δήλωση του Επαμεινώνδα Κορκονέα, πως “δεν πρόκειται να ζητήσει συγγνώμη από κανένα 15χρονο”.

Ο Νίκος Ρωμανός, ο φίλος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που τον είδε να πέφτει νεκρός δίπλα του στις 6 Δεκέμβρη του 2008, από τις σφαίρες του ειδικού φρουρού Κορκονέα, “βλέπει” στην πρόσφατη δήλωση του δράστη μια ομολογία πολιτικής δολοφονίας από πλευράς του.

Σύμφωνα με το Νίκο Ρωμανό, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας “Με την άρνηση του να ζητήσει συγγνώμη για την δολοφονία του συντρόφου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου εισάγοντας ως βασική επιχειρηματολογία το γεγονός ότι ο Αλέξανδρος ήταν αναρχικός ουσιαστικά αναλαμβάνει πέρα από τις όποιες ποινικές προεκτάσεις που μας είναι αδιάφορες και την πολιτική ευθύνη καθιστώντας την δολοφονία πολιτική με τις πολιτικές ευθύνες να αναρριχούνται έως την κορυφή της τότε κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.”

Προσθέτει ακόμα για τον δράστη της δολοφονίας του 15χρονου φίλου του πως “Έχει αντίληψη του θεσμικού του ρόλου καθώς θεωρεί ότι η πράξη του δεν εξελίχθηκε εκτός των αστυνομικών του καθηκόντων αλλά μέσα στα πλαίσια που ορίζει η υπηρεσία του στην αστυνομία.”

Ολόκληρο το κείμενο του Νίκου Ρωμανού, όπως αναρτήθηκε στο Indymedia:

“Στις 23 Δεκεμβρίου σε μια από τις συνεδριάσεις του μικτού ορκωτού εφετείου Λαμίας το οποίο δικάζει τους μπάτσους – δολοφόνους Κορκονέα και Σαραλιώτη η πρόεδρος του δικαστηρίου ζήτησε όπως συνηθίζεται από τους κατηγορούμενους να τοποθετηθούν σχετικά με τις κατηγορίες που τους αποδίδονται.