Η ευτυχία που ζωγραφίζεται στη μουτσούνα του όταν του συμβαίνουν τα πιο απλά πράγματα στο κόσμο.
Η απόλυτη πληρότητα που βλέπεις στα μάτια του όταν απλά και μόνο κουρνιάζει ανάμεσα σε σένα και την/τον σύντροφό σου.Η μακαριότητα που εκφράζεται με μικρές φωνούλες όταν αράζει στον ήλιο.
Ο χορός δίχως αύριο γύρω από τα πόδια σου κάθε φορά που γυρίζεις σπίτι,κάθε φορά όμως,ακόμα και αν πετάχτηκες για 5 λεπτά μέχρι το περίπτερο. Ο σκύλος σου,το μόνο πλάσμα που του αρκεί ένα βλέμμα για να ξεπεράσει έναν τσακωμό σας.
Η αναπνοούλα ανακούφισης μόλις τον σκεπάζεις τον χειμώνα με τη κουβερτούλα του. Ο σκύλος σου,αυτός που θα σου γλείψει όλα τα δάκρυα ,θα έρθει να ακουμπήσει το κεφαλάκι του διακριτικά πάνω σου για να σου δείξει πως υπάρχει.
Δεν αξίζουν όλοι αυτό το μεγαλείο.Είναι πολύ συνηθισμένο γεγονός η κακοποίηση αυτών των υπέροχων ζώων από υπάνθρωπους που ονομάζουν τους εαυτούς τους φιλόζωους επειδή απλώς υιοθέτησαν έναν σκύλο.
Οι ακραίες περιπτώσεις είναι γνωστές και εύκολο να τις διακρίνεις. Υπάρχουν όμως και τρόποι κακοποίησης ενός σκύλου που περνούν απαρατήρητοι από τους περισσότερους.
Το ξύλο σε μικρά κουτάβια που από μερικούς «ειδικούς» θεωρείται απαραίτητο για να μάθει ο σκύλος να μην λερώνει μέσα στο σπίτι ή να μην κάνει ζημιές.
