Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

Βίντεο: 100 χρόνια Ανδρέας Παπανδρέου... με την κάμερα του Τάσου Μπιρσίμ


Το βίντεο «μετρά» 23 σταθμούς στη ζωή του Ανδρέα Παπανδρέου: από την Ελλάδα στο Χάρβαρντ, την επιστροφή του και την εκλογή του ως πρωθυπουργός της χώρας, το ειδικό δικαστήριο κ.ά.
Ένα βίντεο με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου δημιούργησε ο Τάσος Μπιρσίμ, που έγραψε ιστορία για την τηλεοπτική κάλυψη των προεκλογικών συγκεντρώσεων του πρώην πρωθυπουργού. 

Το βίντεο «μετρά» 23 σταθμούς στη ζωή του Ανδρέα Παπανδρέου: από την Ελλάδα στο Χάρβαρντ, την επιστροφή του και την εκλογή του ως πρωθυπουργός της χώρας, το ειδικό δικαστήριο κ.ά.


Ο Παύλος Γερουλάνος απαντά στο Μακελειό: Φοβάμαι ότι το Πούλιτζερ θα αργήσει

Απάντηση στο απαράδεκτο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Μακελειό με τίτλο «Βγήκαν οι βρώμες στη φόρα για Γκλέτσο – Γερουλάνο. “Το ψήνουν το ψάρι κι απ’ τις δυο πλευρές” τα παλουκ-άρια;», έδωσε ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων.

Πιο συγκεκριμένα, ο Παύλος Γερουλάνος στην δήλωση του αναφέρει:

«Το δημοσίευμα διατείνεται ότι μου αρέσει το ψάρι και το ψήνω και από τις δύο πλευρές πριν το φάω. Σωστά. Χρόνια στην ιχθυοκαλλιέργεια κάτι έμαθα από ψήσιμο και θα ήταν χαρά μου να κάνω το τραπέζι στον δημοσιογράφο «Μαυρογυαλούρο», που υπογράφει το άρθρο και μου έκανε την τιμή να ασχοληθεί μαζί μου, για να το διαπιστώσει δια ζώσης.

Επίσης, το δημοσίευμα διατείνεται ουσιαστικά ότι ήμουν, είμαι και θα είμαι περήφανος υπέρμαχος των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου. Σωστά! Και είμαι εξίσου περήφανος για το έργο που προλάβαμε να επιτελέσουμε στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού για τις οργανώσεις ΛΟΑΤΚΙ.

Αντιθέτως, η περιγραφή της σχέσης μου με τον φίλο Απόστολο από τον δημοσιογράφο «Μαυρογυαλούρο» εμπεριέχει - πώς να το πω ευγενικά... - μία δόση υπερβολής. Οπότε, πολύ φοβάμαι ότι το Πούλιτζερ θα αργήσει για την εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ.

Υ.Γ. Μπορεί εγώ, η οικογένειά μου και όσοι με γνωρίζουν να έχουμε τη δυνατότητα να διασκεδάζουμε με τα μακελεμένα μυαλά, αλλά υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποί μας που υποφέρουν από τον στιγματισμό με βάση τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Τέτοια δημοσιεύματα είναι ρατσιστικά και κηρύττουν το μίσος. Αναρωτιέμαι δεν υπάρχει εισαγγελέας με ευαισθησίες;»

Πώς οι ΗΠΑ «κατασκεύασαν» τον Χουάν Γκουαϊδό

Ο Χουάν Γκουαϊδό είναι προϊόν ενός δεκαετούς έργου που εποπτεύεται από τα κέντρα εξουσίας της Ουάσιγκτον. Μπορεί να παρουσιάζεται ως θιασώτης της δημοκρατίας, βρέθηκε όμως για χρόνια στην πρώτη γραμμή μιας βίαιης εκστρατείας αποσταθεροποίησης της Βενεζουέλας. Και για αυτό ανταμείφθηκε.

Πριν την 23η Ιανουαρίου λίγοι γνώριζαν το όνομά του. Μόλις πριν 5 μήνες, ο 35χρονος αυτόκλητος πρόεδρος τςη Βενεζουέλας ήταν μια σκοτεινή φιγούρα σε μία πολιτική ομάδα που κινείται στα όρια της ακροδεξιάς και συνδέεται στενά με σκληρή βία στους δρόμους.

Χρειάστηκε όμως μόλις ένα τηλεφώνημα από τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Μάικλ Πένς, ώστε ο Χουάν Γκουαϊδό να αυτοανακηρυχθεί πρόεδρος τςη Βενεζουέλας, της χώρας με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο.

Εκφράζοντας την φωνή του Τραμπ οι New York Times χαρακτήρισαν τον Γκουαϊδό ως τον «αξιόπιστο αντίπαλο» του Μαδούρο, που έχει ένα «αναζωογονητικό όραμα να οδηγήσει τη χώρα προς τα εμπρός». Το Bloomberg τον χειροκρότησε για την προσπάθεια «αποκατάστασης της δημοκρατίας» και η Wall Street Journal τον εξύμνησε ως τον «νέο δημοκρατικό ηγέτη». Εν τω μεταξύ, ο Καναδάς, πολλά ευρωπαϊκά έθνη, το Ισραήλ και το μπλοκ των δεξιών λατινοαμερικανικών κυβερνήσεων, γνωστών ως η Ομάδα της Λίμας αναγνώρισαν τον Γκουαϊδό ως νόμιμο ηγέτη της Βενεζουέλας.

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2019

Ο Μαδούρο λέει ναι σε βουλευτικές εκλογές - Ενδέχεται να στείλουν οι ΗΠΑ στρατό, δηλώνει ο Τραμπ

Ο Νικολάς Μαδούρο συνεχίζει να αψηφά τη Δύση ενώ λήγει σήμερα το τελεσίγραφο που έχουν απευθύνει έξι χώρες της ΕΕ, οι οποίες τον καλούν να συγκαλέσει νέες προεδρικές εκλογές. Ναι σε βουλευτικές εκλογές, απάντησε ο ίδιος μιλώντας σε μεγάλη συγκέντρωση των υποστηρικτών του. Ανοιχτό άφησε ο Ντόναλντ Τραμπ το ενδεχόμενο να στείλουν οι ΗΠΑ στρατό στη Βενεζουέλα.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο δήλωσε το Σάββατο θετικά διακείμενος στο ενδεχόμενο διεξαγωγής πρόωρων βουλευτικών εκλογών, εντός του 2019, ενώ προβλέπονταν για το 2020 κι ενώ το κοινοβούλιο ελέγχεται αυτήν τη στιγμή από την αντιπολίτευση.

Η Συντακτική Συνέλευση καλεί σε «πρόωρες βουλευτικές εκλογές για αυτήν τη χρονιά (...) Συμφωνώ και τάσσομαι υπέρ αυτής της απόφασης» είπε ενώπιον χιλιάδων υποστηρικτών του στο Καράκας.

Η θητεία των βουλευτών, που εκλέχθηκαν στα τέλη του 2015, λήγει τον Ιανουάριο του 2021. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές θα έπρεπε να διεξαχθούν στα τέλη του 2020.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας εμφανίστηκε το Σάββατο δημοσίως, για πρώτη φορά μετά τη φερόμενη επίθεση με drones την 4η Αυγούστου, με αφορμή τη συγκέντρωση, με τη συμμετοχή χιλιάδων υποστηρικτών του, για τα 20 χρόνια από την «μπολιβαριανή επανάσταση».

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2019

Κουφοντίνας για τη βόλτα του στην Αθήνα: Το πρόβλημα είναι ότι πήρα άδεια;


Η φωτογραφία που τον έδειχνε να περπατά στους δρόμους της Αθήνας, κοντά στα σημεία όπου ως εκτελεστής της 17 Νοέμβρη είχε δολοφονήσει τα θύματα του, είχε προκαλέσει σάλο. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας απαντά ότι το πρόβλημα δεν είναι πως παίρνει εκείνος άδεια.

Μιλώντας στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο εκτελεστής της «17Ν» και καταδικασμένος πολλάκις σε ισόβια, υπερασπίστηκε τη βόλτα του στην Αθήνα, περιγράφοντας την κατάσταση που αντίκρισε. Δεν αρνείται ότι μαζί του ήταν στέλεχος του Ρουβίκωνα, ενώ χαρακτηρίζει πολιτική υπόθεση τις άδειές του και τις αντιδράσεις που προκαλούνται κάθε φορά από τις ΗΠΑ και την Τουρκία.click4more Σάλος από την «βόλτα» Κουφοντίνα στο κέντρο της Αθήνας

Απαντώντας σε ερώτηση για τις αντιδράσεις που προκαλούν οι άδειές του και τις «φωνές» πως η κυβέρνηση δεν τις σταματά, ο Δημήτρης Κουφοντίνας υποστηρίζει πως αυτό δείχνει ολοκάθαρα πως «πρόκειται για απολύτως πολιτική υπόθεση, αυτό ακριβώς που δεν θέλησαν ποτέ να παραδεχτούν».

Αφήνει αιχμές γιατί «έχουν ασχοληθεί ποτέ με την άδεια οποιουδήποτε άλλου; Ή μήπως ο Σάββας, με αναπηρία 98%, έχει λιγότερα προβλήματα υγείας από τους Φλώρους της κάθε εποχής; Και τα λέει αυτά η κυβέρνηση των ΗΠΑ, που παραμένουν «φονιάδες των λαών», που αυτή τη στιγμή οργανώνουν τον αιματηρό εμφύλιο στη Βενεζουέλα. Τα λέει η κυβέρνηση της Τουρκίας που σφάζει αυτή τη στιγμή τους Κούρδους στη Συρία. Τα λέει η αντιπολίτευση που έφερε τα μνημόνια που οργάνωσαν τον πόλεμο κατά του κόσμου της εργασίας. Και τα λέει χρησιμοποιώντας έναν λόγο μεταμφυλιακής περιόδου, ομολογώντας έτσι ότι εκεί θέλει να οδηγήσει τη χώρα».

Εργαζόμενη μητέρα: Ο σύγχρονος «δούλος»

Το πρωί βιάζεται στον δρόμο να πάει γρήγορα στη δουλειά της. Έτσι βιαστικά επιστρέφει σπίτι. Καθισμένη στο γραφείο βοηθάει το παιδί στα μαθήματα. Μιλάει στο τηλέφωνο με τον παιδίατρο για να κλείσει ραντεβού. Βάζει ένα πλυντήριο και μαζεύει το σπίτι. Σκέφτεται πότε θα πάει το παιδί να αγοράσει ένα ρούχο που χρειάζεται. Κοιτάει το ρολόι για να μην αργήσει να το πάρει από το φροντιστήριο τώρα που σκοτεινιάζει και νωρίτερα. Πάνω από την κουζίνα, ετοιμάζει το αυριανό φαγητό. Στην τηλεόραση βλέπει ένα σποτ που της τονίζει ότι δεν πρέπει να αμελήσει το εμβόλιο της κόρης της -είναι δική της ευθύνη, πατέρας δεν εμφανίζεται στο σποτ. Και το βράδυ, μισοκοιμισμένη, ακούει σε μια εκπομπή κάποιους να μιλούν για την «ισότητα των φύλων».

Πράγματι, στη δημόσια συζήτηση έχει επανέλθει το «γυναικείο ζήτημα». Αλλά τι σημαίνει «γυναικείο ζήτημα»; Τι σημαίνει «ίσες ευκαιρίες»; Και αυτοί που το λένε -άντρες και γυναίκες- εννοούν όλοι το ίδιο πράγμα;

Είναι αλήθεια ότι η ζωή για τις εργαζόμενες μητέρες μπορεί να είναι καλύτερη σε κάποιες χώρες, χειρότερη σε άλλες, ανάλογα με το επίπεδο κοινωνικού κράτους και τον συντηρητισμό της κοινωνίας -συνήθως αυτά τα δύο πηγαίνουν χέρι-χέρι. Όμως, ο κοινός παρονομαστής είναι ότι η πίεση στην εργαζόμενη μητέρα αυξάνεται παντού.

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019

Ποιοι Έλληνες ευρωβουλευτές ψήφισαν Μαδούρο και ποιοι Γκουαϊδό

Λίγες μόλις ώρες αφότου έληξε το τελεσίγραφο που είχαν δώσει οι Βρυξέλλες στον Νικολάς Μαδούρο για να προκηρύξει προεδρικές εκλογές στη χώρα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε να αναγνωρίσει τον Χουάν Γουαϊδό ως προσωρινό πρόεδρο της χώρας, καλώντας τις Βρυξέλλες και τα κράτη – μέλη να πράξουν το ίδιο.

Σημειώνεται ότι το ψήφισμα καταψηφίστηκε από την Αριστερά, τους Πράσινους και άλλους προοδευτικούς ευρωβουλευτές, όχι ως υποστήριξη στην κυβέρνηση Μαδούρο αλλά γιατί σύμφωνα με τους ίδους είναι ένα ψήφισμα το οποίο εντείνει την εμφυλιοπολεμική κατάσταση που επικρατεί στην χώρα. 

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από τους Έλληνες ευρωβουλευτές υπέρ της αναγνώρισης του Χουάν Γκουαϊδό ως «προσωρινού προέδρου» της Βενεζουέλας ψήφισαν ο Νότης Μαριάς από την πολιτική ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, ο Κώστας Χρυσόγονος από την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά, ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο Γιώργος Κύρτσος, η Μαρία Σπυράκη από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Γιώργος Γραμματικάκης και ο Μιλτιάδης Κύρκος από του Ευρωπαίους Σοσιαλιστές. 

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019

Μαδούρο: Θα ήμουν υπέρ της διεξαγωγής πρόωρων βουλευτικών εκλογών

Δεν έχει εκδοθεί, έως τώρα, ένταλμα σύλληψης σε βάρος του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης Χουάν Γκουαϊδό, όπως τόνισε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο τόνισε κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε και μεταδόθηκε από το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Sputnik.

«Εξ όσων γνωρίζω, αυτό το μέτρο δεν έχει παρθεί ως τώρα. Ας περιμένουμε (να ολοκληρωθούν) οι εσωτερικές συνταγματικές και δικαστικές διαδικασίες για να δούμε τα αποτελέσματα. Δεν θα βιαστούμε, θα περιμένουμε», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας.

Για τον Μαδούρο, το ζήτημα είναι συνταγματικό και επαφίεται στη δικαιοσύνη της Βενεζουέλας.

«Ως αρχηγός του κράτους, έχω την άποψη ότι γίνεται απόπειρα πραξικοπήματος, κατά παραβίαση του Συντάγματος. Αλλά αυτή είναι απλά η γνώμη του αρχηγού του κράτους. Πρέπει να ενεργήσει ο γενικός εισαγγελέας, και έχει ήδη αρχίσει να ενεργεί, πρέπει να ενεργήσει το Ανώτατο Δικαστήριο, και ήδη ενεργεί. Και ό, τι αποφασίσουν ο εισαγγελέας και τα δικαστήρια θα εφαρμοστεί από το δικαστικό σύστημα της Βενεζουέλας», ανέφερε ο Μαδούρο.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας επέβαλε χθες Τρίτη απαγόρευση εξόδου από τη χώρα στον 35χρονο Γκουαϊδό, πρόεδρο της εθνοσυνέλευσης - του μοναδικού θεσμού που ελέγχει η αντιπολίτευση στη χώρα - και πάγωσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα περιουσιακά στοιχεία του ως την αποπεράτωση της προκαταρκτικής έρευνας που διενεργείται σε βάρος του για τις πρόσφατες ενέργειές του.

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2019

«Έφυγε» ο ποιητής του αναρχισμού Ντούσαν Μακαβέγιεφ


Του Νίνου Φένεκ Μικελίδη

Ο Ντούσαν Μακαβέγιεφ, ένας από τους πραγματικά αληθινούς αναρχικούς του σύγχρονου κινηματογράφου, ο πιο σημαντικός ίσως σκηνοθέτης του νέου γιουγκοσλάβικου κινηματογράφου, πριν τον Εμίρ Κουστουρίτσα, που ξάφνιασε την Ευρώπη, κάνοντας μια εντυπωσιακή εμφάνιση στη δεκαετία του ’60, και που είχα τη μεγάλη τύχη να γνωρίσω από κοντά στην επίσκεψή του στην Αθήνα για να πάρει μέρος ως πρόεδρος της διεθνούς κριτικής επιτροπής (και να τιμηθεί) στο 7ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, πέθανε, χτες Παρασκευή σε ηλικία 88 χρονών, στο Βελιγράδι.

Η πολιτική, ο μαρξισμός, η σεξουαλικότητα, ο φροϋδισμός και γενικότερα η ανθρώπινη συμπεριφορά, αλλά και οι θεωρίες του Βίλχελμ Ράιχ (όπως τις ανέπτυξε ιδιαίτερα στην αριστουργηματική ταινία του «Τα μυστήρια του οργανισμού»), είναι θέματα που επανεμφανίζονται στις ταινίες του, με ένα στιλ που αναμιγνύει με δεξιοτεχνία και φαντασία το μαύρο χιούμορ με το σαρκασμό, τα επίκαιρα με το χάπενινγκ, το ντοκιμαντέρ με τη μυθοπλασία (όπως κάνει και στην ταινία του «Απροστάτευτη αθωότητα» – 1968 – που με αφορμή την πρώτη ομιλούσα γιουγκοσλάβικη ταινία κάνει μια σειρά συλλογισμών (στο στιλ του Προυστ, θα έλεγα) γύρω από το παρελθόν και το παρόν της χώρας του.

Αυτοί που δε γύρισαν. Οι (Σλαβο)Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες του Εμφυλίου


Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει «δικό μου είναι»/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έγραψε αυτό το ποίημα το 1982. Στη συνέχεια το ενέταξε στο φιλμικό κείμενο της ταινίας «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» (φωτογραφία εξωφύλλου). Γιατί μάλλον για εκεί ήταν γραμμένο, για μια εικονοποιητική ελεγεία του προσφυγικού πόνου, για τις χαραγμένες γραμμές στο χάρτη που βάζουν όρια στην ύπαρξη, για τα ανεκπλήρωτα τάματα που κουβαλάνε τα ποτάμια, για τις ρίζες που τραβήχτηκαν μανιασμένα από το χώμα, για τις ιστορίες που σβήστηκαν με μια μικρόψυχη σφραγίδα, για τους ανθρώπους που πέρασαν όλη τους τη ζωή σε τόπους – αίθουσες αναμονής και ποτέ δε φτάσανε στον προορισμό τους. Από παλιά διωγμένοι, μόνιμα επισκέπτες, παντού ξένοι και εμφατικά ανεπιθύμητοι. Αυτοί που, σε καιρό ειρήνης, δε μπόρεσαν να επιστρέψουν στα χωριά που γεννήθηκαν και πέθαναν μ’ αυτό το μαράζι.

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019

Η επόμενη μέρα της Συρίας


Σε αναδιάταξη του χάρτη και των γεωπολιτικών σφαιρών επιρροής στη Συρία καθώς και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, οδηγεί σε βάθος χρόνου η απόφαση Τραμπ για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το συριακό έδαφος.
Η γεωπολιτική, ως γνωστόν, απεχθάνεται το κενό. Σε περίπτωση που υλοποιηθεί η αμερικανική απόφαση κατά τους επόμενους μήνες, ελλοχεύει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί “κενό εξουσίας” στη βορειανατολική Συρία, καθώς είναι σαφές πως οι Κούρδοι και το YPG (Μονάδες Αυτοπροστασίας του Λαού) δεν είναι σε θέση να διατηρήσουν μόνοι τους τον έλεγχο στην τεράστια περιοχή που έχουν απελευθερώσει από τον ISIS -εννοείται με τη βοήθεια των ΗΠΑ και των συμμάχων τους- ανατολικά του Ευφράτη. Η περιοχή αυτή, υπόψιν, δεν κατοικείται μόνον από Κούρδους (περίπου 10% του πληθυσμού της Συρίας), αλλά και από Σύριους σουνίτες Άραβες και άλλες μειονότητες π.χ. Ασσύριους κ.ά.

Οι “μνηστήρες” της βορειοανατολικής Συρίας


Τον έλεγχο αυτής της περιοχής, που είναι πλούσια σε πετρελαϊκά κοιτάσματα και υδάτινους πόρους, επιζητεί να ανακτήσει το καθεστώς Άσαντ και εμμέσως η Ρωσία, η οποία δεν θα ήθελε με τίποτε να εμπλακεί σ' ένα τέλμα τύπου Αφγανιστάν, αλλά να κερδίσει γεωπολιτική επιρροή με το λιγότερο δυνατόν κόστος.