Πέμπτη 26 Μαρτίου 2020

Εργασιακός αρμαγεδών... από την πίσω πόρτα

Από την πίσω πόρτα της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου Βρούτση πέρασαν οι, χωρίς καμία αποζημίωση, απολύσεις - εξπρές εργαζομένων ορισμένου χρόνου, πέρασε η μετατροπή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων αορίστου χρόνου σε part timers, όπως πέρασε και η κατάργηση κάθε ελέγχου από το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας στις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.
Πέρασε ακόμη η δυνατότητα στις επιχειρήσεις που αναστέλλουν την λειτουργία τους να μην επαναπροσλάβουν αναγκαστικά το υπάρχον προσωπικό τους, καθώς μόνη τους υποχρέωση - προκειμένου να τύχουν των φορολογικών και ασφαλιστικών ελαφρύνσεων - είναι η διατήρηση του αριθμού των θέσεων εργασίας. Και πέρασε επίσης η μείωση στο μισό των μισθών όλων των εργαζομένων, αφού δίνεται η δυνατότητα - σε όλους ανεξαιρέτως τους εργοδότες - και για 6 μήνες να απασχολούν εκ περιτροπής το 50% των εργαζομένων, για δύο εβδομάδες το μήνα, καταβάλλοντάς τους το 50% του μισθού τους.

Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι από τις 20 Μαρτίου και μετά όλες οι επιχειρήσεις, είτε έχουν πληγεί αποδεδειγμένα από την κρίση του κορονοϊού είτε όχι, μπορούν μονομερώς θα θέσουν όλο το προσωπικό τους σε εκ περιτροπής εργασίας και να μειώσουν κατά 50% και το μισθολογικό τους κόστος και το κόστος των ασφαλιστικών εισφορών.

H απάντηση επί όλων αυτών του υπουργού Οικονομίας Χρήστου Σταικούρα ήταν ότι εκείνο που έχει σημασία είναι να μείνουν ανοιχτές οι επιχειρήσεις. Για τους εργαζόμενους των επιχειρήσεων, προφανώς δεν υπάρχει Θεός.

Ε, όχι κι ο Στέφανος Μάνος υπέρ του Δημοσίου...

Αν ο Στ. Μάνος, από τους πιο ακραιφνείς (νεο)φιλελεύθερους, γράφει ότι με την κρίση «φάνηκε μια άλλη, καλύτερη πλευρά της δημόσιας διοίκησης», αλλά και ότι «η ιδιωτική επιχείρηση φάνηκε να δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις», ε, δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία: ζούμε τα ύστερα του κόσμου, τέλος

Και εκεί που είχαμε μια σταθερά σ' αυτή τη ζωή, ότι ο Στέφανος Μάνος δεν θα «λύγιζε» ποτέ, ότι πάντα θα έλεγε και θα έγραφε κατά του κράτους, του σπάταλου, τεράστιου, ανόητου, βραδυκίνητου, να που τώρα με την κρίση του κορωνοϊού «έσπασε» ακόμα κι αυτός. Και βγαίνει και τουιτάρει «η κρίση βοήθησε να φανεί μια άλλη, καλύτερη πλευρά της δημόσιας διοίκησης. Πιο γρήγορη και αποτελεσματική από ό,τι την ξέραμε», και σαν να μη φτάνει αυτό, σαν να έχει πάρει φόρα κατηφόρα, προσθέτει: «Αντίθετα η ιδιωτική επιχείρηση φάνηκε να δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις ταχύτητας και αποτελεσματικότητας που επιβάλλει η πανδημία».

Δεν ξεγελιόμαστε βεβαίως. Και ο Μάνος - που έχει πολιτευτεί και με τα δυο μεγάλα κόμματα που έφεραν τη χώρα εδώ που είναι- και διάφοροι άλλοι της ίδιας κοπής θα επανέλθουν δριμύτεροι μόλις περάσει η κρίση και κυλήσει το απαραίτητο χρονικό διάστημα για να πάρουν αποστάσεις. Γιατί για να έμαθαν κάτι επί της ουσίας από την περιπέτεια αυτή, πολύ, μα πολύ αμφιβάλλουμε.... 

«Εικονική η συζήτηση»: Γερμανικό φρένο στους «9» για το «κορωνο-ομόλογο»

Εικονική η συζήτηση για «κορωνομόλογο», λέει ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας Π. Αλτμάιερ μιλώντας στη Handelsblatt, φρενάροντας τις προσδοκίες για έκδοση ομολόγου με στόχο την αμοιβαιοποίηση των χρεών χωρών της ΕΕ από την κρίση του κορωνοϊού.

O Πέτερ Αλτμάιερ (δεξιά) με τον Όλαφ Σολτς κατάστρωσαν σχέδιο για τη διάσωση της γερμανικής οικονομίας από τις συνέπειες του κορωνοϊού

Καθόλου πρόθυμη δεν φαίνεται η Γερμανία, η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, να συμφωνήσει σε ένα «κορωνομόλογο», την έκδοση του οποίου έχουν ζητήσει 9 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Ενώ σήμερα, Πέμπτη, θα γίνει στις 5 το απόγευμα τηλεδιάσκεψη των αρχηγών των κρατών της ΕΕ με θέμα ακριβώς την κρίση του κορωνοϊού, ο γερμανός υπουργός Οικονομίας δηλώνει πως «είμαστε όλοι αποφασισμένοι να εμποδίσουμε επανάληψη της κρίσης χρέους, όπου είναι εφικτό», «αλλά συμβουλεύω προσοχή στα διάφορα δήθεν ιδιοφυή σχέδια. Με την ομπρέλα προστασίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και με τα μέτρα που αποφάσισε η Γερμανία ως ηγετική οικονομική δύναμη, έχουμε δώσει ένα ισχυρό μήνυμα για τη σταθερότητα του ευρώ». Και τονίζει, μην αφήνοντας καμιά αμφιβολία για τη γερμανική στάση: «Η συζήτηση για ευρωομόλογο είναι εικονική συζήτηση».

Αναλυτικά το δημοσίευμα της DW:

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2020

Ανώνυμος ο Έλλην - Ελληνική Νομαρχία

Ο, παρά τις συστηματικές προσπάθειες της ιστορικής και φιλολογικής έρευνας, άγνωστος συγγραφέας του επαναστατικού και αντι-τυραννικού κειμένου «Ελληνική Νομαρχία».

Το εθνεγερτικό κείμενο «Ελληνική Νομαρχία Ήτοι Λόγος Περί Ελευθερίας» συντάχθηκε και κυκλοφόρησε σε 266 σελίδες 16ου σχήματος (13,7 Χ 9,9 εκατοστά) στην Ιταλία (ίσως στο Λιβόρνο ή την Μπολώνια ή την Παβία) το έτος 1806, με στόχο την εθνική αφύπνιση των Ελλήνων και αντίτυπά του διοχετεύθηκαν κρυφά στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Το πρώτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στον μόλις προ 8ετίας μαρτυρήσαντα Ρήγα Φεραίο Βελεστινλή (1757 - 1798), εξυμνεί την «ιερά Ελευθερία» με επίκληση των αρχαίων προγονικών ψυχών («Εσείς, ω αθάνατοι ψυχαί των ελευθέρων προγόνων μου! ενδυναμώσατε τώρα τον ζήλον μου με τα ηρωικά σας εντάλματα, δια να εκφράσω καθώς πρέπει τα της ελευθερίας κάλλη εις τους απογόνους σας») και καταγγέλλει την τυραννία, την πολύμορφη εξαθλίωση των υπόδουλων Ελλήνων, την κοινωνική ανισότητα, τους προύχοντες και την Εκκλησία. Στην αφιέρωση προς τον Ρήγα, ο Έλλην Ανώνυμος, που παρουσιάζεται ως συνεχιστής του εθνεγερτικού έργου, χρησιμοποιεί τον στίχο του Βιργιλίου «exoriare aliquis nostris ex ossibus ultor», τον οποίο μεταφράζει «αναφανήναι τις εκ των οστέων ημών έκδικος», δηλαδή «και ας αναφανεί κάποιος εκδικητής μέσα από τα οστά μας».

Από πού ήρθε ο κορονοϊός, και πού θα μας πάει;

«Οπραγματικός κίνδυνος της κάθε νέας επιδημίας είναι η αποτυχία ή, καλύτερα, η σκόπιμη άρνηση να καταλάβουμε ότι ο Covid-19 (και ο κάθε αντίστοιχος ιός) δεν είναι ένα μεμονωμένο συμβάν», αναφέρει σε συνέντευξή του ο επιδημιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Big Farms Make Big Flu» (μτφ. «Οι μεγάλες φάρμες φτιάχνουν τη μεγάλη γρίπη»), Ρομπ Γουάλας. 

Όπως τονίζει ο Γουάλας, «η ολοένα αυξανόμενη εμφάνιση τέτοιων ιών συνδέεται στενά με την παραγωγή τροφίμων και την κερδοφορία των πολυεθνικών του τομέα. Όποιος θέλει να καταλάβει γιατί οι ιοί γίνονται όλο και πιο επικίνδυνοι πρέπει να ερευνήσει το βιομηχανικό αγροτικό μοντέλο και ιδίως την κτηνοτροφία. Προς το παρόν, ελάχιστες κυβερνήσεις, και ελάχιστοι επιστήμονες, μοιάζουν αποφασισμένοι να το κάνουν. Μάλλον το αντίθετο». 

Σημειώνει δε, ότι «όταν εμφανίζεται μια νέα επιδημία, οι κυβερνήσεις, τα ΜΜΕ, ακόμα και το μεγαλύτερο μέρος του ιατρικού κατεστημένου, εστιάζουν στην έκτακτη κατάσταση που έχουν μπροστά τους και αδιαφορούν για τις δομικές αιτίες που οδηγούν τόσο πολλούς περιθωριακούς παθογόνους παράγοντες στην ξαφνική παγκόσμια διασημότητα, τον ένα μετά τον άλλον».

Ακολουθεί η συνέντευξη με τον Ρομπ Γουάλας
Πόσο επικίνδυνος είναι ο νέος κορονοϊός;

1821: Ποιοι «όλοι μαζί», βρε ζαγάρια;


«Ό,τι ξέρουμε για το 1821 μοιάζει με αντεστραμμένο είδωλο στον καθρέφτη. Υπάρχουν δύο ‘21, αυτό των αρχόντων, των Φαναριωτών και της επίσημης διπλωματίας και αυτό του λαού και των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου…» (Δ. Φωτιάδης, από την ιστορική μονογραφία «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ»)

Πώς γίνεται η Καλαμάτα να έχει απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό στις 23 Μάρτη του 1821, αλλά να γιορτάζουμε την έναρξη της Επανάστασης στις 25 Μάρτη; 

Η απάντηση είναι απλή: Έπρεπε ο ξεσηκωμός να εγκιβωτιστεί σε ένα σχήμα που θα εξυπηρετούσε τους επί τουρκοκρατίας εξουσιαστές του λαού που παρέμειναν τέτοιοι και μετά την Επανάσταση. Ανάμεσά τους οι σεβάσμιοι δεσποτάδες της εποχής. Και δεν μιλάμε για το τμήμα του κλήρου που συμμετείχε με συνέπεια και από την πρώτη στιγμή στον αγώνα, αλλά για κείνους τους “ταλαντευόμενους” της ιεραρχίας που σύρθηκαν να πάρουν μέρος και κυρίως εκείνους που τοποθετήθηκαν με αφοριστικό και αντεπαναστατικό μένος κατά της Επανάστασης. Κι αφού οι τελευταίοι δεν είχαν να επιστρατεύσουν τίποτα άλλο για να οικειοποιηθούν την Επανάσταση, επιστράτευσαν την Παναγία.

Ήταν 17 ολόκληρα χρόνια μετά την Επανάσταση, με διάταγμα του 1838, που ως εθνική γιορτή ορίστηκε η μέρα του Ευαγγελισμού ώστε το ιερατείο να καμώνεται ότι ευλόγησε τον ξεσηκωμό…

Τρίτη 24 Μαρτίου 2020

Έκκληση από 21 ΜΚΟ να μετακινηθούν αιτούντες άσυλο και μετανάστες από τα νησιά σε ασφαλή τοποθεσί

Έκκληση προς την κυβέρνηση να μετακινήσει τους αιτούντες άσυλο και τους μετανάστες άμεσα από τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης στα νησιά σε ασφαλή τοποθεσία, ώστε να αποφευχθεί μία κρίση δημόσιας υγείας εν μέσω πανδημίας κορονοϊού, απευθύνουν σήμερα 21 ανθρωπιστικές οργανώσεις με κοινή τους ανακοίνωση.
Όπως σημειώνουν, χιλιάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένων ηλικιωμένων, πασχόντων από χρόνιες παθήσεις, παιδιών, εγκύων, νέων μητέρων και ατόμων με αναπηρία, «είναι παγιδευμένα υπό άθλιες συνθήκες επικίνδυνου συνωστισμού στα νησιά εν μέσω πανδημίας».

Την ίδια ώρα υπενθυμίζουν ότι οι διαμένοντες στις εγκαταστάσεις έρχονται αντιμέτωποι με «εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό, τουαλέτες και ντουζιέρες, καθώς και πολύωρη αναμονή σε ουρές για τη διανομή τροφίμων και ανεπάρκεια ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού», συνθήκες που «καθιστούν αδύνατη τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την προστασία από τον κορονοϊό, θέτοντας τους ανθρώπους σε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εν όψει της αυξανόμενης απειλής ευρείας μετάδοσης του COVID-19».

Ψυχολογικές επιπτώσεις της εξάπλωσης του κορονοϊού. Διαχείριση κρίσης



Δρ. Καλλιόπη Μέγαρη Κλινική Νευροψυχολόγος - Σύμβουλος Ψυχολόγος 

Είναι σημαντικό στη φάση που βρισκόμαστε να τηρούμε τους κανόνες υγιεινής και να είμαστε υποστηρικτικοί όχι μόνο στους ανθρώπους που είναι άρρωστοι, αλλά και σ’ αυτούς που έχουν άγχος. Ο πανικός είναι κακός σύμβουλος και δεν μας οδηγεί στο να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις. Δεν πανικοβαλλόμαστε, το διαχειριζόμαστε.

Η κρίση είναι μια παροδική κατάσταση η οποία αποσταθεροποιεί το άτομο, το οποίο έρχεται αντιμέτωπο με μια απειλητική περίσταση, που την αντιλαμβάνεται ως σημαντική. Επιπλέον, εκείνη τουλάχιστον τη στιγμή που συμβαίνει, δεν μπορεί ούτε να την αποφύγει ούτε να την επιλύσει με τις συνήθεις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων που διαθέτει (Caplan, 1964). Συνήθως, πρόκειται για μια συναισθηματικά απειλητική κατάσταση που συνδέεται με αλλαγές και στις κοινωνικές συνθήκες στις οποίες το άτομο ζει.

Στην περίπτωση της ολοένα και αυξανόμενης εξάπλωσης του κορονοϊού, αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση κρίσης, η οποία προκαλεί αναστάτωση, άγχος, αποδιοργάνωση και εσωτερική ένταση. Επιπλέον, υπάρχει αδυναμία του ατόμου να αντιμετωπίσει το αγχογόνο γεγονός και να προσαρμοστεί σε αυτό (φαινομενικά μοιάζει ‘άλυτο’ πρόβλημα), επιπρόσθετη πολύ μεγάλη αναστάτωση και αναζήτηση τρόπων ανακούφισης από την ένταση. Για τον κορονοϊό έχουμε σχετικά μειωμένη γνώση γιατί είναι μια ασθένεια που εμφανίστηκε πρόσφατα και μελετάται ακόμα.

Κορονοϊός: Πώς η Νότια Κορέα ισοπεδώνει την επιδημία χωρίς λουκέτο στην οικονομία Τα τέσσερα μαθήματα που δίνει στις άλλες χώρες


H Νότια Κορέα φαίνεται πως βγαίνει σταδιακά από την κρίση του κορονοϊού. Η χώρα έδειξε πως είναι δυνατό να εξομαλυνθεί και να ισοπεδωθεί η επιδημική καμπύλη των νέων λοιμώξεων της νόσου Covid-19 χωρίς να μπει εκτεταμένο λουκέτο στην οικονομία όπως στην Ευρώπη και χωρίς δρακόντεια μέτρα τύπου Κίνας.

Αν και φαίνεται να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, οι ειδικοί δεν είναι βέβαιοι ότι τα νοτιοκορεατικά μαθήματα μπορούν να εφαρμοστούν ευρέως και να δουλέψουν σε άλλες χώρες.

Αυτά τα τέσσερα μαθήματα είναι: Έγκαιρη λήψη μέτρων, μεγάλος αριθμός τεστ στον πληθυσμό, εξονυχιστική ιχνηλάτηση επαφών των κρουσμάτων και μαζική υποστήριξη από τους πολίτες στα μέτρα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έφερε τη Νότια Κορέα ως παράδειγμα όπου ο ιός μπορεί να αναχαιτιστεί και κάλεσε άλλες χώρες να «εφαρμόσουν τα μαθήματα της Κορέας και αλλού».

Πράγματι, ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία και η Σουηδία, προσπαθούν πια να τη μιμηθούν, αλλά με καθυστέρηση, οπότε ίσως δεν έχουν ανάλογα θετικά αποτελέσματα.

Η εποχή των τεράτων


ONτόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες ότι «θα ξανανοίξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε τρεις εβδομάδες» και θα γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους γιατρούς που του λένε «να κρατήσει την χώρα κλειστή για πάντα».

Διότι, όπως εξήγησε, το «να κρατάς την οικονομία κλειστή φέρνει περισσότερο θάνατο από τον κορονοϊό». Και διότι, επίσης, εάν δεν πεθάνουμε από τον ιό θα πεθάνουμε… αυτοκτονώντας, αφού αποδεδειγμένα – και σύμφωνα με την Βρετανική Ψυχιατρική Επιθεώρηση που επικαλέστηκε – η οικονομική κρίση του 2008 προκάλεσε περισσότερες από 10.000 αυτοκτονίες σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Οπερ, όπως κατέληξε ο Ντόναλντ Τραμπ, «δεν μπορούμε να αφήσουμε την θεραπεία να γίνει χειρότερη από το ίδιο το πρόβλημα» - άρα η αμερικανική οικονομία δεν μπορεί να μείνει «κλειστή» επ’ αόριστον, είτε υποχωρήσει, είτε δεν υποχωρήσει η πανδημία.

Κατά τους ορθόδοξους νεοφιλελεύθερους, ο αμερικανός πρόεδρος απλώς απάντησε ευθέως στο δίλημμα που έθεσε η Wall Street Journal εν μέσω χρηματιστηριακής πτώσης 30% και προβλέψεων, όπως αυτές της Goldman Sachs, που θέλουν την αμερικανική οικονομία να γνωρίζει ύφεση ακόμη και 24% λόγω του lockdown που φέρνει η υγειονομική κρίση: «Τι είναι χειρότερο, η θεραπεία ή η αρρώστια;» ήταν το ερώτημα που απηύθυνε η εφημερίδα. Κι ακόμη πιο λιανά το έθεσε ο νομικός και αναλυτής Σκοτ ΜακΜίλλαν, εκπροσωπώντας με βαθιά ειλικρίνεια την καθαρή ρεπουμπλικανική δεξιά: «Το δομικό πρόβλημα», είπε, «είναι εάν θα αποφασίσουμε να διαλύσουμε ολόκληρη την οικονομία για να σώσουμε το 2,5% του πληθυσμού που, πρώτον, είναι γενικά ακριβό να συντηρηθεί και, δεύτερον, δεν είναι παραγωγικό».

Ο πολυμήχανος καπιταλισμός


Αγαπητέ Γιάννη, Οταν είχες επιστρέψει από τη Σιγκαπούρη έσταζε μέλι το στόμα σου.
Φροντισμένη χώρα, πρωτοπόρα τεχνολογία, πειθαρχημένοι πολίτες και άκρως φιλελεύθερη οικονομία. «Ετσι προχωρεί ο κόσμος» έλεγες και ξανάλεγες. «Οχι με το βαρίδι του κρατισμού».
Λίγο καιρό μετά ενέσκηψε η μεγάλη κρίση στην Ευρώπη. Εκεί γύρω στα τέλη του 2008. Πανικός και άμεσα μέτρα. Με πρώτο την… κρατικοποίηση των τραπεζών! Σαρκάζοντας σου είχα πει ότι πάλι στο κράτος καταφεύγουν οι δικοί σου, οι φιλελεύθεροι.

Ομολογώ ότι η κυνική απάντησή σου ήταν αφοπλιστική: «Είναι ευέλικτος ο καπιταλισμός. Επιτίθεται, αμύνεται, υποχωρεί, σμπαραλιάζει τον κρατισμό αξιοποιώντας τις ρωγμές και τις αδυναμίες του, αλλά δεν διστάζει να επιστρατεύει το κράτος όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Είναι πολυμήχανος ο καπιταλισμός».

Οταν οι περιστάσεις το απαιτούν! Τι κομψή διατύπωση. Οπου «περίσταση» είναι, βέβαια, το προϊόν εγγενούς αδυναμίας η οποία, πέρα από κραυγαλέες ανισότητες, δημιουργεί κυκλικά περιοδικές κρίσεις, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει ο… αφορεσμένος κρατισμός!