Όσο πιο πολύ γλιστράει στους ιστούς της αμερικανο-βρετανο-ισραηλινής αράχνης, τόσο περισσότερο ο Νίκος Χριστοδουλίδης αναθεωρεί και τις απόψεις του για την ιστορία.
Νίκος Χριστοδουλίδης
Όσο πιο πολύ γλιστράει στους ιστούς της αμερικανο-βρετανο-ισραηλινής αράχνης, τόσο περισσότερο ο Χριστοδουλίδης αναθεωρεί και τις απόψεις του για την ιστορία. Τις προάλλες εξηγούσε μάλιστα, με τρόπο βέβαια γιατί φοβόταν, ότι τώρα πια δεν υπάρχουν σκιές στις σχέσεις Αθήνας-Λευκωσίας. Παρήλθε δηλαδή η εποχή που η Αθήνα κατηγορούσε τον Μακάριο και τους διαδόχους του, ότι άλλα της λένε και άλλα κάνουν. Τώρα Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης βλέπουν eye to eye που λένε και τα αφεντικά μας.
Δεν ξέρω αν ο Μακάριος έλεγε ψέματα, ξέρω όμως ότι είχε σοβαρούς λόγους να το κάνει αν το έκανε. Και ο λόγος ήταν ότι οι περισσότεροι πολιτικοί στην Αθήνα κατά την εποχή του ενεργούσαν ως πράκτορες της Αγγλίας και της Αμερικής για να προκαλέσουν την ήττα του κυπριακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Πολύ καλά έκανε και τους έλεγε ψέματα, αν τους έλεγε ο Μακάριος, και πολύ κακώς συμφώνησε τελικά με την παρότρυνση των Αμερικανών (σύμφωνα με τον Πλουτή Σέρβα) να αποδεχθεί ανεξαρτησία αντί ένωσης, χωρίς καμία εγγύηση μάλιστα και, αργότερα, να δεχτεί, υπό την πίεση της ΝΑΤΟϊκής Αθήνας των Καραμανλή και Αβέρωφ, τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου που κατέστρεψαν τελικά και την Κύπρο και την Ελλάδα και συνεχίζουν να προκαλούν, και σήμερα, καταστροφικές συνέπειες. (*)











