Τάσος Λειβαδίτης ο ποιητής του Έρωτα και της Επανάστασης

Επιμέλεια Χρήστος Αβραμίδης
Σαν σήμερα γεννήθηκε ο ποιητής του έρωτα και της επανάστασης. Ο ποιητής της ήττας και μιας νίκης που δεν έχει έρθει ακόμα, αλλά αν έρθει ποτέ, θα του χρωστάει πολλά. Ο Τάσος Λειβαδίτης δεν λύγισε σε ξερονήσια και φυλακές δεν λύγισε όταν έβλεπε τις ήττες (“ηττες συντρόφισες” όπως τις αποκαλούσε) να μαστιγώνουν όλα όσα πίστεψε.

Είχε το θάρρος να σκεφτεί και να αναστοχαστεί πάνω σε όλες τις βεβαιότητες που μάστιζαν το επαναστατικό κίνημα. Ταξίδεψε όλη την Ελλάδα με την Νεολαία Λαμπράκη απαγγέλοντας τους στίχους του με την συνοδεία του Μίκη Θεοδωράκη. Γύρισε πόλεις και χωριά για έναν νέο επαναστατικό διαφωτισμό, για να μάθει και ο τελευταίος άνθρωπος της γης τι θα πρέπει να κάνει “αν θέλει να λέγεται άνθρωπος”. Το επαναστατικό και ερωτικό στοιχείο, η ήττα αλλά και η μελαγχολική αισιοδοξία, εγγράφονται στο έργο του διαπερνώντας κάθε κύτταρο του αναγνώστη. Ο Γερμανικός Ρομαντισμός, ο κριτικός ρεαλισμός, ο υπαρξισμός, ο Ρίλκε, ο Ντοστογιέφσκι, ο Μαρξ και πολλοί άλλοι, εισβάλουν στο έργο του και το καθιστούν μια ενεργή αντίφαση, πάντα έτοιμη να εκραγεί. Ακολουθεί αφιέρωμα της Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3.

Ανάψτε τα φώτα να εξαφανιστούν οι σκιές του Grexit

Του Κώστα Βαξεβάνη

Όταν σε φοβίζουν οι σκιές, ανάβεις τα φώτα για να δεις πως τα πράγματα είναι λιγότερο τρομακτικά από τη σκιά τους. Οι σκιές του Grexit, της ελλειπούς ρευστότητας, του στραπατσαρίσματος και της καταστροφής της χώρας εμφανίζονται και πάλι μεγαλύτερες από το μπόι τους και από το μπόι μας. Το Βερολίνο έχει επιστρατεύσει για μια ακόμη φορά το Σόιμπλε στο ρόλο του λαγού που θα τραβήξει όλα τα τέρατα επί σκηνής. Σε μια σκηνή, -επιμένω-,θεάτρου σκιών.

Υπάρχει κίνδυνος Grexit; Αν πιστέψουμε το Στίγκλιτς, το Ρουμπινί, τη Λαγκάρντ την ίδια, τον εκπρόσωπο τύπου τη γερμανικής κυβέρνησης Στέφαν Σάιμπερτ, το Ντράγκι, δεν υπάρχει κανένας. Αν πιστέψουμε τις δηλώσεις του Σόιμπλε στα συνέδρια, στις τηλεοράσεις, έξω από την τουαλέτα της Καγκελαρίας, υπάρχει και μοιάζει με το τέρας Αποκάλυψης.

Ας δούμε όμως γιατί δεν μπορεί να υπάρξει Grexit.

1. Δεν υπάρχει νομική υπόσταση στο Grexit. Δεν υπάρχει σε καμία από τις διαδικασίες που περιγράφουν και συνθέτουν την Ε.Ε

Ο πειρατής Φράνσις Ντρέικ, που έγινε σερ….

Η ιστορία μάλλον επαναλαμβάνεται συνήθως ως φάρσα

Σαν σήμερα το 1587 ο βρετανός ναύαρχος και πρώην πειρατής σερ Φράνσις Ντρέικ βυθίζει την ισπανική αρμάδα στο λιμάνι του Κάδιξ, δίνοντας τέλος στη θαλασσοκρατορία των Ισπανών και εγκαινιάζοντας την εποχή της βρετανικής κυριαρχίας στις θάλασσες.

Προσέξτε όμως την άκρως εντυπωσιακή ιστορία του πειρατή Φράνσις Ντρέικ, που έγινε σερ. Είναι ο πρώτος στην ιστορία λόρδος εκ πειρατών.

Το γεγονός που θα παραθέσω είναι ιστορικό ντοκουμέντο που κατά την κρίση μου «κολλάει» αρκετά στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο «παπαγαλάκι» και το αλίευσα διαβάζοντας το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη “ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ (Η κρυφή γοητεία της Μπουρζουαζίας)” – Εκδόσεις του ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ.

Αντιγράφω κατά λέξη:

…

«Η παρανομία έπαιξε μείζονα ρόλο στην ανάπτυξη των σύγχρονων θεσμών, λέει ο Σμιθ*. Κι αν σήμερα οργιζόμαστε με τους απατεώνες είναι γιατί αυτοί οι θεσμοί είναι ήδη διαμορφωμένοι, πράγμα που μας εμποδίζει να καταλάβουμε πώς διαμορφώθηκαν».

Στις πειρατικές επιχειρήσεις του διασημότερου στην ιστορία της πειρατείας πειρατή, του Φράνσις Ντρέικ, η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ αποφάσισε κάποτε να επενδύσει ένα πολύ σημαντικό μέρος των χρημάτων του βασιλικού θησαυροφυλακίου. Σκέφτηκε προφανώς αυτή η τρομερή γυναίκα, που δεν είχε κανέναν ηθικό φραγμό: Έτσι κι αλλιώς το βασιλικό θησαυροφυλάκιο δημιουργήθηκε με πολλές και συνεχόμενες αρπαγές από τους προγόνους μου.

Γιατί λατρεύονται ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης στην Ιβηρική

του Κώστα Ζαχαριάδη*

«ΣΥΡΙΖΑ-PODEMOS-VENCEREMOS» είναι το σύνθημα που όλοι μας φωνάξαμε το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ναι, το πιστεύουμε ότι θα νικήσουμε και με έκδηλη αγωνία παρακολουθούμε την κυβερνητική πορεία του δικού μας ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την πορεία του PODEMOS προς τις εκλογές και (ελπίζουμε) την εξουσία .

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου είχα την χαρά να εκπροσωπήσω τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια εκδήλωση που διοργάνωσε το αδερφό μας κόμμα στην Πορτογαλία, το Μπλόκο της Αριστεράς με τίτλο «πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη και η απάντηση της Αριστεράς, όλοι μαζί μπορούμε». Ειπώθηκαν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, αυτό όμως που κυρίως μας αφορά εμάς είναι κυρiως να αντιληφθούμε τις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες στην Ιβηρική χερσόνησο. Με τις κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Πορτογαλίας έχουμε πολιτικές διαφωνίες σε όλα τα βασικά θέματα, αλλά με τις κοινωνίες υπάρχει γραμμή επικοινωνίας και διάχυτο αίσθημα φιλίας. Και εκεί υπάρχουν επίσης ζυμώσεις, εξελίξεις πολιτικές, έχουν εκλογές και οι δυο χώρες μέσα στο 2015, που ενδεχομένως θα αλλάξουν και το πρόσωπο της Ευρώπης μέχρι στο τέλος του χρόνου.

Aσύλληπτη τραγωδία στη Μεσόγειο: Νεκροί εκατοντάδες πρόσφυγες σε ναυάγιο

Έγινε πάλι η Μεσόγειος ο «υγρός τάφος» εκατοντάδων προσφύγων… Αλιευτικό σκάφος που μετέφερε περίπου 700 ανθρώπους ανετράπη τη νύχτα του Σαββάτου στα ανοιχτά της Λιβύης, 130 μίλια ανοιχτά του νησιού Λαμπεντούζα. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της Μάλτας Τζόζεφ Μουσκάτ, έως τώρα μόνον 50 έχουν διασωθεί. Σε εξέλιξη μεγάλη επιχείρηση διάσωσης, με συμμετοχή πλοίων από την Ιταλία και τη Μάλτα, καθώς και τριών ελικοπτέρων. 

Εκπρόσωπος της ιταλικής Ακτοφυλακής δήλωσε ότι η επιχείρηση διάσωσης είναι πιθανό να εξελιχθεί σε μακάβρια επιχείρηση ανάσυρσης σορών... Τη δραματική του πρόβλεψη επιβεβαίωσε αργότερα ο πρωθυπουργός της Μάλτας δηλώνοντας: «Στην κυριολεξία, ψάχνουμε ζωντανούς ανάμεσα στα πτώματα που επιπλέουν στη θάλασσα»

Εάν επιβεβαιωθούν οι φόβοι, τους οποίους τείνει να καταστήσει πραγματικότητα η πάροδος του χρόνου, τότε θα πρόκειται για τη χειρότερη τραγωδία που σημειώθηκε στην ευρύτερη περιοχή. 

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, την τραγωδία προκάλεσε το γεγονός ότι οι πρόσφυγες μετακινήθηκαν προς τη μία πλευρά του σκάφους, επιδιώκοντας να προσελκύσουν την προσοχή ενός εμπορικού πλοίου, που έπλεε εκείνη τη στιγμή στην περιοχή.

Τι συμβαίνει με τη διαπραγμάτευση, με απλά λόγια

Του Κώστα Βαξεβάνη στο Κουτί της Πανδώρας

Όσα συμβαίνουν και κυρίως γράφονται σε σχέση με τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, έχουν μια διάσταση που απαιτεί απλή εκλογίκευση. Με αυτή την εκλογίκευση προκύπτει ο βασιλιάς γυμνός και όχι το τέρας πύρινο. Ας πάμε λοιπόν με απλά βήματα προς τη λογική

1.Γιατί τόση σκληρότητα; 

Σε κάθε διαπραγμάτευση η προσπάθεια που γίνεται είναι να εξασφαλίσει ο καθένας τα μέγιστα οφέλη και τις μικρότερες απώλειες. Αυτό δεν γίνεται κάτω από μια διαδικασία ευφορίας και φιλοφρονήσεων, αλλά με πιέσεις, απαιτήσεις και αρκετές φορές εκβιασμούς. Επίσης το παιχνίδι της διαπραγμάτευσης δεν εξελίσσεται γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι αλλά σε όλα τα πεδία. Κυρίως αυτό της επικοινωνίας. Δηλαδή οι διαπραγματευόμενοι, με δηλώσεις ή διαρροές, προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα τετελεσμένων και κυρίως φόβου για τον «αντίπαλο».Σε πολλές περιπτώσεις βλέπουμε και τη λειτουργία του καλού και του κακού μπάτσου των κλασσικών αμερικάνικων ταινιών. Ο ένας απειλεί και ο άλλος δείχνει διαλλακτικός και φιλικός. Αυτά συμβαίνουν σε όλες τις διαπραγματεύσεις, ακόμη και αυτές που αφορούν την αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου.

2. Οι κλώνοι του Σόιμπλε. 

Είναι λοιπόν μάλλον ξεκάθαρο,πως για να παιχτεί το παιχνίδι της διαπραγμάτευσης σωστά, πρέπει από την κάθε πλευρά να υπάρχει όσο το δυνατόν μέτωπο «αμετακίνητων θέσων», προκειμένου η δεδομένη υποχώρηση από τις θέσεις αυτές, για να υπάρξει συμφωνία, να είναι όσο το δυνατόν πιο συμφέρουσα. Ο κάθε διαπραγματευτής προσπαθεί να κάνει συμμαχίες και να εξασφαλίσει ρωγμές στην απέναντι πλευρά. Στο θέμα αυτό η Ελλάδα έχει πραγματικά πρόβλημα. Μεγάλες πολιτικές ομάδες οι οποίες κυβέρνησαν στο παρελθόν, δημιουργούν εκ των προτέρων την εικόνα του «αδιαπραγμάτευτου» και της αποτυχίας. Δεν συντάσσονται με την εθνική απαίτηση, αλλά προφητεύουν την καταστροφή και δημιουργούν φόβο. Σε μια τέτοια λειτουργία στήνεται η ανακύκλωση κλίματος.Δηλαδή κάποιος Σόιμπλε στο εξωτερικό ή κάποια εφημερίδα, κάνει μία εκτίμηση ή δημιουργεί ένα φόβο για τις διαπραγματεύσεις. Αυτή η δήλωση που όπως είπαμε είναι μια δήλωση όχι που εκφράζει την πραγματικότητα απαραίτητα, αλλά που προσπαθεί να δημιουργήσει μια πραγματικότητα, αναπαράγεται από τα εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης και τους κλώνους του Σόιμπλε στην Ελλάδα. Στη συνέχεια το κλίμα που δημιουργείται με τον τρόπο αυτό στη χώρα, από τον Σόιμπλε και τους κλώνους Σόιμπλε,καταγράφεται ως «ρεπορτάζ» από ξένα ΜΜΕ και δημιουργεί πλέον μια πραγματικότητα που μπορεί να στηρίζεται σε φήμη αλλά είναι πια πραγματικότητα. Ένα παράδειγμα είναι οι πολλαπλές φήμες για Bank Run. Στην αρχή υπήρξαν φόβοι για διοχέτευση κεφαλαίων στο εξωτερικό. Στη συνέχεια κάποιες Τράπεζες δημιούργησαν μέσω «πληροφοριών» αυτή τη ροή. Τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης κατέγραψαν την πραγματικότητα που δημιουργήθηκε βάζοντας μάλιστα και φωτογραφίες από ουρές συνταξιούχων που περίμεναν στις ουρές στις Τράπεζες για τη σύνταξη εμφανίζοντας πως υπάρχει φυγή κεφαλαίων. Όλο αυτό ανακυκλώθηκε από τα κανάλια και τελικώς η φυγή κεφαλαίων επιτεύχθηκε.

Γιιατί δεν έχουν θέση στην "Νέα ΕΡΤ", οι αλληλέγγυοι που έπιασαν μικρόφωνα,κάμερες, καλώδια της Ελεύθερης ΕΡΤ;

Του Σπύρου Γουδέβενου 

Πλησιάζει η μεγάλη μέρα για την Δημόσια Τηλεόραση, όπου θα ψηφιστεί η επανέναρξη της ΕΡΤ, 2 χρόνια μετά το φασιστικό "μαύρο" που επέβαλλε Σαμαράς και Βενιζέλος! Πλησιάζει η μέρα που θα σταματήσουμε να βασανιζόμαστε από αυτό το άθλιο μόρφωμα της ΝΕΡΙΤ, που είχε καταντήσει γραφείο τύπου του Σαμαρά (με αποκορύφωμα την δήθεν συνέντευξη Σαμαρά πριν την προκήρυξη των εκλογών, όπου ο Σαμαράς σε ρόλο δημοσιογράφου έκλεισε μόνος του, την συνέντευξη).

Στο νομοσχέδιο που κατεβαίνει για ψήφιση, ορίζεται ότι επιστρέφουν στην θέση τους οι εργαζόμενοι που ήταν στην ΕΡΤ, μέχρι και την μέρα του "μαύρου", και ανάμεσα σε αυτούς και οι "εφιάλτες" που την έκαναν από τον απεργιακό αγώνα και εντάχθηκαν στο μόρφωμα της ΝΕΡΙΤ. Αναγκαίο κακό λέω εγώ, αφού ο νόμος πρέπει να είναι δίκαιος και αντικειμενικός και δεν γίνεται μάλλον, ή δεν είναι σωστό μάλλον να γράφει "Επαναπροσλαμβάνονται όλοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, εκτός των "σκουληκιών της ΝΕΡΙΤ"!

Αυτά τα 2 χρόνια όμως, η ΕΡΤ, η ελεύθερη ΕΡΤ δεν σίγησε.....Τοπικοί περιφερειακοί ραδιοφωνικοί της σταθμοί συνέχιζαν αν εκπέμπουν, και μαζί του η τηλεόραση της ΕΡΤ για λίγους μήνες μετά, και μέχρι σήμερα η τηλεόραση της ΕΤ3!! Με όπλο την αυτοδιαχείριση (που αν και την αγνοεί ο νέος νόμος, δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί ως αίτημα), η ΕΤ3, και οι δημόσιοι ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ, έγιναν οι μόνες φωνές αντικειμενικής ενημέρωσης, μέσα στην καταχνιά της προπαγάνδας που ασκούσαν τα ιδιωτικά ΜΜΕ. Η Ελεύθερη ΕΡΤ, έγινε η φωνή των εργαζομένων, των απολυμένων, των άνεργων, των πολιτών που πάλευαν ενάντια στην μαύρη μνημονιακή λαίλαπα.

ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ:ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ-ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ΧΑΡΗ ΣΕ ΣΥΡΙΖΑ-PODEMOS-(VIDEO)

Το σκίτσο του Νόαμ Τσόμσκι είναι από το Πέτρο Ζερβό.

Ολόκληρη η συνέντευξη στο Euronews:

Η δημοσιογράφος του euronews Ιζαμπέλ Κουμάρ, ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συναντήσει τον Νόαμ Τσόμσκι στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης. Ο Νόαμ Τσόμσκι είναι ο καλεσμένος της εκπομπής Global Conversation.

euronews:Σας ευχαριστούμε που είστε μαζί μας. Ο κόσμος το 2015 φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα ασταθής. Αν δούμε την μεγάλη εικόνα, αισθάνεστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για την κατάσταση του κόσμου στον οποίο ζούμε;

Νόαμ Τσόμσκι:Σε παγκόσμιο επίπεδο τρέχουμε προς το γκρεμό και μάλλον είμαστε αποφασισμένοι να πέσουμε. Έτσι μειώνουμε σημαντικά τις προοπτικές για μια πιο αξιοπρεπή επιβίωση στον πλανήτη γη.

euronews:Ποιος είναι αυτός ο γκρεμός;

Νόαμ Τσόμσκι:Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο προβλήματα. Το ένα είναι η περιβαλλοντική καταστροφή που επίκειται και δεν έχουμε πολύ χρόνο για να την αντιμετωπίσουμε. Το δεύτερο είναι η απειλή του πυρηνικού πολέμου που μας κυνηγάει εδώ και 70 χρόνια και στην πραγματικότητα αυξάνεται. Αν κοιτάξετε την ιστορία μας, είναι θαύμα που έχουμε επιβιώσει.

«Κίνηση 53+»: Ασφάλεια για ενδεχόμενα λάθη ο «όλος ΣΥΡΙΖΑ»

Η αίθουσα του Αμφιθεάτρου του «984» κατά την εκδήλωση της «Κίνησης 53+»

Νίκος Σβέρκος

Με μια δημόσια εκδήλωση στο αμφιθέατρο του 984 επέλεξαν χτες το βράδυ τα στελέχη της «Κίνησης 53+» να παραθέσουν τις πολιτικές τους απόψεις, ενώ στο εσωκομματικό σκηνικό στον ΣΥΡΙΖΑ αρχίζουν να διαμορφώνονται νέες τάσεις. Η εν λόγω κίνηση συναπαρτίζεται από στελέχη τοποθετούμενα στα αριστερά της «Αριστερής Ενότητας», της μεγαλύτερης παγιωμένης τάσης του κόμματος, και της ΑΝΑΣΑ, ενώ στην χθεσινοβραδινή εκδήλωση τα στελέχη της προχώρησαν σε κριτική αποτίμηση της πορείας του κόμματος και της κυβέρνησης μετά τις τελευταίες εκλογές, αλλά και σε πολιτική στοχοθεσία.

Ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας και υπεύθυνος για την επικοινωνία κόμματος και κυβέρνησης, περιέγραψε ως το αναγκαίο πολιτικό πρόταγμα του ΣΥΡΙΖΑ την «αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων, να αλλάξει η ζυγαριά υπέρ των λαϊκών τάξεων», επισημαίνοντας παράλληλα ότι «"ασφάλεια" της κυβέρνησης απέναντι στο δυσμενές περιβάλλον που έχει να αντιμετωπίσει, είναι ο "όλος ΣΥΡΙΖΑ", το κόμμα, τα μέλη και οι οργανώσεις του», καθώς αυτά μπορούν «να την προστατεύσουν από το κάθε λάθος». 

Ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος εξέφρασε καταχειροκροτούμενος την αντίθεσή του με τον τρόπο που έληξε η κατάληψη της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, λέγοντας ότι ο Γιάννης Πανούσης είναι άσχημη επιλογή, καθώς ο δημόσιος λόγος του εκθέτει και η πρακτική του προσβάλλει τον ΣΥΡΙΖΑ. Αναφορικά δε με τις επιλογές συμπόρευσης με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, την σύμβουλο του ΥΠΟΙΚ, Έλενα Παναρίτη, και την επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σημείωσε ότι πρόκειται για ατυχή προσπάθεια οικοδόμησης κοινωνικής συμμαχίας, που όμως δεν ανταποκρίνεται καθόλου στις πραγματικές ανάγκες. «Είμαστε υποχρεωμένοι να ανασυντάξουμε το κόμμα σε πρωτόγνωρες συνθήκες» συνέχισε, λέγοντας ότι αποτελεί «βασική αρχή μας να μην θέλουμε την κρατικοποίηση του κόμματος και την κομματικοποίηση του κράτους». Ωστόσο σημείωσε ότι «δεν είναι δυνατόν να νομοθετούμε χωρίς διαβούλευση με την κοινωνία, τους φορείς της, αλλά και με τους θεσμούς του κόμματος».

Μ. Γλέζος: Το πανεπιστημιακό άσυλο και το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων

Για «ωμή παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου» κάνει λόγο ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του

«Η εκκένωση του Πανεπιστημίου Αθηνών από τους συνολικά δεκατέσσερις (14) αυτοαποκαλούμενους «αντιεξουσιαστές», υπό των αστυνομικών δυνάμεων, αποτελεί ξεκάθαρα ωμή παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Απορώ πώς, μέσα σε 19 μέρες κατάληψης, δεν βρέθηκε ούτε μια μικρή ομάδα καθηγητών, από αυτούς μάλιστα που υπεραμύνονται του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων, να μπουν στην Πρυτανεία και να συνομιλήσουν με τους καταληψίες, ασκώντας τον αυτονόητο έλεγχο που οφείλουν στο χώρο όπου λειτουργούν και διδάσκουν.

Οι εκπαιδευτικοί ασκούν λειτούργημα, και μάλιστα ιερό, γιατί, πέραν των γνώσεων (οφείλουν να) διδάσκουν ήθος δημοκρατικό, κοινωνική αλληλεγγύη και συμπεριφορά, καθώς και πανανθρώπινες αξίες. Αντί, λοιπόν, όλοι αυτοί να βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο, όπως όφειλαν, διαγκωνίζονταν στα ΜΜΕ, κάνοντας εκκλήσεις προς την Πολιτεία να εκδιώξει τους καταληψίες.

Όταν εκπληρώνεται η ευχή ότι «η κόλασή» του πρώην Νο 1 του ΔΝΤ Ροντρίγο Ράτο «είναι η δική μας ελπίδα»!

του Γιώργου Μητραλιά

Η είδηση –δίκαια- εντυπωσιάζει: «Ο ισπανός πολιτικός Ροντρίγκο Ράτο, πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, συνελήφθη για απάτη και ξέπλυμα χρήματος, μεταδίδουν ισπανικά μέσα ενημέρωσης.». Η είδηση είναι όμως λειψή: ο κ. Ράτο δεν ήταν μόνο «πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ» (2004-2007), αλλά και πρώην «τσάρος» της ισπανικής οικονομίας (υπουργός Οικονομικών) στη κυβέρνηση Αθνάρ της οποίας ήταν και αντιπρόεδρος (1996-2004), καθώς και πρώην πρόεδρος της πολύπαθης και άκρως διεφθαρμένης τράπεζας Bankia (2010-2012). Κυρίως όμως, ο κ. Ράτο διετέλεσε επίσημος «δελφίνος» του Αθνάρ στην αρχηγία του –πάντα- κυβερνώντος Λαϊκού κόμματος (ΡΡ) και παραλίγο πρωθυπουργός της Ισπανίας στη θέση του… Ραχόι.

Τα αξιώματα του κ. Ράτο δεν είναι λοιπόν παίξε γέλασε. Προκαλούν το σεβασμό και αυτό ακριβώς δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνει φωνάζοντας και χτυπώντας έξαλλη τα κουδούνια της, η πρόεδρος του Καταλανικού Κοινοβουλίου στον… ασεβούντα βουλευτή της CUP (Candidatura d’Unitat Popular)* Νταβίντ Φερνάντεθ όταν, στις 12 Νοεμβρίου 2013, αυτός τολμούσε να κατευοδώνει τον –εξεταζόμενο από τον ίδιο για την υπόθεση Bankia- μεγαλόσχημο τραπεζίτη, πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, πρώην εγκέφαλο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, πρώην Νο 1 του ΔΝΤ, και πάντα ισχυρό άνδρα της ισπανικής «κάστας», με την ιερόσυλη φράση «Γεια χαρά γκάνγκστερ, Έξω η μάφια» (Hasta pronto gangster, Fuera la mafia)!...