Το Facebook θέλει να διαβάσει και τη σκέψη μας

Από καιρό τώρα το Facebook έχει πάψει να αρκείται στο να γνωρίζει απλώς πού βρισκόμαστε, με ποιον είμαστε και τι κάνουμε. Δεν του φθάνει να αναγνωρίζει τις προσωπικές μας προτιμήσεις και τις δραστηριότητές μας. Αυτές μπορεί να τις γνωρίζει κάθε τεχνολογική εφαρμογή που βασίζεται στα likes μας, στον ποιον ακολουθούμε και με ποιον επικοινωνούμε και στο τι αγοράζουμε. 

Επίσης όλες αυτές οι εφαρμογές και τα δίκτυα μπορούν να ακούσουν τι λέμε στο τηλέφωνό μας. Οι εφαρμογές αυτές συγκεντρώνουν τα δεδομένα για το τι λέμε και τι κάνουμε, τα ομαδοποιούν και τα πωλούν σε όποια εταιρεία πλειοδοτήσει.

Όμως ακόμη υπάρχει ένα όριο, πέραν του οποίου δεν έχουν κατορθώσει όλες οι τεχνολογίες και οι εταιρείες τους να διεισδύσουν: το ανθρώπινο μυαλό. Φαντάζεται κανείς τι θα γινόταν εάν κάποια εταιρεία κατόρθωνε να διαβάζει το μυαλό μας και να αποκομίζει κέρδη από τις πληροφορίες που αντλεί από μέσα του; Αυτός μοιάζει να είναι ο επόμενος στόχος του Facebook.

Η εταιρεία που ίδρυσε ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ έχει αρχίσει να χρηματοδοτεί διάφορες έρευνες που αναπτύσσουν «αποκωδικοποιητές ομιλίας», ικανούς να εντοπίσουν τι βούλονται να πουν τα ανθρώπινα υποκείμενα μέσω των εγκεφαλικών τους μηνυμάτων, τονίζεται σε άρθρο που δημοσιεύεται σε μπλογκ του ίδιου του Facebook, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο. 

Βόρεια Μακεδονία: Επιγραφή για την ελληνικότητα του Μέγα Αλέξανδρου στο άγαλμά του

Πινακίδα η οποία αναγράφει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είναι

Έλληνας, τοποθετήθηκε στο άγαλμά του, το οποίο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, σχολίασε: «Σήμερα μπήκε στα Σκόπια κάτω από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου η πινακίδα που λέει ότι ο Μ. Αλέξανδρος είναι Έλληνας ήρωας που ανήκει στην ιστορία των αρχαίων Ελλήνων».

Ο ίδιος σημειώνει πως «πρόκειται για άλλη μια πράξη φιλίας των λαών και χτυπήματος του αλυτρωτισμού» και «απάντηση σε όσους με έβρισαν».

Nikos Kotzias@NikosKotzias

Σήμερα μπήκε στα Σκόπια κάτω από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου η πινακίδα που λέει ότι ο Μ.Αλέξανδρος είναι Έλληνας ήρωας που ανήκει στην ιστορία των αρχαίων Ελλήνων. Πρόκειται για άλλη μια πράξη φιλίας των λαών και χτυπήματος του αλυτρωτισμού. Απάντηση σε όσους με έβρισαν.

Η φρικιαστική σφαγή στο Κομμένο Άρτας – Σαν σήμερα 16 Αυγούστου 1943 – Το τραγούδι για το Ολοκαύτωμα

Ηρακλής Κακαβάνης 

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Αυγούστου 1943 περί τους 120 άνδρες του 12ου Λόχου της 1ης Ορεινής Μεραρχίας Καταδρομέων (Μεραρχία Ορεινών Κυνηγών), γνωστής περισσότερο σαν Μεραρχία Εντελβάις, μεταφέρθηκαν με στρατιωτικά φορτηγά στα περίχωρα του χωριού Κομμένο , νότια της Αρτας .

Η διαταγή που δόθηκε έλεγε μεταξύ των άλλων να φονευτούν όλοι οι κάτοικοι σαν μέτρο αντεκδίκησης. Ο λόγος ήταν ότι πριν λίγες ημέρες που ένας γερμανός αξιωματικός οδήγησε το όχημα του μέσα από το χωριό, είχε παρατηρήσει τότε αντάρτες, οι οποίοι έκαναν διαπραγματεύσεις για την προμήθεια τροφίμων από το χωριό.

Αν και οι αντάρτες είχαν αποχωρήσει από το χωριό αμέσως και πήγαν στα λημέρια τους στα γύρω βουνά, σε λίγες ημέρες 317 πολίτες κάτοικοι του Κομμένου και γύρω χωριών φονεύτηκαν κατά τρόπο άγριο, ανάμεσά τους ήταν 172 γυναίκες και 145 άνδρες όλων των ηλικιών, 80 παιδιά μικρότερα των 10 ετών, 13 ήταν βρέφη μικρότερα του 1 έτους. Οι δύο ιερείς του χωριού φονεύτηκαν, 38 κάηκαν ζωντανοί στα σπίτια τους. Από τα σπίτια τα 181 καταστράφηκαν. Ζώα και κινητά περιουσιακά στοιχεία τα πήραν σαν λάφυρα.

Διαβάζουμε στον ιστότοπο «Αη Κομμένο»:

Η δήλωση του προέδρου της Nestle: Το νερό δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα !

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης του για το ντοκιμαντέρ “We Feed the World”, ο πρόεδρος της Nestlé, Peter Brabeck, έκανε την απίστευτη δήλωση ότι το νερό δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα.

Επιτέθηκε στην ιδέα ότι η φύση είναι καλή, ενώ επιπλέον τόνισε ότι είναι μεγάλο επίτευγμα για τον άνθρωπο το γεγονός ότι μπορεί να αντισταθεί στην κυριαρχία της. Επιτέθηκε επίσης στη βιολογική γεωργία, υποστηρίζοντας ότι τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα είναι καλύτερα.

Η Nestlé είναι ο μεγαλύτερος εμφιαλωτής νερού παγκοσμίως. Ο Brabeck υποστηρίζει – ορθώς- ότι το νερό είναι η πολυτιμότερη πρώτη ύλη του πλανήτη. Ωστόσο, προσθέτει ότι η ιδιωτικοποίησή του είναι ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλίσεις τη δικαιότερη διανομή του. “Η ιδέα ότι το νερό αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα, προέρχεται από εξτρεμιστικές μη κυβερνητικές οργανώσεις”, λέει ο Brabeck, προσθέτοντας ότι “το νερό όπως κάθε άλλο διατροφικό αγαθό θα πρέπει να έχει αγοραστική αξία”. 

Πιστεύει επιπλέον ότι η μέγιστη κοινωνική ευθύνη ενός προέδρου είναι να δημιουργεί όσο περισσότερο κέρδος μπορεί για την εταιρία του, ώστε οι άνθρωποι να έχουν δουλειές.

Για να υπογραμμίσουμε τέλος το πόσο “αξιαγάπητος” άνθρωπος είναι, πιστεύει επιπλέον ότι όλοι πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο και σκληρότερα.

Θρησκείες: Η πρώτη και καλύτερη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας - Το "Ιερόν κατάστημα της Τήνου" και ο "διαχειριστής" του.

Του Γ.Γ

Πλοία με χιλιάδες λαού καταφθάνουν κάθε μία ώρα στην Ευαγγελίστρια της Τήνου . Πάνω από 30.000 αναμένεται να φθάσει ο αριθμός των πιστών που θα κατακλύσει το νησί της Μεγαλόχαρης για εκπληρώσει το τάμα του και να παραβρεθεί στον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου .

Εδώ διαπιστώνεις περίτρανα την βαθιά πίστη των Ελλήνων όσο κι αν κάποιες φορές λοξοδρομεί…

Εδώ βλέπεις τον εγωιστή και την εγωίστρια να «φελτράρει» με την ταπείνωση, σαν το χαλί που είναι στρωμένο, κατά μήκος,στο δρόμο της οδού Ευαγγελιστρίας, από την παραλία έως την εικόνα της Παναγίας…!

Εδώ βλέπεις ότι η ελπίδα υπάρχει και η πίστη ανθίζει στις ψυχές των πονεμένων! 

Τα παραπάνω μας γράφει, μεταξύ άλλων, ένα πολύ γλαφυρό, ρεπορτάζ που υπάρχει σε θρησκευτική ιστοσελίδα. 

Αυτό που δεν μας γράφει όμως είναι που θα καταλήξουν και πάλι τα "τάματα" των αφελών πιστών. Οτι δηλαδή θα τα διαχειριστεί πάλι ένας "μεγάλος παπάς που θέλει την μίζα του" όπως έχουν αποκαλέσει τον δεσπότη Σύρου Δωρόθεο, (Δείτε εδώ). 

Το ότι ένας τέτοιος ρασοφόρος είναι το "αφεντικό" στο "Ιερόν κατάστημα της Τήνου", πιθανόν να είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια για το χριστεπώνυμο ποίμνιο.

Ας μας τα πει καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα ένας καλλιτέχνης

Ποια είναι η G4S και γιατί «ντρέπεται» για αυτήν ο νέος διοικητής της ΕΥΠ

Aπό το info-war.gr

Μια νέα σελίδα στο φαινόμενο που οι αγγλοσάξονες αποκαλούν Revolving Doors (τις περιστρεφόμενες πόρτες, που φέρνουν στελέχη ιδιωτικών επιχειρήσεων στον κρατικό τομέα και αντίστροφα) συνιστά ο διορισμός του Παναγιώτη Κοντολέων στη θέση του διοικητή της ΕΥΠ.

Ο Κοντολέων ήταν γενικός Διευθυντής στην Ελλάδα της πολυεθνικής G4S, η οποία μεταξύ άλλων προωθούσε την ιδιωτικοποίηση των βρετανικών αρχών ασφαλείας, προσέφερε υπηρεσίες στους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς αλλά και σε ελληνικά κέντρα φύλαξης μεταναστών.

Έχει ενδιαφέρον ότι ο νέος διοικητής της ΕΥΠ φρόντισε να σβήσει τo προφίλ με το βιογραφικό του από το Linkedin ενώ στη σελίδα με τα στελέχη της G4S υπάρχει μια… τρύπα εκεί όπου υποθέτουμε πρέπει να βρισκόταν η φωτογραφία του παλαιού γενικού διευθυντή.

Το να σβήνεις βέβαια το επαγγελματικό σου προφίλ (αφήνοντας όλα τα ίχνη του στο ίντερνετ) δεν είναι κάτι που θα περίμενε κανείς από τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών μιας χώρας. Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι γιατί κάποιοι θέλουν να ξεχάσουν τη σχέση του Κοντολέων με τη συγκεκριμένη εταιρεία.

Το «κράτος του ΠΑΣΟΚ» δεν είναι πια εδώ

Το «λάφυρο» της δημόσιας διοίκησης και ο Μητσοτάκης

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αν δεν είχαμε φτάσει στον Δεκαπενταύγουστο, με όλο τον κόσμο στις παραλίες, θα είχε πράγματι μεγάλη πλάκα η πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για το «επιτελικό κράτος», όπως άλλωστε και τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Τόσο αυτά που λένε ότι ο λαβύρινθος τον οποίο θεσμοθετεί η Ν.Δ. οδηγεί στο να έχουμε «επιτέλους κράτος», όσο και αυτά που υποστηρίζουν ότι επέστρεψε η σκληρή Δεξιά για να το αλώσει.

Στην πραγματικότητα το κράτος υπήρξε πάντοτε το σημαντικότερο λάφυρο για τον εκάστοτε νικητή των εκλογών, χωρίς εξαιρέσεις. Αυτό ισχύει ακόμη και σήμερα, παρά τη μείωσή του λόγω χρεοκοπίας, παρά το τσουνάμι ιδιωτικοποιήσεων την τελευταία εικοσιπενταετία και παρά τους αυστηρούς δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί για τη μεταμνημονιακή περίοδο.

Ο όρος «επιτελικό κράτος» δεν είναι νέος και, προφανώς, δεν αποτελεί έμπνευση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Υποτίθεται ότι, σε ένα περιβάλλον ελεύθερης οικονομίας, το μέγεθος και ο ρόλος του κράτους είναι, αναλόγως της ιδεολογικής προσέγγισης του καθενός, αντικείμενο αντιπαράθεσης.

1. Σε ό,τι αφορά την επιχειρηματική δραστηριότητα, το ελληνικό κράτος έχει κατοχυρώσει εδώ και χρόνια έναν ρόλο τροχονόμου, ο οποίος ορίζει ποιος ιδιώτης θα πάρει ποιο δημόσιο φιλέτο και αν θα του σερβιριστεί σενιάν ή καλοψημένο.

137 χρόνια από τη γέννηση του Δημήτρη Γληνού

Δημήτρης Γληνός: ο ριζοσπάστης παιδαγωγός

Κώστας Θεριανός – Μαριάνθη Μπέλλα

Τα πρώτα χρόνια

Ο Δημήτρης Γληνός γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 22 Αυγούστου του 1882 (παλαιό ημερολόγιο). Ήταν ο πρωτότοκος από τα δώδεκα παιδιά της οικογένειας του. Ο πατέρας του ήταν έμπορος κρασιών και κατάγονταν από την Άνδρο. Εκτός από το εμπόριο κρασιών, ο πατέρας του διατηρούσε και μια μικρή ταβέρνα, στην οποία ο Δημήτρης εργαζόταν προκειμένου να βοηθήσει την οικογένεια του. Οι οικονομικοί πόροι της οικογένειας του ήταν περιορισμένοι. Όμως, ο Γληνός είχε την τύχη να τον συμπαθήσει ο γιατρός Δημήτριος Χρόνης και να τον βοηθήσει οικονομικά ώστε να εγγραφεί στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης.

Φοιτητής στην ΑθήναΤο 1899, αριστούχος της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης ήρθε στην Αθήνα «κουβαλώντας» τη «Μεγάλη Ιδέα», την καθαρεύουσα και τον ιδεαλισμό για να σπουδάσει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η πολιτική ατμόσφαιρα της εποχής είχε κυριαρχηθεί από την ήττα του 1897. Στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών κυριαρχούσαν οι οπαδοί της αρχαΐζουσας (Μιστριώτης, Κόντος). Ο Γληνός νοίκιασε ένα σπίτι στην οδό Μασσαλίας 18 και έπιασε φιλία με τον Κ. Γούναρη, δημοτικιστή και ποιητή, τεταρτοετή φοιτητή της φιλολογίας που σκοτώθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους. 

Η επίδραση του Μιστριώτη επηρέασε αρχικά το Γληνό. Συμμετείχε στα «Ευαγγελικά» το 1901 εναντίον των δημοτικιστών. Αργότερα ο ίδιος θα γράψει: «όλη μου η ζωή είναι μια πορεία προς τα αριστερά. Από το Μιστριώτη στο Λένιν». Την ίδια περίοδο γράφει το πρώτο του άρθρο για τις ξένες λέξεις στην ελληνική γλώσσα στο περιοδικό του Γεράσιμου Βώκου «Το Περιοδικό μας». Αργότερα, στο ίδιο περιοδικό δημοσιεύει μια επιστολή με τίτλο «Ένας εθνικός». 

Εντυπωσιασμένοι από τον τρόπο οδήγησης των Ελλήνων αδειούχων ηγετικά στελέχη του ISIS

«Είναι σαν να έχετε κυρήξει τζιχάντ στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας» λέει ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης

Πολύ εντυπωσιασμένοι από τον τρόπο που οδηγούν οι Έλληνες στους αυτοκινητόδρομους της χώρας δηλώνουν ηγετικά στελέχη του ISIS, μετά από βίντεο έφθασε στα χέρια της οργάνωσης από την έξοδο των εκδρομέων του Δεκαπενταύγουστου.

«Μα τον Αλλάχ τον Μεγαλοδύναμο, αυτοί είναι πιο τρελοί από μας», φέρεται να είπε με θαυμασμό υψηλόβαθμο στέλεχος της οργάνωσης μετά την παρακολούθηση του βίντεο, στο οποίο εμφανίζονται Έλληνες οδηγοί να εγκαταλείπουν τις μεγάλες πόλεις της χώρας.

«Δηλαδή, τι να πρωτοθαυμάσουμε. Τις σφήνες που κάνετε με ιλιγγιώδη ταχύτητα αγνοώντας κάθε κανόνα κυλκοφορίας; Το θάρρος σας όταν προσπερνάτε χωρίς φλας νταλίκα που προσπερνάει άλλη νταλίκα; Την τόλμη σας να χρησιμοποιείτε τις λωρίδες έκτακτης ανάγκης σαν κανονική λωρίδα κυκλοφορίας για να περνάτε από δεξιά;»

«Είναι σαν να έχετε κυρήξει τζιχάντ στον ΚΟΚ» πρόσθεσε.

Όπως παραδέχεται, ούτε οι κομάντο αυτοκτονίας της οργάνωσης δεν θα τολμούσαν να κάνουν αυτά που γίνονται στους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους.

Απολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον – Από την «εισβολή» της Ανατολής στην υποταγή στη Δύση

του Μελέτη Μελετιάδη*

Η ιστορία της τρέχουσας οικονομικής, πολιτικής πανωλεθρίας της Ελλάδος και η ψυχική αναταραχή των μεμονωμένων και του έθνους, μεταξύ απελπισίας και αγωνίας, μας ταλανίζει σαν εφιάλτης στον ύπνο και στον ξύπνιο. Πραγματώθηκε εκείνο που ήδη το 1999 περιέγραψε με εκπληκτική προφητική σαφήνεια ο Ρωμάνο Μάδερα: ένα κράτος κυρίαρχο, μέλος της ΕΕ, μίας ισχυρότατης οικονομικής-τεχνικής και πολιτισμικής οντότητος, «αρπάχθηκε, και κρατείται με σκοπό να εργάζεται για λογαριασμό των μεγάλων χρηματοπιστωτικών κέντρων και των μεγάλων επιχειρήσεων»** οι οποίες βρήκαν με απίστευτη ευκολία μία τάξη, συχνά πλήρης «ψυχοπαθών της εξουσίας», τοπικών πολιτικών, προθυμότατων να εκτελέσουν τις επιθυμίες τους (Ο θάνατος του πλησίον, σ.35 Λουίτζι Ζώγια, εκδ. Ίταμος, 2011, Αθήνα).

Συνάμα ζούμε στην εποχή του κυβερνήτη πατέρα-δεσπότη που περιέγραψε ο Αλέξις Ντε Τοκβίλ: ενός πατέρα «διεστραμμένου» που ανατρέφει τα τέκνα-υπηκόους του στον καταναλωτισμό, προσπαθώντας να «τοὺς κρατά στάσιμους στὴν παιδικότητά τους, ωθώντας τους να διασκεδάζουν παρά να σκέπτονται». («Η δημοκρατία στην Αμερική» Αλέξις ντε Τοκβίλ).

Και τούτο με περισσή ευκολία στην εποχή μας, της τεχνικής, που πραγματώνει κάθε πρόσκαιρη και ειδωλολατρική επιθυμία. Παράλληλα παρατηρείται και η βαθμιαία, κατάρρευση της συλλογικής συνείδησης και ιδεώδους που χαρακτήρισε τους τελευταίους αιώνες το πνεύμα των Ελλήνων.

«Στου Βιδάλη τα βήματα»…

Αύγουστος 1946. Ο κομμουνιστής δημοσιογράφος, Κώστας Βιδάλης, δολοφονήθηκε από τις συμμορίες του Σούρλα.

Στη Θεσσαλία οι αγωνιστές δολοφονούνται καθημερινά. 

Ο Βιδάλης, στη σύσκεψη του «Ριζοσπάστη», δηλώνει αποφασισμένος: «Πρέπει να κάμω τη δουλειά μου, να καταγγείλω όλο αυτό το όργιο και να αποκαλύψω τους δράστες». Θα ήταν το τελευταίο ρεπορτάζ του Κώστα Βιδάλη.

Έφυγε από την Αθήνα στις 11 Αυγούστου. Στις 13 Αυγούστου ταξίδευε από τη Λάρισα για το Βόλο. Τότε φτάνει το μήνυμα του στο «Ριζοσπάστη»: «Λογαριάζω – γράφει – να είμαι αυτού Παρασκευή βράδυ, 16 του μηνός. Μάζεψα φοβερό υλικό. Θα τα πούμε». 

Το τραίνο που ταξιδεύει ο Βιδάλης το σταμάτησαν, στον Πλατύκαμπο, οι συμμορίες του Σούρα. Ο Βιδάλης συλλαμβάνεται και βασανίζεται για ώρες. Εκτελέστηκε με πέντε σφαίρες και το σώμα του το πετάξανε στα χωράφια.

Αναδημοσιεύουμε από τον «Ριζοσπάστη» ένα κείμενο του αλησμόνητου δασκάλου μας, Νίκου Καραντηνού, για τον Κώστα Βιδάλη. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στις 29 Αυγούστου 2004. 

ΜΝΗΜΕΣ Κ. ΒΙΔΑΛΗ

(Κάλεσμα χρέους)

ΚΑΘΕ χρόνο οι αυγουστιάτικες τούτες μέρες φέρνουν πάντα στο νου και στην καρδιά τον αξέχαστο δημοσιογράφο Κώστα Βιδάλη , το σύντροφο και δάσκαλό μας στης αγωνιστικής δημοσιογραφίας τα πρώτα εκείνα δύσκολα βήματα.

ΕΙΧΕ ολοκληρώσει μια επική διαδρομή στα χρόνια της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και δούλεψε με φλόγα για να στηθούν στην κατοχική Αθήνα οι μηχανισμοί προκειμένου να εξασφαλιστούν τα τυπογραφεία για τη σίγουρη έκδοση του «Ριζοσπάστη», της «Ελεύθερης Ελλάδας», αλλά και σειράς επίσης εφημερίδων στα βουνά.