Του θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Φαίνεται απλό και συνηθισμένο, γιατί έχουμε πάθει εδώ στην Ελλάδα ένα είδοςμιθριδατισμού, αλλά αν το καλοσκεφτείτε δεν είναι: Ο Σαμαράς και η κυβέρνησή του κάνουν ακριβώς τα αντίθετα απ’ όσα υποσχέθηκαν προεκλογικά, για να κερδίσουν την ψήφο του ελληνικού λαού. Και δεν μιλάμε εδώ για τις παλιού τύπου προεκλογικές υποσχέσεις –θα σας κάνουμε δρόμους και λιμάνια- αλλά για δεσμεύσεις στρατηγικού υποτίθεται χαρακτήρα. Τις οποίες ξέχασαν, πέταξαν στα σκουπίδια, έσβησαν, μόλις πήραν αυτό που ήθελαν.
Είχαν υπολογισμένα μέχρι ευρώ ας πούμε τα ισοδύναμα –τώρα όμως χάθηκαν στη μετάφραση.Δεσμεύτηκαν ότι δεν θα πειράξουν άλλο μισθούς και συντάξεις –τώρα ξέρουμε τι ετοιμάζουν. Κάθισαν στη δέσμευση της αναδιαπραγμάτευσης –τώρα την περιόρισαν στην επιμήκυνση, κι αυτή αφού πρώτα εφαρμόσουν τα σκληρά μέτρα που δεσμεύτηκαν ότι δεν θα εφαρμόσουν. Ακόμα και σε κάποια απλά σχετικά πράγματα, όπως κάποιες μειώσεις στο ΦΠΑ, δεν κρατούν το λόγο τους. Εν γένει, αφούεξασφάλισαν την πλειοψηφία με μια ρητορική εν πολλοίς αντιμνημονιακή, τώρα ασκούν μια πολιτικήάκρως μνημονιακή.

