ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ*

Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μιας διαρκώςεξαθλιούμενης κοινωνίας μία γιγαντιαία προσπάθεια ανασύνταξηςτου αστικού μπλοκ.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ

Με αφετηρία τις διαδοχικές συναντήσεις Μέρκελ-Σαμαρά κι εν συνεχεία με την εκταμίευση της δόσης το Δεκέμβρη ξεδιπλώνεται ο πρώτος άξονας του εν λόγω σχεδίου, ο οποίος επιχειρεί να φτιασιδώσει την ξεσκισμένη εικόνα ενός κυβερνητικού σχήματος που κατά τα ειωθότα των αστικών κυβερνήσεων ασκεί πολιτική στον αντίποδα των προεκλογικών του δεσμεύσεων ήδη με το καλημέρα.

Στυλοβάτης αυτής της προσπάθειας τα αστικά ΜΜΕ, τα οποία καλλιεργούν την αίσθηση μιας κυβέρνησης η οποία «έξω πάει καλά», υποπροβάλλοντας και αποσιωπώντας το πρόδηλο συμπέρασμα και τις καταφανείς αποδείξεις ότι «μέσα τα πράγματα πάνε ακόμα χειρότερα».

«Τι είδαμε στη Λατινική Αμερική»

http://www.tanea.gr  του Γιάννη Δραγασάκη

Η επίσκεψη αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα στη Λατινική Αμερική, και συγκεκριμένα στη Βραζιλία και την Αργεντινή, αποδείχθηκε για όλους εμάς που συμμετείχαμε σ’ αυτήν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και παραγωγική εμπειρία. Σκοπός του ταξιδιού μας δεν ήταν να ανακαλύψουμε κάποιο μοντέλο προς αντιγραφή αλλά να καταστήσουμε γνωστές τις θέσεις μας, να αναζητήσουμε ειλικρινείς συνομιλητές και δυνάμει συμμάχους για την υλοποίηση του δικού μας πολιτικού σχεδίου για την Ελλάδα και την Ευρώπη. 

Εμείς εκτιμήσαμε από την αρχή πως η κρίση που ζούμε, εκτός από τις ενδογενείς αιτίες της, είναι μέρος μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κρίσης.

Αφού λοιπόν οι τύχες του λαού μας κρίνονται σε σημαντικό βαθμό στην ευρύτερη γεωπολιτική αρένα της Ευρώπης και του κόσμου, αφού κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον μας λαμβάνονται σε ευρωπαϊκούς θεσμούς και διεθνείς οργανισμούς, στόχος μας πρέπει να είναι η αναζήτηση συνομιλητών και δυνητικών συμμάχων αντίστοιχης γεωπολιτικής εμβέλειας. Στρατηγική μας δεν πρέπει να είναι η εθνική αναδίπλωση και το κλείσιμο στον εαυτό μας αλλά η διεθνοποίηση του «ελληνικού ζητήματος».

ΣΥΡΙΖΑ: Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ

Η συνέντευξη του πρωθυπουργού στο Βήμα δείχνει την απαράμιλλη ικανότητα του κ.Σαμαρά να είναι ταυτόχρονα ιεροκήρυκας ενός νέου εμφυλιοπολεμικού διχασμού με συκοφαντικές κατηγορίες εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, αρχιστράτηγος της συγκάλυψης της διαφθοράς στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, καθώς και μέγας εγγυητής της μνημονιακής πολιτικής της εξαθλίωσης και της φτώχειας.

Και τα τρία αυτά στοιχεία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και αποτελούν το βασικό τρίπτυχο της νέας κυβερνητικής στρατηγικής που έχει ως στόχο την απρόσκοπτη εφαρμογή του μνημονίου, αδιαφορώντας για τις συνέπειές του στην πλειοψηφία της κοινωνίας.

Για μια ακόμη φορά ο πρωθυπουργός εναλλάσσει τη ρητορική του περνώντας από τους εκβιασμούς, στα ψέματα και τις υποσχέσεις.

ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΓΩΓΕΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΣτΕ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Όλες οι δικαστικές Ενώσεις και 602 δικαστές από όλο το φάσμα της Δικαιοσύνης προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητούν να κριθεί αντισυνταγματικό και αντίθετο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) το Μνημόνιο ΙΙΙ (Ν. 4093/2012) κατά το σκέλος εκείνο που μειώνει αναδρομικά από την 1η Αυγούστου 2012 τις αποδοχές και τις συντάξεις των δικαστικών λειτουργών και ρυθμίζει τμηματικά τον τρόπο επιστροφής των «αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών» στο Δημόσιο.

Δηλαδή προβλέπεται η τμηματική επιστροφή των επιπλέον πόσων που έλαβαν από την 1.8.2012 μέχρι 31.12.2012, λόγω της αναδρομικής μείωσης των αποδοχών και των συντάξεών των δικαστών και εισαγγελέων.

Τόσο οι δικαστικές Ενώσεις, όσο και οι δικαστές, ζητούν παράλληλα να ακυρωθεί η από 14.11.2012 απόφαση του υπουργού Οικονομικών που προβλέπει την επιστροφή «των αχρεωστήτως καταβληθεισών αποδοχών και συντάξεων» που προκύπτουν από την εφαρμογή του Μνημονίου ΙΙΙ (αναδρομική μείωση αποδοχών και συντάξεων).

Δεξιότητες και ακροδεξιότητες

Έργο του Φράνσις Μπέικον, 1970

Το 2013 μετράει τη δεύτερη βδομάδα του και η επικαιρότητα εξακολουθεί να καλπάζει. Ξεκινάω από τη λίστα Λαγκάρντ. Αν και τις τελευταίες μέρες κυριάρχησε το –διόλου αμελητέο– γεγονός της αλλοίωσής της, υπάρχει κάτι ακόμα πιο σοβαρό: ότι, εδώ και δυο χρόνια, πέρασε από κάμποσα χέρια (υπουργών, εισαγγελέων, επικεφαλής του ΣΔΟΕ), μένοντας σκανδαλωδώς αναξιοποίητη. Αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, όλοι αυτοί, καθώς και αρκετοί άλλοι (γιατί είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι διαδοχικοί πρωθυπουργοί λ.χ. είχαν άγνοια), έκαναν το παν, ό,τι περνούσε από το χέρι τους, όχι για να αξιοποιηθεί, αλλά για να θαφτεί. Και αυτό είναι το μέγα σκάνδαλο, πολύ περισσότερο απ’ τα λεφτά αυτά καθαυτά που δεν εισπράχθηκαν από την αξιοποίηση της λίστας. Γιατί, σε συνέχεια του σκανδάλου Siemens, εμπεδώνει και γενικεύει την πεποίθηση ότι οι έχοντες και κατέχοντες, οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί απολαμβάνουν πλήρη ασυλία, ότι οι αληθινοί θεσμοί της χώρας είναι η αδιαφάνεια, η διαφθορά και η προστασία της διαπλοκής. Κι όλα αυτά τη στιγμή που τόσοι και τόσοι χάνουν τη δουλειά τους χωρίς μεγάλες ελπίδες να την ξαναβρούν, βλέπουν τη σύνταξη των 800 ευρώ να μειώνεται, δουλεύουν με 500 ευρώ ή “μαύρα”, δεν έχουν να αγοράσουν πετρέλαιο.

Η ιστορία του 18χρονου από το Ηράκλειο Κρήτης

 Μέσα από τη δυστυχία του παιδιού , αναδεικνύεται η ευαισθησία του δασκάλου.   Η  σωτηρία ενός παιδιού είναι η σωτηρία όλων των παιδιών και η προσπάθεια του δάσκαλου να σώσει ένα παιδί είναι σαν την προσπάθεια να σώσει τον κόσμο όλο.  

http://www.aftodioikisi.gr/

Ελευθεροτυπία «ειδικού σκοπού»

http://www.efsyn.gr/

Του Δημήτρη Ψαρρά
Η εφημερίδα που κυκλοφόρησε χτες με τον τίτλο «Ελευθεροτυπία», σύμφωνα με προχτεσινή ανακοίνωση της Χ. Κ. Τεγόπουλος προς το Χρηματιστήριο, εκδίδεται «βάσει σύμβασης έργου που υπεγράφη με την εταιρεία Τρίτη Oψη Α.Ε., η οποία αναλαμβάνει με δικά της έξοδα την επανέκδοση και θα ανταποδίδει στη Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις ΑΕ ποσοστό 90% των καθαρών της κερδών».

Μάθαμε λοιπόν έτσι στο παρά πέντε την επωνυμία της μυστηριώδους εταιρείας που μέχρι πριν από λίγες μέρες καλούσε κάποιους «επίλεκτους» εργαζόμενους να υπογράψουν μια σύμβαση στην οποία δεν αναφερόταν καν το όνομά της.Τελικά, κάτω από τις γνωστές συνθήκες, υπέγραψε αυτή τη σύμβαση ένα μικρό ποσοστό (κάτω του 10%) από τους πρώην εργαζόμενους της «Ελευθεροτυπίας», παρά την προτροπή τής ΕΣΗΕΑ (και άλλων συνδικαλιστικών ενώσεων) να μην αποδεχτούν τη μεθόδευση αυτή που μόνο σκοπό είχε «τη διάσπαση των εργαζομένων, την απαλλαγή τής Χ. Κ. Τεγόπουλος από ένα μέρος αυτών, και την κατάργηση των όρων αμοιβής και εργασίας της συλλογικής σύμβασης που εξακολουθούν να ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους».

Οι αποδείξεις...

Κάθε φορά που η κυβέρνηση αναγκάζεται να... διευκρινίζει κάποιο μέτρο από αυτά που περιλαμβάνονται στα διάφορα «πακέτα», αποκαλύπτεται ότι τελικά το περιεχόμενό του είναι ακόμα χειρότερο, σε σύγκριση με αυτό που είχε εκτιμηθεί αρχικά. Το παράδειγμα με το πετρέλαιο θέρμανσης, είναι από τα πλέον επίκαιρα, αλλά και τα πιο χαρακτηριστικά. Εκείνοι, με βάση τα οικονομετρικά μοντέλα που υπολογίζουν τα κρατικά έσοδα και τις δαπάνες, εκτίμησαν ότι μπορούν, χωρίς να θιγούν οι εισπράξεις του Δημοσίου, να εξομοιώσουν τους ειδικούς φόρους του πετρελαίου θέρμανσης με τους πολλαπλάσιους φόρους που ίσχυαν για το πετρέλαιο κίνησης. Οι άλλοι, εκατομμύρια εργαζόμενοι και λαϊκές οικογένειες από άλλα στρώματα, μη αντέχοντας να σηκώσουν τα νέα φορολογικά βάση που τους φόρτωσε η συγκυβέρνηση, ξεπαγιάζουν μέσα στα ίδια τους τα σπίτια, σκαρφιζόμενοι πολλές φορές λύσεις που ούτε ζεστασιά προσφέρουν, ούτε κατάλληλες είναι.

Ιδιωτικοποιήσεις: Χορός δισεκατομμυρίων με θύμα τους εργαζόμενους

Λεωνίδας Βατικιώτης

Η συγκεκριμένη ερώτηση θα μπορούσε να αποτελέσει μνημείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης και βίαιης απόσπασης συναίνεσης από τους συμμετέχοντες σε έρευνα στη βάση μιας διατύπωσης που προδιαθέτει θετικά τον συμμετέχοντα, χώρια του ότι αποκρύπτει ουσιώδεις πληροφορίες: «Είστε υπέρ ή κατά των αποκρατικοποιήσεων και γενικότερα της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου ως μέσου αντιμετώπισης της κρίσης;». Η απάντηση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ερώτημα της δημοσκόπησης της Κάπα Research όπως δημοσιεύθηκε στο Βήμα την Κυριακή 30 Δεκεμβρίου ήταν η αναμενόμενη: 62,5% υπέρ και μόνο ένα ποσοστό 30,3% κατά. Ποιος θα έλεγε όχι; Η συγκεκριμένη ερώτηση δεν ήταν η μοναδική που δημοσιεύεται το τελευταίο χρονικό διάστημα κι η οποία επιχειρεί να εμφανίσει την κοινή γνώμη να συμφωνεί με το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων. Το καταφέρνει δε, παραπληροφορώντας! Για παράδειγμα, η λέξη «αξιοποίηση» μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που αποδεδειγμένα θα αποφέρει ελάχιστα στα δημόσια ταμεία, θα πλήξει το άμεσο και μακροπρόθεσμο δημόσιο συμφέρον, ενώ θα δημιουργήσει τεράστιες πηγές κέρδους για τον ιδιωτικό τομέα.

Εξεταστική με γεύση κανελογαρύφαλλου

της Ιλεάνας Σαλλούμ

Πάει κι αυτό. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Κρύο, βροχή κι αυτή η ανυπόφορη μουντάδα νύχτα-μέρα. Περάστε, καθίστε, καλώς την εξεταστική, να 'τες οι ντάνες τα βιβλία, η χαρτούρα και δεν συμμαζεύεται. Ποια μελομακάρονα τώρα και ποια ξενύχτια, ποιος τα θυμάται όλα αυτά μετά την απογείωση από το Ελ.Βενιζέλος; Ποιος; Eγώ!

Όπως και τις πίτες της Γωγώς και το ψητό νουά της. Το τζάκι να καίει, όχι λόγω έλλειψης πετρελαίου ευτυχώς, αλλά γιατί έτσι μάς αρέσει/άρεσε από πάντα. Τ' ατέλειωτα οικογενειακά τραπέζια. Τα νέα που πρέπει να λες κάθε φορά από την αρχή. Τα ποτά και τ' αγαπημένα ξηροκάρπια στα μπαράκια του κέντρου. Το να δίνεις ραντεβού στις 4 το πρωί και να 'ναι λογικό. (Το τζιν που έρχεται με συνοδεία κουραμπιεδομελομακάρονου πρώτη φορά το είδα φέτος, στην Τσιάφας. Και μ' άρεσε.)

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΤΕΠΑΡΝΤΙΕ !...

Οταν ο Γάλλος ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρντιέ πήγε αυτή την εβδομάδα να παραλάβει το ρωσικό διαβατήριό του, ο αγγλόφωνος Τύπος αντέδρασε με έκπληξη και ειρωνεία. Ενας σχολιαστής τον αποκάλεσε ξεδιάντροπο, αφού έγινε υπήκοος μιας δικτατορίας μόνο και μόνο για να αποφύγει τους φόρους.
Η φορολογική εξορία δεν είναι φυσικά κάτι καινούργιο, γράφει στους New York Times ο Βαντίμ Νικίτιν, ένας δημοσιογράφος και μπλόγκερ με έδρα το Λονδίνο. Οι ευρωπαϊκές χώρες πάντα προσπαθούσαν να προσελκύσουν τους πλούσιους άλλων χωρών προσφέροντας μεγαλύτερους μισθούς και λιγότερη κυβέρνηση.
Πέρυσι, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να στρώσει κόκκινο χαλί για όποιον Γάλλο επιχειρηματία ήθελε να επωφεληθεί από τη χαμηλή φορολογία στη Βρετανία. Αν όμως η απόφαση πολλών Γάλλων επιχειρηματιών να μετακινήσουν τις οικογένειές τους (και τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς) στη Βρετανία έγινε δεκτή με αδιαφορία, η αντίστοιχη κίνηση του Ντεπαρντιέ φαίνεται να διέσχισε μια φανταστική κόκκινη γραμμή στο μυαλό πολλών ανθρώπων.