Την έλεγαν «Γιουγκοσλαβία»…

του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ 

Ήταν 24 Μάρτη 1999, πριν από δεκαοκτώ χρόνια, όταν άρχιζε το μακελειό που κράτησε 78 μέρες. Ήταν η αρχή του τέλους για την Γιουγκοσλαβία. Μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των χιλιάδων νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), αυτοί που κόβουν και ράβουν στα μέτρα τους το Διεθνές Δίκαιο, υποστήριζαν τότε ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.

Η αλήθεια είναι ότι εκείνος ο πόλεμος, που έγινε με πρόσχημα τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», εξελίχτηκε σε «προληπτικό πόλεμο» στο Αφγανιστάν και μετεξελίχτηκε σε «ανθρωπιστικό πόλεμο» στο Ιράκ. Μετά ακολούθησαν από Λιβύη μέχρι Συρία.

Στον έναν μόλις χρόνο από τη λήξη των βομβαρδισμών στο «απελευθερωμένο» Κοσσυφοπέδιο είχαν συμβεί τα εξής:

4.121 επιθέσεις εναντίον Σέρβων Κοσσοβάρων, 757 Σέρβοι δηλώνονταν αγνοούμενοι, είχαν καταστραφεί 1.134 εκκλησίες, 102 μοναστήρια, 6 οστεοφυλάκια, 96 πύργοι και άλλα ιστορικά μνημεία. Φυσικά πρέπει να προστεθούν και δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες Σέρβοι από την περιοχή.

Στις 78 μέρες της «ανθρωπιστικής» τους δράσης που ξεκίνησε στις 24/03/1999 λίγο πριν τις 9 το βράδυ όταν και ήχησαν οι σειρήνες στην Πρίστινα, στο Βελιγράδι, στην Ποντγκόριτσα, στο Νόβισαντ, τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ πραγματοποίησαν 35.788 μαχητικές αποστολές εναντίον 200 γιουγκοσλαβικών πόλεων.

Το Κοσσυφοπέδιο και όλη η Γιουγκοσλαβία έγινε στόχος ακόμα και απαγορευμένου τύπου βομβών με θύματα χιλιάδες αμάχους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Πενταγώνου, η μία στις πέντε βόμβες που έπληξαν τη Γιουγκοσλαβία, δηλαδή περίπου 500.000 βόμβες, περιείχαν απεμπλουτισμένο ουράνιο.

Πεθαίνοντας στα ορυχεία πρώτων υλών για smartphones στο Κονγκό...

Η παιδική εργασία ανθεί, οι συνθήκες θυμίζουν την εποχή της δουλείας. Αποκαλυπτική για τις συνθήκες που επικρατούν στα ορυχεία του Κογκό, απ’ όπου εξορύσσεται το μεγαλύτερο μέρος μιας ουσίας απαραίτητης για την κατασκευή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, όπως τα smartphones, είναι έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα.

Πρόκειται για το κοβάλτιο, μια πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται ευρέως στις μπαταρίες ιόντων λιθίου και τα μεγαλύτερα αποθέματα του οποίου βρίσκονται στη λεγόμενη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Όπως αποκαλύπτει η Διεθνής Αμνηστία, «μεγάλες μάρκες ηλεκτρονικών ειδών, κυρίως smartphones και μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ανάμεσα τους οι Apple, Samsung και Sony, αποτυγχάνουν να κάνουν βασικούς ελέγχους για να διασφαλίσουν ότι το κοβάλτιο που εξορύσσεται από παιδιά-εργάτες δεν έχει χρησιμοποιηθεί στα προϊόντα τους.

Γιατί να φύγει κάποιος από την Ελλάδα...

Μερικοί λόγοι.

• Επειδή κυριαρχούν: χαμηλοί μισθοί, χαμηλή αγοραστική δύναμη, πανάκριβα προϊόντα (μαϊμού) και υπηρεσίες χαμηλού επιπέδου.
• Επειδή υπάρχει το μουνόπτυχο υψηλή φορολογία.
• Επειδή για να βρεις δουλειά στο αντικείμενό σου πρέπει να 
• κάνεις πολύ καλά τσιμπούκια στον εξαφανισμένο άγιο Φανούριο.
• Επειδή τα λαμόγια είναι μούρες και όσοι δουλεύουν με βάση την αξιοκρατία δεν πάνε ποτέ παραπέρα.
• Επειδή έχουμε την χρυσή αυγή τρίτο κόμμα στην βουλή.
• Επειδή γενικά οι τριακόσιοι αυτού του μπουρδέλου χαίρονται ανενόχλητοι τη ζωούλα τους μετα απο τρία μνημόνια.
• Επειδη έρχεται και το τέταρτο βαρβάτο μνημόνιο.
• Επειδή ενώ οι Έλληνες ιστορικά, έχουν βασανιστεί και υποφέρει, με τα εκατομμύρια Ελλήνων προσφύγων (βλ. Σμύρνη, πόντο, Κωνσταντινούπολη), λόγω πολέμων ή πολιτικής-οικονομικής αστάθειας ή ενω τα τελευταία 8 χρόνια έχουν μεταναστεύσει 1,5 εκατομμύριο στο εξωτερικό, τολμάνε ακόμα να μιλάνε εχθρικά για πρόσφυγες-μετανάστες.
• Επειδή αν δεν έχουν λακούβες οι δρόμοι κλείνουν με λιγο χιόνι ή βροχή. Εκτός αυτού είναι πιο στένοι απο ανέγγιχτο pussycat, σου προκαλούν νευρικό κλονισμό ανα δευτερόλεπτο, δεν βρίσκεις πάρκινγκ ποτέ έυκολα και η συμπεριφορά όλων των οδηγών είναι αντίστοιχη των νεάντερνταλ σε ψυχωτικό παραλήρημα.

Ιδού οι τέσσερις διεκδικητές του 67% του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης

Σε “κονταροχτύπημα” μεταξύ τεσσάρων ισχυρών αντιπάλων εκτιμάται ότι θα εξελιχθεί η διαγωνιστική διαδικασία για το 67% του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), καθώς σήμερα Παρασκευή, ημερομηνία κατά την οποία εκπνέει η προθεσμία κατάθεσης δεσμευτικών προσφορών, αναμένεται να καταθέσουν φακέλους όλοι οι ενδιαφερόμενοι, που είχαν παραμείνει ενεργοί κατά τη δεύτερη φάση του διαγωνισμού.

«Δεν έχουμε καμιά πληροφορία που να αλλοιώνει την εικόνα ότι στις επτά το βράδυ ώρα Αγγλίας, εννέα ώρα Ελλάδας, προσφορές θα καταθέσουν και οι τέσσερις ενδιαφερόμενοι», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του ΟΛΘ ΑΕ, Κωνσταντίνος Μέλλιος.

Και οι τέσσερις εταιρείες ή σχήματα, που θα διεκδικήσουν το 67%, θεωρούνται ισχυροί παίκτες στη διαχείριση λιμένων και τη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων διεθνώς. Σε κάθε περίπτωση, αν το δεδηλωμένο ενδιαφέρον των τεσσάρων θα “εκφραστεί” και σε επίπεδο ύψους προσφορών, εκτιμάται ότι θα γίνει εμφανές το αργότερο μέχρι τις 7 Απριλίου, οπότε και αναμένεται να αποσφραγιστούν οι φάκελοι. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ ετοίμασε την “ακτινογραφία” των υποψηφίων αγοραστών του 67% του λιμένος της Θεσσαλονίκης.

*Η κοινοπραξία DIEP- CMA CGM- Ιβάν Σαββίδη

“Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη”. Ανοιχτή Επιστολή στους Έλληνες

του Peter Koenig*

«Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη και κανείς δεν λέει κουβέντα. Πρώτα από όλα η ελίτ της Ελλάδας. Και η κυβέρνησή σας. Λίγοι, αλλά πολλοί λίγοι, επιτρέπουν την σφαγή γιατί δεν τους αφορά. Έχουν τυφλωθεί από την απα-τηλή λάμψη του ευρώ και τη συμμετοχή στην προνομιούχα τάξη των ευγενών Ευρωπαίων.

Λαέ της Ελλάδας! – Ξυπνήστε.

Πάρτε τα πράγματα στα χέρια σας. Μην πιστεύ-ετε τους πολιτικούς σας, τα μίντια σας! Αποχωρήστε από αυτήν την εγκληματική οργάνωση που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση και από αυτό το απατεωνίστικο δυτικό νομισματικό σύστημα που σας πνίγει μέχρι θανάτου. Πάρτε πίσω την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας. Παύτε να πληρώνετε το χρέος σας- η δύση δεν μπορεί να κάνει τίποτα ενάντια σε αυτό. Δεν μπορεί να κάνει, αν λειτουργείτε τη χώρα σας με τις δικές σας δημόσιες τράπεζες και το δικό σας χρήμα, βαθμιαία αλλά με βεβαιότητα ανοικοδομώντας μια κατεστραμμένη οικονομία. Η εκπλήρωση του χρέους είναι διαπραγματεύσιμη. Τα παραδείγματα αφθονούν σε όλο τον κόσμο. Η Αργεντινή είναι ένα από τα πιο πρόσφατα. Ακόμη κι η Γερμανία επαναδιαπραγματεύθηκε το διεθνές της χρέος το 1952 με τη Συμφωνία του Λονδίνου για το εξωτερικό γερμανικό χρέος.

«Wheelchair man»: Πώς ένα παιδί σε αναπηρικό καροτσάκι έγινε σούπερ ήρωας

«Wheelchair man»: Ο πρώτος σούπερ ήρωας σε αναπηρικό καροτσάκι

18 Μαρ. 2017 - 09:06 | Τελευταία ανανέωση: 19 Μαρ. 2017 - 11:58

Οι δικοί του τον εγκατέλειψαν όταν έμεινε παράλυτος μετά τον βομβαρδισμό του σπιτιού του στο Αφγανιστάν. Ο Mohammad Sayed έκανε την περιπέτεια του comic και τον εαυτό του σούπερ ήρωα. Το Wheelchair man» βασίζεται στην προσωπική του ιστορία.

Ο Mohammad ζούσε με την οικογένεια του -την μητέρα, τον πατέρα του, τους δύο αδελφούς, την αδελφή και τη γιαγιά του- στο Panjshir. Ο πατέρας του ήταν διοικητής στον Αφγανικό στρατό.

Η μητέρα του πέθανε όταν ο Mohammad ήταν έξι χρονών. Μόλις έντεκα ημέρες μετά, ο Mohammad τραυματίστηκε σοβαρά.

Ο πατέρας του τον πήγε στο νοσοκομείο, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ. Ήταν η στιγμή που κατάλαβε ότι πλέον, είναι μόνος και ότι πρέπει να αναλάβει τον εαυτό του.

Τις πρώτες δύο εβδομάδες το μόνο που έκανε ήταν να κλαίει. Αλλά, όπως λέει μιλώντας στο BBC, οι Αφγανοί έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις, οφείλουν να είναι δυνατοί και να συνεχίζουν. Κι αυτό έκανε.

Τι αξία έχουν 20.000.000 ζωές;

Του Ζαχαρία Λουδάρου

Η παγκόσμια κοινότητα είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη «ανθρωπιστική καταστροφή» από το 1945 οπότε ιδρύθηκε ο ΟΗΕ. Αυτή είναι η επείγουσα προειδοποίηση που έκανε ο επικεφαλής ανθρωπιστικών υποθέσεων του οργανισμού Στίβεν Ο’ Μπράιαν, αναφερόμενος στον λιμό που απειλεί 20 εκατομμύρια ανθρώπους στην Υεμένη, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και τη Νιγηρία.

Ο Ο’ Μπράιαν δήλωσε μόλις προχθές (Παρασκευή) στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «χωρίς συντονισμένες και κοινές παγκόσμιες προσπάθειες, οι άνθρωποι απλώς θα πεθάνουν από την πείνα» και «πολλοί περισσότεροι θα υποφέρουν και θα πεθάνουν από τις ασθένειες».

«Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας» τόνισε. «Ήδη στην αρχή του έτους είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση από την ίδρυση του ΟΗΕ… Για να είμαι ακριβής χρειαζόμαστε 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια ως τον Ιούλιο», υπογράμμισε ο Ο’ Μπράιαν.

Γι άλλη μια φορά πληρώνουν το τίμημα αυτοί των οποίων η ζωή φαίνεται να μην έχει καμιά απολύτως αξία. Για αυτό και η ζωή τους δεν αξίζει. Μόνον κοστίζει. Οπότε για μόλις 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια κινδυνεύουν να χαθούν βασανιστικά 20.000.000 ανθρώπινες ψυχές, όταν μόνον η συνολική καθαρή αξία των δισεκατομμυριούχων της λίστας Forbes του 2016 είναι 6,48 τρισεκατομμύρια δολάρια!

Για τους τελευταίους τρεις αιώνες υπήρξε εύλογο να τάσσεται κανείς υπέρ της προόδου καθώς μάλιστα η οικονομική ανάπτυξη και οι τεχνολογικές καινοτομίες συμπαρέσυραν και άλλους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, επιτυγχάνοντας έτσι την εξέλιξη σε ζητήματα δημοκρατίας, θεσμών, εκπαίδευσης, δικαιωμάτων, ηθικών αντιλήψεων, κοκ. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον δυτικό κόσμο.

Βασίλης Τσιρώνης: Ένας Προμηθέας που σταυρώθηκε για το δίκηο

Ο Φάκελλος "Βασίλης Τσιρώνης" έχει μπει διά παντός τόσο στο αρχείο της δικαιοσύνης όσο και της Μνήμης των δήθεν ψαγμένων πολιτών. Μια δολοφονία που έγινε αυτοκτονία, 251.000 λευκά ψηφοδέλτια πολιτικής διαμαρτυρίας που πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων επί κυριαρχίας Καραμανλή και λίγο πριν την 30χρονη κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. 

Δημοσιογραφικοί Όμιλοι με θεμέλια στην Χούντα και με αυτοκρατορία επί φιλελευθερισμού, μετέπειτα επί σοσιαληστικής κυριαρχίας και μέχρι σήμερα επί κατοχικής κυβέρνησης.

Κανείς δεν τόλμησε να μιλήσει για τον Βασίλη Τσιρώνη εκτός από τον Λεωνίδα Χρηστάκη που μέσα από το περιοδικό "Ιδεοδρόμιο" με άρθρα του δεν έβαλε νερό στο κρασί του και δημοσιοποίησε στοιχεία τόσο για τον πολιτικό Βασίλη Τσιρώνη όσο και για τα πολιτικά και δημοσιογραφικά παιχνίδια που παίχτηκαν πριν και μετά την εκτέλεση ενός ανυπότακτου μυαλού.

Σκέψεις και στοιχεία για ένα πολιτικό ον που αναγκάστηκε από την εξουσία να κηρύξει ανεξάρτητο κράτος το σπίτι του ανοίγοντας πόλεμο με την δήθεν δημοκρατία και την δήθεν ελευθερία της μεταπολεμικής και μεταχουντικής Ελλάδας.

Τι απαγόρευσε τη συζήτηση για την έξοδο από την ΟΝΕ

Κώστας Λαπαβίτσας

Μόνο το οικονομικό συμφέρον δεν μπορεί να ερμηνεύσει επαρκώς την κατάσταση που επικράτησε στη χώρα μας το προηγούμενο διάστημα, απαγορεύοντας κάθε συζήτηση για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Για να αντιληφθούμε πλήρως τι συνέβη πρέπει να υπεισέλθουμε σε ζητήματα κοινωνιολογίας, ακόμα και κοινωνικής ψυχολογίας.

Το νόμισμα στις σημερινές κοινωνίες είναι κάτι πολύ σύνθετο, πολύπλοκο και θεσμικό. Η αλλαγή νομίσματος στη χώρα μας θα σήμαινε, λοιπόν, και αλλαγή κοινωνικών συνθηκών. Αυτός ο κίνδυνος της αλλαγής των σχέσεων και του θεσμικού πλαισίου με τη δημιουργία ενός μηχανισμού που θα εξέδιδε το νέο νόμισμα ήταν πάρα πολύ μεγάλος για τους έχοντες και κατέχοντες. Δημιουργούσε τον κίνδυνο της κοινωνικής αστάθειας. Και τώρα τον δημιουργεί. Έτσι λοιπόν στα ανώτερα στρώματα επικράτησε φόβος για το τι θα σήμαινε η αλλαγή του νομίσματος και συστηματική προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα κλίμα υστερίας και τρομοκρατίας. Πολύ φυσικά ο φόβος των ανώτερων στρωμάτων πέρασε παντού.

Ένα πρώτο αίτιο, λοιπόν, για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε είναι ο φόβος. Ένα δεύτερο είναι η ταυτότητα. Το χρήμα είναι πάντα ταυτότητα. Δεν είναι ποτέ μόνο ένα οικονομικό φαινόμενο. Είναι πάντα και κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο. Το χρήμα μας δίνει ένα μέρος της ταυτότητάς μας, όπως τη δίνει σε κάθε λαό. Ο Εγγλέζος είναι η λίρα. Ο Αμερικάνος είναι το δολάριο. Ο Ρώσος είναι το ρούβλι. Ο Έλληνας, λοιπόν, έγινε το ευρώ, με την έννοια ότι με το ευρώ ένιωσε τον εαυτό του να γίνεται για πρώτη φορά πραγματικά Ευρωπαίος. Ένιωσε ότι δεν είναι πια ο φτωχός συγγενής, ότι δεν είναι πια στο περιθώριο. Αυτός ο συνδυασμός φόβου και ταυτότητας «σφράγισε» την ελληνική κοινωνία και ουσιαστικά απαγόρευσε τη συζήτηση για την έξοδο από την ΟΝΕ.

Rainbow Gathering, o παράδεισος των χίπις

Χίπις, αναρχικοί, καλλιτέχνες αλλά και κάθε είδους… γκουρού (ή, μετενσάρκωση αυτών) συγκεντρώνονται κάθε χρόνο στο Rainbow Gathering για να γιορτάσουν τον Έρωτα και την Ειρήνη.

Το «μάζεμα» γίνεται κάθε καλοκαίρι σε διαφορετικό σημείο. Οι προσκλήσεις στέλνονται στα μέλη τελευταία στιγμή -δύο εβδομάδες πριν- με μέιλ και μοιάζουν με σκαναρισμένη καρτ-ποστάλ.

Μαζί επισυνάπτεται και ένας χειροποίητος χάρτης (στολισμένος, εννοείται, με ψυχεδελικά λουλούδια και καρδούλες) που γράφει: «Welcome home» και υποδεικνύει το σημείο συνάντησης.

Τί είναι το Rainbow Family, που διοργανώνει το «μάζεμα»;

Όπως γράφει το Vice, μία αναρχική, ουτοπική, new age κοινότητα, που συσφίγγει δεσμούς μέσα από τα Rainbow Gatherings.

Μία κοινότητα που έχει πάνω απ' όλα την αγάπη και την ελευθερία.

Η είσοδος και συμμετοχή είναι ελεύθερη, αφού στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κάποια οργάνωση πίσω από τις συναθροίσεις -κάποια οργάνωση με δομή, ιεραρχία κλπ.

Καθένας σχεδιάζει ελεύθερα το πρόγραμμα του -επιλέγει το σημείο που θα μείνει, θα μαγειρέψει, φροντίζει για τα αναγκαία, όπως πρώτες βοήθειες- ενώ τα έξοδα καλύπτονται από τις δωρεές των συμμετεχόντων.

Ο Φίλης έχει δίκιο

Στη χώρα υπάρχουν 8.000 γιατροί και 10.000 ιερείς. Τους τελευταίους πληρώνουν με τους φόρους τους ορθόδοξοι πολίτες αλλά και καθολικοί, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι ή άθεοι.

Η ελληνική πολιτεία έχει να επιδείξει μια χωρίς προηγούμενο γενναιοδωρία σε μια από τις εκκλησίες, την ορθόδοξη. Για να εισπράξει αγνωμοσύνη, αλαζονεία, συχνά ανεπίστρεπτες πολιτικές παρεμβάσεις που θυμίζουν θεοκρατικά καθεστώτα ή και προκαλούν: γιατί οι δημοκρατικοί πολίτες, ορθόδοξοι ή όχι, να χρηματοδοτούν τον κάθε μητροπολίτη-δημόσιο υπάλληλο να μη ξεχνιόμαστε- που πλέκει το εγκώμιο ή συνεργάζεται με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής;

H σημερινή σχέση Εκκλησίας- Ελληνικού κράτους είναι μια ανωμαλία, μοναδική στην Ευρώπη, που συμβάλλει στην πολιτιστική και οικονομική καθυστέρηση της χώρας. Δεν είναι μόνο η Αγιατολαχική απαίτηση για την διδασκαλία των θρησκευτικών στο σχολεία. Η πρόσφατη περιπέτεια με την σωρό του Λουκιανού Κηλαηδόνη είναι χαρακτηριστική: το 2016 μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό 4.300 νεκροί για να αποτεφρωθούν, επειδή η εκκλησία αντιδρά στην αποτέφρωση. Πέρα από την απώλεια εσόδων για το κράτος και την εξαγωγή συναλλάγματος, παραβιάζεται το ιερό δικαίωμα του κάθε πολίτη να ταφεί όπως επιθυμεί.

Ο πρώην υπουργός Παιδείας Ν. Φίλης είχε δίκιο όταν και χθες έθεσε ξανά το θέμα του χωρισμού της εκκλησίας από το κράτος. Με δεδομένο το στενό κορσέ των μνημονίων, η κυβέρνηση δεν έχει πολλά περιθώρια για την υιοθέτηση ριζοσπαστικών επιλογών σε άλλους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Υπάρχει όμως άλλοθι για τη συνέχιση μιας ανάρμοστης σχέσης που δεν έχει καμιά σχέση με τις αξίες της αριστεράς και τις επιταγές μια σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας;