30 Απρίλη 1975... η ολοκλήρωση της ταπεινωτικής ήττας των ιμπεριαλιστών!

Στις 30 Απρίλη 1975 στη Σαϊγκόν, στις 8 το πρωί, όταν ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών Μάρτιν, δίπλωσε την αστερόεσσα την έβαλε στη βαλίτσα του και κατευθύνθηκε στην ταράτσα του κτιρίου της πρεσβείας, όπου περίμενε, για να τον πάρει ένα ελικόπτερο της εταιρείας «Air America»...

«Έφτασε η ώρα του ξεσηκωμού και της γενικής εφόδου», έλεγε η προκήρυξη του Εθνικού Μετώπου Απελευθέρωσης Νοτίου Βιετνάμ. «Η πατρίδα εμπιστεύεται στους αγωνιστές της Σαϊγκόν ένα δύσκολο, αλλά ωραίο καθήκον. Οι συμπατριώτες μας περιμένουν τη νίκη μας. Ας φανούμε αντάξιοι αυτής της εμπιστοσύνης»...

"Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο πολύτιμο, από την Ανεξαρτησία και την Ελευθερία"

Ho Chi Minh

https://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2018/04/30-1975.html

«Βαθύτερα τα αίτια της πράξης της 22χρονης» - Τι αναφέρουν ειδικοί ψυχολόγοι

Σοκ προκάλεσε πριν από λίγες ημέρες, η υπόθεση του βρέφους που βρέθηκε νεκρό σε ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας στη Νέα Σμύρνη. Οι αρχές εντόπισαν την 22χρονη φοιτήτρια που έφερε στον κόσμο το άτυχο βρέφος και εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης εναντίον της με την κατηγορία της παιδοκτονίας. Η είδηση προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, συζητήσεις και αναλύσεις. Κάποιοι τάχθηκαν με σφοδρότητα εναντίον της νεαρής γυναίκας και κάποιοι άλλοι προσπάθησαν να δικαιολογήσουν την πράξη της.

Όμως, πώς βλέπουν οι ειδικοί αυτό το περιστατικό; Το Αθηναϊκό Πρακτορείο απευθύνθηκε σε δύο από αυτούς και οι απαντήσεις τους έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Είναι θλιβερό να χάνεται μια αθώα ανθρώπινη ζωή από την ίδια τη μητέρα του. Η πράξη αναμφίβολα είναι αποτρόπαια και απεχθής, επισημαίνει η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος -παιδοψυχολόγος και συγγραφέας, αλλά τονίζει ότι κάθε συμβάν έχει πολλές αναγνώσεις, γι' αυτό χρειάζεται ψυχραιμία και ακριβής αξιολόγηση των δεδομένων.

Όπως εξηγεί, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής τα εξής: Το κορίτσι αυτό κράτησε μυστική την εγκυμοσύνη από τους γονείς της. Ζούσε στο ίδιο σπίτι με την μητέρα της, η οποία τόσους μήνες δεν το κατάλαβε. Με το πατέρα της δεν είχε καμιά σχέση. Ο σύντροφός της εξαφανίστηκε λες και δεν είχε κάποια συμμετοχή. Δεν βρέθηκε κάποιος φίλος να τη συμβουλεύσει και να τη στηρίξει.

Οι απουσίες γύρω από τον ακάλυπτο της 22άχρονης

«Ένα μωρό που ξεψυχάει μόνο του χωρίς κανέναν εκεί, μια μητέρα που γεννάει μόνη της χωρίς κανέναν εκεί, ένας άντρας που αφήνει κάποια έγκυο και δεν είναι εκεί, ένας άλλος άντρας που έχει μια κόρη και δεν είναι εκεί 9 μήνες για να δει ότι η κόρη του εγκυμονεί και μια άλλη μητέρα που ενώ ήταν εκεί δεν ήταν εκεί. Τόσες απουσίες μαζεμένες γύρω από έναν ακάλυπτο». Silia Psychi

Φωτεινή Λαμπρίδη

Το παραπάνω σχόλιο που αλίευσα από το fb, περιγράφει πολύ εύστοχα την ουσία της τραγικής ιστορίας στην οποία γίναμε μάρτυρες. Το ότι ο δημόσιος λόγος δεν περιστρέφεται γύρω από αυτήν την οδυνηρή διαπίστωση, είναι άλλο ένα σύμπτωμα της νοσηρής πλευράς της κοινωνίας μας η οποία γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συνεχίζει να παράγει τέτοιες τραγικές καταστάσεις. Δεν περιμένει κανείς από τον καθένα να φιλοσοφήσει βαθιά την υπόθεση. Μια νηφάλια παρατήρηση γύρω από το περιβάλλον της 22άχρονης θα αρκούσε για να αποφύγουμε τη δημόσια διαπόμπευση και το διαδικτυακό λιντσάρισμα.

Γυναίκες που ζητούν την κεφαλή της επί πινάκι, άνδρες που είναι έτοιμοι να χυμήξουν στη μητροκτόνο «σύγχρονη Μήδεια» και δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το ποια ρούχα φορούσε και κατάφερε να κρύψει την εγκυμοσύνη της συνθέτουν το παζλ δίνει από μόνο του την απάντηση για την ύπαρξη τέτοιων φαινομένων. Είναι σαφές πως η κοινωνία σύσσωμη στέλνει στην πυρά μια γυναίκα που βρίσκεται στη μετεφηβική της ηλικία, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η Επανάσταση των Γαρυφάλλων

Υπήρξε το κίνημα που έβαλε οριστικό τέλος στη φασιστική δικτατορία Σαλαζάρ στην Πορτογαλία.

Ένα σχεδόν αναίμακτο κίνημα του πορτογαλικού στρατού που εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 25ης Απριλίου 1974 τερματίζοντας μια στυγνή δικτατορία που διήρκεσε περίπου μισό αιώνα.

Η κίνηση που «έριξε» τη χούντα της Πορτογαλίας, έμεινε στην ιστορία με το όνομα «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», καθώς οι χιλιάδες Πορτογάλοι που ξεχύθηκαν στους δρόμους προέτρεψαν τους κυβερνητικούς στρατιώτες να ενωθούν με τους επαναστάτες και να βάλουν στις κάννες των όπλων τους από ένα κόκκινο γαρίφαλο σε ένδειξη ειρήνης και συμφιλίωσης.

Στις 28 Μαΐου του 1926, πραξικοπηματίες στρατιωτικοί εγκατέστησαν στην Πορτογαλία μια φασιστική δικτατορία με επικεφαλής τον Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ. Το δικτατορικό καθεστώς ονομάστηκε «Estado Novo» (Νέο Κράτος) και έμεινε στην εξουσία έως το 1974, δηλαδή για 48 χρόνια. Από το 1968 και μετά τον Σαλαζάρ διαδέχθηκε ο Μαρσέλο Καετάνο.

Από το 1961 έως το 1974 το καθεστώς διεξήγαγε πόλεμο για να διατηρήσει τον έλεγχο των αποικιών της στην Αφρική. Είχε αποβεί ιδιαίτερα δαπανηρός και ξεσήκωσε τις αντιδράσεις των φιλοδημοκρατικών και φιλοκομμουνιστικών μελών του Πορτογαλικού στρατού. Συγκροτήθηκε λοιπόν το Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων που στράφηκε εναντίον της πορτογαλικής Χούντας.

Το ξημέρωμα της 25ης Απριλίου 1974, με αρχηγό τον ταγματάρχη Οτέλο Σαράιβα ντε Καρβάλιο εκδηλώθηκε η εξέγερση. Στις 12.20 τα ξημερώματα ακούστηκε από το ραδιόφωνο το τραγούδι «Γκράντολα, μελαψή πόλη» («Grandola, Vila Morena») του αντιστασιακού τραγουδιστή Ζέκα Αφόνσο που αποτέλεσε το γενικό πρόσταγμα της επανάστασης.

Τα μέλη του Κινήματος κατέλαβαν στρατηγικά σημεία εξουσίας σε όλη χώρα. Αν και απηύθυναν έκκληση στους κατοίκους της Λισαβόνας να μείνουν στα σπίτια τους, χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους και αναμείχθηκαν με τους στρατιώτες των επαναστατών, βάζοντας γαρίφαλα στις κάννες των όπλων τους. Έξι ώρες μετά η Χούντα είχε καταρρεύσει. Οι πολιτικοί κρατούμενοι απελευθερώνονται από τις φυλακές, οι εργάτες καταλαμβάνουν τα εργοστάσια, ενώ ακτήμονες αγρότες καταλαμβάνουν εκτάσεις γαιοκτημόνων και δημιουργούν αυτοδιοικούμενους συνεταιρισμούς. Επιπλέον αμέσως μετά την Επανάσταση, η Πορτογαλία προχώρησε σε συνομιλίες για την ανεξαρτησία των αποικιών της στην Αφρική.

Στις 28 του Απρίλη επιστρέφει στην Πορτογαλία από το Παρίσι ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Μάριο Σοάρες. Δυο μέρες αργότερα επιστρέφει από τη Μόσχα και γίνεται δεκτός από δεκάδες χιλιάδες λαού ο ηγέτης του Κομουνιστικού Κόμματος, Αλβάρο Κουνιάλ. Οι δύο ηγέτες είναι οι ομιλητές στην κεντρική εκδήλωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς, που μετατρέπεται σε ογκωδέστατο συλλαλητήριο για τον εορτασμό της Επανάστασης.

Τη διακυβέρνηση της Πορτογαλίας θα αναλάβει για τα επόμενα δύο χρόνια η επταμελής «Χούντα Εθνικής Σωτηρίας», με επικεφαλής τον στρατηγό Αντόνιο Ριμπέιρο ντε Σπίνολα. Την περίοδο αυτή δόθηκε στους κόλπους σκληρή μάχη για την εξουσία μεταξύ αριστερών και δεξιών αξιωματικών. Επικράτησε η λογική της μετριοπάθειας.

Στις 25 Απριλίου του 1975 διοργανώθηκαν στην Πορτογαλία οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, για την ψήφιση νέου συντάγματος. Το 1976 έγιναν εκ νέου εκλογές και η πρώτη συνταγματική πλέον κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα. Στην Προεδρία ανήλθε ο στρατηγός Αντόνιο Ραμάλιο Εάνες και στην πρωθυπουργία ο σοσιαλιστής Μάριο Σοάρες. Η Πορτογαλία είχε μπει οριστικά σε μια δημοκρατική πορεία και το 1986 έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μαζί με τη Χούντα τερματίστηκε και η αποικιοκρατική εποχή της Πορτογαλίας. Το 1974 ανεξαρτητοποιήθηκε η Γουϊνέα - Μπισάου και σύντομα ακολούθησαν η Μοζαμβίκη, η Αγκόλα, το Σάο Τομέ ε Πρίνσιπε και τα Νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου.

Όμως το κίνημα δεν περιορίστηκε στα σύνορα της Πορτογαλίας, αλλά αποτέλεσε ένα εφαλτήριο για αντίστοιχα κινήματα σε όλη την Ευρώπη. Η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» ήταν η αρχή του «τρίτου κύματος εκδημοκρατισμού», όπως έμεινε στην ιστορία, το οποίο εξαπλώθηκε στην Ελλάδα, την Ισπανία αλλά και τη Λατινική Αμερική.

http://tvxs.gr/news/san-simera/saranta-xronia-apo-tin-epanastasi-ton-garyfallon

Ρουβίκωνας : Επίθεση στην πρεσβεία της Γαλλίας και στο Γαλλικό προξενείο

Ρουβίκωνας : Επίθεση στην πρεσβεία της Γαλλίας και στο Γαλλικό προξενείο

Είναι καιρός να ξανασκεφτούμε τις βεβαιότητές μας για το πώς διαμορφώνονται οι παγκόσμιες ισορροπίες. Αν ο ψυχρός πόλεμος και τα δύο μεγάλα παγκόσμια μπλοκ είναι, σε εποχές συμπυκνωμένου ιστορικού χρόνου, μια "αρχαία" αφήγηση, ο μονοπολικός κόσμος που τον διαδέχθηκε, αυτός της κυριαρχίας του ευρωατλαντικού μπλοκ και της παγκοσμιοποίησης είναι επίσης μια ξεπερασμένη ιστορία.

Σήμερα στο τραπέζι της ισχύος κάθονται πολλοί παίχτες κι ο καθένας τους έχει μερικά καλά χαρτιά στο μανίκι. Η Γαλλία αναδεικνύεται, ξανά, σε μία ισχυρή περιφερειακή, ιμπεριαλιστική δύναμη που θέλει και μπορεί να έχει έμπρακτη επιρροή στο Ευρασιατικό πεδίο. Έχοντας ως πλάτες την λυκοσυμμαχία του Γαλλογερμανικού άξονα στην ΕΕ, αλλά και το ΝΑΤΟ και εργαλεία το "υποδειγματικά" οργανωμένο και με αυτοσυνείδηση βαθύ κράτος της, την αποτελεσματική διπλωματία με την παγκόσμια οπτική και τις υπόγειες διασυνδέσεις, την μεγάλη πολεμική της βιομηχανία καθώς και την επιθετική εθνική αστική τάξη της, η γαλλική εξουσία είναι ήδη στην πορεία ιμπεριαλιστική επέκτασης.

Πρόσφατα , το γαλλικό κράτος έκλεισε συμφωνία πώλησης όπλων αξία 18 δις. στη Σ.Αραβία (που θα καταλήξουν,είτε στο έγκλημα της Υεμένης, είτε στα συριακά μέτωπα) εισπράττοντας το αντάλλαγμα για την συνεργασία των δύο περιφερειακών ιμπεριαλισμών, τόσο σε διεθνείς οργανισμούς (πχ η Γαλλία πρακτορεύει τα σαουδαραβικά συμφέροντα στον ΟΗΕ και το συμβούλιο ασφαλείας) όσο και γεωπολιτικά, στο Μαγκρέμπ, τον Λίβανο και τώρα και στην Συρία.

Μισό αιώνα μετά το Μάη του ‘68: Η Γαλλία συγκλονίζεται και πάλι από μεγάλους εργατικούς και φοιτητικούς αγώνες!

Του Γιώργου Μητραλιά

Το γεγονός ότι τα ΜΜΕ μας μιλάνε για τη Γαλλία μόνον όταν πρόκειται να εκθειάσουν τον πρόεδρό της και τους πυραύλους -ή τις φρεγάτες- του δεν σημαίνει και ότι δεν συμβαίνει στη χώρα του το παραμικρό άξιο λόγου. Συμβαίνει μάλιστα το διαμετρικά αντίθετο. Εδώ και βδομάδες, αυτή η μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα σαρώνεται από ένα συνεχώς ογκούμενο απεργιακό κύμα που συνδυαζόμενο με την εμφάνιση ενός όλο και πιο διευρυνόμενου ριζοσπαστικού φοιτητικού κινήματος, δείχνει να τερματίζει 15 χρόνια αδυναμίας της γαλλικής κοινωνίας να αντισταθεί στο νεοφιλελευθερισμό.

Όμως, δεν πρόκειται μόνο για αυτό. Επειδή ο κ. Μακρόν έχει βάλει τον πήχη των φιλοδοξιών του πάρα πολύ ψηλά και επειδή έχει επιλέξει -κατά το πρότυπο της Θάτσερ- να κάνει τα πάντα για να συντρίψει κάθε κοινωνική αντίσταση (1) για τις επόμενες αρκετές δεκαετίες, το αμέσως προσεχές μέλλον είναι ανοικτό σε κάθε πρόβλεψη: Τα πάντα είναι πιθανά και δυνατά, το χειρότερο αλλά και το καλύτερο τόσο για τον κ. Μακρόν και τους δικούς του όσο και για τους μισθωτούς, τη νεολαία και τους λοιπούς καταφρονεμένους της Γαλλίας που προσβλέπουν σε ένα Μάη του 2018 αντάξιο εκείνου που συγκλόνισε πριν από μισό αιώνα ολάκερο τον κόσμο!…

Η συγκλονιστική ιστορία του μεγαλύτερου Έλληνα «τεντιμπόι» που έφυγε σήμερα από βαρύ εγκεφαλικό

Φωτο από την ιστορική δίκη των έντεκα φοιτητών: O μελανιασμένος Μάκης Μπαλαούρας, με εμφανή τα σημάδια του ξυλοδαρμού, o Κυριάκος Σταμέλος, o Βασίλης Χριστόπουλος, o Σάκης Παπαθεοδώρου, o Μάνος Τζανεττής (όρθιος), o Δημήτρης Αρχοντής κ.ά. 

Ο αποχαιρετισμός του Ilan Solomon στο φίλο του Κυριάκο Σταμέλο , μια από τις εμβληματικές μορφές της λεγόμενης «γενιάς του Πολυτεχνείου», που πέθανε σήμερα απο βαρύ εγκεφαλικό, σε ηλικία 65 ετών.

Ο Κυριάκος ήταν μέλος της συντονιστικής επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973, ήταν εκείνος που μαζί με τον Κώστα Λαλιώτη και τον Στέφανο Τζουμάκα ανέλαβε τις μάταιες διαπραγματεύσεις των εγκλείστων με τους στρατιωτικούς.

Στη συνέχεια συνελήφθη, φυλακίστηκε και υπέστη σκληρά βασανιστήρια.

Η Δίκη των έντεκα.

Ήταν 17 του Φλεβάρη του 1973.

Η κατηγορία ήταν… «τεντυμποϊσμός».

Ποινή τους, η υποχρεωτική στράτευση.

Τις μέρες του Πολυτεχνείου, πήρανε απολυτήριο.

Η ελεήμων..., ξεβράκωτη, «πολιτεία»!

Του Κώστα Γιαννιώτη

«ΑΘΑΝΑΤΟΣ»!... ανέκραξε βουρκωμένος ο λαός!

«Αθάνατος», ανέκραξαν... ψιθυριστά κι αυτοί που παριστάνουν τους κυβερνώντες!

Κι ο λαός τους κοίταξε λοξά!

Γι` αυτό και για να γίνει πιστευτός ο πόνος τους, κατακεραύνωσαν όλους τους «λαϊκιστές», σαν και του λόγου μου, δηλώνοντας ότι η «πολιτεία» ευγνωμονούσα αυτόν που έπεσε εν ώρα καθήκοντος θα αναλάβει την οικονομική φροντίδα της οικογένειάς του!

Οι οπαδοί και οι κομματικοί χειροκροτητές, εκστασιασμένοι από τη μεγαλοθυμία των «πολιτικών» τους, ανάσαναν ανακουφισμένοι, σκούπισαν περήφανοι τα «δάκρυά» τους και ξεκίνησαν για το κοντινότερο ουζερί, να πνίξουν τη «θλίψη» τους για το χαμό του ΗΡΩΑ!

Απόφοιτοι της ΜΣΚΓ (Μεγάλης Σχολής Κομματικών Γενίτσαρων) δεν επέτρεψαν στον λοβοτομημένο εγκέφαλό τους να κάνει έστω και τον παραμικρό συνειρμό, έστω και μια παραπανίσια σκέψη!

Όχι μόνο αυτό, αλλά δεν ντράπηκαν ούτε μπροστά στα παλικάρια και τους ΗΡΩΕΣ, που σήκωναν στους ώμους τους τα απομεινάρια του αδερφού τους, οδηγώντας τον προς τη στερνή κατοικία του!

Ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Αλ Άσαντ διέφυγε σε ρωσικό καταφύγιο...

Νίκος Κλειτσίκας

«Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια, μια και δεν...ντρέπονταν τα στόματα που τα 'λεγαν'»

Μενέλαος Λουντέμης, "Οδός Αβύσσου, αριθμός 0"

Μετά τα αλλεπάλληλα χαστούκια που δέχεται η πάλαι ποτέ υπερδύναμη και μετά το αποτυχημένο αφήγημα των νέων "χημικών όπλων" (Άντε πάλι "ξανά μανά" τα χημικά του χασάπη Άσαντ!), τα ΜΜΕ κι η "δημοσιογραφία" Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέλαβαν το βομβαρδισμό που είχε διακηρύξει ο Τραμπ μαζί με τη "μεγάλη δημοκρατική ευρωπαϊκή οικογένεια":

"Ο Άσαντ βρίσκεται προστατευμένος σε ρωσικό μπούνκερ, χωρίς παράθυρα...", "Ο Άσαντ δραπέτευσε στην Τεχεράνη...", "Ο Άσαντ διαφεύγει προς το Λίβανο...", "Ο Άσαντ από χωρίο εις χωρίο για να διασωθεί..."!

Μπροστάρης στην καθοδήγηση των "ελληνικών" ΜΜΕ το κρατικό ειδησιογραφικό πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ, που πληρώνει με το αίμα του ο ελληνικός λαός κι αναμεταδότες της νεοταξικής προπαγάνδας όλοι οι "δημοσιογράφοι" και ΜΜΕ: "Μετά την κλιμάκωση της έντασης και τις απειλές των ΗΠΑ να προχωρήσουν σε στρατιωτικές επιθέσεις, ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ διέφυγε σε ρωσικό καταφύγιο στη βάση Khmeimim" 

Τώρα πλέον η δημοσιογραφική πορνεία ξεπέρασε κάθε παραλλαγή των μύθων του Αισώπου: «Βοήθεια συγχωριανοί, ένας λύκος τρώει τα πρόβατά μου. Τρέξτε. Βοήθεια»

Χωρίς φιλοδοξία να ζητήσει μια συγνώμη, ή να ενημερώσει ανασκευάζοντας η κρατικοδίαιτη ηγεσία και το κρατικοδίαιτο προσωπικό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, χθες στη Δαμασκό ο πρόεδρος Άσαντ συνάντησε τις νέες και τους νέους της εκκλησιαστικής χορωδίας του Ναού της Αγάπης (Al Mahaba).

Απορρίφθηκε το αίτημα του Βασίλη Δημάκη - Νέα συγκέντρωση στο υπ. Δικαιοσύνης

Απέρριψε ομόφωνα το Πειθαρχικό Συμβούλιο των Φυλακών Κορυδαλλού το κατεπείγον αίτημα του απεργού πείνας και δίψας, Βασίλη Δημάκη, για θεραπεία της πρώτης απορριπτικής απόφασης. Το αίτημα για χορήγηση έκτακτων αδειών αναμένεται να επανεξεταστεί τη Δευτέρα, ωστόσο είναι αβέβαιο αν ο Βασίλης Δημάκης θα βρίσκεται ακόμα εν ζωή τότε. 

Ο φοιτητής του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Νομικής Σχολής, που βρίσκεται έναν μήνα σε απεργία πείνας και μία εβδομάδα σε απεργία δίψας συνεχίζει τον αγώνα του, κάτι που πιθανότατα θα τον οδηγήσει στον θάνατο καθώς ήδη βρίσκεται σε οριακή κατάσταση.

Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε στις 20:00 στο υπουργείο Δικαιοσύνης, σε μια ύστατη προσπάθεια να υπάρξει δέσμευση για ικανοποίηση του μοναδικού αιτήματος του απεργού, ώστε να σωθεί η ζωή του. 

Από την δικηγόρο του κατατέθηκε υπόμνημα στον υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, με την έκκληση να παρέμβει για να σωθεί η ζωή του κρατούμενου απεργού πείνας και δίψας. 

Σύμφωνα με τη δικηγόρο του, ο Βασίλης Δημάκης, μετά την ανακοίνωση της απόφασης, "μας ευχαρίστησε όλους κι όλες και ζήτησε ν' αποσυρθεί". 

«Μας χαιρέτησε κουρασμένος, σχεδόν τρεκλίζοντας, δηλώνοντας ότι, πάντως, τον σεβασμό που κέρδισε για τον εαυτό του, τον οποίον προσπαθεί επίμονα να "σπάσει" το Υπουργείο Δικαιοσύνης, την ίδια την αξιοπρέπειά του, που προσκαλείται ν' αμπεμπολήσει, δεν τα απεμπολεί, "για κανένα λόγο". 

Δεν θα δεχθεί, είπε, πλέον, επισκεπτήρια ούτε από την οικογένειά του, γιατί του 'χει μείνει ελάχιστος χρόνος και θέλει να κάνει τον απολογισμό του ως άνθρωπος που κλείνει τον κύκλο της ζωής του -η όποια παραπάνω συγκίνηση θεωρεί πως θα τον "στείλει" αμέσως. 

Βιετνάμ: Ο Πορτοκαλί Παράγοντας σκοτώνει ακόμα

Η κωδική ονομασία ήταν Επιχείρηση Ranch Hand. Ωστόσο, έμεινε στην ιστορία με την ονομασία του όπλου της: Πορτοκαλί Παράγοντας. Έτσι καταγράφηκε στην συλλογική μνήμη ένα από τα μεγαλύτερα, πιο διαρκή και νοσηρότερα εγκλήματα των ΗΠΑ ενάντια στην ανθρωπότητα.

Κατά την διάρκεια της εισβολής στο Βιετνάμ και του πολέμου που ακολούθησε, οι ΗΠΑ, από το 1961 έως το 1971, ψέκασαν την ύπαιθρο της χώρας με 73 εκατομμύρια λίτρα διαφόρων δηλητηρίων για να εξαφανίσουν την βλάστηση, τις καλλιέργειες, το πόσιμο νερό και γενικά να μετατρέψουν την γη σε κρανίου τόπο, με το επιχείρημα της καταστροφής της κάλυψης του βιετναμέζικου απελευθερωτικού στρατού. 

Τουλάχιστον τα 45 εκατομμύρια λίτρα ήταν το δηλητήριο Πορτοκαλί Παράγοντας, ένα εξαιρετικά τοξικό και θανατηφόρο «κοκτέιλ» που περιέχει διοξίνη. Η ονομασία του οφείλεται στις πορτοκαλί ρίγες των βαρελιών των 200 λίτρων μέσα στα οποία μεταφερόταν. Ο Πορτοκαλί Παράγοντας ήταν κατασκευασμένος να επιφέρει μακροχρόνιες συνέπειες, με αποτέλεσμα, οι καταστροφικές οικονομικές, υγειονομικές και οικολογικές επιπτώσεις να εξακολουθούν να γίνονται αισθητές μέχρι σήμερα.