Τα στοιχεία της υπόθεσης Γεωργιάδη: Από τη Μολδαβία στην καταδίκη για παιδεραστία

ΟΝίκος Γεωργιάδης, πρώην βουλευτής της ΝΔ, υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος και στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη, καταδικάστηκε πρωτόδικα για υπόθεση παιδεραστίας και συγκεκριμένα για κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων. Πρόκειται για την υπόθεση μεγάλου κυκλώματος εκμετάλλευσης ανηλίκων που δρούσε στη Μολδαβία και είχε πελάτες από όλο τον κόσμο, πολλοί εκ των οποίων ήταν αξιωματούχοι και διπλωμάτες που ταξίδευαν στη χώρα για σεξοτουρισμό.

Ο Νίκος Γεωργιάδης κατονομάστηκε από τα ανήλικα αγόρια, θύματα του κυκλώματος, αλλά και από τον προαγωγό ως πελάτης τους. Το Δικαστήριο δεν του αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό, ωστόσο παρά την καταδίκη του δεν θα οδηγηθεί στη φυλακή, καθώς του επεβλήθη συνολική ποινή φυλάκισης 28 μηνών με αναστολή και χρηματική ποινή 20 χιλιάδων ευρώ.

Συγκεκριμένα το Δικαστήριο επέβαλε στον Νίκο Γεωργιάδη: για το πρώτο θύμα ποινή 16 μηνών και για τα άλλα δύο ποινή 12 μηνών για το καθένα και κατά συγχώνευση ποινή 28 μηνών. Ακόμη του επέβαλε χρηματική ποινή για κάθε θύμα ύψους 10 χιλιάδων ευρώ, κατά συγχώνευση 20 χιλιάδες ευρώ. Πρόκειται για δύο αγόρια 16 και 17 ετών και έναν 15χρονο, ο οποίος έχει διαγνωστεί και με επιληπτικό σύνδρομο, από την Υπερδνειστερία. Ένα από τα αγόρια είχε μιλήσει και σε δημοσιογράφους για την κακοποίησή του από τον Νίκο Γεωργιάδη, ενώ υπάρχει και βιντεοσκοπημένο υλικό. Οι περιγραφές αυτού του υλικού έχουν μεταφερθεί αυτούσιες στο κατηγορητήριο. 

Γιατί δεν πέρασε η συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας των ζώων;

 Ελένη Μπέλλου

Απογοήτευση προκάλεσε η καταψήφιση της συνταγματικής αναγνώρισης της προστασίας των ζώων από τη Βουλή, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα. 

Η πρόταση

Την πρωτοβουλία πήρε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κυρίτσης και την υπέγραψαν άλλοι 51 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, ο Αναστάσιος Μεγαλομύστακας από την Ένωση Κεντρώων, ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος από τους ΑΝΕΛ. και ο ανεξάρτητος βουλευτής Σπύρος Δανέλλης. Στο κείμενο που συνυπέγραψαν πρότειναν τη συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας των ζώων, όχι μόνο ως πανίδας ενός συγκεκριμένου οικοσυστήματος, αλλά ως αυθύπαρκτα πλάσματα.

Η πρόταση που υποβλήθηκε στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος υπερψηφίστηκε από τους συμμετέχοντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και του ΚΙΝΑΛ και από τον ανεξάρτητο Γιώργο Μαυρωτά. Κατά της πρότασης ψήφισαν η ΝΔ, η Χρυσή Αυγή και η Ένωση Κεντρώων, ενώ το ΚΚΕ επιφυλάχτηκε να μιλήσει, όταν πρέπει να μιλήσει, δηλαδή στην Ολομέλεια.

Η πρωτοβουλία χαιρετίστηκε από το φιλοζωικό κίνημα, με την Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (Π.Φ.Π.Ο.) να σημειώνει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι ένας κορυφαίος στόχος της, η συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας και ευζωίας των ζώων, βρήκε ευήκοα ώτα.

Συμπράττει με το Πράττω κι οδεύει προς ΣΥΡΙΖΑ η «Αριστερή Πρωτοβουλία» του ΠΑΣΟΚ

Την σύμπραξή της με το "ΠΡΑΤΤΩ" του Νίκου Κοτζιά αποφάσισε η Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ, μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές ομάδες της αριστερής πτέρυγας του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος, που είχε επικεφαλής της τον αείμνηστο Γιώργο Παναγιωτακόπουλο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Αριστερή Πρωτοβουλία, συμπορευόμενη με το ΠΡΑΤΤΩ, θα στηρίξει στις επόμενες εκλογές τον Αλέξη Τσίπρα ως ηγέτη της Δημοκρατικής Παράταξης με γνώμονα την ήττα της δεξιάς και της ακροδεξιάς.

Σημειώνεται ότι η Αριστερή Πρωτοβουλία διατηρεί στις δυνάμεις της περισσότερα από 200 στελέχη πρώτης γραμμής και περί τα 4.000 στελέχη σε τοπικό επίπεδο.

Νεοναζί φύλακες σε …στρατόπεδα συγκέντρωσης

l

Ακούγεται εξωπραγματικό! Τη φύλαξη του πρώην στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Ζαξενχάουζεν ανέλαβε εταιρία σεκιούριτι, η οποία φέρεται να απασχολεί ως υπεργολάβο τουλάχιστον ένα άτομο που σχετίζεται με ακροδεξιούς – νεοναζί.

Την υπόθεση αποκάλυψε στις αρχές της εβδομάδας η εφημερίδα «Märkische Allgemeine Zeitung». Άμεση ήταν η αντίδραση του Άξελ Ντρέκολ, διευθυντή του Ιδρύματος Brandenburgische Gedenkstätten που διαχειρίζεται την ιστορική κληρονομιά του Ζαξενχάουζεν, όντας μάλιστα πρότυπο για αντίστοιχα ιδρύματα στη Βαυαρία και στην Κάτω Σαξονία. Το περιστατικό είναι “εντελώς απαράδεκτο”, δηλώνει ο Ντρέκολ στην «Deutsche Welle», διευκρινίζοντας ότι το ίδρυμα δεν διέθετε σχετική ενημέρωση. Πώς συνέβη αυτό;

Από τον Φεβρουάριο του 2018 τη φύλαξη του χώρου στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης έχει αναλάβει η εταιρία City Control, που εδρεύει κοντά στο Βερολίνο. Ως εδώ καλώς. Το ζήτημα είναι ότι η City Control επέλεξε ως υπεργολάβο για τη φύλαξη μία άλλη εταιρία σεκιούριτι από το Κότμπους, χωρίς να έχει λάβει γραπτή έγκριση, αν και θα ήταν υποχρεωμένη να τη ζητήσει, όπως προβλέπει το συμβόλαιο με το ίδρυμα Brandenburgische Gedenkstätten. Ο Ντρέκολ υποστηρίζει ότι θα εξετάσει “πολύ προσεκτικά” τα όσα έγιναν. Η συνεργασία με τον υπεργολάβο έχει ήδη τερματιστεί. Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες της DW, o ίδιος αμφισβητεί την εγκυρότητα των αιτιάσεων και θα προσφύγει στα δικαστήρια.

Αγανάκτηση στους επιζώντες του Ζαξενχάουζεν

O Mπέρνι Σάντερς έχει ένα πλεονέκτημα και δεν αφορά την οικονομία

Τζαμέλ Μπούι

Το πιο ηχηρό μήνυμα του Μπέρνι Σάντερς είναι οικονομικό, οργανωμένο γύρω από την κριτική της καπιταλιστικής ανισότητας και την έκκληση για επεκτατικά κοινωνικά προγράμματα. Το μήνυμα αυτό τον βοήθησε να καταλάβει τη δεύτερη θέση στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος το 2016 και να επιστρέψει δυναμικά ως υποψήφιος για το χρίσμα στις εκλογές του 2020.

Δυστυχώς γι’αυτόν, οι θέσεις του για την οικονομική πολιτική ξεχωρίζουν λιγότερο σήμερα απ’ ό,τι το 2016. Οι αντίπαλοί του για το χρίσμα έχουν είτε υιοθετήσει δημοφιλείς ιδέες όπως το Medicare είτε χαράξει δικές τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Σάντερς δεν έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του. Και αυτό είναι το όραμά του για την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Ένα όραμα που συνδέει την έμφασή του στην πολιτική και οικονομική δικαιοσύνη στο εσωτερικό με ένα ευρύτερο σχέδιο διεθνούς συνεργασίας και αλληλεγγύης, αντιαυταρχισμού και προώθησης δημοκρατικών αξιών.

Ο Σάντερς διατύπωσε τις θέσεις του για την εξωτερική πολιτική σε δύο ομιλίες: το 2017 στο Westminster College του Μιζούρι - στον ίδιο χώρο όπου ο Γουίνστον Τσόρτσιλ εκφώνησε την ομιλία του για το «Σιδηρούν Παραπέτασμα» - και τον περασμένο Οκτώβριο στο Johns Hopkins School of Advanced International Studies.

Στη δεύτερη αυτή ομιλία του, ο Σάντερς ανέλυσε τη μεγάλη ιδεολογική μάχη που κατά την άποψή του θα σημαδέψει τον 21οαιώνα. Όπως είπε, η μάχη δεν θα δοθεί ανάμεσα σε μια φιλελεύθερη, δημοκρατική Αμερική και τους αντιφιλελεύθερους, αυταρχικούς αντιπάλους της, αλλά ανάμεσα στους φιλελεύθερους, δημοκρατικούς λαούς παντού και τον αντιφιλελευθερισμό τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ένα παγκόσμιο κίνημα προς τον αυταρχισμό, την ολιγαρχία και την κλεπτοκρατία θα βρεθεί αντιμέτωπο με ένα κίνημα που θα ενισχύει τη δημοκρατία, την ισονομία, την οικονομική, κοινωνική, φυλετική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη.

ΕΠΟΝ: Της Νιότης-των μεγάλων Ιδανικών και των Αγώνων

Επιμέλεια Βασίλης Λιόγκαρης 

Αφιέρωμα στα 76 χρόνια από την Γέννηση της Ιστορικής, ένδοξης και Ηρωΐκής ΕΠΟΝ.

-Της Νιότης-των μεγάλων Ιδανικών και των Αγώνων.

Κώστα Βάρναλη

Το κελάηδημα της Τσίχλας

Τσίχλα την παρανομιάζανε στο χωριό την Αννούλα. Κι έζησε και πέθανε Τσίχλα.

Ήτανε μιας μπουκιάς ανθρωπάκι. Αδύνατη, με ψιλά κανιά, δίχως βάρος, πετούμενη. Δεν περπατούσε-πήδαγε κι έτρεχε.

Αλλά για ποιο χωριό μιλάμε;

Για έν’ από κείνα τα βουνίσια, που σκαρφαλώνουνε στην πλαγιά του βουνού και είναι όλα τα ίδια. Όμορφα, μα φτωχά και μίζερα κι αφημένα στην τύχη τους κι από θεούς κι ανθρώπους.

Μια ρεματιά στην κατηφοριά με τις κόκκινες ροδοδάφνες και μια γιδόστρατα, που φέρνει μεσ’ από το δάσος των πέφκων στην κορφή του βουνού. Τόσο απόμερο, ξεχασμένο χωριό, που σχεδόν είχε κι αφτό ξεχάσει τ’ όνομα του.

Δεν του χρειαζότανε, λες και του’ πεφτε βάρος.

Αλλ’ όσο τους λείπουνε των μικρών αφτών χωριών, πολιτισμός, φροντίδα και χορτασιά, τόσο τους περισσέβ’ η ψυχή, ψυχή του λαού!

Είμαστε στον τελευταίο χρόνο της κατοχής.

Το χωριό, που λέμε, βρισκότανε στα σύνορα των δύο Ελλάδων: της λέφτερης και της συνεργαζόμενης. Αλλά προς τα εδώ.

Ένα γερμανικό φυλάκιο προσπαθούσε με τους ναζήδες τους δικούς του και τους τσολιάδες τους «δικούς μας» να μποδίζει τη λεφτεριά να κατέβει απ’ την κορφή του βουνού προς τα κάτω-στον κάμπο. Γιατί κει ψηλά στην κορφή του βουνού είχανε φωλιάσ’ οι αγωνιστές του Έθνους κι ετοιμάζανε «καλά Χριστούγεννα» για τους εχθρούς.

Με την απελευθερωτικήν επιτροπή του χωριού είχανε συχνήν επαφή. Αλλά πως; Μέσον της Τσίχλας. Ήτανε κόρη μιας φτωχιάς χηρεβάμενης του χωριού, που ο άνδρας της σκοτώθηκε στην Αλβανία. Οχτώ με δέκα η Τσίχλα. Μα γεμάτη φωνή, ξυπνάδα και μίσος εναντίον των εχθρών.. Και σβέλτη και μπασμένη στη ζωή-σαν ώριμο πλάσμα- κι αδείλιαστη.

Καλός καιρός στα τέλη του Δεκέμβρη. Ήλιος και στέγνη- μα και κρύο τσουχτερό.

Η Τσίχλα, μαζί με άλλα παιδιά(τα σχολειά κλεισμένα!) βγαίναν έξω απ’ το χωριό σ’ ένα πλάτωμα προς το ρέμα και παίζανε μπροστά στα μάτια των Γερμανών και των τσολιάδων.

Παίζανε τόπι.

Η Τσίχλα, πάνου στο φούντωμα του παιχνιδιού, τίναζε το τόπι όσο μπορούσε πιότερο, να το φτάσει.

Το τόπι κυλούσε κάτου στη ρεματιά κι η Τσίχλα κυλούσε κι αφτή. Όχι πολύ ψηλά, μέσα στο δάσος την περιμένανε κατά το μεσημέρι, κάθε μέρα δυο αντάρτες. Τους έδινε το μήνυμα γραμμένο ή στοματικά της επιτροπής και ξαναγυρνούσε πίσω λαχανιασμένη( για να μην αργήσει) με το τόπι στα χέρια!

Αλλ’ αφτό το τακτικό χάσιμο της Τσίχλας μέσα στο δάσος πονήρεψε τους «εχθρούς» ξένους και δικούς.

«Πρέπει να ιδούμε τι τρέχει, με τρόπο-γιατί το μωρό είναι πολύ πονηρό…».

Αλλά δεν χρειάστηκε τρόπος. Ο πρόεδρος του χωριού, δεξί χέρι των Ναζήδων, έκανε την τελευταία του υπηρεσία « προς την Πατρίδα». Τους πληροφόρησε τι συμβαίνει.

Όταν την άλλη μέρα, παραμονή Χριστουγέννων, η Τσίχλα «ξανάκανε» το παιχνίδι της,τρέξανε πίσω από το τόπι, σταματήσανε κι αφτήνε και την ψάξανε. Βρήκανε χωμένο μέσα στα μαλλιά της ένα χαρτάκι.

« Έλα δω, πουλάκι μου», τη ρώτησε ο πρόεδρος. «Ποιος σου το’δωσε τούτο;»

«Μόνη μου το’γραψα»

«Και τι ξέρεις εσύ από τέτοια πράγματα;»

«Όλοι μας ξέρουμε.»

«Και τι άλλο ‘παιχνίδι’ ξέρεις;»

«Όλα. Και να τρέχω. Και να πηδώ. Και να τραγουδώ. Να σκαρφαλώνω στα δέντρα να καρπολογώ και να πιάνω στις φωλιές τους.»

«Για σκαρφάλωσε σ’ αφτήνε την ελιά να σε ιδούμε;»

Η Τσίχλα βρέθηκε σ’ ένα λεπτό πάνω στο δέντρο.

«Ξέρεις, είπες, να τραγουδάς. Για πές μας κανένα ‘σκοπό’ ν’ ακούσουμε. Ό,τι σου αρέσει.»

Κι η Τσίχλα, με λαγαρή παιδιάστικη φωνή κελάηδησε.

«Μάβρ’ είν’ η νύχτα στα βουνά…» (Αφτό το τραγούδι ήτανε τότες το πιο συνηθισμένο τραγούδι των σκλαβωμένων Ελλήνων.)

Μπαμ! μπαμ! μπαμ!…

Οι Γερμαναράδες κι οι τσολιάδες τη βάλανε στο σημάδι και την σκοτώσανε σαν πουλί. Και το πουλί σωριάστηκε χάμου, μιας φούχτας σώμα κι απέραντη ψυχή. Η ψυχή όλης της Ελλάδας.

Περασμένα μεσάνυχτα, την ώρα που οι καμπάνες διαλαλούσανε τη γέννηση του «Σωτήρος», πέσανε ξαφνικά στο χωριό οι αντάρτες-και ναζήδες και «δικοί» κι ο πρόεδρος πληρώσαν με τη ζωή τους το άναντρο τους έγκλημα.

Κι ύστερα;

Ύστερ’ από ένα χρόνο η «ελευθερία» είχε κυνηγηθεί στεριάς και πελάου απ’ όλη την Ελλάδα. Αλλά κάθε Χριστούγεννα, μετά τα μεσάνυχτα, οι χαρούμενοι αντίλαλοι της καμπάνας δεν μπορούνε να πνίξουνε το θλιβερό κελάδημα της Τσίχλας και το κλάμα της Πατρίδας…

……………

Φεβρουάριος του 1942…ιδρύεται η ΕΠΟΝ (στα πλαίσια του ΕΑΜ). Στο κεφάλαιο 27 του βιβλίου μου «Συνοικισμός Χαροκόπου» , σημειώνω:

Ξεκίνησε στις 27 του Σεπτέμβρη ’41 από μια γωνιά της Αθήνας σαν εσωτερική παρόρμηση, σαν μια ανάγκη πανανθρώπινη που θα αγκάλιαζε όλες τις εθνικές δυνάμεις και θα τις κινητοποιούσε στον αγώνα για την απελευθέρωση απ’ τον ξένο ζυγό. Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο άπλωσε, κατακυρίεψε τον Ελλαδικό χώρο και αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία των αγώνων του λαού για εθνική ανεξαρτησία, δημοκρατία και προκοπή. Ιδρύθηκε από μια σειρά μικρών λαϊκών κομμάτων με μπροστάρη και καθοδηγητή το κόμμα της εργατικής τάξης. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, που ανέλαβε από τις διαμορφωμένες πλέον συνθήκες να παίξει ρόλο ηγετικό, δικαιώνοντας ιστορικά την αποστολή του. Τα αστικά κόμματα αρνήθηκαν ν’ ακολουθήσουν. Επανειλημμένες προσπάθειες που έκανε το ΕΑΜ για να τους πείσει δεν καρποφόρησαν. Ο Σοφούλης, ηγέτης του κόμματος των Φιλελευθέρων, επικαλέστηκε την 40χρονη πολιτική του πείρα για να πείσει ότι τέτοια κινήματα είναι καταδικασμένα σε αποτυχία. Οι ηγέτες των αστικών κομμάτων έβαλαν τη σφραγίδα της αδράνειας και της αποχής πάνω στους αγώνες του ελληνικού λαού κι έκαναν τους εαυτούς τους ξένους προς τους πόθους και τα οράματα του. Στη δύσκολη αυτή στιγμή το έθνος μένει ακέφαλο και προσανατολίζεται μοιραία στους φυσικούς του λαϊκούς ηγέτες, σ’ αυτούς που θα σηκώσουν όλο το βάρος και την ευθύνη του αγώνα.

Στη δύσκολη αυτή στιγμή, ο λαός συσπειρώνεται και δικαιώνει τους δραπέτες των μπουντρουμιών και τους φυγάδες της Ακροναυπλίας και της Ανάφης που, σπώντας τις αλυσίδες τους, θα αναλάβουν και θα ολοκληρώσουν νικηφόρα το τεράστιο έργο της Εθνικής Αντίστασης που αποτελεί το δίδυμο αδέλφι του έπους της Αλβανίας, τιμή και δόξα της σύγχρονης Ελλάδας.

Μια χούφτα στην αρχή. Αφού πέρασε, πολεμώντας, από κάθε χαράκωμα εχθρικό, τράφηκε, θέριεψε, άντρειεψε απ’ τη φλόγα της μάχης, ξαπλώθηκε παντού κι αγκάλιασε ολάκερο τον τόπο. Τον Αύγουστο του ’44 το ΕΑΜ είχε πάνω από 1,7 εκατομμύρια μέλη.

Σκοπός του ΕΑΜ είναι:

1) Απελευθέρωση απ’ τον ξένο ζυγό και απόκτηση της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας.

2) Μετά την απελευθέρωση, προκήρυξη τίμιων εκλογών με το σύστημα της απλής αναλογικής.

3) Κατοχύρωση του κυριαρχικού δικαιώματος του ελληνικού λαού, όπως αποφασίσει μόνος του τον τρόπο της διακυβέρνησης του.

4) Απ’ αυτές λοιπόν τις αδάμαστες ψυχές πήρε σάρκα και οστά το όραμα της Εθνικής Αντίστασης κι έγινε πραγματικότητα. Μαζί τους τάχθηκε τότε η αφρόκρεμα του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου κι έδωσε βάρος και υπόσταση στην όλη προσπάθεια.

5) Μερικούς μήνες αργότερα, τον Φλεβάρη του ’42, ιδρύθηκε στα πλαίσια του ΕΑΜ, η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ) και κάλυψε τα νιάτα του τόπου.

6) Τον Ιούλη του ’42, δημιουργείται η ένοπλη έκφραση του ΕΑΜ. Γεννιέται ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός(ΕΛΑΣ)…

Απόσπασμα από το βιβλίο μου : «Συνοικισμός Χαροκόπου»/ δεύτερη έκδοση/ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ/ΑΘΗΝΑ 1998.

https://atexnos.gr/%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%BA/

Το κείμενο μανιφέστο του Μάνου Χατζιδάκι κατά του εθνικισμού: «Οι βρικόλακες επιστρέφουν...»

Λίγους μήνες πριν το τελευταίο του «ταξίδι», στις 22 Φεβρουαρίου 1993, ο Μάνος Χατζιδάκις διηύθυνε για τελευταία φορά την Ορχήστρα των Χρωμάτων, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μια συναυλία – διαμαρτυρία εναντίον του φαινομένου του νεοναζισμού, που είχε αρχίσει να εξαπλώνεται και πάλι στην Ευρώπη, με έργα Κουρτ Βάιλ, Φρανς Λιστ και Μπέλα Μπάρτοκ. Στο έντυπο πρόγραμμα της συναυλίας με τον υπότιτλο «Οι βρικόλακες επιστρέφουν» κατέθετε και τις δικές του απόψεις. Ένα κείμενο - μανιφέστο κατά του εθνικισμού με τίτλο: «σκέψεις και παρατηρήσεις για το αναζωογονημένο φαινόμενο του Νεοναζισμού»...

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται. Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις».

Je Suis "Gilet Jaune"...

Σήμερα στην καρδιά της Ευρώπης, στην Γαλλία, το "πολιτικό εργαστήρι" της ηπείρουόπως την αποκαλούσε ο Μαρξ,

..συντελείται μία κοσμογονία.

Η μεγάλη κοινωνική επανάσταση των κίτρινων γιλέκων.

Μία επανάσταση που απευθύνεται και αφορά όχι μόνον τους γάλλους, αλλά όλους τους λαούς της Ευρώπης που στενάζουν κάτω από την νεοναζιστική μπότα του Δ' οικονομικού Ράϊχ.

Την κοσμογονία αυτή όμως δύσκολα αντιλαμβάνονται οι λαοί της Ευρώπης καθώς το σύστημα έχει "ρίξει μαύρο" στην ενημέρωση που περνάει εκτός συνόρων της Γαλλίας.

Η οικονομική και πολιτική εξουσία της Ευρωπαϊκής "Ένωσης" έχοντας πιά ξεπεράσει τα όρια τής κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής τυφλότητας προωθόντας άτσαλα έως ολοκληρωτικά τα συμφέροντα των τραπεζών και της παγκόσμιας οικονομικής μειοψηφίας-ελίτ,

..αντιδρά σπασμωδικά και πανικόβλητα με ακόμη μεγαλύτερο ολοκληρωτισμό και βία,

..και προσπαθώντας να αποπροσανατολίσει τις μάζες με προπαγάνδα εναντίον των κίτρινων γιλέκων, αλλά και εναντίον όπου Ευρώπης αντιστασιακών και ευρωσκεπτικιστών, προπαγάνδα τύπου: "λαϊκισμού" και "ακροδεξιάς".

Τα κίτρινα γιλέκα αναζητούν, ή μάλλον απαιτούν, μιά διαφορετική πορεία, μιά διαφορετική Ευρώπη από την σημερινή της πορεία, που θα γίνει υπόδειγμα προς όφελος και όλων των υπόλοιπων λαών της γης.

Γιατί ο Παπανδρέου δεν έγινε… υπουργός του Τσίπρα

Νικόλ Λειβαδάρη

O Γιώργος Παπανδρέου δεν πρόκειται – ούτε επρόκειτο ποτέ – να… πάει στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έδωσε «εντολή» στον Θάνο Μωραϊτη (με τον οποίο προ πολλού έχει διαρρήξει τις σχέσεις του) να γίνει υφυπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αντάλλαξε τον Τόλκα με την θέση του επιτρόπου στην νέα Κομισιόν και δεν… καθοδηγεί από τα υπόγεια του Μαξίμου την «άλωση» του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ. Κι όσες σκιές κι αν βαραίνουν την πρωθυπουργική του θητεία, δεν έχει βάλει στόχο ζωής να κλείσει το πολιτικό του βιογραφικό ως υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου επίσης δεν θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει τους λογαριασμούς του με την πρόσφατη ιστορία. Του χρεώνει, δικαίως ή αδίκως, βαριά ευθύνη για την πτώση της κυβέρνησής του και την απαξίωση του πολιτικού προσωπικού, πιστεύει ότι επένδυσε στον διχασμό και την ρητορική του μίσους, και αμφιβάλει βαθιά για την ειλικρίνεια και τα κίνητρα του προσκλητηρίου περί συγκρότησης προοδευτικού μετώπου. Εξ ου και δεν βλέπει προοπτικές ουσιαστικών και προγραμματικών εκλογικών συγκλίσεων.

Όλα αυτά δεν συνιστούν είδηση.Είναι γνωστά σε όσους συνομιλούν είτε μαζί του, είτε έχουν επαφή με το πολιτικό του περιβάλλον. Εξ ου και, σε πρώτη ανάγνωση, μοιάζει μάλλον υπερβολική η βαθιά ανακούφιση που εξέπεμψε η Χαριλάου Τρικούπη μετά την χθεσινοβραδυνή παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού – μια παρέμβαση, με την οποία ο Γιώργος Παπανδρέου διέψευσε τα σενάρια σύγκλισής του με τον ΣΥΡΙΖΑ και επαναβεβαίωσε την συμμετοχή του στο Κίνημα Αλλαγής. «Δεν με αφορά», δήλωσε, «καμία άθλια φιλολογία, μεθόδευση ή εργαλειοποίηση, που εντάσσεται στο δυσάρεστο κλίμα των ημερών, του ευτελισμού της πολιτικής και της Δημοκρατίας, του κυνισμού και των τυχοδιωκτικών επιδιώξεων, που υπηρετούν ιδιοτελείς μεθοδεύσεις και σκοπιμότητες».

Προοδευτική Συμμαχία: Το προσκλητήριο Τσίπρα, η αγωνία του ΚΙΝΑΛ

Το άνοιγμα Τσίπρα στην κεντροαριστερά – και, κυρίως, στο ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου – ενεργοποιεί αντανακλαστικά κάθετης άρνησης στην αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, εξοργίζει την Φώφη Γεννηματά και την, περί αυτήν, ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, και διαμορφώνει συνθήκες προεκλογικής σύγκρουσης με… πολεμικά χαρακτηριστικά. Το άνοιγμα στην κεντροαριστερά όμως αποτελεί προ πολλού ειλημμένη, στρατηγική και τελεσίδικη απόφαση του Αλέξη Τσίπρα. Και οι αντιδράσεις και τα μηνύματα που ακολούθησαν την υπουργοποίηση του Θάνου Μωραίτη και του Αγγελου Τόλκα, είτε προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ είτε από το ΚΙΝΑΛ, δεν πρόκειται ούτε να αλλάξουν, ούτε καν να αμβλύνουν την απόφαση αυτή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Tvxs.gr μετά το καθαρό στίγμα που έστειλε η ανάληψη υπουργικών χαρτοφυλακίων από τα δύο στελέχη των κυβερνήσεων Παπανδρέου, ο σχεδιασμός του Μαξίμου περιλαμβάνει ένα εξίσου καθαρό – όσο και προσωπικό – προσκλητήριο του Αλέξη Τσίπρα σε πρόσωπα από τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς για συγκλίσεις και συμπράξεις στο πλαίσιο της προοδευτικής συμμαχίας. Οι αποδέκτες του προσκλητηρίου θα είναι, κατά τις ίδιες πληροφορίες, πρόσωπα με ισχυρή «σηματοδότηση» στον προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο και κινούνται από το πεδίο της πολιτικής έως εκείνο των ακαδημαϊκών και της επικοινωνίας.

Το προσκλητήριο Τσίπρα θα έχει πάντοτε ως βασικό άξονα την ανάγκη δημιουργίας ενός προοδευτικού τόξου, από όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις της κεντροαριστεράς, της ανανεωτικής αριστεράς και τον πρασίνων, κόντρα στον νέο πόλο του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς που διαμορφώνεται τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα.

Τα όπλα Ρωσίας - Κίνας τρομάζουν τη Δύση

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι δυτικοί γεωστρατηγικοί αναλυτές, οι οποίοι παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή την εξέλιξη στις σχέσεις μεταξύ Κίνας και Ρωσίας σε κυρίως σε ό,τι αφορά το στρατιωτικό επίπεδο. Κάποιοι από αυτούς τείνουν στο συμπέρασμα πως οι εν λόγω δεσμοί δεν έχουν μέλλον, καθώς από τη μια εκτιμούν πως τροφοδοτείται αποκλειστικά και μόνο από τις κοντόφθαλμες επίλογες των ΗΠΑ, ενώ από την άλλη υπονομεύονται από τα διαφορετικά εθνικά συμφέροντα και τη συνεχιζόμενη αμοιβαία δυσπιστία. Χαρακτηριστική είναι η αποστροφή του Αμερικάνου πρώην υπουργού Άμυνας, Τζέιμς Μάτις, ο οποίος σε συνέντευξη τύπου τον Σεπτέμβρη είχε σημειώσει: «Δε βλέπω μακροπρόθεσμα να ευθυγραμμίζονται η Ρωσία με την Κινα».

Αποκλίνοντα συμφέροντα, αλλά...

Όπως αναφέρει μάλιστα σε ανάλυσή του το ηλεκτρονικό περιοδικό Stratfor η παραπάνω εκτίμηση ίσως και να έχει κάποια βάση και χρησιμοποιεί διάφορα επιχειρήματα σε αυτή την κατεύθυνση. Όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι η Ρωσία διατηρεί στενούς στρατιωτικούς δεσμούς με την Ινδία και το Βιετνάμ , κάτι που εκτός των άλλων περιλαμβάνει και την πώληση προηγμένου στρατιωτικού εξοπλισμού. Και οι δύο αυτές χώρες θεωρούν το Πεκίνο ως την κύρια μακροπρόθεσμη στρατιωτική απειλή.

Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην ανάλυση, η Ρωσία παρέμεινε εμφανώς ουδέτερη στις πρόσφατες θαλάσσιες διαμάχες στις οποίες ενεπλάκη Κίνα, ενώ από τη μεριά του το Πεκίνο δεν υποστήριξε δημοσίως την Μόσχα στην ουκρανική κρίση. Παράλληλα, η Ρωσία αισθάνεται ότι απειλείται από την διείσδυση της Κίνας στην Κεντρική Ασία με την πρωτοβουλία Belt and Road, η οποία υπονομεύει τη ρωσική επιρροή στην περιοχή.