Να κάνουμε ησυχία όταν τα παιδιά κοιμούνται. Όχι όταν τα σκοτώνουν. Όχι όταν πεθαίνουν από πείνα.

Τι «καλό ταξίδι» να πούμε για την Αμάλ; Τι «καλό ταξίδι» να πούμε για τα παιδιά που δολοφονούνται κάθε 10 λεπτά στην Υεμένη; Για τα 1,8 εκατ. παιδιά που αργοπεθαίνουν από τη πείνα; Για τα παιδιά που δολοφονούνται απο τη Σαουδική Αραβία;

Αμάλ μου, τι έφταιγες εσύ; Τι τους έφταιγες εσύ;

H αποστρατεία των αρίστων δια χειρός Μητσοτάκη

ΗΖαχαρούλα Τσιριγώτη ήταν η πρώτη γυναίκα αντιστράτηγος της Ελληνικής Αστυνομίας. Ακόμη και με βάση τα… αυστηρά τεχνοκρατικά κριτήρια της κυβέρνησης πληροί όλες τις προδιαγραφές της αριστείας: Κατατάχθηκε στο Σώμα της πρώην Αστυνομίας Πόλεων το Δεκέμβρη του 1982 και αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας 1988, ενώ το 2001 παρακολούθησε το Τμήμα Επαγγελματικής Μετεκπαίδευσης Επιτελών Στελεχών της Αστυνομικής Ακαδημίας.

Μετά από μακρά θητεία σε μάχιμες θέσεις, το 2012 προήχθη στο βαθμό του Ταξιάρχου κι ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία υπάγεται το Τμήμα Ε.Ε. Διεθνών Σχέσεων και Αποστολών, η Εθνική Μονάδα Europol, το Εθνικό Γραφείο SIRENE και το Εθνικό Κεντρικό Γραφείο Interpol . Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας στην Ε.Ε. το α΄ εξάμηνο του έτους 2014, της ανατέθηκαν καθήκοντα Συντονιστή του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας για θέματα Ελληνικής Προεδρίας, και στην συνέχεια διετέλεσε

Εθνικός Εκπρόσωπος στο Διοικητικό Συμβούλιο της Europol και στο Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Επιβολής του Νόμου Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SELEC).

Προήχθη στο βαθμό του Υποστρατήγου τον Μάρτιο του 2015 και τοποθετήθηκε στη θέση του Προϊσταμένου Κλάδου Αλλοδαπών και Προστασίας Συνόρων του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

Σταύρο… «Ας περιμένουν οι γυναίκες»

«Οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε»...

Σουρεαλιστικοί διάλογοι, κωμικά στοιχεία και αρκετές αναφορές στην πολιτική σκηνή και στην κουλτούρα του Νεοέλληνα θα βρει κανείς στην ταινία «Ας περιμένουν οι Γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη, που έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών. Μία κοινωνικοπολιτική σάτιρα, μια καλοκαιρινή κωμωδία με ήρωες καρικατούρες της νεοελληνικής πραγματικότητας. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τσιώλης καυτηριάζει την κοινωνία, χρησιμοποιεί αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους και κάνει χρήση ερασιτεχνών ηθοποιών.

Η ιδέα για την ταινία προήλθε από ένα ταξίδι του Σταύρου Τσιώλη και του Χρήστου Βακαλόπουλου στην Καβάλα στα πλαίσια των γυρισμάτων της προηγούμενής του ταινίας, «Παρακαλώ, γυναίκες μην κλαίτε». Ο αρχικός τίτλος της νέας ταινίας ήταν «Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης». Ήταν η πρώτη συνεργασία του σκηνοθέτη με τους Σάκη Μπουλά και Γιάννη Ζουγανέλη, σε αντίθεση με τον Αργύρη Μπακιρτζή, με τον οποίο είχε συνεργαστεί και σε προηγούμενες ταινίες.

Υπόθεση

Και ενώ στην Ελ­λά­δα η Δόμνα υπό­σχε­ται επι­δό­μα­τα, ας δούμε τι ίσχυε για τη μη­τρό­τη­τα στην ΕΣΣΔ και στη ΓΛΔ

Η σοσιαλιστική εξουσία έθεσε τις βάσεις για την κατάργηση της καταπίεσης της γυναίκας. Το σοσιαλιστικό κράτος πάντοτε θεωρούσε σαν ένα από τα βασικά του καθήκοντα την προστασία της μητέρας και του παιδιού και την εξασφάλιση στη γυναίκα εκείνων των συνθηκών, που θα της επιτρέπουν να συνδυάζει την παραγωγική και κοινωνική δραστηριότητα, με τη μητρότητα και την ανατροφή των παιδιών της. Η εργατική νομοθεσία προέβλεπε την εξασφάλιση της εργασίας των γυναικών, ιδιαίτερα στην περίοδο της εγκυμοσύνης. Οι έγκυες απαλλάσσονταν από τις υπερωρίες και τη νυχτερινή εργασία και μετατίθονταν σε πιο ελαφριές δουλειές.

Στη Σοβιετική Ενωση

Στα χρόνια της σοβιετικής εξουσίας, οργανώθηκε δίκτυο ιατρείων για την παρακολούθηση των γυναικών στα μαιευτήρια και τα γυναικολογικά τμήματα των νοσοκομείων. Παρόμοιο δίκτυο λειτουργούσε στα χωριά και στα κολχόζ. Το πρόβλημα της εξασφάλισης νοσοκομειακής περίθαλψης κατά τον τοκετό για όλες τις γυναίκες είχε λυθεί ολοκληρωτικά.

Η συστηματική παρακολούθηση της υγείας της γυναίκας επέτρεπε την πρόληψη πολλών παθήσεων της μητέρας και του μωρού, την αποφυγή περιπλοκών κατά τη γέννα. Η οργάνωση της φροντίδας για τις έγκυες περιλάμβανε στενή παρακολούθησή τους με εξετάσεις και ιατρικές συμβουλές και εξασφάλιση ειδικής ιατρικής βοήθειας κατά και μετά τον τοκετό, με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά η θνησιμότητα των μητέρων και των βρεφών.

«Δεν θα περάσει»: Κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στην κατάργηση του ασύλου

Σε μαζική διαμαρτυρία καλούν σήμερα το απόγευμα (με προσυγκέντρωση στις 6 στα Προπύλαια, και πορεία στις 7 στο κέντρο της Αθήνας) φοιτητικοί και εκπαιδευτικοί σύλλογοι, οργανώσεις και κόμματα της εξωκοινοβουλευτικές αριστεράς ενάντια στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, που περιλαμβάνεται στο πρώτο νομοσχέδιο οποίο αναμένεται να καταθέσει σήμερα η κυβέρνηση.

Το ΜΑΣ, η ΕΑΑΚ, το Bloco, η Πορεία, οι Αγωνιστικές Κινήσεις και άλλες αριστερές παρατάξεις διαμηνύουν ότι «δεν θα περάσει» η κατάργηση την οποία η υπουργός Παιδείας θέλει να συνοδεύσει με ελεγχόμενη εισόδου στα ΑΕΙ και την είσοδο της αστυνομίας στα πανεπιστήμια με ένα απλό... τηλεφώνημα.

Στα καλέσματα τονίζεται πως η κυβέρνηση δεν βλέπει τα πραγματικά προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης, όπως αυτό της χρηματοδότησης, αλλά «χτυπάει» το άσυλο δεν έχει στόχο την πάταξη της εγκληματικότητας όπως υποστηρίζει η κυβένηση, αλλά άλλους σκοπούς, όπως τη μελλοντική καταστολή αντιδράσεων, ενόψει αλλαγών στο χώρο της Παιδείας. Ακολουθούν ορισμένα από τα καλέσματα στη σημερινή κινητοποίηση.

ΜΑΣ: Θα βάλουμε φρένο στα σχέδια καταστολής

Φοιτητικοί Σύλλογοι: Ιστορικού-Αρχαιολογικού, Δασκάλων, Νηπιαγωγών, Τουρκικών Σπουδών, Οικονομικό ΕΚΠΑ, Νοσηλευτικής, Αρχιτεκτονικής, ΝΦΕΕΜΠ

Οι «ασυλοφάγοι»: Τα περί «πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τας, ανο­μί­ας, δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών κλπ» απο­τε­λούν προ­σχή­μα­τα

, ΝΙΚΟΣ ΜΟΤΤΑΣ

Η Κα­τάρ­γη­ση Του Πα­νε­πι­στη­μια­κού Ασύ­λου Δεν Πρέ­πει Να Πε­ρά­σει

Ήταν Σε­πτέμ­βρης του 1943 όταν γκε­στα­πί­τες και μέλη των – νε­ο­συ­στα­θέ­ντων τότε από τον Ράλλη – ταγ­μά­των ασφα­λεί­ας δο­λο­φο­νού­σαν στο γρα­φείο του Πρύ­τα­νη του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών τον 21 ετών ΕΠΟ­Νί­τη φοι­τη­τή νο­μι­κής Δη­μή­τρη Τζέμο. Πρό­κει­ται για την πρώτη κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη κα­τα­πά­τη­ση του πα­νε­πι­στη­μια­κού ασύ­λου στη χώρα μας – και αυτήν την διέ­πρα­ξαν οι Ναζί με τους ντό­πιους συ­νερ­γά­τες τους.

Με­τα­πο­λε­μι­κά, το άσυλο κα­τα­πα­τή­θη­κε δύο φορές από τη Χού­ντα των Συ­νταγ­μα­ταρ­χών. Η μια στη Νο­μι­κή Σχολή και η δεύ­τε­ρη στα γε­γο­νό­τα του Πο­λυ­τε­χνεί­ου το Νο­έμ­βρη του 1973. Μά­λι­στα, κατά τη διάρ­κεια της κα­τά­λη­ψης της Νο­μι­κής, οι εξε­γερ­μέ­νοι φοι­τη­τές είχαν δώσει όρκο υπε­ρά­σπι­σης των ακα­δη­μαϊ­κών ελευ­θε­ριών και του πα­νε­πι­στη­μια­κού ασύ­λου.

Έγρα­φε το «ΒΗΜΑ» στις 22.2.1973: «Τρεις χι­λιά­δες φοι­τη­ταί ως με­τέ­δω­σε το Ασ­σο­σιέι­τεντ Πρες πα­ρέ­μει­ναν και πέραν του με­σο­νυ­κτί­ου εντός του κτι­ρί­ου του Πα­νε­πι­στη­μί­ου επί των οδών Σίνα, Σό­λω­νος και Μασ­σα­λί­ας, εις εκ­δή­λω­σιν δια­μαρ­τυ­ρί­ας διά την άρσιν των ανα­στο­λών κα­τα­τά­ξε­ως των συ­να­δέλ­φων των (…) Οι φοι­τη­ταί δεν επέ­τρε­παν την εί­σο­δο στο κτί­ριο της οδού Σό­λω­νος παρά μο­νά­χα στους φοι­τη­τάς με την επί­δει­ξη ταυ­τό­τη­τος. Κατά τις 2 το με­ση­μέ­ρι οι φοι­τη­ταί που ευ­ρί­σκο­ντο στους δια­δρό­μους του κτι­ρί­ου και στην τα­ρά­τσα της Νο­μι­κής έδω­σαν όρκο, ο οποί­ος επα­νε­λή­φθη και από τους φοι­τη­τάς που ευ­ρί­σκο­ντο στις σκά­λες και στους κάτω ορό­φους του κτι­ρί­ου.

45 χρόνια από την κατάρρευση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου

Στις 23 Ιουλίου 1974 η επτάχρονη δικτατορία της 21ης Απριλίου, υπό το βάρος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, κατέρρευσε. Οι στρατιωτικοί παρέδωσαν την εξουσία στους πολιτικούς και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός της χώρας, επικεφαλής της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» τις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Ιουλίου.

Από την ημέρα αυτή αρχίζει η εποχή της «Μεταπολίτευσης», η λαμπρότερη, ίσως, περίοδος της πολιτικής ιστορίας του ελληνικού κράτους.

Η γενική επιστράτευση που κηρύχτηκε στις 21 Ιουλίου, μία ημέρα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ήταν χαώδης και ανοργάνωτη και κατέδειξε την τραγική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Ελληνικός Στρατός, μετά από επτά χρόνια δικτατορίας. Η κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου, που ήταν υποχείριο του «αόρατου δικτάτορα» Δημητρίου Ιωαννίδη, ήταν ανίκανη να πάρει σοβαρές αποφάσεις. Έτσι, η προσφυγή στους πολιτικούς ήταν μονόδρομος για τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας.

Νίκος Πλου­μπί­δης: Φω­τει­νό και επί­και­ρο πα­ρά­δειγ­μα αλύ­γι­στου κομ­μου­νι­στή

Νίκος Μότ­τας 

«Θα αντι­με­τω­πί­σω το θά­να­το σαν Έλ­λη­νας κομ­μου­νι­στής όπως αντι­με­τώ­πι­σα και την κα­τη­γο­ρία σ’ όλη την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία. Θα πε­θά­νω ήσυ­χος γιατί και αρ­κε­τό σπόρο έσπει­ρα και γιατί χι­λιά­δες νέοι έλ­λη­νες θα πά­ρουν τη θέση μου μέχρι τη νίκη του λαού».

Πέ­ρα­σαν 63 χρό­νια από τότε που ο Νίκος Πλου­μπί­δης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, έπε­φτε κάτω από τα βόλια του εκτε­λε­στι­κού απο­σπά­σμα­τος. Τα ξη­με­ρώ­μα­τα της 14ης Αυ­γού­στου 1954, ο Πλου­μπί­δης περ­νού­σε στο πάν­θε­ον των ηρώων της ερ­γα­τι­κής τάξης, μαζί με το Μπε­λο­γιάν­νη, την Ηλέ­κτρα Απο­στό­λου, το Βε­λου­χιώ­τη, τους χι­λιά­δες αγω­νι­στές που «με την καρ­διά τους και με το αίμα τους» απέ­δει­ξαν την αγάπη τους για την Ελ­λά­δα και το λαό της. Πρό­κει­ται για εκεί­νους τους αν­θρώ­πους, τους Κομ­μου­νι­στές, που το «κα­ντή­λι» της μνή­μης τους πα­ρα­μέ­νει- και θα πα­ρα­μέ­νει άσβε­στο- για να φω­τί­ζει τους δί­καιους τα­ξι­κούς, λαϊ­κούς αγώ­νες του σή­με­ρα και του αύριο.

Έτσι φω­τει­νό πα­ρα­μέ­νει το πα­ρά­δειγ­μα του Νίκου Πλου­μπί­δη και σή­με­ρα, έξι και πλέον δε­κα­ε­τί­ες μετά τη δο­λο­φο­νία του. Η ίδια του η ζωή, το προ­σω­πι­κό του πα­ρά­δειγ­μα, η γεν­ναιό­τη­τα με την οποία αντι­με­τώ­πι­σε τις κα­τη­γο­ρί­ες και το θά­να­το, η απα­ρά­μιλ­λη θυσία του, απο­τε­λούν αστεί­ρευ­τη πηγή δι­δαγ­μά­των που στις μέρες μας είναι επί­και­ρα όσο ποτέ άλ­λο­τε. Η επι­και­ρό­τη­τα του πα­ρα­δείγ­μα­τος του Πλου­μπί­δη δεν είναι κα­θό­λου σχήμα λόγου. Μια ματιά στην σύγ­χρο­νη ελ­λη­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα- της με­τριό­τη­τας, της αδρά­νειας, του «βο­λέ­μα­τος», του τα­ξι­κού συμ­βι­βα­σμού και του ατο­μι­σμού που η άρ­χου­σα τάξη καλ­λιερ­γεί- αρκεί για να αντι­λη­φθού­με το «μέ­γε­θος» αν­θρώ­πων όπως ο Πλου­μπί­δης.

Amazon: Εργαζόμενοι ουρούν σε μπουκάλια για να μην αφήσουν την βάρδια

Αναγκάζονται να ουρούν σε πλαστικά μπουκάλια αντί να πάνε στη τουαλέτα κατά τη διάρκεια της βάρδιάς τους. Αυτό καταγγέλλουν μεταξύ άλλων οι εργαζόμενοι της Amazon, που βρίσκονται σε συντονισμένες απεργιακές κινητοποιήσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη, τις τελευταίες μέρες, με βασικό αίτημα τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, κυρίως των εργαζόμενων στις αποθήκες της εταιρείας και την αύξηση των μισθών.

Συνθήματα όπως «Είμαστε άνθρωποι, όχι ρομπότ» και δηλώσεις όπως «Δημιουργούμε μεγάλο πλούτο για την Amazon, όμως δεν μας συμπεριφέρονται με τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια που αξίζουμε» προκαλούν το ενδιαφέρον διεθνών ΜΜΕ.

Ταυτόχρονα σάλο προκαλούν οι καταγγελίες για τις συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται πολλοί άνθρωποι κυρίως στις αποθήκες της εταιρείας.

Οι καταγγελίες μάλιστα έγιναν τη στιγμή που πλήθος εργαζομένων είχε συγκεντρωθεί έξω από τα γραφεία της Amazon στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Όπως αναφέρει ο Independent, ότι στην αρμόδια Υπηρεσία για την Υγεία και την Ασφάλεια των εργαζομένων έχουν γίνει συνολικά περισσότερες από 600 καταγγελίες σχετικά με τις κακές συνθήκες εργασίας γεγονός που οδήγησε και στις κινητοποιήσεις.

Έρχεται δραματική μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια

Ελένη Μπέλλου

Δραματική μείωση των εισακτέων θα επιφέρει το σχέδιο της ΝΔ για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Όπως ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τις προγραμματικές δηλώσεις, τα πανεπιστήμια, και όχι το υπουργείο, θα καθορίζουν στο τέλος τον ετήσιο αριθμό των εισακτέων. Τους εν λόγω σχεδιασμούς επιβεβαίωσε από το βήμα της Βουλής και η αρμόδια υπουργός, Νίκη Κεραμέως, η οποία παράλληλα ανέφερε πωςεπανέρχεται η ελάχιστη βάση του 10 για την είσοδο στα πανεπιστήμια, προσθέτοντας πως θα δοθεί η δυνατότητα και στις σχολές να ορίζουν οι ίδιες ελάχιστη βάση εισαγωγής σεαυτές.

Στην πράξη αυτό σημαίνει πως ότι από του χρόνου ο αριθµός των εισακτέων θα µειωθεί δραµατικά, καθώς είναι γνωστό ότι τα πανεπιστήµια και κυρίως τα κεντρικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, κάθε έτος προτείνουν στο υπουργείο περιορισµένο αριθµό εισακτέων, µε την αιτιολογία ότι δεν µπορούν να εκπαιδεύσουν µεγάλο αριθµό φοιτητών. Ωστόσο, όλα τα προηγούμενα χρόνια η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ανακοίνωνε έναν τελικό αριθμό, υψηλότερο από αυτόν που πρότειναν τα ιδρύματα.

Αντίθετα, για τους ξένους φοιτητές με δίδακτρα φαίνεται πως υπάρχει χώρος. Συγκεκριμένα, ενώ προδιαγράφεται η μείωση των εισακτέων, ο πρωθυπουργός εκτίμησε πως στα ελληνικά πανεπιστήμια θα μπορέσουν να έρθουν 10.000 ξένοι φοιτητές με δίδακτρα στα υπό ίδρυση πανεπιστημιακά αγγλόφωνα τμήματα.

Την ίδια στιγμή η νέα κυβέρνηση δεν είπε ούτε λέξη για τις 10.500 προσλήψεις εκπαιδευτικών για τις οποίες η διαδικασία είχε ξεκινήσει επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και όπως φαίνεται δεν θα προχωρήσουν.

Η σέξι Σούζαν

Της Ελενας Ακρίτα

«Η Σούζαν Ίτον τα ‘θελε και τα ‘παθε. Προκαλούσε. Φιρί φιρί πήγαινε να την βιάσουν και να την δολοφονήσουν. Ήταν πολύ νέα. Ήταν προκλητική. Φορούσε κοντή φούστα και βαθύ ντεκολτέ. Και να θες να αγιάσεις, κολάζεσαι. Την βιάζεις και την σκοτώνεις.

Η Σούζαν Ίτον ήταν 64 χρονών. Φορούσε φόρμα, αθλητικά παπούτσια και πήγε, όπως κάθε πρωί, να τρέξει στην περιοχή που τόσο αγαπούσε. Μέχρι που βρέθηκε μπροστά της ο δολοφόνος της. Που όπως δήλωσε στην αστυνομία, εκείνη την μέρα βγήκε έξω με πρόθεση να βιάσει την πρώτη γυναίκα που θα έβρισκε μπροστά του. Την πρώτη γυναίκα. Την όποια γυναίκα. Είτε φορούσε ντεκολτέ είτε φορούσε μπούργκα. Είτε ήταν 20 είτε 60. Είτε ήταν επιστημόνισσα είτε εργάτρια του σεξ.

Άθελά του λοιπόν, ο τύπος αυτός όρισε με ακρίβεια μοιρογνωμονίου την έννοια ‘βιασμός’: αυτό που εμείς λέμε και ξαναλέμε, το γράφουμε και ξαναγράφουμε. Ο βιασμός δεν έχει σχέση με τον ερωτισμό. Ο βιασμός έχει σχέση με τη βία. Την ωμή, την κτηνώδη, την απροκάλυπτη. Δεν συνδέεται με την ηλικία ή το dress code του θύματος. Ο βιασμός δεν είναι η ‘τιμωρία’ του θύματος που γυρίζει από μπαρ προκλητικά ντυμένο: με τον ίδιο τρόπο θα ‘τιμωρηθεί’ κι εκείνη που γυρίζει απ’ το κατηχητικό ντυμένη ως το λαιμό. Ή το 7χρονο αγοράκι στο Παπάφειο, ή το οποιοδήποτε παιδί στις τουαλέτες του σχολείου, ή η ανήμπορη γυναίκα, η κατάκοιτη, η ηλικιωμένη.