Το ΚΙΝΑΛ δεν θέλει το... ΠΑΣΟΚ

Ώρα ΠΑΣΟΚ ή ώρα οριστικού και τελικού... ενταφιασμού και του ΠΑΣΟΚ, και των συμβόλων και της όποιας πολιτικής του παρακταθήκης;

Οι οιωνοί συγκλίνουν περισσότερο προς το δευτερο παρά προς το πρώτο και η φετινή 3η Σεπτέμβρη, η 45η επέτειος από την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος από τον Ανδρέα Παπανδρέου, σφραγίζεται από τα πολιτικά παράδοξα και από την μάχη των επιγόνων και των πολιτικών «κληρονόμων»: Η ηγεσία της Φώφης Γεννηματά επιλέγει να «γιορτάσει» - περισσότερο κατ’αναγκη παρά από επιλογή - την 3η Σεπτέμβρη στην Λαρισσα για να στείλει μήνυμα «επανασύνδεσης» με τον αγροτικό κόσμο, και «φυγης προς τα εμπτό», ο έτερος εκ των «κληρονόμων» Νίκος Παπανδρέου ζητά εγκατάλειψη του ΚΙΝΑΛ, επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ και εκλογή προεδρου από την βάση, ο Παύλος Γερουλάνος ρωτά ποιοι και γιατί «ντρέπονται να πουν ότι είναι ΠΑΣΟΚ» και, στο παρασκήνιο, άπαντες εκ του... εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να ανιχνεύσουν τος προθέσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Νίκου Ανδρουλάκη.

Εν ολίγοις, η εκλογική επιβίωση του περασμένου Ιουλίου κάθε άλλο παρά έλυσε το στρατηγικό- υπαρξιακό πρόβλημα του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ/Δημοκρατικής Συμπατάταξης. Και παρ’ ότι η πρόεδρος και η ηγετική ομάδα επιχειρούν να ανακόψουν κάθε σχετική συζήτηση, η αποτυχία του εγχειρήματος ανασύνθεσης της δημοκρατικής παράταξης υπό το ΚΙΝΑΛ και το ζήτημα της επιστροφής στις «ρίζες του ΠΑΣΟΚ» ξαναμπαίνουν στο τραπέζι.

Η πιο ηχηρή παρέμβαση μέχρι στιγμής ήρθε από τον Νίκο Πσπανδρεου, υποψήφιο αλλά μη εκλεγέντα ευρωβουλευτή του κόμματος, με το προχθεσινό άρθρο του στο ΒΗΜΑ. Με το άρθρο του, ο Νίκος Παπανδρέου ζήτησε συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Δεκέμβριο και εκλογή αρχηγού από τη βάση διαμηνύοντας ότι «η προσπάθεια «αποπασοκοποίησης» έγινε με μία σειρά αποτυχημένων εγχειρημάτων όπως η «Ελιά», η «Δημοκρατική Συμπαράταξη» και εν τέλει και το «Κίνημα Αλλαγής».

Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη

Ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος 3 Σεπτεμβρίου 1974

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα.

Όμως η ενότητα του Λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο και κάθε επιβουλή ενάντια στην ακεραιότητα της εθνικής μας παρουσίας, δε δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής.

Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού, γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δε συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό - από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Ότι τώρα προέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί.

Πώς είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση.

Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε το δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία. Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικιά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακήρυξη των βασικ

Τσικκουρής-Αντζελόνι... Ποιοι και γιατί ντρέπονται για τους ήρωες μας;

Νίκος Κλειτσίκας

«Γέμισαν οι πλατείες ρυτιδωμένα πρόσωπα, νέους οργισμένους,

μάνες που...

ουρλιάζουν “φτάνει πια”, εργάτες με

ροζιασμένα χέρια και αρυτίδωτες ψυχές,

ποιητές και φιλόσοφους που ρωτούν “γιατί”,

πόλεις με πολιορκημένους άρχοντες σε πολιορκημένα παλάτια

που τώρα αγωνιούν από την ασταμάτητη οργή, πεινασμένους

που αμήχανοι οραματίζονται ακόμα και τα περισσεύματα της τραπέζης,

που όμως ετοιμάζονται για τη μεγάλη πορεία. Αυτή η γη δεν ανέχεται πια την ανέχεια.

Αυτοί οι κτίστες δεν δέχονται να ζουν χωρίς κτίσματα.

Αυτή η οργή δεν τιθασσεύεται. Ναι. Όπου να ‘ναι θα κτυπήσουν οι καμπάνες.

Ναι. Όπου να ‘ναι γεννιέται ένας καινούργιος κόσμος»

Βάσος Λυσσαρίδης

[Βλέπε σε: Εγώ θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο. Αν δεν προλάβω να με πάτε σεις. Μου το χρωστάτε!]

2 Σεπτέμβρη 1970... σε μια δυναμική ενέργεια στην Ελλάδα, στην αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας για να καταγγείλουν τον ρόλο των Η.Π.Α. στο πραξικόπημα των συνταγματαρχών, πέφτουν νεκροί ο Κύπριος φοιτητής Γιώργος Τσικκουρής κι η Μαρία-Έλενα Αντζελόνι, που ήρθαν στην Αθήνα από το Μιλάνο και διεσώθη από τύχη ο σύνδεσμός τους στην Ελλάδα, ο αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα Κώστας Κωτσάκης.

Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη

Ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος

3 Σεπτεμβρίου 1974

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα.

Όμως η ενότητα του Λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο και κάθε επιβουλή ενάντια στην ακεραιότητα της εθνικής μας παρουσίας, δε δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής.

Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού, γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δε συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό - από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Ότι τώρα προέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί.

Πώς είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση.

Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε το δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία. Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικιά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακήρυξη των βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Ψήφος Ελλήνων εξωτερικού : Ας μιλήσουμε (επιτέλους!) σοβαρά

Κ. Σκλαβενίτης   

Η πρόσφατη αναφορά του νέου Υπουργού Εσωτερικών στο θέμα της ψήφου των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό εντάσσεται σε μια θλιβερή παράδοση που υπάρχει γύρω από το θέμα αυτό : Να συζητείται με προχειρότητα και συνήθως χωρίς απόλυτη επίγνωση του τι θα σήμαινε στην πράξη αυτό που κατά καιρούς εξαγγέλλεται, με μόνο γνώμονα μια πλειοδοσία, συνήθως χωρίς αντίκρυσμα, που απλώς «καλοπιάνει» το «εθνικά ευαίσθητο» ακροατήριο.

Μια παράδοση που – τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια – έδειξε να «σπάει», αφού η κινητικότητα γύρω από το θέμα της ενεργοποίησης του άρθρου 51 παρ. 4 του ισχύοντος Συντάγματος είχε αποκτήσει, μάλλον για πρώτη φορά, συγκεκριμένη θεσμική υπόσταση :

Πρώτα απ’ όλα, με τη λειτουργία της ad hoc επιτροπής, που συγκροτήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών με νόμο (άρθρο 256 ν. 4555/2018), με τις θετικές ψήφους ΣΥΡΙΖΑ, Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ΚΚΕ και ΑΝΕΛ και την ανοχή («παρών») του Ποταμιού. Η επιτροπή αυτή, με τη συμμετοχή ειδικών επιστημόνων όλων των πολιτικών αποχρώσεων, εκπροσώπων αρμοδίων φορέων/αρχών, αλλά και αρμόδιων διοικητικών στελεχών, μετά από σειρά συνεδριάσεων κατέληξε σε συγκεκριμένη, αναλυτική και τεκμηριωμένη πρόταση, η ποιότητα της οποίας αναγνωρίστηκε ακόμα και από τα μέλη της που διαφώνησαν σε κάποιες από τις προτάσεις της.

«Προσεύχεσαι για τον θάνατο. Κλαις μέχρι που δεν μπορείς άλλο»

Της Jessica Hyde

Χιλιάδες κορίτσια από τη Νιγηρία φεύγουν για μια καλύτερη ζωή και καταλήγουν σε κυκλώματα πορνείας. Όταν καταφέρνουν να γυρίσουν, η σωτηρία τους δεν διαφέρει πολύ από την προηγούμενη κατάστασή τους

Στα 18 της τής υποσχέθηκαν μια νέα ζωή στη Λιβύη με έναν εντυπωσιακό μισθό. Εκεί, κατέληξε «σκλάβα του σεξ» μέχρι που σώθηκε από την κυβέρνησή της, για να αντιμετωπίσει μια νέα φυλακή εκεί που κανονικά θα ήταν το καταφύγιό της.

Αυτή είναι η ιστορία της Ανταούρα από την Νιγηρία, μια ιστορία που μοιάζει με χιλιάδων κοριτσιών από τη συγκεκριμένη χώρα της Αφρικής. Όπως και σε πολλές ακόμα νεαρές κοπέλες από την Νιγηρία της υποσχέθηκαν μια καλύτερη ζωή στη Λιβύη. Όπως της είπαν θα εργαζόταν ως οικιακή βοηθός και θα έπαιρνε 400 δολάρια το μήνα, ένα ποσό που έμοιαζε με περιουσία για την 18χρονη Ανταούρα που ζούσε μέσα στην φτώχεια.

Με την βοήθεια ενός μεσολαβητή, το 2013 ξεκίνησε το ταξίδι της, για να διασχίσει την έρημο της Σαχάρας και να φτάσει στη Λιβύη. Όταν έφτασε εκεί βρέθηκε εγκλωβισμένη σε ένα κύκλωμα πορνείας, φυλακισμένη, χωρίς να μπορεί να ξεφύγει.

Η Ανταούρα, η οποία πλέον είναι 24 ετών, υποστηρίζει ότι εξαναγκάστηκε να εργάζεται ως πόρνη στην Λιβύη, ενώ ο προαγωγός της την ενημέρωσε ότι του χρωστά 4.000 δολάρια για το ταξίδι της από τη Νιγηρία κι έπρεπε να τον ξεχρεώσει για να την αφήσει να φύγει. Όπως λέει, μια γυναίκα που ήταν επίσης μέλος του κυκλώματος, την ανάγκαζε να κάνει σεξ με άντρες χωρίς προφυλακτικό και κάθε φορά που έμενε έγκυος την πήγαινε να κάνει έκτρωση.

Ο θάνατος των μελισσών

Μια από τις πιο διαδεδομένες φράσεις που αποδίδονται στον Αϊνστάιν είναι πως «όταν εξαφανιστούν οι μέλισσες η ανθρωπότητα θα έχει ακόμα τέσσερα χρόνια ζωής». Αν και η πατρότητα αυτού του αφορισμού ελέγχεται, ωστόσο, ουδείς αμφιβάλλει για τη σημασία που έχουν αυτά - αλλά όχι μόνο αυτά - τα έντομα για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη.

Οι μέλισσες είναι οι διασημότεροι - όχι όμως και οι μοναδικοί - επικονιαστές, δηλαδή γονιμοποιητές, των φυτών. Μεταφέρουν τη γύρη, που είναι τα γονιμοποιητικά κύτταρα των φυτών, από το ένα φυτό στο άλλο, συντελώντας καταλυτικά στην αναπαραγωγή τους. Δίχως αυτούς τους φτερωτούς επικονιαστές - και με δεδομένο ότι ο αέρας, επίσης ικανός επικονιαστής, δεν αρκεί για να να καλύψει… όλες τις ανάγκες - οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η τροφή μας θα περιοριζόταν δραματικά στο καλαμπόκι, το ρύζι και το σιτάρι. Είναι τόση και τέτοιας η σημασία τους, που μία μέση αποικία μελισσών υπολογίζεται ότι έχει 20 έως 40 φορές περισσότερη αξία για την επικονίαση των φυτών, παρά για την παραγωγή μελιού. 

Δεδομένου επίσης ότι οι μέλισσες είναι υπεύθυνες για το 60 - 70% - κάποιες μελέτες ανεβάζουν το ποσοστό και στο 80% - της γονιμοποίησης των φυτών και τουλάχιστον του 1/3 της γονιμοποίησης των καλλιεργειών, είναι προφανής ο κίνδυνος για το οικοσύστημα και για την παραγωγή τροφίμων, από την εξαφάνισή τους.

Γεώργιος Σουρής: «Φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα»!

100 χρόνια από τη μέρα που έφυγε από τη ζωή ο διαχρονικός Γεώργιος Σουρής (1853- 1919), σατιρικός ποιητής και δημοσιογράφος

«…Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει / στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα / μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει /φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα / του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα / και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα…».

Σαν σήμερα, 26 Αυγούστου 1919, έφυγε από τη ζωή ο σατιρικός ποιητής, δημοσιογράφος και εκδότης Γεώργιος Σουρής (1853- 1919). Η εβδομαδιαία εφημερίδα «Ο Ρωμηός» που εξέδιδε τον έκανε γνωστό και άφησε εποχή με τα σατιρικά του ποιήματα. Η εφημερίδα «Ρωμηός» για πολλά χρόνια (1883 -1918), με μια μικρή διακοπή το πρώτο διάστημα, διαβαζόταν ασταμάτητα και οι απολαυστικοί στίχοι του Σουρή, που έθιγαν κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, ήταν είδηση, κάθε εβδομάδα.

O Σουρής έγραψε, επίσης, έμμετρες κωμωδίες και ημερολόγια. Ο Σουρής είχε συνεργαστεί με σατιρικές εφημερίδες της εποχής («Ασμοδαίος» του Εμμανουήλ Ροΐδη, «Μη χάνεσαι!» του Βλάσση Γαβριηλίδη, «Ραμπαγάς» του Κλεάνθη Τριανταφύλλου. Αξίζει να σημειωθεί πως υπάρχει μετάφραση του Σουρή για τις Νεφέλες του Αριστοφάνη. Μάλιστα, ο Σουρής χαρακτηρίστηκε και ως ο «νέος Αριστοφάνης».

Καταστολή, απελάσεις και άγριο κυνηγητό για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Τα κυβερνητικά μέτρα που ανακοινώθηκαν για το προσφυγικό - μεταναστευτικό, μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ

Η κυβέρνηση σκοπεύει να αντιμετωπίσει το προσφυγικό – μεταναστευτικό, με απελάσεις, μειωμένο έλεγχο για την αίτηση χορήγησης ασύλου (που θα οδηγεί σε «εύκολες» απελάσεις), ενίσχυση των κατασταλτικών μέτρων (με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ) και μεταφορά ανθρώπων από στρατόπεδο σε στρατόπεδο.

Αυτό προκύπτει από τις αποφάσεις που ανακοινώθηκαν σήμερα μετά από τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας) με «μοναδικό θέμα συζήτησης την αύξηση των μεταναστευτικών/προσφυγικών ροών». 

Σε σχετική ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέλιου Πέτσα, περιγράφονται τα μέτρα της κυβέρνησης. Χαρακτηριστικό είναι, δε, ότι νωρίτερα σήμερα, σε συνέντευξη του στον ΣΚΑΪ, ο υπουργός Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Αδ. Γεωργιάδης, έσπευσε να περιγράψει μέρος των μέτρων: Προέχει, είπε, «η σωτηρία του ελληνικού λαού, σεβόμενοι τους ευρωπαϊκούς νόμους»και πρόσθεσε: «Έρχονται, κάνουν την αίτηση τους (…) και άμεσα, το ταχύτερο δυνατό, σε λίγες μέρες, θα κρίνεται ποιοι μπορούν να είναι πρόσφυγες – αυτοί παίρνουν το χαρτί και πάνε στην υπόλοιπη Ευρώπη – και ποιοι δεν μπορεί να είναι πρόσφυγες. Αυτοί πρέπει να στέλνονται πίσω» (βίντεοεδώ – μετά το 30’30”). 

Στα μέτρα που ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος περιλαμβάνεται:

Τροπολογία - σκάνδαλο για τον διοικητή της ΕΥΠ

Στη Βουλή κατατέθηκε και ψηφίστηκε από την κυβέρνηση σκανδαλώδες νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τα διπλώματα οδήγησης και σύμφωνα με αυτή δεν είναι απαραίτητη πλέον η κατοχή πανεπιστημιακού πτυχίου για το πρόσωπο που θα αναλάβει το συγκεκριμένη θέση.
φωτογραφική τροπολογία σκάνδαλο με την οποία προβλέπονται αλλαγές σε ό,τι αφορά τα προσόντα που απαιτούνται για τον διορισμό του διοικητή της ΕΥΠ, ώστε να διοριστεί ο «εκλεκτός» του Κυριάκου Μητσοτάκη, Παναγιώτης Κοντολέων, ο οποίος δεν διαθέτει το απαραίτητο βιογραφικό. Η ρύθμιση εισήχθη στο επίσης

Υπενθυμίζεται πως το θέμα βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος εδώ κι αρκετές εβδομάδες μετά την επιλογή του Παναγιώτη Κοντολέοντος, ιδιοκτήτη εταιρείας security, για τη θέση του διοικητή της ΕΥΠ. Το πρόβλημα ήταν ότι ο τίτλος σπουδών του Open University που κατέχει και που έχει αναγνωριστεί στην Ελλάδα αντιστοιχεί σε... μουσικές σπουδές. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λοιπόν βρήκε «λύση» εισάγοντας τροπολογία, η οποία προβλέπει ότι «για τον διορισμό στη θέση του Διοικητή της ΕΥΠ απαιτείται η κατοχή Πανεπιστημιακού τίτλου σπουδών της ημεδαπής ή της αλλοδαπής ή δεκαετής τουλάχιστον αποδεδειγμένη επαγγελματική απασχόληση». Σημειώνεται πως η μόνη επαγγελματική εμπειρία που έχει ο εκλεκτός της κυβέρνησης Μητοστάκη για τη θέση του διοικητή της ΕΥΠ συνδέεται με εταιρίες security.

Με την ίδια τροπολογία επαναπροσδιορίζονται οι αρμοδιότητες της ΕΥΠ και επεκτείνεται το πεδίο συνεργασίας με φορείς, όπως δημόσιες υπηρεσίες, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, δημόσιες επιχειρήσεις, σχετικά με τη δυνατότητα σύναψης μνημονίων συνεργασίας, σύστασης μη αμειβόμενων ομάδων εργασίας, ορισμού μέλους του προσωπικού της ΕΥΠ ως συνδέσμου συνεργασίας. Επίσης, συνιστώνται εκ νέου οι Γραμματείες του διοικητή και των υποδιοικητών (συνολικά 4 γραμματείες), οι οποίες είχαν παλαιότερα καταργηθεί. Την ίδια ώρα, καταργείται η Διεύθυνση Επιτελικού Σχεδιασμού της κεντρικής υπηρεσίας της ΕΥΠ. Τέλος, διευκρινίζεται ότι ο προϋπολογισμός της ΕΥΠ εξακολουθεί να αποτελεί ειδικό φορέα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Υποτάχθηκε και ο Μητσοτάκης... με έμμεση αναφορά για ξεπούλημα της ΔΕΗ

(Ανανεωμένο) Παρόλο που η Μέρκελ πολιτικά πνέει τα λοίσθια, η Ελλάδα συνεχίζει να τηρεί την μνημονιακή παράδοση, σκύβοντάς της το κεφάλι.

Όχι ότι αναμέναμε να συμπεριφερθεί διαφορετικά από τους προκατόχους του ο Μητσοτάκης, απλώς περιμέναμε να ολοκληρωθεί η συνάντηση με την γερμανίδα καγκελάριο για να επιβεβαιωθούμε.

Μακάρι να ήταν διαφορετικά τα πράγματα.

Όμως πέρα από τους κολακευτικούς τίτλους φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ, ο Μητσοτάκης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αισθάνεται περήφανος για το αποτέλεσμα του ταξιδιού.

Άλλωστε όσοι είδαν ζωντανά την συνέντευξη Τύπου που δόθηκε με το πέρας των συνομιλιών, θα διαπίστωσαν ότι πνιγόταν μέσα στο κοστούμι του, όταν:

- Με σοφιστείες απέφυγε να θέσει επί τάπητος την μείωση των πλεονασμάτων, λέγοντας ότι δεν είναι ζήτημα της Μέρκελ αλλά των... θεσμών, λες και δεν ξέρουμε ποιος κυβερνάει την Ευρώπη.

- Με σοφιστείες έκανε μια μεγαλειώδη κωλοτούμπα για το όνειδος των Πρεσπών, κι από εκεί που ήταν μια κακή συμφωνία αίφνης εμφάνισε... σοβαρά ελαττώματα.