Ο "Πόλεμος του Οκτώβρη"... η πανωλεθρία του "ανίκητου στρατού"

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Η 46η επέτειο του πολέμου του Οκτώβρη, αφιερωμένη στους ήρωες του Συριακού Αραβικού Στρατού που... επανασυνδέουν το παρελθόν με τις σημερινές νίκες τους»

Η Προεδρία της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας

Ο "Πόλεμος του Οκτώβρη"

6 Οκτώβρη 1973... η πανωλεθρία του "ανίκητου στρατού" των ναζί σιωνιστών του κατοχικού καθεστώτος στην Παλαιστίνη -παρά την συστηματική διαστρέβλωση της ιστορίας μέχρι τις μέρες μας-, εκφράζεται από τους αιχμαλώτους σιωνιστές που παραδίδονται ασταμάτητα, ταπεινωμένοι μπροστά στο στρατό του "δικτάτορα Χαφέζ Αλ Άσαντ", όπως τον χαρακτηρίζει η δυτική ιστοριογραφία.

Πουθενά δεν γράφεται η αλήθεια, γιατί προσβάλει βάναυσα την προπαγάνδα για το "κύρος" του κατοχικού σιωνιστικού καθεστώτος απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη. Το ότι σ' εκείνο τον "Πόλεμο του Οκτώβρη" οι σιωνιστές είδαν 91 πολεμικά τους αεροσκάφη να καταρρίπτονται μέσα σε δέκα (10) ώρες και οι ισραηλινοί ναζί στρατιώτες να παραδίδονται ηττημένοι.

Αποσιωπούν πως για εκείνη την ήττα παραιτήθηκαν, για να ηρεμήσουν την τρομοκρατημένη ισραηλινή κοινή γνώμη, η πρωθυπουργός Golda Meir, ο υπουργός Άμυνας Moshe Dayan κι ο αρχηγός του ισραηλινού ΓΕΕΘΑ David Elazar.

Η διαστρέβλωση της ιστορίας στο μεγαλείο της ως σήμερα...

Τάνια Τσανακλίδου: «Δηλώνω πια τουρίστρια στο τραγούδι»

Η δημοφιλής ερμηνεύτρια, που ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει στο «Χάρολντ και Μωντ», δίνει στο koutipandoras.gr μια συγκλονιστική συνέντευξη - κατάθεση ψυχής!

Τη συνάντησα στο σπίτι της, στο Παγκράτι. Με υποδέχτηκε εμφανώς κουρασμένη, ερχόμενη κατευθείαν από πρόβα. Δεν με άγχωσε αυτό, καθώς ήξερα πως η Τάνια Τσανακλίδου, άπαξ και θελήσει να μιλήσει, θα τα πει όλα. Με το νι και με το σίγμα, ανεξαρτήτως διαθέσεως. Αυτό τουλάχιστον συνέβη στην πρώτη, προ τριετίας δημόσια συζήτηση μας, η οποία είχε χαρακτηριστεί από τα ΜΜΕ ως «η πιο ειλικρινής συνέντευξη που είχε δώσει ποτέ» η δημοφιλής ερμηνεύτρια.

Στην κουζίνα της, έκαιγε το καντηλάκι κάτω από τη φωτογραφία της αδερφής της, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και τη βύθισε στο πένθος. «Τι όμορφη γυναίκα» σχολίασα...Το πένθος, που μοιάζει να την ωρίμασε ακόμη περισσότερο, οδηγώντας τη σε ένα σωρό ερωτήματα για την προσωπική της πορεία στην τέχνη και τον κόσμο. Στο μπαλκόνι της, πάλι, το φρεσκοανθισμένο νυχτολούλουδο έμπαζε μεσ' στο σπίτι μια μεθυστική μυρωδιά.

Καθίσαμε με την Τσανακλίδου και μιλήσαμε για σχεδόν δυόμισι ώρες, σαν δύο γνωστοί που χωρίς να συναντιούνται συχνά, έχουν πάντα να πουν πράγματα. Η ακόλουθη συνέντευξη διαβάζεται ακριβώς σαν να υπήρχε και κάποιος τρίτος ανάμεσα μας, που παρακολουθούσε αμέτοχος την κουβέντα μας. Κι όταν έφυγα, ένιωσα σαν έναν μελισσοκόμο που πέρασε από το μελίσσι του και πήρε για μιαν ακόμη φορά το καλύτερο μέλι!

Το «σύνδρομο παραίτησης» χτυπά τα παιδιά στη Μόρια

Το «σύνδρομο παραίτησης» είναι μια πολύ σοβαρή ψυχική ασθένεια που χτυπά κυρίως παιδιά και εφήβους με μετατραυματικό σοκ. Σταματούν να περπατούν, να μιλούν, να τρώνε και βυθίζονταν σε έναν βαθύ λήθαργο. Είναι σαν να πέφτουν σε κώμα, όμως κανένας γιατρός δεν μπορεί να εντοπίσει κάποια βλάβη στο νευρικό τους σύστημα. Τα παιδιά αυτά - κυρίως προσφυγόπουλα - μοιάζουν να παραιτούνται από την ίδια τη ζωή. Το πρώτο κρούσμα «συνδρόμου παραίτησης» φαίνεται να καταγράφεται στον καταυλισμό της Μόριας, όπου διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες πάνω από 13.000 άνθρωποι, τη στιγμή που το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει μόλις 3.000. Ο Guardian παρουσιάζει τη συγκλονιστική ιστορία της Αϊσα, ενός 9χρονου κοριτσιού που ζει στο κολαστήριο της Μόριας.

«Η Αΐσα είναι εννέα ετών. Ο πατέρας της την ξαπλώνει με ήρεμες κινήσεις σε ένα στρώμα στην κλινική, και το μόνο σημάδι ζωής που γίνεται αντιληπτό είναι η κίνηση του θώρακά της καθώς αναπνέει. Η Αΐσα παραμένει σχεδόν ακίνητη, σε αντίθεση με τα άλλα παιδιά που τρέχουν γύρω από την παιδιατρική κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Μόρια», γράφει στη βρετανική εφημερίδα η η νευρολόγος και συγγραφέας Jules Montague.

Εδώ και δύο εβδομάδες η Αΐσα δεν έχει ανοίξει τα μάτια της. Δεν έχει μιλήσει. Δεν έχει περπατήσει. Η ομάδα ψυχικής υγείας της Μόριας υποστηρίζει πως ίσως πρόκειται για ένα από τα πρώτα κρούσματα με «σύνδρομο παραίτησης» που καταγράφεται στον καταυλισμό. «Βρίσκομαι στη Λέσβο όπου μελετώ τις ψυχολογικές επιπτώσεις του τραύματος σε αυτά τα παιδιά που στην πλειοψηφία τους έχουν ξεφύγει από βίαιες συγκρούσεις στη χώρα τους, μόνο για να καταλήξουν σε έναν προσφυγικό καταυλισμό όπου οι συνθήκες είναι χαοτικές και απάνθρωπες. Σύντομα κατάλαβα πως η Αΐσα, σε αυτό το στάδιο, έχει σωματοποιήσει ότι μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί που χάνει οποιαδήποτε ελπίδα», σημειώνει η Jules Montague.

75 χρόνια από την εκτέλεση 27 πατριωτών στο Νέδοντα

 Ηλίας Μπιτσάνης

Εκλεισαν στις 16 Ιουνίου 75χρόνια από την εκτέλεση 27 κρατουμένων πατριωτών από το Τάγμα Χωροφυλακής Καλαμάτας. Μια ακόμη ματωμένη σελίδα στον αγώνα κατά των Γερμανών και των συνεργατών τους, η οποία γράφτηκε στο ίδιο σημείο που έγιναν οι εκτελέσεις της Πρωτομαγιάς του ίδιου χρόνου: Στο Νέδοντα και στο σημείο που υπάρχει η γέφυρα προς Σπάρτη.

Την περίοδο αυτή κορυφωνόταν η δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας που είχαν αναλάβει το ρόλο των Γερμανών κατακτητών καθώς αυτοί ήθελαν να απελευθερώσουν στρατιωτικές δυνάμεις προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουν στα κύρια μέτωπα. Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας είχαν συλληφθεί πολλοί πατριώτες οι οποίοι κρατούνταν φυλακισμένοι από το Τάγμα Χωροφυλακής που έπαιζε τον ίδιο ρόλο στο πλάι των Γερμανών.

Απαντώντας στις επιχειρήσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας που κατατρομοκρατούσαν την ύπαιθρο, ένοπλος ομάδας κρούσης του ΕΛΑΣ στις 15 Ιουνίου πυροβόλησε με περίστροφο τον Παναγιώτη Ι. Γεωργανά, απόστρατο ταγματάρχη, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που κατατάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας. Η επίθεση έγινε στην Ανδανίας (Μπουλούκου σήμερα) έξω από το σπίτι του, ο Γεωργανάς μεταφέρθηκε σε κλινική και υπέκυψε στα τραύματά του δύο ημέρες αργότερα.

Αδίστακτοι οι συνεργάτες των Γερμανών προχώρησαν σε αντίποινα για την επίθεση, εκτελώντας στις 16 Ιουνίου 27 από τους πατριώτες που ήταν φυλακισμένοι από το Τάγμα Χωροφυλακής. Στην εκτέλεσή τους πρωτοστάτησε ο διοικητής του Τάγματος, ο Αντώνης Σμυρλής, παρά το γεγονός ότι, όπως έχει αφηγηθεί ο γιατρός Νίκος Τριανταφυλλάκης: 

Κρατάμε άσβεστη μνήμη για τον Κομαντάντε Γκιαπ!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Ο καπετάνιος πρέπει πάντα να έχει την πρωτοβουλία απέναντι στον...

αντίπαλο,

να αναζητά πάντα την επαφή με τον εχθρό χωρίς να περιμένει να έρθει αυτός σ' αυτόν,

να τον αναγκάσει να πολεμήσει, να βγει από τα οχυρά του,

να του διαλύσει τις δυνάμεις του. Ταχύτητα κι αιφνιδιασμός. 

Όταν δεν είστε πολύ ισχυροί, πρέπει να είστε πολύ έξυπνοι»

Võ Nguyên Giáp, Κομαντάντε Γκιαπ

Ο στρατηγός που νίκησε, κατατρόπωσε Ιαπωνία, Γαλλία και ΗΠΑ

4 Οκτώβρη 2013, σε ηλικία 102 ετών πέθανε ο στρατηγός Γκιαπ που κατατρόπωσε ιμπεριαλιστές στο Βιετνάμ.

Σύμβολο αγώνα εναντίον του ιμπεριαλισμού!

Σύμβολο των Εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων του πλανήτη!

Ξεκίνησε τον Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα για την πατρίδα με 34 αντάρτες κι εξολόθρευσε, έναν μετά τον άλλο, τους πανίσχυρους στρατούς των αποικιοκρατικών υπερδυνάμεων (Ιαπωνία, Γαλλία, ΗΠΑ).

Ο Βο Νγκιέν Γκιαπ εντάσσεται στο Κομουνιστικό Κόμμα σε νεαρή ηλικία και το 1939, σε ηλικία 28 ετών διαφεύγει στην Κίνα δίπλα στον Μεγάλο Τιμονιέρη. Ήταν ο Μάο αυτός που του πρόσφερε την αναγκαία βοήθεια, ώστε το Δεκέμβρη του 1944 μπόρεσε να οργανώσει την πρώτη αντάρτικη ομάδα στη ζούγκλα, όπου έδωσαν όρκο να πολεμήσουν μέχρι την οριστική ανεξαρτησία του Βιετνάμ από κάθε ξένη κυριαρχία.

Ματαιωμένες αποδράσεις…

 Νίνα Γεωργιάδου

Στην προηγουμενη νεροποντη, πριν λιγες μερες, επεσε ενας κεραυνος κι εσχισε τα διχτυα μιας ιχθυοκαλιεργειας.

Της πιο κοντινης στο λιμανι.

Οι τσιπουρες ειδαν την ανοιχτη θαλασσα και σκεφτηκαν πως τα νερα περα απο το οριο των σχισμενων πια διχτυων, πρεπει να ειναι η ελευθερια.

Και κολυμπησαν κατα κει κι ας ηταν αμαθες στη φουρτουνα εξω απο τα μαντρωμενα νερα του κολπου. Κι ας ειχαν κυρτη ραχοκοκαλια, ετσι που κολυμπανε συνεχεια κυκλικα στην περιφερεια των στρογγυλων κλουβιων τους

.

ΝΕΑ ΣΧΕ­ΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΥΔΑ Εγκα­τά­στα­ση – «μα­μούθ», με το βλέμ­μα στις επό­με­νες ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις

Σε μια εγκα­τά­στα­ση – «μα­μούθ» με­τα­τρέ­πε­ται η αε­ρο­ναυ­τι­κή βάση των Αμε­ρι­κα­νών στη Σούδα, με δε­δο­μέ­να τα σχέ­διά τους, όπως υπη­ρε­τού­νται δια­δο­χι­κά και από τις αστι­κές κυ­βερ­νή­σεις, για ερ­γα­σί­ες επέ­κτα­σής της. Ολες προς ανα­βάθ­μι­ση των επι­χει­ρη­σια­κών ικα­νο­τή­των της για υπο­στή­ρι­ξη πο­λε­μι­κών επι­χει­ρή­σε­ων σε όλο το τόξο των ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων, από τη Μαύρη Θά­λασ­σα και τα Βαλ­κά­νια μέχρι τη Μ. Ανα­το­λή, τον Περ­σι­κό και τη Βό­ρεια Αφρι­κή.

Εν­δει­κτι­κά, στο πλαί­σιο «ανα­νέ­ω­σης» της Συμ­φω­νία για τις βά­σεις («Συμ­φω­νία Αμοι­βαί­ας Αμυ­ντι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας» – Mutual Defense Cooperation Agreement – MDCA), που δρο­μο­λο­γούν οι δυο κυ­βερ­νή­σεις, τα αρ­μό­δια επι­τε­λεία στις ΗΠΑ έχουν ήδη κα­ταρ­τί­σει μια σειρά σχέ­δια επέ­κτα­σης τη Σού­δας.

Τα Δυτικά Βαλκάνια και το «Σύνδρομο του Προθαλάμου»

Γιώργος Στάμκος

Παρά την αισιοδοξία που δημιουργεί η θετική επιστολή Κομισιόν και Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αλλά και η θετική ψήφος του γερμανικού κοινοβουλίου, ο αγώνας για την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ασφαλώς και δεν έχει τελειώσει. Αναμφίβολα αυτές οι δύο μικρές χώρες των δυτικών Βαλκανίων έλαβαν ένα πρώτο ευπρόσδεκτο μήνυμα από τη γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή στις 27 Σεπτεμβρίου, όταν η μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών βουλευτών ψήφισαν υπέρ της έναρξης των ενταξιακών συνομιλιών για τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, επιβραβεύοντας ειδικά τις προσπάθειες της πρώτης, που επιταχύνθηκαν με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Βερολίνο καλεί Σκόπια

Το Βερολίνο απέστειλε έτσι ένα ισχυρό σήμα προς τους σκεπτικιστές της διεύρυνσης της Ε.Ε. όπως η Γαλλία και η Ολλανδία, ώστε να αμβλύνουν την αντίθεσή τους κατά την επόμενη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που θα γίνει στις 17-18 Οκτωβρίου 2019. Ένα καθόλου απίθανο σενάριο μπορεί να είναι η παράλειψη της Αλβανίας, λόγω της χειρότερης βαθμολογίας της στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, και αντίστοιχα η χορήγηση ημερομηνίας έναρξης μόνο στη Βόρεια Μακεδονία, που εξελίσσεται σ' έναν από τους καλύτερους “μαθητές” στη διαδικασία της Ευρωατλαντικής ενσωμάτωσης. «Η Ε.Ε. οφείλει να αποδράσει από την εσωστρέφειά της και να δώσει το μήνυμα ότι αποτελεί όντως μια ισχυρή παγκόσμια δύναμη που μπορεί να προωθήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα στη γειτονιά της, που μπορεί να αρχίσει να κλείνει -οριστικά πια- τις πληγές που άφησε πίσω του ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία», επισήμανε ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας κατά την πρόσφατη ομιλία του στο συνέδριο του Economist που διεξήχθη στα Σκόπια.

Γιατί «βάζουν χέρι» στο ΚΕΘΕΑ;

Γιατί «βάζουν χέρι» στο ΚΕΘΕΑ;

Εντονότατες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να καταργήσει εν μία νυκτί -με Πράξη Νομοθετικού Περιοχομένου- του αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ, το διοικητικό συμβούλιο του οποίου θα διορίζεται πλέον από την εκάστοτε ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Επιστήμονες με μεγάλη εμπειρία αλλά και εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης, μιλώντας, εκφράζουν μεγάλη ανησυχία σχετικά με τις πραγματικές συνέπειες που θα έχει η συγκεκριμένη εξέλιξη αναφορικά με τη λειτουργία του ΚΕΘΕΑ αλλά και στην αντιμετώπιση της οποίας θα τυγχάνουν πλέον οι εξαρτημένοι. Από τη μία, όπως καταγγέλλεται, με την «κρατικοποίηση» της ανεξάρτητης δομής του ΚΕΘΕΑ θα μπορούν να εξυπηρετηθούν κομματικές και πελατειακές ανάγκες, καθώς η κυβέρνηση θα μπορεί να διορίζει, να πληρώνει ημέτερους και να ελέγχει εν γένει τη ροή χρημάτων, στήνοντας ένα νέο ΚΕΕΛΠΝΟ. Ωστόσο, υπάρχει και μια ακόμη πτυχή και είναι αυτή της ιδιωτικοποίησης του τομέα της θεραπείας των εξαρτήσεων. 

«Ακυρώνουν στην πράξη το ΚΕΘΕΑ»

Η Ακα­δη­μία βρά­βευ­σε τον πρω­τα­γω­νι­στή της εγκλη­μα­τι­κής πο­λι­τι­κής σε βάρος του λαού

Και συ, τσού­λα των δή­μιων, Επι­στή­μη

Κώ­στας Βάρ­να­λης

Η Ακα­δη­μία Αθη­νών, ο ναός του σκο­τα­δι­σμού κατά το πα­ρελ­θόν,

η Ακα­δη­μία που τρό­μα­ζε στην ιδέα ότι θα μπο­ρού­σαν να γί­νουν μέλη της ο Βάρ­να­λης, ο Σι­κε­λια­νός, ο Κα­ζαν­τζά­κης…

η Ακα­δη­μία, το λίκνο της συ­ντή­ρη­σης στις μέρες μας,

τί­μη­σε χτες τον Μάριο Ντρά­γκι, για τον ρόλο του ως προ­έ­δρου της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας στη διά­σω­ση της Οι­κο­νο­μι­κής και Νο­μι­σμα­τι­κής Ένω­σης και την αντι­με­τώ­πι­ση της κρί­σης χρέ­ους στην Ευ­ρω­ζώ­νη!!!

Δε­δο­μέ­νος ο αντι­λαϊ­κός ρόλος της ΕΚΤ, πρω­τα­γω­νι­στής της εγκλη­μα­τι­κής πο­λι­τι­κής σε βάρος των λαών της Ευ­ρώ­πης

Το μή­νυ­μα που θέλει να στεί­λει η Ακα­δη­μία είναι πώς η ελ­λη­νι­κή δια­νό­η­ση, η επι­στή­μη, ευ­θυ­γραμ­μί­ζο­νται πλή­ρως με τους στό­χους της ελ­λη­νι­κής αστι­κής τάξης, ανα­γνω­ρί­ζει και επαι­νεί το ρόλο της ΕΚΤ στην πρώτη γραμ­μή της επί­θε­σης σε βάρος του ελ­λη­νι­κού λαού τα τε­λευ­ταία δέκα χρό­νια, χρό­νια κατά τα οποία, με εντο­λές και υπο­δεί­ξεις της κε­ντρι­κής τρά­πε­ζας της λυ­κο­συμ­μο­ρί­ας το ντό­πιο πο­λι­τι­κό προ­σω­πι­κό επι­τέ­θη­κε με πρω­το­φα­νή βαρ­βα­ρό­τη­τα στη ζωή και τα δι­καιώ­μα­τα του ελ­λη­νι­κού λαού.

«Αν ζούσαν Έλληνες σε συνθήκες Μόριας, θα έκαιγαν τον καταυλισμό»

Η πρόσφατη τραγωδία με τη φονική πυρκαγιά στον καταυλισμό της Μόριαςήρθε να στρέψει για μια ακόμη φορά τα φώτα στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στα hot spot των νησιών του Αιγαίου. Μόνο που κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πλέον πως «έπεσε από τα σύννεφα».

Ρεπορτάζ: Αλέξανδρος Ζέρβας, Αγγελική Δημοπούλου

Όπως τονίζουν μάλιστα, μιλώντας στο Τvxs.gr, άνθρωποι που παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς την κατάσταση τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη τραγωδία αποτελούσε «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Στη Μόρια και τους άλλους καταυλισμούς ανά την Ελλάδα οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με το κρύο, τις ασθένειες, τη βία, ακόμη και τις καταστροφές.

«Για πολλούς πρόσφυγες είναι τραυματικό ακόμη και να μπουν στον καταυλισμό»

«Τίποτα από όσα ακούμε για τη Μόρια δεν είναι είναι καινούργιο. Απλά τώρα άλλαξαν κάπως τα μεγέθη λόγω της αύξησης των προσφυγικών ροών» αναφέρει η Έφη Λατσούδη από τον ανοιχτό χώρο φιλοξενίας του πρώην ΠΙΚΠΑ στη Λέσβο και προσθέτει: «Όλα όμως τα λάθη επαναλαμβάνονται σε βαθμό που δείχνει πως δε θέλουμε να διδαχθούμε από τα λάθη μας». «Δυστυχώς για πολλούς πρόσφυγες έχει καταντήσει τραυματικό να μπαίνουν στη Μόρια. Μετά την πυρκαγιά επικράτησε πολύ φόβος, τρόμος θα έλεγα. Πολλοί δε θέλανε να επιστρέψουν καν στα καταλύματά τους» σημειώνει χαρακτηριστικά.