Ζοζέ Σαραμάγκου, σε όλη τη ζωή του πάλεψε για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση

Ο νομπελίστας κομμουνιστής Πορτογάλος συγγραφέας Ζοζέ Σαραμάγκου γεννήθηκε 16 Νοέμβρη 1922 στο χωριό Aζινιάγκα της Πορτογαλίας. Ήταν παιδί ακτήμονων χωρικών, που για να επιβιώσουν μετεγκαταστάθηκαν στη Λισαβόνα.

Στα 12 του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο και για περίπου μία διετία εργάστηκε ως κλειδαράς. Στη συνέχεια, εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας της οικογένειάς του, γράφτηκε σε τεχνική σχολή, αντί για το κλασικό γυμνάσιο που ήθελε. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε για δύο χρόνια ως μηχανικός αυτοκινήτων. Αλλά ο νεαρός Σαραμάγκου είχε πάθος με τα Γράμματα, με την ανάγνωση, τη μάθηση και τελικά το γράψιμο.

Αυτομόρφωτος ο Σαραμάγκου, έμαθε μόνος του ξένες γλώσσες, μεταξύ άλλων εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος, ως υπάλληλος εκδοτικών οίκων και συνεργάτης πολλών εφημερίδων. Εργάστηκε στην εφημερίδα «Diario de Νoticias» ως το 1975, όταν πλέον μπορούσε να ζήσει αξιοπρεπώς από τα συγγραφικά δικαιώματα των βιβλίων του.

Το πρώτο του μυθιστόρημα «Γη της Αμαρτίας» εκδόθηκε το 1947. Μετά από 19 χρόνια εξέδωσε την ποιητική ανθολογία «Os Poemas Possiveis».

Ο μικρός ήρωας Ικμπάλ Μασίχ

Οι σύγχρονες μορφές δουλείας είναι πάρα πολλές και δυστυχώς πάνω από 20 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτιμάται ότι ζουν σαν σκλάβοι. Πολλοί από αυτούς είναι παιδιά. Σε χώρες όπως η Ινδία και το Πακιστάν, εκατομμύρια μικρά παιδιά εξαναγκάζονται σε εργασία από εξαιρετικά μικρή ηλικία. Οι συνθήκες πραγματικά φρικτές. Στην περίπτωση ενός μικρού Πακιστανού, του Ικμπάλ Μασίχ, ο μικρός σκλάβος έγινε ήρωας, αφού στη διάρκεια της σύντομης ζωής του κατάφερε με περίσσιο κουράγιο να αφυπνίσει τον κόσμο και να διεκδικήσει τα δικαιώματα των παιδιών που κάποιοι επιτήδειοι τους τα στερούν για προσωπικό τους όφελος.

Στην τρυφερή ηλικία των 4 ετών, που άλλα παιδιά απολαμβάνουν τη θαλπωρή του σπιτιού και την αγάπη των γονιών τους, ο Πακιστανός Ικμπάλ πουλήθηκε σε ταπητουργείο, ή για την ακρίβεια αποτέλεσε ενέχυρο για την κάλυψη χρέους 12 δολαρίων. Η οικογένειά του χρειάστηκε τα χρήματα για να παντρέψει τον μεγαλύτερο αδελφό του. Δεν τον ρώτησε κανείς, ούτε και ήταν θέλησή του. Η μέθοδος αυτή της ‘ανταλλαγής’ είναι όμως κάτι το συνηθισμένο, αν και πολύ σπανίως τα θύματα απελευθερώνονται από αυτή την παγίδα. (Με διάφορα τεχνάσματα αντί να μειώνεται το δάνειο, συνεχώς αυξάνεται. Όταν ο Ικμπάλ έγινε 8, η οικογένειά του χρωστούσε 260 δολάρια!)

H Γκρέτα πάει για νόμπελ, ενώ η Αχέντ ξανά στις φυλακές

Στέργιος Βασιλείου

Ηρωίδα του αγώνα των νέων Παλαιστινίων για λευτεριά από τον ζυγό των Ισραηλινών. Πολέμησε τα τανκς με πέτρες! Κτυπήθηκε, βασανίστηκε, πέρασε από τη φυλακή αλλά ποτέ δεν λύγισε. Έχει ιδανικό την ελευθερία του λαού της! Η οικογένειάς της πέρασε και αυτή από τις φυλακές των Ισραηλινών. Η μάχη για τα ιδανικά απαιτεί θυσίες, ακόμη και για μικρά παιδιά, όπως η Αχέντ που άρχισε τις μάχες, από τα 11 της, με τον πατέρας της στη φυλακή! Ένα κίνημα μάχης τη γέννησε, αυτό υπηρέτησε.

Δεν την προσκάλεσαν στον ΟΗΕ. Δεν την χειροκρότησαν οι ηγέτες του κόσμου που στηρίζουν το Ισραήλ. Δεν την πρότειναν για βραβείο Νόμπελ.

Την μισούν οι απανταχού ιμπεριαλιστές και οι κονδυλοφόροι τους στα μέσα ενημέρωσης, παρότι εξαναγκάζονται να την παρουσιάζουν για να μη χάσουν την αξιοπιστία τους στον κόσμο, ως μέσα παγκοσμίου παραπλάνησης.

Η υπόθεση της οικογένειας Ταμίμι κάνει έξαλλους τους Ισραηλινούς. «Πρέπει να τελειώσουν τη ζωή τους στη φυλακή», δήλωσε ο υπουργός Παιδείας του Ισραήλ Naftali Bennett.

Στον «στρατό» των μετακλητών η Μαρία - Βαρβάρα Ζαννή

Τελειωμό δεν έχουν οι αποκαλύψεις αναφορικά με τον μαζικό διορισμό «ημετέρων» μετακλητών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, μετά και την ψήφιση του νομοσχεδίου για το επιτελικό κράτος, το οποίο αναμένεται να κοστίσει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στους Έλληνες φορολογούμενους.. 

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ο διορισμός -με απόφαση του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη- σε θέση ειδικής συμβούλου στο Γραφείο Κοινωνικών Θεμάτων της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού της Μαρίας-Βαρβάρας Ζαννή, πρώην σύντροφος του Κώστα Μπακογιάννη, με την οποία μάλιστα ο δήμαρχος Αθηναίων έχει κι ένα παιδί. Αξίζει να σημειωθεί πως η Μαρία-Βαρβάρα Ζαννή έως και πριν από λίγα χρόνια βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη με την οικογένεια Μπακογιάννη, ζητώντας διατροφή αρκετών χιλιάδων ευρώ μηνιαίως από τον πρώην σύζυγό της, ενώ ήταν υποψήφια παλαιότερα με τη Ν.Δ..

Ο "Πόλεμος του Οκτώβρη"... η πανωλεθρία του "ανίκητου στρατού"

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Η 46η επέτειο του πολέμου του Οκτώβρη, αφιερωμένη στους ήρωες του Συριακού Αραβικού Στρατού που... επανασυνδέουν το παρελθόν με τις σημερινές νίκες τους»

Η Προεδρία της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας

Ο "Πόλεμος του Οκτώβρη"

6 Οκτώβρη 1973... η πανωλεθρία του "ανίκητου στρατού" των ναζί σιωνιστών του κατοχικού καθεστώτος στην Παλαιστίνη -παρά την συστηματική διαστρέβλωση της ιστορίας μέχρι τις μέρες μας-, εκφράζεται από τους αιχμαλώτους σιωνιστές που παραδίδονται ασταμάτητα, ταπεινωμένοι μπροστά στο στρατό του "δικτάτορα Χαφέζ Αλ Άσαντ", όπως τον χαρακτηρίζει η δυτική ιστοριογραφία.

Πουθενά δεν γράφεται η αλήθεια, γιατί προσβάλει βάναυσα την προπαγάνδα για το "κύρος" του κατοχικού σιωνιστικού καθεστώτος απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη. Το ότι σ' εκείνο τον "Πόλεμο του Οκτώβρη" οι σιωνιστές είδαν 91 πολεμικά τους αεροσκάφη να καταρρίπτονται μέσα σε δέκα (10) ώρες και οι ισραηλινοί ναζί στρατιώτες να παραδίδονται ηττημένοι.

Αποσιωπούν πως για εκείνη την ήττα παραιτήθηκαν, για να ηρεμήσουν την τρομοκρατημένη ισραηλινή κοινή γνώμη, η πρωθυπουργός Golda Meir, ο υπουργός Άμυνας Moshe Dayan κι ο αρχηγός του ισραηλινού ΓΕΕΘΑ David Elazar.

Η διαστρέβλωση της ιστορίας στο μεγαλείο της ως σήμερα...

Τάνια Τσανακλίδου: «Δηλώνω πια τουρίστρια στο τραγούδι»

Η δημοφιλής ερμηνεύτρια, που ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει στο «Χάρολντ και Μωντ», δίνει στο koutipandoras.gr μια συγκλονιστική συνέντευξη - κατάθεση ψυχής!

Τη συνάντησα στο σπίτι της, στο Παγκράτι. Με υποδέχτηκε εμφανώς κουρασμένη, ερχόμενη κατευθείαν από πρόβα. Δεν με άγχωσε αυτό, καθώς ήξερα πως η Τάνια Τσανακλίδου, άπαξ και θελήσει να μιλήσει, θα τα πει όλα. Με το νι και με το σίγμα, ανεξαρτήτως διαθέσεως. Αυτό τουλάχιστον συνέβη στην πρώτη, προ τριετίας δημόσια συζήτηση μας, η οποία είχε χαρακτηριστεί από τα ΜΜΕ ως «η πιο ειλικρινής συνέντευξη που είχε δώσει ποτέ» η δημοφιλής ερμηνεύτρια.

Στην κουζίνα της, έκαιγε το καντηλάκι κάτω από τη φωτογραφία της αδερφής της, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και τη βύθισε στο πένθος. «Τι όμορφη γυναίκα» σχολίασα...Το πένθος, που μοιάζει να την ωρίμασε ακόμη περισσότερο, οδηγώντας τη σε ένα σωρό ερωτήματα για την προσωπική της πορεία στην τέχνη και τον κόσμο. Στο μπαλκόνι της, πάλι, το φρεσκοανθισμένο νυχτολούλουδο έμπαζε μεσ' στο σπίτι μια μεθυστική μυρωδιά.

Καθίσαμε με την Τσανακλίδου και μιλήσαμε για σχεδόν δυόμισι ώρες, σαν δύο γνωστοί που χωρίς να συναντιούνται συχνά, έχουν πάντα να πουν πράγματα. Η ακόλουθη συνέντευξη διαβάζεται ακριβώς σαν να υπήρχε και κάποιος τρίτος ανάμεσα μας, που παρακολουθούσε αμέτοχος την κουβέντα μας. Κι όταν έφυγα, ένιωσα σαν έναν μελισσοκόμο που πέρασε από το μελίσσι του και πήρε για μιαν ακόμη φορά το καλύτερο μέλι!

Το «σύνδρομο παραίτησης» χτυπά τα παιδιά στη Μόρια

Το «σύνδρομο παραίτησης» είναι μια πολύ σοβαρή ψυχική ασθένεια που χτυπά κυρίως παιδιά και εφήβους με μετατραυματικό σοκ. Σταματούν να περπατούν, να μιλούν, να τρώνε και βυθίζονταν σε έναν βαθύ λήθαργο. Είναι σαν να πέφτουν σε κώμα, όμως κανένας γιατρός δεν μπορεί να εντοπίσει κάποια βλάβη στο νευρικό τους σύστημα. Τα παιδιά αυτά - κυρίως προσφυγόπουλα - μοιάζουν να παραιτούνται από την ίδια τη ζωή. Το πρώτο κρούσμα «συνδρόμου παραίτησης» φαίνεται να καταγράφεται στον καταυλισμό της Μόριας, όπου διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες πάνω από 13.000 άνθρωποι, τη στιγμή που το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει μόλις 3.000. Ο Guardian παρουσιάζει τη συγκλονιστική ιστορία της Αϊσα, ενός 9χρονου κοριτσιού που ζει στο κολαστήριο της Μόριας.

«Η Αΐσα είναι εννέα ετών. Ο πατέρας της την ξαπλώνει με ήρεμες κινήσεις σε ένα στρώμα στην κλινική, και το μόνο σημάδι ζωής που γίνεται αντιληπτό είναι η κίνηση του θώρακά της καθώς αναπνέει. Η Αΐσα παραμένει σχεδόν ακίνητη, σε αντίθεση με τα άλλα παιδιά που τρέχουν γύρω από την παιδιατρική κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Μόρια», γράφει στη βρετανική εφημερίδα η η νευρολόγος και συγγραφέας Jules Montague.

Εδώ και δύο εβδομάδες η Αΐσα δεν έχει ανοίξει τα μάτια της. Δεν έχει μιλήσει. Δεν έχει περπατήσει. Η ομάδα ψυχικής υγείας της Μόριας υποστηρίζει πως ίσως πρόκειται για ένα από τα πρώτα κρούσματα με «σύνδρομο παραίτησης» που καταγράφεται στον καταυλισμό. «Βρίσκομαι στη Λέσβο όπου μελετώ τις ψυχολογικές επιπτώσεις του τραύματος σε αυτά τα παιδιά που στην πλειοψηφία τους έχουν ξεφύγει από βίαιες συγκρούσεις στη χώρα τους, μόνο για να καταλήξουν σε έναν προσφυγικό καταυλισμό όπου οι συνθήκες είναι χαοτικές και απάνθρωπες. Σύντομα κατάλαβα πως η Αΐσα, σε αυτό το στάδιο, έχει σωματοποιήσει ότι μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί που χάνει οποιαδήποτε ελπίδα», σημειώνει η Jules Montague.

75 χρόνια από την εκτέλεση 27 πατριωτών στο Νέδοντα

 Ηλίας Μπιτσάνης

Εκλεισαν στις 16 Ιουνίου 75χρόνια από την εκτέλεση 27 κρατουμένων πατριωτών από το Τάγμα Χωροφυλακής Καλαμάτας. Μια ακόμη ματωμένη σελίδα στον αγώνα κατά των Γερμανών και των συνεργατών τους, η οποία γράφτηκε στο ίδιο σημείο που έγιναν οι εκτελέσεις της Πρωτομαγιάς του ίδιου χρόνου: Στο Νέδοντα και στο σημείο που υπάρχει η γέφυρα προς Σπάρτη.

Την περίοδο αυτή κορυφωνόταν η δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας που είχαν αναλάβει το ρόλο των Γερμανών κατακτητών καθώς αυτοί ήθελαν να απελευθερώσουν στρατιωτικές δυνάμεις προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουν στα κύρια μέτωπα. Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας είχαν συλληφθεί πολλοί πατριώτες οι οποίοι κρατούνταν φυλακισμένοι από το Τάγμα Χωροφυλακής που έπαιζε τον ίδιο ρόλο στο πλάι των Γερμανών.

Απαντώντας στις επιχειρήσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας που κατατρομοκρατούσαν την ύπαιθρο, ένοπλος ομάδας κρούσης του ΕΛΑΣ στις 15 Ιουνίου πυροβόλησε με περίστροφο τον Παναγιώτη Ι. Γεωργανά, απόστρατο ταγματάρχη, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που κατατάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας. Η επίθεση έγινε στην Ανδανίας (Μπουλούκου σήμερα) έξω από το σπίτι του, ο Γεωργανάς μεταφέρθηκε σε κλινική και υπέκυψε στα τραύματά του δύο ημέρες αργότερα.

Αδίστακτοι οι συνεργάτες των Γερμανών προχώρησαν σε αντίποινα για την επίθεση, εκτελώντας στις 16 Ιουνίου 27 από τους πατριώτες που ήταν φυλακισμένοι από το Τάγμα Χωροφυλακής. Στην εκτέλεσή τους πρωτοστάτησε ο διοικητής του Τάγματος, ο Αντώνης Σμυρλής, παρά το γεγονός ότι, όπως έχει αφηγηθεί ο γιατρός Νίκος Τριανταφυλλάκης: 

Κρατάμε άσβεστη μνήμη για τον Κομαντάντε Γκιαπ!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Ο καπετάνιος πρέπει πάντα να έχει την πρωτοβουλία απέναντι στον...

αντίπαλο,

να αναζητά πάντα την επαφή με τον εχθρό χωρίς να περιμένει να έρθει αυτός σ' αυτόν,

να τον αναγκάσει να πολεμήσει, να βγει από τα οχυρά του,

να του διαλύσει τις δυνάμεις του. Ταχύτητα κι αιφνιδιασμός. 

Όταν δεν είστε πολύ ισχυροί, πρέπει να είστε πολύ έξυπνοι»

Võ Nguyên Giáp, Κομαντάντε Γκιαπ

Ο στρατηγός που νίκησε, κατατρόπωσε Ιαπωνία, Γαλλία και ΗΠΑ

4 Οκτώβρη 2013, σε ηλικία 102 ετών πέθανε ο στρατηγός Γκιαπ που κατατρόπωσε ιμπεριαλιστές στο Βιετνάμ.

Σύμβολο αγώνα εναντίον του ιμπεριαλισμού!

Σύμβολο των Εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων του πλανήτη!

Ξεκίνησε τον Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα για την πατρίδα με 34 αντάρτες κι εξολόθρευσε, έναν μετά τον άλλο, τους πανίσχυρους στρατούς των αποικιοκρατικών υπερδυνάμεων (Ιαπωνία, Γαλλία, ΗΠΑ).

Ο Βο Νγκιέν Γκιαπ εντάσσεται στο Κομουνιστικό Κόμμα σε νεαρή ηλικία και το 1939, σε ηλικία 28 ετών διαφεύγει στην Κίνα δίπλα στον Μεγάλο Τιμονιέρη. Ήταν ο Μάο αυτός που του πρόσφερε την αναγκαία βοήθεια, ώστε το Δεκέμβρη του 1944 μπόρεσε να οργανώσει την πρώτη αντάρτικη ομάδα στη ζούγκλα, όπου έδωσαν όρκο να πολεμήσουν μέχρι την οριστική ανεξαρτησία του Βιετνάμ από κάθε ξένη κυριαρχία.

Ματαιωμένες αποδράσεις…

 Νίνα Γεωργιάδου

Στην προηγουμενη νεροποντη, πριν λιγες μερες, επεσε ενας κεραυνος κι εσχισε τα διχτυα μιας ιχθυοκαλιεργειας.

Της πιο κοντινης στο λιμανι.

Οι τσιπουρες ειδαν την ανοιχτη θαλασσα και σκεφτηκαν πως τα νερα περα απο το οριο των σχισμενων πια διχτυων, πρεπει να ειναι η ελευθερια.

Και κολυμπησαν κατα κει κι ας ηταν αμαθες στη φουρτουνα εξω απο τα μαντρωμενα νερα του κολπου. Κι ας ειχαν κυρτη ραχοκοκαλια, ετσι που κολυμπανε συνεχεια κυκλικα στην περιφερεια των στρογγυλων κλουβιων τους

.

ΝΕΑ ΣΧΕ­ΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΥΔΑ Εγκα­τά­στα­ση – «μα­μούθ», με το βλέμ­μα στις επό­με­νες ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις

Σε μια εγκα­τά­στα­ση – «μα­μούθ» με­τα­τρέ­πε­ται η αε­ρο­ναυ­τι­κή βάση των Αμε­ρι­κα­νών στη Σούδα, με δε­δο­μέ­να τα σχέ­διά τους, όπως υπη­ρε­τού­νται δια­δο­χι­κά και από τις αστι­κές κυ­βερ­νή­σεις, για ερ­γα­σί­ες επέ­κτα­σής της. Ολες προς ανα­βάθ­μι­ση των επι­χει­ρη­σια­κών ικα­νο­τή­των της για υπο­στή­ρι­ξη πο­λε­μι­κών επι­χει­ρή­σε­ων σε όλο το τόξο των ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων, από τη Μαύρη Θά­λασ­σα και τα Βαλ­κά­νια μέχρι τη Μ. Ανα­το­λή, τον Περ­σι­κό και τη Βό­ρεια Αφρι­κή.

Εν­δει­κτι­κά, στο πλαί­σιο «ανα­νέ­ω­σης» της Συμ­φω­νία για τις βά­σεις («Συμ­φω­νία Αμοι­βαί­ας Αμυ­ντι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας» – Mutual Defense Cooperation Agreement – MDCA), που δρο­μο­λο­γούν οι δυο κυ­βερ­νή­σεις, τα αρ­μό­δια επι­τε­λεία στις ΗΠΑ έχουν ήδη κα­ταρ­τί­σει μια σειρά σχέ­δια επέ­κτα­σης τη Σού­δας.