40 μέρες καραντίνα από το Α ως το Ω

Στέλιος Κούλογλου

Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr.

Ηκαραντίνα βγαίνει από σαράντα-κουαράντα, την ελληνική και λατινική λέξη, επειδή για σαράντα μέρες κρατούσαν απομονωμένους τους ναυτικούς, ύποπτους για την μετάδοση με την επιστροφή τους μιας επιδημίας. Στις 40 μέρες της δικής μας πανδημίας, η κυβέρνηση έκανε δυο καλές κινήσεις: όπως και οι υπόλοιπες χώρες όταν ξεκίνησαν οι θάνατοι στην Ιταλία, πήρε αυστηρά περιοριστικά μέτρα. Και συμβουλεύτηκε τους επιστήμονες. Σε όλα τα υπόλοιπα μέτωπα το μυαλό της ήταν στις business (για να ειπωθεί κομψά), στην προώθηση ιδιωτικών συμφερόντων και την επικοινωνία. Ακολουθεί ένα ημερολόγιο καραντίνας, από το Α ως το Ω.

Αεριτζήδες. Στις 5 Απριλίου το Tvxs έγραφε κατά λέξη: «ένα κύκλωμα «αεριτζήδων» που δημιουργήθηκε στα σκληρά μνημονιακά χρόνια της περιόδου Σαμαρά - Βενιζέλου, επανακάμπτει στο προσκήνιο με πρόσχημα την ενίσχυση των επιστημόνων λόγω κοροναϊού και μάλιστα με τον ίδιο ακριβώς υπουργό στην κρίσιμη θέση». Σχεδόν 20 μέρες μετά, κάτω από την πίεση συνεχών αποκαλύψεων στις οποίες το Tvxs πρωταγωνίστησε, η κυβέρνηση αναγκαζόταν να παρατήσει το πρόγραμμα και να υποστεί την πρώτη σοβαρή πολιτική της ήττα. (δες και γράμμα Σ)

Η σκληρή φωτογραφία που είδε ο Ρίτσος και συγκλονισμένος έγραψε τον Επιτάφιο

Μια μάνα θρηνεί πάνω στον νεκρό γιο της στη Θεσσαλονίκη, πάνω στην άσφαλτο. Εχει χτυπηθεί από πυρά χωροφυλάκων. Βλέποντας την επόμενη μέρα τη φωτογραφία στον Ριζοσπάστη ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, συγκλονισμένος γράφει τον Επιτάφιο - ποίημα σταθμό για τη χώρα που πήρε άλλη διάσταση και μέγεθος όταν στη συνέχεια μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Τον Μάιο του 1936 οι απεργίες σαρώνουν τη χώρα και κυρίως τη Θεσσαλονίκη όπου δεν λείπουν τα έντονα επεισόδια αλλά και η αιματοχυσία.

Δώδεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους με πρώτο τον 25χρονο αυτοκινητιστή Τάσο Τούση από το Ασβεστοχώρι. Οι σύντροφοί του τον βάζουν σε μια ξύλινη πόρτα που ξήλωσαν από οικοδομή για να τον μεταφέρουν. Η μάνα του πεσμένη στα γόνατα τον μοιρολογεί μέσα στο δρόμο γύρω από χωροφύλακες και διαδηλωτές. Τη σπαρακτική εικόνα αποτυπώνει ο φωτογραφικός φακός, φτάνει σε όλη την Ελλάδα και ο μεγάλος ποιητής κλονίζεται από το δράμα του Τάσου Τούση και της μάνας του Κατίνας. Μέσα σε τρεις μέρες γράφει 14 από τα 20 ποιήματα και δημοσιεύει κάποια εξ αυτών στον Ριζοσπάστη στις 12 Μαΐου.

Ο… λευκός γάμος Τσίπρα – Γεννηματά

Νικόλ Λειβαδάρη

Και ξαφνικά, στην χώρα των εγκλείστων και του κορονοϊού, εγένετο… γάμος. Γάμος πολιτικός, εκλογικός και κυβερνητικός – με «σινιάλο Τσίπρα σε ΚΙΝΑΛ για κοινή εκλογική κάθοδο». Διότι «μπροστά στα σενάρια για πρόωρες κάλπες, η Κουμουνδούρου αναζητεί αντίμετρα».

Το γαμήλιο σενάριο έγινε πρωτοσέλιδο στα χθεσινά «ΝΕΑ» κι έφερε μειδιάματα στην Κουμουνδούρου. «Λίγο πολιτικό χιούμορ εν μέσω πανδημίας δεν κάνει κακό» σχολίαζαν πηγές του ΣΥΡΙΖΑ, με την προσθήκη πως όταν ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε προχθές ότι οι εκλογές με απλή αναλογική θα είναι «ευκαιρία για διαμόρφωση προοδευτικής πλειοψηφίας και κυβέρνησης συνεργασίας» δεν είχε ακριβώς στο μυαλό του την… ένωση ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ εις σάρκα μία.

Εκείνο που είχε, και έχει στο μυαλό του, είναι ότι η κυβέρνηση «παίζει» με την ιδέα των εκλογών το φθινόπωρο. Και, ανεξαρτήτως του εάν πραγματικά τις θέλει και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θεωρεί ότι ο πρωθυπουργός μπορεί τελικά να πάει αναγκαστικά στις κάλπες υπό την πίεση των αδιεξόδων στην οικονομία και υπό την απειλή ενός νέου Μνημονίου. Με βάση αυτή την ανάγνωση, ο Αλέξης Τσίπρας όφειλε να κάνει το πολιτικά αυτονόητο: να δηλώσει έτοιμος για μάχη, και να ξαναβάλει στο τραπέζι τον στρατηγικό στόχο της προοδευτικής διακυβέρνησης.

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ... 1 Μαΐου 1923: ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ | Η 1η ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Κείμενο: Λευτέρης Τηλιγάδας

Μέχρι το Μάη του 1886 δεν είχε προκύψει ποτέ το δίλλημα, αν η πρωτομαγιά είναι αργία ή απεργία; Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς ήταν γιορτή και οφείλονταν στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο

ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην εαρινή ισημερία και το θερινό ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

Η ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια), η οποία ταυτίζονταν με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή, έδωσε το όνομα της στο μήνα Μάιο του Γρηγοριανού ημερολογίου. Τη πρώτη μέρα του Μαΐου οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την Bona Dea (Αγαθή Θεά) με δημόσιες και ιδιωτικές ανθοφορίες, συνήθεια που διατηρήθηκε μέχρι τις μέρες μας. Πολλοί μπερδεύουν την πρωτομαγιάτικη γιορτή των λουλουδιών με τα «ανθεστήρια», αλλά αυτό δεν είναι αληθές[1].

Η ΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

Για το Αγρίνιο και τη γύρω από αυτό περιοχή, αυτή την περίοδο, ξεκινούσε η μεταφύτευση του καπνού στο χωράφι, οπότε η πλειοψηφία των αγροτών ασχολούνταν με τις γεωργικές τους υποχρεώσεις. Οι έμποροι της πόλης, τα σωματεία τους και τα σχολεία ήταν εκείνοι που κρατούσαν κατά κύριο λόγο τη «γιορτή των λουλουδιών», μέχρι την έλευση στην πόλη των προσφύγων και τη δημιουργία των πρώτων εργοστασίων του καπνού, οπότε η γιορτή απέκτησε την ταξική της διάσταση. Μέχρι τότε η Πρωτομαγιά ήταν ξεκάθαρα η γιορτή των αγρών.Χαρακτηριστικό δείγμα της μέχρι τότε αστικής αγρινιώτικης πρωτομαγιάς είναι ένα άρθρο δημοσιευμένο στο ΣΚΡΙΠ[2], με τίτλο «Η εορτή της πρωτομαγιάς» στο οποίο, μεταξύ άλλων διαβάζουμε:

Λάρισα: Ποιος είναι ο Αχιλλέας Νταβέλης με το εργοστάσιο κατασκευής μασκών

O Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας για δεύτερη θητεία, ψηφισμένος από την ολομέλεια των μελών του Συνδέσμου Θεσσαλικών Βιομηχανιών, ο Αχιλλέας Νταβέλης Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου ιατρικής αποκατάστασης ANIMUS, αποφάσισε να κάνει το επιχειρηματικό άνοιγμα και στην κατασκευή μασκών.

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ανακοινώνει πως υπήρξε τηλεδιάσκεψη με τους επιχειρηματίες της εταιρείας και διαβεβαιώνει πως θα μεταβεί προσωπικά στη Λάρισα όπου στήνεται το εργοστάσιο, για να δει την επένδυση.

Λίγες μέρες μετά όχι μόνο ο Άδωνις Γεωργιάδης, αλλά και η Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας, χαρακτηρίζει τις μάσκες απαραίτητες. Η μάσκα σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Τσιόδρα, λίγες μέρες πιο πριν,όχι μόνο δεν ήταν αναγκαία αλλά κρινόταν περίπου έως και επικίνδυνη. Ενώ η αναγκαστική χρήση της, θα υποχρεώνει τον κάθε πολίτη να αλλάζει τρεις μάσκες την μέρα.

Το απύθμενο θράσος του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη

"ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥτου υπουργείου του Χρυσοχοΐδη

Ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, γνωστό ηγετικό στέλεχος του «Ρουβίκωνα» ανεβάζει στο Facebook βίντεο, που προφανώς "κατά σύμπτωση" περιήλθε στην κατοχή του και δείχνει αστυνομικούς να ακινητοποιούν μοτοσυκλετιστή. Γιατί; Επειδή σύμφωνα με την εκδοχή του Ρουβίκωνα, ο μοτοσυκλετιστής διαμαρτυρήθηκε για ένα αυτοκίνητο, με αστυνομική συνοδεία, που του έκλεισε τον δρόμο. Ο αρμόδιος Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γ. Ραγκούσης υιοθετεί την εκδοχή του Ρουβίκωνα δίχως να διερευνήσει μήπως συμβαίνει κάτι διαφορετικό.

Είναι αξιοσημείωτη η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ, να αναγορεύει το Ρουβίκωνα σε αξιόπιστη πηγή και συνομιλητή.

Σε ότι όμως αφορά στο περιστατικό τα γεγονότα έχουν ως εξής.

Με τα μέχρι σήμερα στοιχεία το περιστατικό αφορά σε συμπλοκή αστυνομικού με δικυκλιστή.Κατά τη διαδικασία ελέγχου προέκυψε η συμπλοκή. Ούτε συνοδεία, ούτε συνοδοί.

Εξάλλου, στην έρευνα που ήδη διεξάγει για το περιστατικό η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων , Υπηρεσία της οποίας προΐσταται εισαγγελεύς, τόσο ο ιδιώτης όσο και ο αστυνομικός θα καταθέσουν.

Αυτονόητα, με την ολοκλήρωση της εισαγγελικής έρευνας θα υπάρξει ενημέρωση"

Το απύθμενο θράσος του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη

blob:https://www.facebook.com/b6a81335-d9d7-49a7-a261-739262f4d9ea

Ακόμα και ιδωμένη σε κενό αέρος, αποκομμένη από τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτήν, η χθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου Προ.Πο. θα ήταν από μόνη της ένα μνημείο θράσους.

Η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς

Η Εργατική Πρωτομαγιά ή Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών γιορτάζεται ανά τον κόσμο με διαδηλώσεις και πορείες, με σκοπό την προβολή των κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων της διεθνούς εργατικής τάξης.

Καθιέρωση της Πρωτομαγιάς H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαμαρτύρονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών. Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886.

Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές. Στη δυναμική πορεία του Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.

2/5/1893: Ο πρώτος γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα

Σαν σήμερα 2/5/1893 διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.

Η απόφαση για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 πάρθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου στις 21 Φλεβάρη του ιδίου έτους. «Απεφασίσθη - αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίασης - όπως εκλεγή επιτροπή και επιδοθή αποκλειστικώς διά της εορτής της 1ης Μαΐου, γενομένης δε μυστικής ψηφοφορίας εξελέγησαν ως εξής: Καλλέργης, Νάγος, Συνοδινός και Χριστόπουλος».

Ετσι, από τα μέσα Απρίλη ο «Σοσιαλιστής» ενημέρωσε για την εκδήλωση, δημοσιεύοντας ταυτόχρονα και το διεκδικητικό της πλαίσιο. Εγραφε, για παράδειγμα, στο φύλλο αρ. 23: «Δύο Μαΐου, ημέρα Κυριακή 5 μ.μ. εις το Αρχαίον Στάδιον όπισθεν του Ζαππείου, εις την γέφυραν όπου είνε απέναντι εις τα αγγλικά μνημεία με Κυπαρίσσια. Ολοι οι σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι να υπογράψωσι ψήφισμα προς τη Βουλή, διά του οποίου θα ζητώσι πρώτον τας Κυριακάς όλα τα καταστήματα γενικώς να ήναι κλειστά προς ανάπαυσιν των πολιτών. β΄ τον περιορισμόν των εργάσιμων ωρών εις 8 καθ’ εκάστην κατ’ ανώτατον όριον και ολιγώτερον διά τας κοπιώδεις και ανθυγιεινάς εργασίας και διά τους παίδας και τας γυναίκας. γ΄ απονομήν συντάξεως εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των και εις τας οικογενείας των εν τη εργασία φονευομένων».

Οπως ακριβώς είχε καθοριστεί, στις 2 Μάη του 1893, ημέρα Κυριακή και ώρα 5μ.μ. οι Σοσιαλιστές της ομάδας Καλλέργη και εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο όπου και γιόρτασαν αγωνιστικά την παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης.

Οι πληροφορίες στον Τύπο της εποχής παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση αναφορικά με τον αριθμό των συγκεντρωμένων, οπότε και δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κάποιος σήμερα με ακρίβεια πάνω σ’ αυτό το ζήτημα.

2 Μάη 1943: Ιδρύεται το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ

Ο Στέφανος Σαράφης και ο Αρης Βελουχιώτης. Μαζί τους και ο Ανδρέας Τζήμας, αποτελούσαν το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ

Στις 2 Μάη 1943 συντελέστηκε ένα γεγονός εξαιρετικής σημασίας για το αντάρτικο κίνημα στην Ελλάδα. Με απόφαση που πήραν σε κοινή σύσκεψη η ΚΕ του ΕΑΜ και η ΚΕ του ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ, με στρατιωτικό αρχηγό το συνταγματάρχη Στέφανο Σαράφη.

Ο συνταγματάρχης Σαράφης, που ανέβηκε στο βουνό το Φλεβάρη του 1943 για να οργανώσει ανεξάρτητο αντάρτικο τμήμα στη Θεσσαλία, κατέληξε σύντομα στο συμπέρασμα, όπως γράφει ο ίδιος, ότι το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, «ήταν μια οργάνωση πανελλαδική, αγαπητή στο λαό, με τεράστια δύναμη» και πως «ήταν σφάλμα η οργάνωση Ζέρβα - Ψαρρού - Σαράφη κλπ. Και ούτε τη βοήθεια στο συμμαχικό αγώνα εξυπηρετούσε όπως έπρεπε, αλλά αντίθετα τον εξασθένιζε και προπαρασκεύαζε τον εμφύλιο πόλεμο με τις προσωπικές φιλοδοξίες και επιδιώξεις των αρχηγών, που θα υποκινούνταν και θα κατευθύνονταν από διάφορα συμφέροντα ντόπια και ξένα». Ο συνταγματάρχης Σαράφης πήρε την απόφαση να καταταγεί στον ΕΛΑΣ και να πολεμήσει τους κατακτητές από τις γραμμές του. Η προσχώρηση του Σαράφη στον ΕΛΑΣ συνοδεύτηκε από ένα κύμα προσχωρήσεων πολλών μονίμων αξιωματικών του ελληνικού στρατού.

1η Μαΐου 1976 ׃ Θάνατος του Αλέξανδρου Παναγούλη σε “τροχαίο”

«Η πολιτική είναι ένα καθήκον, η ποίηση είναι μια ανάγκη. Είναι ένα ούρλιασμα, μια κραυγή που δεν μπορείς να πνίξεις. Το άγχος μιας στιγμής που δεν θέλεις να ξεχαστεί. Τότε ψάχνεις για χαρτί και μολύβι ζητώντας να ζωγραφίσεις με στίχους αυτή τη στιγμή». Α.Παναγούλης

Η ΜΠΟΓΙΑ

Ζωντάνεψα τους τοίχους

φωνή τους έδωσα

πιο φιλική να γίνουν συντροφιά

Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν

να μάθουνε που βρήκα τή μπογιά

Οι τοίχοι του κελιού

το μυστικό το κράτησαν

κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού

Όμως μπογιά δε βρήκαν

Γιατί στιγμή δέ σκέφτηκαν

στις φλέβες μου να ψάξουν.Το ΠΟΝΤΙΚΙ έγραψε: H ματωμένη Πρωτομαγιά του «ανίκητου»

Αυτή την Πρωτομαγιά συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον ξαφνικό χαμό του ήρωα της δημοκρατίας Αλέκου Παναγούλη. Ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε για τον λαό, αλλά είχε μια περίεργη σχέση με τα πλήθη. Χωρίς να έχει πολιτική στήριξη πίσω του ξεκίνησε αντιδικτατορικό αγώνα μόνος του, στην πορεία τον πίστεψαν ελάχιστοι και ακόμα λιγότεροι τον βοήθησαν, στη μεταπολίτευση πολλοί τον θαύμασαν, αλλά ελάχιστοι τον ψήφισαν, και, ενώ με την κηδεία του κατάφερε να βγάλει εκατομμύρια ανθρώπους στους δρόμους, σήμερα βρίσκεται στο ίδιο στάδιο που ήταν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας: τον έχουν όλοι ξεχάσει.

Εργατική Πρωτομαγιά

Ετήσια γιορτή, με παγκόσμιο χαρακτήρα των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας. Με συγκεντρώσεις και πορείες, η εργατική τάξη βρίσκει την ευκαιρία να καθορίσει το διεκδικητικό της πλαίσιο για το μέλλον.

Ετήσια γιορτή, με παγκόσμιο χαρακτήρα των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας. Με συγκεντρώσεις και πορείες, η εργατική τάξη βρίσκει την ευκαιρία να προβάλει τα κοινωνικά και οικονομικά της επιτεύγματα και να καθορίσει το διεκδικητικό της πλαίσιο για το μέλλον. Η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου.

Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.

Τα γεγονότα του Σικάγου