Αλληλοκαρφώματα και πρακτοριλίκια από το 1977,

του Δ. Ψαρρά

Οπως θα περίμενε κανείς για οργανώσεις που κινούνται στο περιθώριο του νόμου, η τριαντάχρονη πορεία της Χρυσής Αυγής συνοδεύεται από κάθε λογής αλληλοκατηγορίες των στελεχών της για προδοσία και για συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες. Οσο πιο προβεβλημένα μάλιστα είναι τα στελέχη αυτού του χώρου, τόσο πιο βαρείς είναι οι χαρακτηρισμοί και τα υπονοούμενα που εκτοξεύονται εναντίον τους. Και μάλιστα όχι από τους πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά από τους ίδιους τους συντρόφους τους. Τεκμήρια αυτών των αλληλοκατηγοριών βρίσκονται στις δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί για τη δράση των νεοναζιστικών οργανώσεων από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.

Τόξα, βέλη και φαρέτρες

 seisaxthiablog  του ΚΙΜΠΙ

Δεν ξέρω ποιος γλωσσολογικός συνειρμός έχει επιβάλει αυτή τη διασκεδαστική -αλλά συνάμα εκνευριστική- συζήτηση για το ποιος περιλαμβάνεται στο «δημοκρατικό ή το συνταγματικό τόξο» και ποιος όχι. Αν η πηγή είναι η Ευκλείδειος Γεωμετρία, υποθέτω ότι ο συμβολισμός σχετίζεται με τη διάταξη των κοινοβουλευτικών εδράνων σε ημικύκλιο. Γεωμετρικά, πράγματι το εγχώριο κοινοβουλευτικό ημικύκλιο είναι ένα τόξο, ήτοι ένα κομμάτι της περιφέρειας του κύκλου.
Για τους μυστικιστές, που βλέπουν στα μαθηματικά κάτι παραπάνω από ένα μέτρο του κόσμου, ο κύκλος είναι το κατεξοχήν μαγικό σύμβολο, το νοερό όριο προστασίας ή δράσης. Στην αδιάσπαστη γραμμή της περιφέρειάς του υποτίθεται ότι συντελείται η ενότητα πνεύματος και ύλης. Άρα, το τόξο, που είναι μέρος του κύκλου, συμβολίζει το εν δυνάμει πνεύμα. Και στην πιο γοητευτική του μορφή, το ουράνιο τόξο, είναι καλός οιωνός. Ωστόσο, οι συμβολιστές διακρίνουν το τόξο ανάλογα με τη θέση του. Όρθιο, με την κοίλη πλευρά προς τα πάνω, είναι ένα δοχείο έτοιμο να δεχθεί το πνεύμα, ένα θηλυκό σύμβολο. Ανεστραμμένο, είναι ένα σύμβολο νικηφόρο, ανδρικό, επιθετικό.

Nikolaidis Apostolos - Papatzides

Το επάγγελμα της μητρός μου (Μποστ)

Παρόλο που η επικαιρότητα τρέχει, με τη σύλληψη του ηγετικού πυρήνα του νεοναζιστικού κόμματος και τις εξελίξεις που δρομολογούνται, σήμερα είναι Κυριακή, μέρα που βάζουμε συνήθως λογοτεχνικά ή φιλολογικά θέματα, μέρα ανάπαυλας τέλος πάντων -κι αύριο μέρα είναι για τα της επικαιρότητας, άσε που ίσως να έχουμε διαμορφώσει και κάπως σαφέστερη εικόνα.

Κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες, σε επανέκδοση, από τις εκδόσεις Ερμής, το βιβλίο του Μποστ “Πεζά κείμενα 1960-1965” που ήταν εξαντλημένο εδώ και καιρό. Περιλαμβάνει 47 ευθυμογραφικά κείμενα του Μποστ που αρχικά είχαν δημοσιευτεί στα περιοδικάΕικόνες, Εκλογή και Δρόμοι της Ειρήνης. Έχει γίνει κάποια επιλογή, δηλαδή δεν περιλαμβάνονται όλα τα πεζά κείμενα που δημοσίευσε ο Μποστ στα περιοδικά αυτά, ούτε τα χρονογραφήματα που έγραφε στην Αυγή το 1963-66. Η έκταση των κειμένων κυμαίνεται από 3-4 σελίδες έως 34 σελίδες (το “Ο Δον Κιχώτης στην Ελλάδα”, που είχε δημοσιευτεί σε πολλές συνέχειες στους Δρόμους της Ειρήνης), πάντως τα περισσότερα κείμενα είναι σχετικά σύντομα -και όλα ή σχεδόν όλα είναι πολύ αστεία, με το χαρακτηριστικό μποστικό παράλογο χιούμορ, και δεν φαίνεται να έχουν γεράσει σχεδόν καθόλου μέσα στον μισόν αιώνα που έχει περάσει από τότε που γράφτηκαν.

Σ. Μάλαμας: Αντιφασίστες διακόπτουν συναυλία στη Νέα Σμύρνη

Αντιφασίστες ακτιβιστές από τη Νέα Σμύρνη ζήτησαν να πάρουν το λόγο στη συναυλία του Σωκράτη Μάλαμα. Οι υπεύθυνοι της διοργάνωσης καθυστερούσαν να απαντήσουν στους ακτιβιστές εάν θα τους έδιναν τον λόγο και για αυτό με το που έκλεισαν τα φώτα και ακούστηκαν οι πρώτες νότες οι αντιφασίστες μπήκαν στο χώρο της συναυλίας και άνοιξαν πανό μπροστά από το Σ. Μάλαμα, που συνέχισε ατάραχος να τραγουδά.Όταν όμως οι διοργανωτές, και πιθανώς ο ίδιος ο Σ. Μάλαμας, αντιλήφθηκαν ότι οι ακτιβιστές δεν είχαν καμία διάθεση να αποχωρήσουν επέτρεψαν σε έναν εκπρόσωπό τους να διαβάσει ένα σύντομο μήνυμα.Το κοινό απάντησε με ένα θερμό χειροκρότημα.
Αμέσως μετά ο Σωκράτης Μάλαμας διατύπωσε τη δική του άποψη για τα πανό στις συναυλίες…

Η συνέχεια ΕΔΩ

Ποτέ Ξανά Ναζισμός: Σαν σήμερα η σφαγή στο Μπάμπι Γιαρ

Σαν σήμερα το 1941, περισσότεροι από τριάντα χιλιάδες Εβραίοι της Σοβιετικής Ένωσης και άλλοι «ανεπιθύμητοι» εκτελούνται στο φαράγγι «Μπάμπι Γιαρ» του Κιέβου, από δυνάμεις των SS με τη βοήθεια των τοπικών συνεργατών τους και της ουκρανικής αστυνομίας, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση. Θεωρείται η μεγαλύτερη μεμονωμένη σφαγή στην ιστορία του Ολοκαυτώματος. Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς τους αφιερώνει το πρώτο μέρος της Συμφωνίας αρ. 13, γνωστής και ως «Μπάμπι Γιαρ».
Το Κίεβο καταλήφθηκε από στρατεύματα της Γερμανικής 6ης Στρατιάς στις 19 Σεπτεμβρίου 1941. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1941 η αποστολή εξόντωσης ολόκληρου του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης, σε αντίποινα για μια σειρά βομβιστικών ενεργειών κατά στρατιωτικών τους εγκαταστάσεων από την σοβιετική αντίσταση, είχε αποφασιστεί. Στις 28 Σεπτεμβρίου μια ανακοίνωση των δυνάμεων κατοχής κάλεσε όλο τον εβραϊκό πληθυσμό της πόλης να συγκεντρωθεί σε ένα πλατύ σταυροδρόμι στις 8 το πρωί της επομένης, 29ης Σεπτεμβρίου. Στην ανακοίνωση οι Εβραίοι καλούνταν να έχουν μαζί τους όλα τα χαρτιά τους, ζεστά ρούχα και εσώρουχα, καθώς και όλα τα φορητά πολύτιμα αντικείμενά τους. Όποιος συλλαμβανόταν σε διαφορετικό μέρος θα εκτελούνταν επί τόπου, ενώ το ίδιο θα συνέβαινε και με όποιον μη Εβραίο παρείχε καταφύγιο ή τρόπο διαφυγής σε Εβραίο. Η φήμη που κυκλοφόρησε ανάμεσα στους Εβραίους ήταν ότι θα μεταφέρονταν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Tο μεγαλείο της ανθρώπινης ζωής δεν είναι η υποκειμενικότητα αλλά η αντικειμενικότητα

Tο μεγαλείο της ανθρώπινης ζωής δεν είναι η υποκειμενικότητα αλλά η αντικειμενικότητα

Γεννηθήκαμε όλοι με μια ταυτότητα, με μια ζωή, με ένα πλάνο πορείας, ή μάλλον σχεδόν όλοι. Τα περισσότερα πράγματα γύρω μας είναι δεδομένα γιατί γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε νομίζοντας τα εξ ορισμού δεδομένα.
Σε ένα κόσμο όλοι ζούμε, πεθαίνουμε, κλαίμε, γελάμε, (συν)υπάρχουμε ταυτόχρονα με άλλους ανθρώπους και άλλα πλάσματα.
Ξυπνάμε και με σημείο αναφοράς το άτομο μας, κρίνουμε από υποκειμενική σκοπιά τα πάντα.
Μα το μεγαλείο της ανθρώπινης ζωής δεν είναι η υποκειμενικότητα αλλά η αντικειμενικότητα, το να βλέπεις ή τουλάχιστον να προσπαθείς να βλέπεις τις εξελίξεις από τα μάτια άλλων.
Έτσι αρχίζεις και αναθεωρείς για πολλά πράγματα, για δεδομένα πράγματα.
Η ζωή από μόνη της αποδεικνύεται πολύτιμη και τα μίζερα καθημερινά προβλήματα σου, σπάνε μπροστά στη δυστυχία που χτυπάει τους διπλανούς σου.
Ξεκινάς λοιπόν να θαυμάζεις το μεγαλείο της φύσης και να χάνεσαι στη μαγεία της στιγμής και αυτό σου αρκεί, πάντα σου αρκούσε μα δεν το έβλεπες.

Ποιος και γιατί πανηγυρίζει σήμερα;

Ναι, η Κυβέρνηση ξύπνησε εδώ και μία εβδομάδα, οι δημοσιογράφοι ξύπνησαν εδώ και μία εβδομάδα, η κοινή γνώμη ξύπνησε εδώ και μια εβδομάδα και αποφάσισε να κυνηγήσει τη Χ.Α, λέγοντας πως κυνηγάει το φασισμό.
Οικτρό ψέμα και θα εξηγήσω επακριβώς γιατί.
Η κυβέρνηση αποφάσισε να κυνηγήσει τη Χ.Α γιατί αποφάσισε πως δεν τη χρειάζεται άλλο, αποφάσισε πως 2 ακροδεξιά κόμματα είναι υπερβολή για τη χώρα (μιας και η ίδια σαν τέτοιο συμπεριφέρεται), αποφάσισε πως θα της κάνει καλό δημοσκοπικά και επιπλέον θα βουτήξει ένα μεγάλο κομμάτι από τη δεξαμενή των 426.000 χιλιάδων ψηφοφόρων της Χ.Α (και ίσως ακόμα περισσότερων δυνητικά αν λάβουμε υπόψη μας διάφορες φήμες), αποφάσισε πως δε μπορεί να δέχεται συνέχεια επικρίσεις από την Ευρώπη που είναι πια πλέον και η μόνη κάνουλα εισροής χρήματος στη χώρα (έστω και με αυτούς τους απάνθρωπους τοκογλυφικούς όρους), αποφάσισε πως δε μπορεί να αντέξει την πίεση, αποφάσισε στην τελική ότι είναι βολικό από πάρα πολλές απόψεις.

Ιμπεριαλισμός: Μια λέξη «ξύλινη»...

του Νίκου Μπογιόπουλου

Ιράκ, Αύγουστος 2013, στις 29 του μηνός, πόλεις Βαγδάτη, Μπακούμπα, Μοσούλη, Μπάλαντ, τουλάχιστον 41 νεκροί. Ιράκ, 28 Αυγούστου, πόλη Βαγδάτη, τουλάχιστον 71 νεκροί, τουλάχιστον 201 τραυματίες.

Ιράκ, 25 Αυγούστου, πόλη Μπακούμπα, τουλάχιστον 47 νεκροί. Ιράκ, 23 Αυγούστου, πόλη Μανταέν, τουλάχιστον 14 νεκροί. Ιράκ, 20 Αυγούστου, πόλεις Αμόρα, Νασιρίγια, Ισκανταρίγια, τουλάχιστον 10 νεκροί, δεκάδες τραυματίες. Ιράκ, 15 Αυγούστου, πόλη Βαγδάτη, τουλάχιστον 25 νεκροί, πάνω από 60 τραυματίες. Ιράκ, 12 Αυγούστου, πόλη Μπάλαντ, τουλάχιστον 8 νεκροί, πάνω από 24 τραυματίες:
Αύγουστος 2013, Ιράκ. Ανεπιβεβαίωτος και απροσδιόριστος ακόμα ο συνολικός αριθμός νεκρών.
Μήνας Ιούλιος 2013, Ιράκ. Πάνω από 1.000 νεκροί.
Μήνας Ιούνιος 2013, Ιράκ. Τουλάχιστον 761 νεκροί.
Μήνας Μάιος 2013, Ιράκ. Τουλάχιστον 1.045 άνθρωποι νεκροί.
Μήνας Απρίλιος2013, Ιράκ. Πάνω από 712 νεκροί.

Καταλήψεις & αυτο διαχειριζόμενοι χώροι – H ιστορική εμπειρία του Βερολίνου

Χρειάστηκαν πάνω από 20 χρόνια για να μπει στην κεντρική πολιτική ατζέντα το ζήτημα των καταλήψεων δημόσιων ή ιδιωτικών χώρων από ομάδες πολιτών.

Χρειάστηκαν πάνω από 20 χρόνια για να ακουστεί και στο τελευταίο χωριό της χώρας ότι υπάρχουν χώροι όπου διάφορες συλλογικότητες προσπαθούν ,άλλοτε πετυχημένα άλλοτε όχι , να προβάλουν ένα διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης , κουλτούρας αλλά και εναλλακτικής προσέγγισης της πολιτικής σε επίπεδο γειτονιάς. Το Βερολίνο αποτελεί ίσως τη μήτρα της γέννησης αυτών των πρωτοβουλιών αλλά ταυτόχρονα δείχνει τις δυνατότητες και τα όρια , τα προβλήματα αλλά και τα αδιέξοδα αυτών των εγχειρημάτων.
Η ιστορική αναδρομή στο κίνημα των καταλήψεων στο Βερολίνο δίνει μία εικόνα του φαινομένου πέρα από τις υστερίες του Κεδίκογλου και τη μηδενική ανοχή του Δένδια.
Εισαγωγή

Όψιμοι αντιφασίστες, εργολάβοι, συνταγματικά τόξα και δημοκρατική ομαλότητα.

Του Γιάννη Χριστόπουλου
Η ιστορία γνωστή. Το έργο παιγμένο σε επανάληψη και η κόπια ξεθωριασμένη σαν παλιά κινηματογραφική ταινία του βωβού κινηματογράφου.
Όψιμοι αντιφασίστες, εργολάβοι της δημοκρατίας και της δήθεν δημοκρατικής ομαλότητας.
-Της δημοκρατίας και ομαλότητας των μνημονίων, της δημοκρατίας των τοκογλύφων, των "δανειστών", των τροϊκανών, του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης.
-Της αλυσοδεμένης δημοκρατίας και ομαλότητας της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης του κεφαλαίου...
-Της δημοκρατίας και ομαλότητας των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, της δημοκρατίας των στρατιών ανέργων, της δημοκρατίας των σκλάβων με μισθούς επιβίωσης για να αντέχουν να παράγουν, όσο αντέξουν, το κέρδος του κεφαλαίου.