Μας ξεριζώνουν από τον τόπο μας

Η περίπτωση του Βύρωνα Πολύδωρα ξεπερνά προφανώς τα στερεότυπα με τα οποία προσεγγίζουμε τις πολιτικές επιλογές και τους πολιτικούς. Πρόκειται το δίχως άλλο για ιδιόμορφη περίπτωση, κυρίως λόγω της εξαιρετικής του παιδείας αλλά και των ιδιότυπων απόψεών του.

Απόψεων που συνήθως προκαλούν, ωστόσο πάντα κρατούν ένα επίπεδο σκέψης – ακόμα κι αν διαφωνεί κανείς μαζί του ριζικά, «πόσω μάλλον» αν τυχαίνει κάποτε και να συμφωνεί, όπως συμβαίνει στις δύο ενδιαφέρουσες και σημαντικές παρεμβάσεις του στη δημόσια ζωή με ένα άρθρο του με τίτλο «Δημεύουν τα χωράφια μας!» και μια ερώτησή του στη Βουλή των Ελλήνων με θέμα τις εκριζώσεις των αμπελώνων.
Σύμφωνα με τον πολιτικό, και στις δύο αυτές περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις αποφάσεις της πλήττει στην ουσία τη βαθύτατη σχέση μας με το πολιτισμικό μας παρελθόν.

Κέρδισαν το στοίχημα στην ΕΡΤ

«Η ΕΡΤ δεν ήταν αυτό που μπορούσε να είναι, αλλά έδειξε ότι μπορεί να γίνει όλα όσα πρέπει να είναι».

Αυτή η φράση συμπυκνώνει τη δυναμική πορεία που έχει καταγράψει ο δημόσιος φορέας ενημέρωσης τους τελευταίους πέντε σχεδόν μήνες. Η ΕΡΤ στα χέρια των εργαζομένων, από τις 11 Ιουνίου και μετά, κατάφερε να αποδείξει πως οι γίγαντες δεν δικαιώνουν τον ρόλο τους μόνο κοιμώμενοι, αλλά μπορούν να μεγαλουργήσουν και... ξύπνιοι.
Λειτουργώντας βάσει ενός «υβριδικού» μοντέλου αυτοδιαχείρισης, όπου κάποιες από τις παλιές δομές οργάνωσης έχουν κρατηθεί μπολιασμένες με ισχυρές δόσεις αυτοοργάνωσης, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ έχουν καταφέρει να κρατήσουν τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό και διαδικτυακό πρόγραμμα εξαιρετικά ποιοτικό και ανταγωνιστικό.

Φόβοι για ανεξέλεγκτες καταστάσεις

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Μαζεύει τώρα τους «έξαλλους» Νεοδημοκράτες * ΣΥΡΙΖΑ Προβοκάτσια σε βάρος της Δημοκρατίας * ΠΑΣΟΚ Συνιστά ψυχραιμία και ενότητα * ΑΝΕΛ Κάποιοι επιδιώκουν νέο Εμφύλιο * ΔΗΜΑΡ Αποσκοπούν σε πολιτική αποσταθεροποίηση * ΚΚΕ Ερωτήματα για τους σκοπούς που εξυπηρετούνται
Των ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ, ΒΙΚΥΣ ΣΑΜΑΡΑ
Ανεξέλεγκτες διαστάσεις για τη Δημοκρατία και την πολιτική σταθερότητα της χώρας ενδέχεται να λάβουν οι εξελίξεις μετά την αιματηρή επίθεση αγνώστων έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, στο Νέο Ηράκλειο, κατά την οποία δολοφονήθηκαν δύο νέοι, που φέρονται ως μέλη της Χρυσής Αυγής, και τραυματίστηκε ένας τρίτος.

Μήνυμα συμφιλίωσης από την οικογένεια Φουντούλη: Όχι χρυσαυγίτες στην κηδεία

Φωτογραφία: Αγγελική Παναγιώτου/FosPhotos

Το μεσημέρι της Δευτέρας θα πραγματοποιηθεί η κηδεία τουΓιώργου Φουντούλη, του ενός εκ των δύο θυμάτων της δολοφονικής επίθεσης έξω από τα γραφεία της Χ.Α στο Ν. Ηράκλειο. Οι γονείς του, με ανακοίνωσή τους, τονίζουν ότι δεν θέλουν αίμα, ούτε τιμή, ενώ καλούν να παραβρεθούν οι φίλοι του «όχι σαν χρυσαυγίτες», αλλά «σαν φίλοι που θέλουν να τιμήσουν το φίλο τους».
Ο πατέρας του Γιώργου Φουντουλή, Λάμπρος Φουντούλης, με ανάρτησή του στο Facebook, με την οποία αναγγέλλει την κηδεία του γιου του, τονίζει ότι η οικογένεια δεν επιθυμεί να παραβρεθεί «κανένας πολιτικός από κανένα κόμμα». 

Έρωτας, Επανάσταση και ένα μικρό αστέρι στο έργο του Τάσου Λειβαδίτη

"Kαι τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι γίνονται οι πιό καλοί επαναστάτες." Τάσος Λειβαδίτης

Ο Τάσος Λειβαδίτης μαζί με τον Γιάννη Ρίτσο στην εξορία

Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι νεκρός και όμως 25 xρόνια μετά τον θάνατό του είναι στη μόδα ίσως περισσότερο από ποτέ. Ο νέος μπορεί να γυρίσει το βράδυ, να βγάλει την μπλούζα με τον Τσε Γκεβάρα που μόλις αγόρασε και να κοινοποιήσει στο facebook κάποιο στίχο του Τάσου Λειβαδίτη. Συνήθως έναν στίχο όμορφο, αλλά και γεμάτο μοναξιά. Στίχο Κατακερματισμένο και φοβισμένο που τον κλέψαμε από μια ηρωική εποχή και ένα ολόκληρο έργο για να τον αφήσουμε μόνο του στο χρονολόγιο του προφίλ μας.
Είναι πολλοί αυτοί που δημοσιεύουν Λειβαδίτη καθημερινά, και ακόμα περισσότεροι αυτοί που τον διαβάζουν. Οι κοινοποιήσεις τον κάνουν όλο και πιο γνωστό και αυτό συμβαίνει με έναν τρόπο που τα ερωτικά του ποιήματα γίνονται διαρκώς δημοφιλέστερα ενώ τα επαναστατικά του δείχνουν όλο και περισσότερο σαν δημιουργήματα μιας ξύλινης νεανικής τρέλα. Είναι όμως έτσι, το έργο του ποιητή, είναι τόσο μακρινός ο έρωτας και η επανάσταση στο έργο του;

Tρομακτική η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής…

http://peiraiotika.gr του Κώστα Ζαχαριάδη

Η δολοφονία δύο νέων ανθρώπων είναι πάνω απ όλα ένα φρικτό έγκλημα και ένα συντριπτικό πλήγμα για τις οικογένειές τους. Είτε πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, είτε για παρακρατική προβοκάτσια, είτε ανεγκέφαλοι “επαναστάτες” που αποφάσισαν να δηλώσουν δυναμικά την παρουσία τους, είναι τρομακτικό το πόσο έχει απαξιωθεί η ανθρώπινη ζωή στην Ελλάδα! Ενδεικτικό της κατάρρευσης και της κρίσης… Οι δολοφονίες, πλήττουν τη δημοκρατία, την κοινωνία και τη χώρα ενώ ταυτόχρονα τρέφουν και δεν χτυπούν τον φασισμό. Η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής συνιστά το ύψιστο έγκλημα δίνει τροφή σε σενάρια αποσταθεροποίησης. H δολοφονία των νέων παιδιών είναι αυτονόητα απολύτως καταδικαστέα από κάθε εχέφρονα πολίτη. Όσοι αυτονόητα καταδικάζουμε τις πρακτικές που αφαιρούν ανθρώπινες ζωές, επιβάλλεται να βγάλουμε σημαντικά πολιτικά συμπεράσματα.

Κατασκοπικό «Αρλεκιν» με στόχο τον Μιχάλη Καρχιμάκη

Με μια πρωτοφανή υπέρβαση νομική και νοηματική επιχειρείται να εμπλακεί ο πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης σε υποθέσεις παραβίασης του απορρήτου των μυστικών της Πολιτείας και μάλιστα στο πλαίσιο της δικαστικής έρευνας για τις «συνενωμένες υποθέσεις» των υποκλοπών και του... σχεδίου (σ.σ. σεναρίου) δολοφονίας του Κ. Καραμανλή.

Ο Μ. Καρχιμάκης, με δήλωσή του την Παρασκευή, χαρακτήρισε εντελώς αβάσιμα όσα γράφονται εις βάρος του προειδοποιώντας ότι η «σκευωρία θα καταρρεύσει». O ίδιος καλείται να απολογηθεί για ηθική αυτουργία στην κακουργηματική πράξη της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας, την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου, από τον 3ο τακτικό ανακριτή Δημήτρη Φούκα, που χειρίζεται την υπόθεση των υποκλοπών και του σχεδίου δολοφονίας κατά του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ 20.000 ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ «ΑΘΛΙΟΙ» ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Σοβαρές κοινωνικές διαστάσεις έχει λάβει το φαινόμενο των νεόπτωχων στη χώρα μας. Ο αριθμός των Ελλήνων που λόγω ανεργίας αδυνατούν να επιβιώσουν και καταλήγουν ακόμα και στα παγκάκια αυξάνεται δραματικά. Οι κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων δεν προλαβαίνουν να ανταποκρίνονται σε νέα αιτήματα για στήριξη, ενώ το κοινωνικό δίκτυο αλληλεγγύης εξαπλώνεται.

Μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων, επιχειρήσεις, ακόμα και ιδιώτες έχουν «ριχτεί» στη βοήθεια των αναξιοπαθούντων διπλανών τους. Η μια πρωτοβουλία ξεπηδά μετά την άλλη. Μια πολυκατοικία που μετετράπη πρόσφατα σε… ζεστή αγκαλιά για 70 αστέγους έρχεται να προστεθεί στον κερασμένο καφέ που πραγματοποιείται με μεγάλη επιτυχία από πολλές καφετέριες σε ολόκληρη τη χώρα, στη «Σχεδία» που είναι το «περιοδικό του δρόμου», αλλά και σε όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές δράσεις, από συγκέντρωση ρούχων και σχολικών ειδών, μέχρι συσσίτια και Κοινωνικά Παντοπωλεία σε όλες τις γειτονιές.

Πρώην μικρομεσαίοι και ακτήμονες

Η φορολόγηση επί της κατοχής ακίνητης περιουσίας, αδιακρίτως και χωρίς κλιμάκωση, και όχι επί της προσόδου από αυτή την περιουσία, και μάλιστα επί αντικειμενικών αξιών που δεν έχουν πια καμία σχέση με τις αγοραίες αξίες, και μάλιστα σε μια αγορά ακινήτων όχι παγωμένη αλλά ανύπαρκτη, μπορεί να αποδειχθεί κομβική πράξη, με απρόβλεπτες κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες. Ουσιαστικά πρόκειται για δυνάμει δήμευση της ατομικής ιδιοκτησίας, στο μέτρο που πολλοί, παρά πολλοί Ελληνες πολίτες, ήδη με απομειωμένο είσόδημα, έως και 50%, δεν θα μπορέσουν να πληρώσουν τους καταλογιζόμενους φόρους. Δηλαδή, αψηφώντας κάθε έννοια αναλογικότητας και κάθε εκτίμηση της πραγματικής φοροδοτικής ικανότητας, το κράτος αμφισβητεί έργω το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας. Μα είναι δυνατόν; Είναι, αν φθάσουμε στα άκρα τη λογική αυτής της φορολόγησης. Κι αν αναλογισθούμε επίσης ότι ήδη έχει καταστρατηγηθεί το δικαίωμα στην εργασία: ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι είναι το ζωντανό παράδειγμα.

Η βία και το άλλο της άκρο

Η έκφραση είναι: καταδικάζω τη βία. Τελεία. Δεν έχει συνέχεια.
Το υπόλοιπο, το “απ’ όπου κι αν προέρχεται”, είναι τελείως περιττό και το λένε μόνον οι υποκριτές. Διότι η βία προέρχεται πάντα από φασιστικές συμπεριφορές και τους φορείς αυτών. Από πουθενά αλλού δεν πηγάζει βία. Όποιος φέρεται βίαια σε άνθρωπο ή άλλο πλάσμα της φύσης είναι φασίστας και τίποτε άλλο.
Για αυτόν τον απλούστατο λόγο είναι τελείως ανυπόστατη η λεγόμενη θεωρία των δύο άκρων, έτσι όπως την εκφράζει και την διαλαλεί η κυβέρνηση για να φοβερίζει τους νοικοκυραίους.
Διότι το άλλο άκρο της βίας είναι η καλλιέργεια, η ψυχή, ο σεβασμός, η υπόκλιση στο μεγαλείο, η διακριτικότητα, η ταπεινότητα, η Αριστερά

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ για τον Εμφύλιο