Λένιν: 100 χρόνια μετά

Συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του Λένιν και ο ηγέτης των μπολσεβίκων αποτελεί και σήμερα ένα ορόσημο για την επαναστατική πολιτική και την αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος. Όχι μόνο γιατί η πολιτική και θεωρητική του κληρονομιά είναι θεμελιακός πυλώνας για τους επαναστάτες όλων των εποχών, αλλά και γιατί έχουμε ανάγκη την ανατρεπτική του προσέγγιση στα πράγματα.

Η σημαία της επανάστασης

Στις 21 Γενάρη του 1924 πέθανε ο Βλαντίμιρ Ίλιτς Ουλιάνοφ ή αλλιώς Λένιν. Τα 100 χρόνια από τον θάνατό του είναι αφορμή για αποτίμηση της σκέψης και της δράσης αυτού που το όνομά του, όσο κανένα άλλο, συνδέθηκε με την επανάσταση του Οκτώβρη. Την παραμονή της επανάστασης (24 Οκτώβρη 1917) σε γράμμα του προς την ΚΕ των μπολσεβίκων έγραφε: «Πρέπει με κάθε θυσία, σήμερα το βράδυ, απόψε τη νύχτα να συλλάβουμε την κυβέρνηση, αφού αφοπλίσουμε (αφού νικήσουμε, αν προβάλλουν αντίσταση) τους ευέλπιδες κ.λπ. Δεν πρέπει να περιμένουμε! Μπορεί να τα χάσουμε όλα!». Είναι συνήθης η εστίαση σ’ αυτήν ακριβώς τη διάγνωση της αποφασιστικής στιγμής για την κατάληψη της εξουσίας, μαζί με τη σύγκλιση των παραγόντων που έστεψαν με επιτυχία την «έφοδο στον ουρανό».

Η νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία θα είναι ευλογία για όλο τον κόσμο

Κείμενο: Gevorg Mirzayan, Αναπληρωτής Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο

«Θα έχουμε αύξηση στον αριθμό των φίλων της Ρωσίας» – αυτές είναι οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι ειδικοί για να περιγράψουν τις παγκόσμιες συνέπειες που μπορούν να αναμένονται μετά τη νίκη της Ρωσίας στην ουκρανική ειδική επιχείρηση. Αυτές οι συνέπειες θα είναι ευεργετικές όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο.

Η θέση ότι «ο κόσμος θα αντιμετωπίσει τεράστιες καταστροφές εάν η Ρωσία κερδίσει στην Ουκρανία» είναι ένα από τα κύρια επιχειρήματα στο οπλοστάσιο με το οποίο η δυτική κοινωνία είναι πεπεισμένη για την ανάγκη να συνεχίσει να υποστηρίζει το καθεστώς του Κιέβου. Τόσο οι πολιτικοί (συμπεριλαμβανομένου του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν) όσο και τα κορυφαία δυτικά μέσα μιλούν για «καταστροφές».

Και όλοι περιγράφουν αυτές τις καταστροφές - ξεκινώντας από τα υποτιθέμενα σχέδια της Ρωσίας να καταλάβει ευρωπαϊκές χώρες και τελειώνοντας με το γεγονός ότι άλλα κράτη (για παράδειγμα, η Κίνα) θα αρχίσουν να λύνουν τα προβλήματά τους με τους γείτονές τους με στρατιωτικά μέσα. Το οποίο, με τη σειρά του, θα συνεπάγεται παγκόσμιο πόλεμο, χάος και σχεδόν το τέλος του πολιτισμού.

Οι αγρότες αναγκάστηκαν να επανεξετάσουν τη στάση της ΕΕ έναντι της Ουκρανίας

@REUTERS/Yves Herman

Κείμενο: Valeria Verbinina

Η έννοια της ζώνης ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Ουκρανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Στην πραγματικότητα καταδικάστηκε από τις διαμαρτυρίες Γάλλων, Βέλγων, Ισπανών και άλλων αγροτών που σάρωσαν τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι ηγέτες των χωρών της ΕΕ παραδέχονται ανοιχτά ότι τα συμφέροντα των δικών τους αγροτών είναι πολύ πιο σημαντικά για αυτούς από την Ουκρανία.

Σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, οι υποδειγματικές και ακόμη και κάπως βαρετά σωστές Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα έγιναν το σκηνικό σημαντικών γεγονότων που κυκλοφόρησαν σε ολόκληρη την Ουκρανία. Γεγονός είναι ότι κύματα διαμαρτυρίας από τους Ευρωπαίους εργάτες της γεωργίας έχουν φτάσει στην πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι από το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και άλλες χώρες έφτασαν στις Βρυξέλλες με τρακτέρ, γέμισαν τους νυσταγμένους δρόμους με ήχους κόρνες, καμένα λάστιχα, σκουπίδια και στάχυα σανού σε ένδειξη διαμαρτυρίας στην πλατεία δίπλα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και απαίτησε να εισακούονται.

«Παράγουμε με ζημία, πρέπει να συμπληρώσουμε στοίβες γραφειοκρατίας και ακόμη και οι υπάλληλοι που υποτίθεται ότι θα μας βοηθήσουν με συμβουλές δεν μπορούν να καταλάβουν πώς λειτουργεί το σύστημα», είπε ένας παραγωγός γαλακτοκομικών που ήρθε από το δυτικό Βέλγιο. Ο ιδιοκτήτης μιας φάρμας που βρίσκεται στη γαλλική Βρετάνη κάνει μια ακόμη πιο κατηγορηματική απαίτηση: «Θέλουμε η Ευρώπη να σταματήσει να υπογράφει συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου δεξιά και αριστερά, εξαιτίας των οποίων τα προϊόντα μας αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό».

Ο Ν.Μεντβέντεφ ζήτησε να κηρυχθούν «Νόμιμοι στόχοι Ρωσίας» Λάρισα, Σούδα, Αλεξανδρούπολη

Από iskra

O Ρώσος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας και πρώην πρόεδρος της χώρας Ν.Μεντβέντεφ χαρακτήρισε ως «νόμιμο στόχο της Ρωσίας τις υποδομές των χωρών του ΝΑΤΟ, λιμένες και αεροδρόμια οι οποίες χρησιμοποιούνται για την μεταφορά πολεμικού υλικού στην Ουκρανία και την εξόρμηση εναέριων μέσων, καθώς και του στρατιωτικού προσωπικού της Συμμαχίας που στάλθηκε στην Ουκρανία».

Αυτό σημαίνει ότι πλέον για την Μόσχα υπάρχει η επιλογή πλήγματος στην λιμένα της Αλεξανδρούπολης που μεταφέρει όλη την αμερικανική βοήθεια από τον νότο στην Ουκρανία, στην 110 ΠΜ στην Λάρισα που χρησιμοποιείται από τα αναγνωριστικά MQ-9 των ΗΠΑ για αποστολές στην Μαύρη Θάλασσα, ο λιμένας και το αεροδρόμιο της Σούδας και λοιπές εγκαταστάσεις της ελληνικής επικράτειας.

Σημείωσε ότι «η Μόσχα δεν πρόκειται να επιτεθεί σε καμία χώρα της συμμαχίας, αλλά εάν παρασυρθούν καταπατήσουν την ακεραιότητα της Ρωσίας, θα λάβουν αμέσως μια επαρκή απάντηση.

Αυτό θα σημαίνει μόνο ένα πράγμα, έναν μεγάλο πόλεμο, από τον οποίο το ΝΑΤΟ δεν θα μπορέσει να απομακρυνθεί πλέον. Το ίδιο πράγμα θα συμβεί εάν οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ αρχίσει να παρέχει τα αεροδρόμιά της στους υποστηρικτές των Ουκρανών ή βοηθήσει τα ουκρανικά στρατεύματά.

Με απειλές στους κατεχόμενους η νέα επίσκεψη Μπλίνκεν στη Μέση Ανατολή

Καθ’ οδόν προς τη Μ. Ανατολή βρίσκεται για μια ακόμα φορά ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αντονι Μπλίνκεν. Αναμένεται να επισκεφτεί Ισραήλ, Αίγυπτο, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Δυτική Όχθη, την ώρα που οι ΗΠΑ ρίχνουν λάδι στη φωτιά του πολέμου που καίει απ’ άκρη σ’ άκρη την περιοχή.

Σύμφωνα με τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Λευκού Οίκου Τζέικ Σάλιβαν, στην ατζέντα ανάμεσα σε άλλα θα βρεθεί και το ζήτημα της «ανθρωπιστικής παύσης» στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού που συνεχίζεται αδιάκοπα από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, προκειμένου απλά και μόνο να προχωρήσει η απελευθέρωση των ομήρων, σύμφωνα με την σχετική ισραηλινή πρόταση.

Ταυτόχρονα ο Σάλιβαν προανήγγειλε και παραπέρα κλιμάκωση στην περιοχή, μετά και τα δολοφονικά χτυπήματα σε Συρία, Ιράκ και Υεμένη, λέγοντας πως «Σκοπεύουμε να προχωρήσουμε σε επιπρόσθετα πλήγματα, και επιπρόσθετη δράση, να συνεχίσουμε να στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα απαντήσουν όταν οι δυνάμεις μας δέχονται επίθεση, όταν άνθρωποί μας σκοτώνονται».

Πρόσθεσε δε πως

Forbes: «Ο Μπάιντεν εξοπλίζει την Ελλάδα για να μπορέσει η Ελλάδα να εξοπλίσει την Ουκρανία»

Με τίτλο «Ο Τζο Μπάιντεν εξοπλίζει την Ελλάδα για να μπορέσει η Ελλάδα να εξοπλίσει την Ουκρανία—και οι φιλορώσοι Ρεπουμπλικάνοι δεν μπορούν να τον σταματήσουν», αρθρογράφος της αμερικανικής επιθεώρησης Forbes δίνει μια διαφορετική διάσταση στην πρόσφατη δωρεά πλεονάζοντος αμυντικού υλικού που πανηγυρίστηκε από την κυβέρνηση.

Στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιανουαρίου, ο David Axe θεωρεί ότι η αμερικανική δωρεά εξοπλισμού στην Ελλάδα είναι ο «έξυπνος τρόπος» που βρήκε ο Τζο Μπάιντεν για να παρακάμψει το ρεπουμπλικανικό μπλόκο και «να δώσει στις δυνάμεις της Ουκρανίας τα όπλα και τα πυρομαχικά που χρειάζονται για να υπερασπιστούν τη χώρα τους».

«Είναι, στην ουσία, μια αμερικανική εκδοχή του κυκλικού εμπορίου όπλων της Γερμανίας – το λεγόμενο Ringtausch . Οι Ηνωμένες Πολιτείες δωρίζουν παλαιότερα πλεονάζοντα όπλα στην Ελλάδα με την κατανόηση ότι η Ελλάδα δωρίζει στην Ουκρανία μερικά από τα δικά της πλεονάζοντα όπλα», σημειώνει.

Επικαλείται μάλιστα ρεπορτάζ της Καθημερινής που αναφέρει: « η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχει δώσει ήδη τις απαραίτητες κατευθύνσεις, ώστε, απαρχαιωμένα συστήματα και εξοπλισμοί που δεν χρησιμοποιούνται πλέον από τον ελληνικό στρατό να μεταβιβαστούν στην Ουκρανία με στόχο να εξασφαλιστούν πόροι για νέα εξοπλιστικά προγράμματα».

Ισοπεδώνει Μητσοτάκη ο Στέφανος Κασσελάκης για τις ειρωνίες με τα τρακτέρ

Ισοπεδώνει Μητσοτάκη ο Στέφανος Κασσελάκης για τις ειρωνίες με τα τρακτέρ: ” Εγώ δεν χρειάζομαι τον κύριο Γκρίνμπεργκ και σκηνοθετημένες πόζες. Είμαστε μέσα στην κοινωνία. Εμείς ήρθαμε για να χτίσουμε όχι να γκρεμίσουμε…”

Ισοπέδωσε τις ειρωνίες και τη σπεκουλα του Μαξίμου και των κυβερνοκίνητων ΜΜΕ ο Στέφανος Κασσελάκης κατά την ομιλία του κλείνοντας τις εργασίες του πρώτου αναπτυξιακού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ στη Δυτική Μακεδονία.

«Η περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας είναι ξεχασμένη, μαραζωμένη, δεν ενδιαφέρει το Μέγαρο Μαξίμου. Είναι η πρώτη περιφέρεια σε ανεργία. Εδώ οφείλει να ξεκινήσει η αποκέντρωση, η ανάταξη της χώρας. Είναι δίκαιο και ηθική μας υποχρέωση» τόνισε ο Στέφανος Κασσελάκης κατά την ομιλία του στο Αναπτυξιακό Συνέδριο στην Κοζάνη.

Όπως σημείωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, η Κοζάνη δεν ήταν μία τυχαία επιλογή για να ξεκινήσουν τα αναπτυξιακά συνέδρια. «Αρχίζουμε εκεί που η κοινωνία μας έχει υποστεί τη μεγαλύτερη βλάβη, τη μεγαλύτερη αδικία. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι για αυτούς που δεν έχουν φωνή. Είμαστε για να ενώσουμε τη χώρα για να μείνει ο Έλληνας να διαπρέψει. Ο αγρότης είναι η πρώτη γραμμή της κοινωνίας μας» τόνισε.

Η χαιρεκακία των ανθρώπων στην υπόθεση «Άλλος Άνθρωπος»

Από menshouse

Είναι μια πραγματικότητα πως τα αρνητικά πράγματα μας προκαλούν σιγά σιγά έναν εθισμό στο να κυνηγάμε τον αρνητισμό, στο να τον προάγουμε. Η υπόθεση «Άλλος Άνθρωπος» είναι ξεκάθαρα ένα τέτοιο παράδειγμα.

Δεν θέλουμε να υπεισέλθουμε σε νομικά ζητήματα και κανονικά δεν θα έπρεπε να το κάνει κανείς. Δεν θα έπρεπε να παίρνει κανείς θέση για μια υπόθεση όπου ακόμα δεν έχουμε δει να απαγγέλονται κατηγορίες ή οτιδήποτε πρέπει να γίνει νομικά, ούτε έχει κληθεί ο κ. Πολυχρονόπουλος, ο άνθρωπος του «Άλλος Άνθρωπος» για να καταθέσει.

Θα σταθούμε όμως στο πόσο εύκολους στο δηλητήριο μας έχουν κάνει τόσες υποθέσεις τα τελευταία χρόνια. Έγινε αυτό που έγινε πριν 15 μήνες με την Κιβωτό του Κόσμου και τον Πατέρα Αντώνιο και πολύς κόσμος, προεξαρχόντων δημοσιογράφων, έχουν βγει στη γύρα για να εκθέσουν μετά μανίας τις ΜΚΟ.

Σε κάποιες περιπτώσεις είναι δε τόσο κραυγαλέο πως έχει δοθεί το tip στον δημοσιογράφο από κάποια πηγή στα υψηλά κρατικά κλιμάκια, που σε πιάνουν τα γέλια. Αυτό, το τονίζουμε, δεν αφορά απαραίτητα την υπόθεση των ημερών, ούτε λέμε ότι είναι αθώος ή ένοχος. Λέμε πως κάποια πράγματα είναι αποδεικτικά μιας ανάγκης μας για χαιρεκακία.

Δημήτρης Γληνός: Για τη διαφορά φιλανθρωπίας και αλληλεγγύης

“Aν ισχύει η ρήση πως οι νεκροί βαραίνουν στα μυαλά των ζωντανών και η παράδοση αποτελεί και βαρίδι στην πρόοδο, τότε η περίπτωση του Γληνού θα πρέπει να αποτελεί εξαίρεση. Γιατί ο πνευματικός ηγέτης και αγωνιστής δάσκαλος, δίκαια πρέπει να θεωρηθεί μεταξύ των πρώτων στο πνευματικό στερέωμα του 20ου αιώνα. Ίσως ο μέγιστος αριστερός διανοητής στον παιδαγωγικό χώρο”

“Μέσα σ’ αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία ….

… Απέναντι στην απέραντη τούτη τραγωδία, η βοήθεια που η επίσημη και ιδιωτική φιλανθρωπία καταπιάνεται να δώσει δεν είναι ούτε σα σταγόνα νερού σε φλογισμένο καμίνι. Τα ελατήριά της άλλως τε δεν είναι καθαρά. Για να υπάρχει της χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα.

Ο φτωχός εργαζόμενος λαός που είναι το θύμα, και τα παιδιά που είναι διπλά θύματα, πρέπει να ζητήσουνε και να βρούνε τη βοήθεια και την απολύτρωση από τον ίδιο τον εαυτό τους. Δεν πρέπει να περιμένουν τη σωτηρία τους από την άλλη πλευρά.

Προσφυγές για ακύρωση προκηρύξεων του ΑΣΕΠ...

Στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, προσβάλλοντας τέσσερις προκηρύξεις του ΑΣΕΠ για την πλήρωση μόνιμων θέσεων στο Δημόσιο, έχουν προσφύγει δύο διαφορετικές –αμφότερες, ωστόσο, πολυμελείς– ομάδες που διεκδικούν την πρόσληψή τους. Η... μία αποτελείται από επιτυχόντες του μεγάλου γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ που έγινε τον περασμένο Μάρτιο, η άλλη από νέους που καταγγέλλουν τον «άδικο αποκλεισμό» τους από διαδικασίες πρόσληψης. Κάθε πλευρά αναπτύσσει την επιχειρηματολογία της, ενώ το ΑΣΕΠ από την πλευρά του αντικρούει όσες κατηγορίες δέχεται και δηλώνει ότι όλες οι διαδικασίες που έχει εκκινήσει γίνονται με αξιοκρατία και κατ’ εφαρμογή του ισχύοντος πλαισίου. «Την απάντηση θα μας τη δώσει η Δικαιοσύνη, βέβαια», σχολιάζει στην «Εφ.Συν.» μία από τις επιτυχούσες του μεγάλου γραπτού διαγωνισμού.

Ο πανελλήνιος γραπτός διαγωνισμός του ΑΣΕΠ έγινε στις 4 Μαρτίου 2023, σε προεκλογική –ουσιαστικά, παρότι άτυπη– περίοδο. Προηγουμένως, ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Μ. Βορίδης, επικαλούμενος την «με καταλυτικό τρόπο επιτάχυνση της διαδικασίας προσλήψεων», είχε «σπάσει» τη διαγωνιστική διαδικασία σε δύο στάδια: το πρώτο ήταν ο γραπτός διαγωνισμός και το δεύτερο, οι προκηρύξεις πλήρωσης θέσεων από τους επιτυχόντες του διαγωνισμού. Η αξιωματική αντιπολίτευση είχε κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι «στήνει ένα προεκλογικό εμπόριο ελπίδας», καθώς και ότι καλεί χιλιάδες υποψηφίους που επιζητούν μια θέση με σταθερή σχέση εργασίας να μπουν σε μια κοπιαστική και αγχωτική διαδικασία προετοιμασίας και να συμμετάσχουν σε έναν διαγωνισμό «χωρίς καμία διαβεβαίωση για το πόσοι και πότε θα διοριστούν».

Επιστολή

Όταν η μεικτή Μακρονήσου κέρδισε τον Ολυμπιακό

Η γερμανική κατοχή είχε κλειδωθεί από τετραετίας στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αλλά η ταλαίπωρη Ελλάδα δεν έλεγε να ησυχάσει. Σφιχταγκαλιασμένοι με τους μηχανισμούς της μεταπολεμικής εξουσίας, οι εθνικόφρονες της εποχής έχυναν αίμα κατακόκκινο και εξόριζαν στα ξερονήσια όλους όσοι λοξοκοίταζαν κρυφά το σιδηρούν παραπέτασμα ή σταυροκοπιόνταν με το αριστερό. Ο αδελφοκτόνος Εμφύλιος μαινόταν και η κυβέρνηση πάσχιζε να «αποτοξινώσει», όπως έλεγε, τον λαό της από τον δηλητηριώδη ιό του κομμουνισμού.

Τα παιδιά που «επλανήθησαν»

Στη μαρτυρική Μακρόνησο συνέβαινε ό,τι και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ναζιστικής θηριωδίας: μια μπάλα καμωμένη από κουρέλια γινόταν όχημα επιβίωσης και ελπίδας. «Να οργανώσουμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα με αντίπαλο τον πρωταθλητή Ολυμπιακό» σκέφτηκε κάποιος φαεινός εγκέφαλος στην ταραγμένη Αθήνα. «Ετσι θα δείξουμε ότι η ζωή στη Μακρόνησο συνεχίζεται κανονικά και θα διαψεύσουμε στην πράξη τα περί βασανιστηρίων και δολοφονιών».

Η επιστολή που δρομολόγησε

Τη συγκλονιστική συνάντηση των ελεύθερων με τους φυλακισμένους, στην οποία το φως νίκησε το σκοτάδι, γραμμένη στην παράξενη καθαρεύουσα της εποχής, έφερε την υπογραφή κάποιου Γεωργίου Σγουρού, ταγματάρχη, διοικητή του Γ΄ Τάγματος Σκαπανέων της Μακρονήσου. Και στάλθηκε στον επίσημο Ολυμπιακό με ημερομηνία 29 Νοεμβρίου 1948: