Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Αλέξης Τσίπρας: «Εμείς δεν απειλούμε με φυλακή κανέναν»

Συνέντευξη Τύπου για την πανελλαδική καμπάνια εγγραφής μελών στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ


Πορεία προς τον λαό προανήγγειλε ο πρόεδρος της ΚΟ κ. Αλέξης Τσίπρας ενόψει του μετασχηματισμού των συνιστωσών σε ενιαίο πολιτικό φορέα. Προανήγγειλε παράλληλα μαχητική στάση του κόμματος απέναντι στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, κυρίως για το θέμα των αποκρατικοποιήσεων ενώ για μια ακόμη φορά απηύθηνε προσκλητήριο για συνεργασία των κομμάτων της Αριστεράς.
Ο κ. Τσίπρας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου το μεσημέρι της Δευτέρας έδωσε συνέχεια στους ... καβαφικούς διαλόγους του με τον κ. Σαμαρά, λέγοντας μεταξύ των άλλων ότι η αναφορά του πρωθυπουργού, ο οποίος σημείωσε από το βήμα της Βουλής, απευθυνόμενος στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, «αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις», προέρχεται από το «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον». Συνέχισε δε στο ίδιο ποιητικό κλίμα, παραπέμποντας στον Κώστα Βάρναλη και στον καταληκτικό στίχο των «Μοιραίων»: «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα! προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!».

«Η παιδεία και ο πολιτισμός νικούν το φόβο»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ 

Εκκλησιάζουσες από το Θέατρο του Ν. Κόσμου σε μια παράσταση ουδόλως «πολιτικώς ορθή»

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου για την παρθενική του εμφάνιση στην Επίδαυρο διαλέγει τις «Εκκλησιάζουσες». Ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος επανέρχεται στον Αριστοφάνη έπειτα από επτά χρόνια, με ένα έργο του ποιητή στο οποίο αυτός καταδικάζει την κατάρρευση παραδοσιακών πολιτικών αξιών (συμμετοχή, ενδιαφέρον και αγάπη για την πόλη, προτεραιότητα των συμφερόντων της πόλης, ανιδιοτέλεια), την έκπτωση δηλαδή της έννοιας του πολίτη. Τι θα μπορούσε να είναι περισσότερο τρομαχτικό και επικίνδυνο για την πατριαρχική κοινωνία της Αθήνας, όταν οι Αθηναίοι άνδρες πολίτες εγκαταλείπουν την πολιτική ή βλέπουν τη συμμετοχή στη Βουλή μόνο για να κερδίσουν τη χρηματική αποζημίωση; Μα -ω φρίκη!- να πάρουν την εξουσία οι γυναίκες και να ανατρέψουν κάθε δεδομένο στη ζωή της πόλης. Ο Θεοδωρόπουλος «διαβάζει» τις «Εκκλησιάζουσες» μέσα από τη σύγχρονη πολιτική συγκυρία και προβληματίζεται για την πολιτική πρόταση που πρέπει να διατυπωθεί με τόλμη και ευαισθησία, χωρίς αγκυλώσεις και χωρίς επικίνδυνους ισοπεδωτισμούς.
Μαρώ Τριανταφύλλου • maro33@otenet.gr

Τέρμα η διαπραγμάτευση...

Του Γιώργου Δελαστίκ

Επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου είχαν υποσχεθεί προεκλογικά και τα τρία κόμματα που συναπαρτίζουν την κυβέρνηση Σαμαρά. Προεκλογικά. Τώρα όμως οι εκλογές πέρασαν και οι ψηφοφόροι γνωρίζουν εκ πείρας πως, μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.
Εν ολίγοις, προεκλογικό παραμύθι ήταν η....
επαναδιαπραγμάτευση και η κυβέρνηση καμιά πρόθεση δεν έχει (ούτε είχε, είναι η αλήθεια) να υλοποιήσει αυτή την υπόσχεσή της. Τελεία και παύλα. Το είπε καθαρά ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου: «Το πρόγραμμα είναι εκτός τροχιάς και δεν μπορούμε να ζητήσουμε τίποτα από τους δανειστές μας πριν το επαναφέρουμε στην πορεία του» δήλωσε χωρίς περιστροφές.
Δεν ζητάει τίποτα, απολύτως τίποτα, η κυβέρνηση από την τρόικα σχετικά με το μνημόνιο. Αυτό σημαίνει η δήλωση Στουρνάρα. Διευκρινίζεται άλλωστε ότι στην αυριανή συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών δεν πρόκειται να ζητήσει ούτε καν την περιβόητη επιμήκυνση του χρόνου εφαρμογής των εξοντωτικών μέτρων.

Κυριακή 8 Ιουλίου 2012

Κανένας νόμος και καμία διεθνής συμφωνία δεν μπορεί να υποχρεώνει έναν ολόκληρο λαό να αποδέχεται μια πολιτική που τον οδηγεί στην καταστροφή.


  Συνέντευξη του Γιάννη Δραγασάκη στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ|»

Κατά τη γνώμη σας η προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση αποτελεί το σχέδιο για την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου;

Όχι, ακριβώς επειδή διατηρούνται τα δομικά στοιχεία της έως τώρα πολιτικής: δεν αντιμετωπίζεται το μη βιώσιμο χρέος, ούτε η άνιση κατανομή των βαρών της κρίσης. Η καταστροφική πορεία της οικονομίας και της κοινωνίας δεν σταματά.
Σε ποια σημεία συμφωνείτε και γιατί δεν στηρίζετε ώστε να είναι πιο ισχυρή η φωνή της Ελλάδας στις επερχόμενες κρίσιμες διαπραγματεύσεις; Ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης σας καλούν να συμμετάσχετε στην εθνική διαπραγματευτική ομάδα, γιατί αρνείστε;

Μερικές λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Τι σημαίνει επαναδιαπραγμάτευση, τι σημαίνει «εθνική ομάδα», τη στιγμή που στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, για παράδειγμα, η Ελλάδα ήταν απούσα, χωρίς άποψη, χωρίς διεκδικήσεις και χωρίς συμμαχίες; Το μόνο δείγμα που διαθέτουμε μέχρι στιγμής είναι η επιστολή Σαμαρά προς τους εταίρους μας, από όπου όμως απουσιάζει έστω και η λέξη επαναδιαπραγμάτευση.

Νόαμ Τσόμσκι: «Η καταστροφή της Ελλάδας είναι ο στόχος τους!»


 Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών.

Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».

Τους πέταξε ο Βενιζέλος το γάντι κι εκείνοι τον αγνόησαν

Μια άνευ σοβαρής πολιτικής ουσίας διαδικασία αποδείχτηκε τελικά η Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ, που υποτίθεται πως αποτέλεσε την έναρξη της διαδικασίας επανασύστασης και ανασυγκρότησης του δεινά δοκιμαζόμενου αυτού χώρου.

Πολιτική πρόταση συγκεκριμένη δεν κατατέθηκε απ' τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Β. Βενιζέλο. Όραμα που να συγκινεί δεν κατατέθηκε. Ρήξεις με τα αμαρτωλά σημεία του παρελθόντος δεν καταγράφηκαν. Αυτοκριτική δεν έγινε.

Μάλλον... πολύς θόρυβος για το (σχεδόν...) τίποτα έγινε.

Εκτός κι αν θεωρηθεί απαρχή της επανασύστασης και ανασυγκρότησης η προσπάθεια του Βενιζέλου να λύσει τους λογαριασμούς του με όσους αμέσως ή εμμέσως τον αντιπολιτεύονται, ξεκινώντας απ' τη σκληρή κόντρα που έχει με Λοβέρδο, Διαμαντοπούλου, Ραγκούση, Παπουτσή και φτάνοντας μέχρι τον... ξεγραμμένο Πάγκαλο και κάμποσα άλλα στελέχη.

Αλλά δεν υπήρξε ούτε σοβαρή (δεν λέμε καν ενθουσιώδης...) συμμετοχή.

Τα εκατοντάδες στελέχη που συγκεντρώθηκαν στο ΣΕΦ μάλλον αντίκρισαν την αγωνιώδη προσπάθεια του νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ να επιβεβαιώσει την εσωκομματική του κυριαρχία...

ΟΜΙΛΙΑ Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΠΑΣΟΚ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ μετά από μια στρατηγική εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ.
Βρισκόμαστε εδώ έχοντας χάσει και με τη βούλα την κοινωνική νομιμοποίηση, έχοντας αποδοκιμαστεί, όχι για τα πιστεύω μας, αλλά για τις πολιτικές μας και τις πρακτικές των 2,5 χρόνων στη διακυβέρνηση, έχοντας καταντήσει ένα μικρό, απαξιωμένο ΠΑΣΟΚ, ένα συμπλήρωμα του πολιτικού συστήματος που αλλάζει, χωρίς να είμαστε ικανοί να παρέμβουμε σε αυτό.
Είμαστε ηττημένοι, είμαστε στη γωνία και οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς.
Δε με ενδιαφέρει τι κρύβεται πίσω από τις σκέψεις των υπευθύνων για αυτή την κατάσταση.
Δε με ενδιαφέρουν ισορροπίες, συσχετισμοί και προσωπικές στρατηγικές.
Το μόνο που με ενδιαφέρει. Το μόνο που με νοιάζει, για αυτό είμαι εδώ, είναι το μέλλον της Δημοκρατικής Παράταξης και η δυνατότητά της να επιβιώσει και να προσφέρει στη χώρα.
Ο Πρόεδρος μίλησε για την αδιαπραγμάτευτη επιλογή να λέμε την αλήθεια.
Αλήθειες θα πούμε όσο και αν αυτές πικράνουν και στεναχωρήσουν και την ηγεσία και τους λεγόμενους «κορυφαίους».
Γιατί αν δεν αναλύσουμε σοβαρά και δεν προσδιορίσουμε τα αίτια της ήττας που μας οδήγησαν εδώ δεν θα μπορέσουμε να απαντήσουμε για το αύριο.

Σάββατο 7 Ιουλίου 2012

Υπόδειγμα καταστροφής η Ελλάδα.


Κώστας Βεργόπουλος

Συνέντευξη του Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο VIII Παρισίων κ. Κώστα Βεργόπουλου. ΠΗΓΗ.
H οικονομία τι σχέση έχει, τελικά, με την δικαιοσύνη; Yπερασπίζει μόνο εκείνους που έχουν αποκτήσει (ανεξαρτήτως τίμιων ή άτιμων μέσων) πλούτο; Και πόσο αυτό, τελικά, την ωφελεί;
Η κοινωνική αδικία οξύνεται σήμερα με τις λεγόμενες θυσίες που οι κυβερνήσεις επιβάλλουν με πρόσχημα το χρέος. Οι περικοπές δημοσίων και μάλιστα κοινωνικών δαπανών, όπως για την υγεία και την εκπαίδευση, πλήττουν άνισα τους πολίτες. Το αυτό και οι περικοπές μισθών και συντάξεων. Οι λεγόμενες θυσίες παραμένουν άνισες, άδικες αλλά και αναποτελεσματικές. Ωστόσο, τα χαμηλά εισοδήματα δαπανώνται καθ’ ολοκληρια στηρίζοντας έτσι την αγορά και την οικονομία, ενώ τα ανωτέρα εισοδήματα παρουσιάζουν υψηλό συντελεστή αποταμίευσης. Συνεπώς, Κάθε πολιτική επιλογή που πλήττει τα χαμηλά εισοδήματα επισπεύδει την κατάρρευση της αγοράς και της οικονομίας, όπως συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας. Ενώ παράλληλα, κάθε πολιτική που προστατεύει τα υψηλά εισοδήματα οδηγεί σε αύξηση των αποταμιεύσεων πλούτου εις βάρος της αγοράς και της οικονομίας. Σήμερα στη χώρα μας οι μισθοί αντιπροσωπεύουν 50% του ΑΕΠ, όμως επιρρίπτονται σε αυτούς 90% των θυσιών. Αυτό είναι όχι μόνον άδικο, αλλά επίσης αναποτελεσματικό και καταστροφικό για την οικονομία.

“Αποκρατικοποίηση ή Εκποίηση του Ομίλου ΟΣΕ;”


Άρθρο του Χάρη Τσιόκα

Πρόκειται για ένα ερώτημα που μπορεί να έχει πολλές αναγνώσεις απάντησης.
Η εύκολη αλλά αντιαναπτυξιακή προσέγγιση είναι να προβληθεί το ζημιογόνο ετήσιο έλλειμμα του ΟΣΕ μέχρι το 2009 του 1 δις 200 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο και το σωρευμένο χρέος την αντίστοιχη περίοδο στα 10 και πλέον δις. ευρώ ώστε να επιλεγεί η πρόταση για άνευ όρων εκποίηση η και ακόμη η πιο ακραία εκδοχή του «ξαφνικού θανάτου» με κλείσιμο!
Ο άλλος δρόμος είναι αυτός που απαντά στα ερωτήματα:
Είναι απαραίτητος ο σιδηρόδρομος στη χώρα;
Εξυπηρετεί τις συνδυασμένες μεταφορές;
Μπορεί να λειτουργήσει ανταγωνιστικά στο μεταφορικό έργο;
Συμβάλει στην ανάπτυξη, τη μείωση του κόστους κτλ.
Οι μελέτες δείχνουν ότι ο σιδηρόδρομος υπό την προϋπόθεση της εξυγίανσης και της ανάπτυξης του έχει μέλλον για τους εξής λόγους:
1ον. Έχει στρατηγικό ενδιαφέρον για την Ν.Α Ευρώπη και την Ρωσία αφού προσφέρει εναλλακτική διαδρομή στις εφοδιαστικές αλυσίδες χωρίς την εμπλοκή του «μονόδρομου» των Δαρδανελίων με ότι αυτό συνεπάγεται στο κόστος και το χρόνο, στις γεωπολιτικές διακρατικές σχέσεις και στον ανταγωνισμό.

Τι πραγματικά θέλουν από την Ελλάδα οι Γερμανοί


«Αρπαγή της περιουσίας σας με όσο το δυνατό λιγότερο κόστος»

Max Keizer:
«Η Ελλάδα έχει δεχτεί εχθρική επίθεση

Ο γνωστός οικονομικός αναλυτής, παρουσιαστής, παραγωγός, ακτιβιστής με έντονη δράση κατά των εταιρειών-συμβόλων της παγκοσμιοποίησης, όπως η Goldman Sachs και η JP Morgan, εναντίον της οποίας διεξήγαγε καμπάνια καλώντας τον κόσμο να αγοράσει ασήμι για να ανέβει η τιμή του κι έτσι να χρεοκοπήσει η εταιρεία, η οποία, κατά τον Κάιζερ, είχε «σορτάρει» στο μέταλλο και είχε «γυμνές» θέσεις.
Ο Max Keizer μίλησε στο περιοδικό «Επίκαιρα» και φυσικά δεν άφησε ασχολίαστα τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας.
«Είναι ξεκάθαρο ότι η ιδέα της κατάληψης της Ελλάδας στοχεύει στην αρπαγή της περιουσίας της με όσο το δυνατό λιγότερο κόστος, σχεδόν μηδενικό. Από νομικής πλευράς, θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε ως «εχθρική επιδρομή».
Δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη μοίρα οικονομικά από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Ευρώπη, είναι, όμως, μια από τις πιο μικρές και ευάλωτες χώρες, επομένως είναι πιο εύκολο να την καταλάβουν και να τη «γδύσουν» από τα περιουσιακά της στοιχεία», αναφέρει.

ΠΙΤΕΡ ΧΙΓΚΣ - Ο Αϊνστάιν του 21ου αιώνα


 Αγάπησε τα μαθηματικά και τη φυσική από μικρός. Διατύπωσε τη θεωρία του για το σωματίδιο, που εξηγεί την ύπαρξη μάζας στην ύλη, το 1964. Τότε η επιθεώρηση του CERN την είχε απορρίψει. Η δικαίωση ήρθε με 48 χρόνια καθυστέρηση
Οι συνάδελφοι του Πίτερ Χιγκς παρομοίωσαν την ανακάλυψη του CERN με την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού και της Αμερικής
Μπορεί ο Πίτερ Χιγκς να μην ήταν ιδιαίτερα ικανός στο εργαστήριο, αλλά ποτέ δεν αμφέβαλλε ότι η θεωρία του μια μέρα θα αποδειχθεί. Αυτό που με τίποτα δεν περίμενε ήταν ότι θα ζούσε για να δει τελικά να ανακαλύπτεται το μποζόνιο που φέρει το όνομά του και που αποκαλείται «σωματίδιο του Θεού», ονομασία που απεχθάνεται ο ίδιος ο άθεος Δρ Χιγκς.

Ποιος είναι λοιπόν ο «Αϊνστάιν του 21ου αιώνα» που έχει κάνει την επιστημονική κοινότητα να παραληρεί από ενθουσιασμό και τους πάντες να μιλούν για κάτι που ελάχιστα καταλαβαίνουν;