Ο Γκράμσι έχει απαντήσει από το 1917

Η αδυναμία να ξεχωρίσεις ένα ρεπορτάζ από μια διαφημιστική καταχώριση είναι ήδη προβληματική, πόσω μάλλον όταν εκδηλώνεται από ένα Γραφείο Τύπου, εν προκειμένω αυτό της Ν.Δ. που κατηγορεί τον... ΣΥΡΙΖΑ επειδή προ διετίας η "Αυγή" είχε... διαφημιστική καταχώριση της "Ελληνικός Χρυσός"!

Πιστός μάλιστα στη συνήθειά του να διαστρεβλώνει τα πάντα, αποδίδει στην εφημερίδα το κείμενο της διαφημιστικής καταχώρισης που μάλιστα διακινεί οπότε ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τη λαθροχειρία.

Όσον αφορά τον λόγο που η "Α" δέχεται, όπως κάθε επιχείρηση Τύπου, τέτοιου είδους διαφημιστικές καταχωρήσεις χωρίς -σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ- να επηρεάζεται κατ' ελάχιστον στη δημοσιογραφική της δουλειά και την κριτική παρουσίαση των γεγονότων, δεν έχουμε παρά να παραπέμψουμε τους ιδεολογικούς μέντορες της Ν.Δ. (αυτούς που βάζουν τον Αντ. Σαμαρά να τσιτάρει Λένιν) σε ό,τι έγραφε σχετικά στις 10 Οκτωβρίου 1917 ο Γκράμσι (στο "Μισώ τους αδιάφορους"): "Μας αποκάλεσαν δημαγωγούς γιατί μας αρέσει να λέμε 'καρχαρίες' τους προμηθευτές του στρατού

Γυναίκα… βλαβερή

Ο αμαξάς χτύπησε με το κνούτο τ’ άλογο, γύρισε προς τους επιβάτες και άρχισε να διηγείται φλύαρα: «Ποιος ξέρει πως ξεφύτρωσαν εδώ οι κομσομόλοι, πριν δεν υπήρχανε. Όλη αυτή η ιστορία πρέπει να υποθέσουμε ότι άρχισε απ’ τη δασκάλα, το επίθετό της είναι Ρακίτινα, θα την ξέρετε. Είναι ακόμα νέα γυναίκα, αλλά μπορεί κανείς να πει πως είναι βλαβερή. Μαζεύει τις γυναίκες του χωριού και τις αναστατώνει και από αυτό έχουμε φασαρίες. Πρώτα, πάνω στο θυμό σου, έδινες μια στα μούτρα της γυναίκας σου, δε μπορεί να γίνει κι αλλιώς κι αυτή σκούπιζε τα δάκρυά της και σώπαινε. Αλλά τώρα δε μπορείς να τις πειράξεις αυτές. Θα βρεις το μπελά σου. Και για λαϊκό δικαστήριο μπορεί ν’ ακούσεις, κι αν είναι νεότερη και για διαζύγιο θα σου πει, κι όλους τους νόμους τους ξέρει.
Και η Γάνκα μου που ανέκαθεν ήταν ήσυχη γυναίκα, τώρα οργανώθηκε κι αυτή. Αυτό θα πει έγινε ανώτερη από τις άλλες γυναίκες. Κι έρχονται απ’ όλο το χωριό και τη βρίσκουν. Στην αρχή ήθελα να τη χαϊδέψω με τα χαλινάρια, αλλά κατόπι τα παράτησα. Δεν πάει στο διάολο! Ας φλυαρούν. Είναι καλή γυναίκα και για το νοικοκυριό και για όλα τ’ άλλα».

Νικολάι Οστρόφσκι, «Πως δενότανε τ’ ατσάλι», εκδ. Σύγχρονη Εποχή

http://e-oikodomos.blogspot.gr/2013/03/blog-post_677.html

Το τελευταίο 'αντίο' στον Πρόεδρο Τσάβες (+FOTOS)

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι περίμεναν στην ουρά για περισσότερο από 10 ώρες έξω από το παρεκκλήσι, με την ελπίδα να χαιρετήσουν τη σωρό του Προέδρου τους, Ούγκο Τσάβες, και να του πούνε από κοντά το τελευταίο 'αντίο'.

Ο Τσάβες, μέσα στο φέρετρο το οποίο είναι ανοιχτό και προστατευμένο με γυαλί, είναι ντυμένος με την στρατιωτική στολή και τον εμβληματικό κόκκινο μπερέ του και σκεπασμένος μέχρι την μέση με την σημαία της πατρίδας του. Από δεξιά κι αριστερά του περνάει ο κόσμος για τον χαιρετισμό.

Άλλοι τον χαιρετούν με στρατιωτικό χαιρετισμό, άλλοι κλαίνε ασυγκράτητα στη θέα του άψυχου σώματος του. Παρόλο που τα αισθήματα είναι έντονα, τα νέα ακόμα είναι δύσκολο να τα αποδεχθεί κανείς.

Σύμφωνα με ορισμένες εκθέσεις, περισσότερα από 2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν υποβάλλει τα σέβη τους. Αυτό όλο μοιάζει περισσότερο με ένα θρησκευτικό προσκύνημα παρά με μια θρησκευτική πράξη.

Θόδωρος Αγγελόπουλος: Οι πρόσφυγες που δακρύζουν (full documentary)

Οι πρόσφυγες που δακρύζουν από tvxorissinora

Το 2004 το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα συνάντησε τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον σύστησε σε πρόσφυγες και μετανάστες που τότε ζούσαν στη χώρα μας. Εκείνοι βρήκαν στο έργο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη έναν άνθρωπο που μίλαγε κατευθείαν στην ψυχή τους.
Στο στέκι των μεταναστών στα Εξάρχεια, πρόσφυγες και μετανάστες από την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία παρακολουθούν σκηνές για την προσφυγιά, την μετανάστευση ή την εξορία από τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ύστερα παίρνουν τον λόγο, πολλοί με δάκρυα στα μάτια, για να πουν τις εντυπώσεις τους αλλά και να περιγράψουν την προσωπική τους οδύσσεια.

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ Η ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΝΚΛΑΒΙΟΥ

Το κονκλάβιο των καρδιναλίων οι οποίοι θα εκλέξουν τον νέο Πάπα στη θέση του παραιτηθέντος Βενέδικτου ΙΣΤ’ θα συγκληθεί την ερχόμενη Τρίτη, 12η Μαρτίου, όπως ανακοίνωσε το Βατικανό.

Οι 115 καρδινάλιοι που θα εκλέξουν τον νέο Πάπα είναι στην Ρώμη όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η λεγόμενη «φάση γνωριμίας» των υψηλόβαθμων καθολικών κληρικών, με συζητήσεις και συναντήσεις εντός κι εκτός του παπικού κρατιδίου.
Οι καθημερινές δηλώσεις στους δημοσιογράφους έχουν πάντως σταματήσει. Μεταξύ άλλων, έντεκα Αμερικανοί καρδινάλιοι αποφάσισαν να διακόψουν τις καθημερινές συνεντεύξεις Τύπου που έδιναν.
Ιταλοί παρατηρητές υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για μια ομάδα που ζητά να μάθει λεπτομερώς πώς μπορεί να βελτιωθεί η διακυβέρνηση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και επισημαίνει την ανάγκη να αποφευχθούν στο μέλλον νέα κρούσματα παιδεραστίας στην ιεραρχία.

ΓΙΑΓΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΜΑΤ: «ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ»

Το τραγούδι της γιαγιάς, Ιερισσός

http://kartesios.com

“Δεν μας φοβίζουν μάνα μου, οι σφαίρες και τα κανόνια”. Αυτό ήταν το τραγούδι μιας γιαγιάς που στάθηκε μπροστά στα ΜΑΤ που έφραζαν την είσοδο της Ιερισσού το πρωί της Πέμπτης.
“Ελάτε να σας πω εγώ, που είμαι γενιά του ’40. Δεν έχετε μάνες;”, φώναξε χαρακτηριστικά στους αστυνομικούς.
Σημειώνεται ότι τέσσερις συλληφθέντες, ένα κοριτσάκι χτυπημένο και δεκάδες δακρυγόνα ήταν το αποτέλεσμα από την επέμβαση των ΜΑΤ στην Ιερισσό ενώ δεκάδες ήταν οι καταγγελίες των πολιτών και μαθητών για αλόγιστη χρήση βίας, ανακρίσεις και καταστολή μέσα στο χωριό.
Οι τέσσερις κάτοικοι της Ιερισσού οι οποίοι τελικά συνελήφθησαν μετά τις κατ’ οίκον έρευνες που έκαναν οι αστυνομικοί μεταφέρθηκαν στην Θεσσαλονίκη.

Θες να μάθεις στ’ αλήθεια ποιος ήταν ο Ούγγο Τσάβες;

«Θες να μάθεις ποιος ήταν ο Hugo Chávez;
Κοίτα ποιος τον κλαίει και κοίτα ποιος γιορτάζει με τον θάνατό του»!

Fidel Castro
- Αυτοί που πεθαίνουν για τη ζωή δεν μπορούν να λέγονται νεκροί!

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2013/03/blog-post_3363.html

Είναι η αστική, η κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία, ηλίθιε!

Ποιο καθεστώς είναι αυτό στο οποίο υπάρχει νόμος -το ίδιο το Σύνταγμα- που λέει ότι οι διεθνείς συμβάσεις της τάδε χώρας πρέπει να επικυρώνονται στη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία, αλλά οι κυβερνώντες, τα υποδείγματα της νομιμότητας, επειδή έτσι τους συνέφερε εκείνη τη στιγμή, πέρασαν το πρώτο Μνημόνιο καταστρατηγώντας τη συνταγματική διάταξη που υπαγορεύει αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων για διεθνείς συμβάσεις της χώρας, επιλέγοντας τον βολικό γι' αυτούς δρόμο της απλής πλειοψηφίας των 151 ψήφων;
Ποιο καθεστώς είναι αυτό στο οποίο υπάρχει νόμος -το ίδιο το Σύνταγμα-που ορίζει τον τρόπο που εκλέγονται οι κυβερνήσεις και οι πρωθυπουργοί, αλλά κάποια στιγμή και επειδή έτσι τους συνέφερε εκείνη τη στιγμή, οι κυβερνώντες, τα υποδείγματα της νομιμότητας, διόρισαν πρωθυπουργό έναν τραπεζίτη;

Λίλιθ - Η «εξαφανισμένη» πρώτη σύντροφος του Αδάμ

Ημέρα της γυναίκας

Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε 2 χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή μετά από πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Κλάρας Τσέτκιν.
Η φετινή διοργάνωση - η 102η - χαρακτηρίζεται από χιλιάδες εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο που σκοπό έχουν να στηρίξουν τις προσπάθειες εξίσωσης της γυναίκας με τον άνδρα σε όλες τις χώρες, σε όλα τα επαγγέλματα.

Κάθε χρόνο 1,5 με 3 εκατ. κορίτσια και γυναίκες χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας βίας με βάση το φύλο. Τα παραπάνω τονίζει σε ανακοίνωσή της η UNICEF, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, που φέτος έχει θέμα «Τέλος στη Βία κατά των Γυναικών». Όπως επισημαίνει η οργάνωση σχεδόν οι μισές από τις γυναίκες ηλικίας 15-49 ετών στις αναπτυσσόμενες χώρες πιστεύουν ότι ο σύζυγος δικαιολογείται να χτυπήσει ή να δείρει τη σύζυγό του κάτω από ορισμένες συνθήκες, ενώ 287.000 γυναίκες πεθαίνουν κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του τοκετού, εξαιτίας έλλειψης σωστής φροντίδας.

Γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς?

newsbomb.gr

Το άρθρο αυτό έχει κυκλοφορήσει στο facebook και ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Η ιστορία του όμως είναι, δυστυχώς, πολύ γνωστή όπως αναφέρει το limnosfm100.gr Διαβάστε το: Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκιμμένο στη θλίψη.

Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.

Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας...