Η σφαγή των ανυποψίαστων βοοειδών

Του Δημήτρη Μηλάκα

Στις μεγάλες κτηνοτροφικές γραμμές παραγωγής ο δρόμος που ακολουθεί το κοπάδι βαδίζοντας στο σφαγείο αλλάζει καθημερινά, διότι παρατηρήθηκε ότι αυτή η πορεία θανάτου δημιουργούσε επιθανάτιο στρες στα μελλοθάνατα… ζωντανά.
Κάτι σαν το στρες των εργαζομένων των ημερών μας, που έχουν ήδη δει τον πέλεκυ να καρατομεί χιλιάδες συναδέλφους τους, αλλά θέλουν ακόμη να ελπίζουν πως οι εκκαθαρίσεις αφορούν το… διπλανό κοπάδι.
Η εξασφάλιση ενός ξαφνικού και χωρίς στρες θανάτου, που εγγυώνται οι πιστοποιημένες προδιαγραφές των μεγάλων σφαγείων στον πολιτισμένο κόσμο, μοιάζει με μια εκδήλωση ευαισθησίας και καλοσύνης για τα ζωντανά. Μοιάζει, αλλά δεν είναι…
Η φιλευσπλαχνία των σφαγέων, που επιφυλάσσει έναν ξαφνικό, γρήγορο και μάλλον ανώδυνο θάνατο, προκύπτει ως ανάγκη και απαίτηση της αγοράς για φθηνό και μαλακό κρέας. Σύμφωνα με τις εμπεριστατωμένες έρευνες, το επιθανάτιο στρες ευθύνεται για την παραγωγή τοξινών που σκληραίνουν το κρέας, το κάνουν άνοστο και ακατάλληλο για τις γεμάτες ευαισθησίες, πολιτισμένες στοματικές κοιλότητές μας.

Συρία: «Οι αντικαθεστωτικοί έχουν χημικά σαρίν»

Οι σύροι αντικαθεστωτικοί διαθέτουν πυραύλους και αέριο σαρίν, δήλωσε στο Γαλλίκο Πρακτορείο υψηλόβαθμος αξιωματούχος των συριακών υπηρεσιών ασφαλείας, μια ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος των επιθεωρητών του ΟΗΕ για την επίθεση με χημικά όπλα στις 21 Αυγούστου στα περίχωρα της πρωτεύουσας της Συρίας.
Οι επιθεωρητές του ΟΗΕ με το πόρισμά τους επιβεβαίωσαν πως έγινε χρήση του χημικού σαρίν κατά την επίθεση της 21ης Αυγούστου, ωστόσο δεν αναφέρθηκαν στο ποιος ήταν ο υπεύθυνος της επίθεσης. Οι αντικαθεστωτικοί και η Δύση κατηγορούν τις δυνάμεις τους Μπασάρ Αλ Άσαντ με τον «Συνασπισμό των Προθύμων» να εκφράζει τη βεβαιότητα πως υπεύθυνος για την επίθεση είναι αποκλειστικά το καθεστώς. Αντίθετα η συριακή κυβέρνηση και οι βασικοί σύμμαχοί της (Ρωσία, Κίνα, Ιράν) κάνουν λόγο για «προβοκάτσια των τρομοκρατών», υποστηρίζοντας πως στόχος τους ήταν να προκαλέσουν την αντίδραση και την κινητοποίηση της διεθνούς κοινότητας ενάντια στο καθεστώς του Άσαντ.

Σιγά μην απεργήσω...

Από τον απεργοσπάστη στο "μη απεργό" και από την απεργοσπασία στο "ιερό δικαίωμα στη δουλειά, μεσολάβησε περίπου μια δεκαετία. Οι σημερινοί απεργοσπάστες, όσο κι αν η ανάκγη διαβίωσης έφτασε στα όρια της, είναι κοινωνικά νεκροί.Ειδικά σήμερα, καμιά απενοχοποίηση στην απεργοσπασία, καμία δικαολογία στον κοινωνικό θάνατο.

http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/

Μαρία Φαραντούρη: Χωράνε 50 χρόνια σε δύο ώρες;

Πώς θα χωρέσουν αύριο Τρίτη στο Ηρώδιο 50 χρόνια σε δύο ώρες; Η σχέση με τον Μίκη Θεοδωράκη είναι από μόνη της μια ζωή. Η Μαρία Φαραντούρη πανταχού παρούσα στο μουσικό γίγνεσθαι, δεν σταμάτησε ποτέ να πειραματίζεται, και να τολμά και εδώ και στο εξωτερικό. Πενήντα χρόνια μετά τραγουδά αποσπάσματα από το μεγάλο ρεπερτόριο της και από το έργο των μεγάλων Ελλήνων δημιουργών, όπως οιΜίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Διονύσης Σαββόπουλος, Θάνος Μικρούτσικος, Μάνος Λοΐζος, Λευτέρης Παπαδόπουλος, αλλά και ξένων συνθετών, όπως οι Zulfu Livaneli, Kurt Weil, Charles Lloyd, Lucio Dalla σε ποίηση Κ.Π. Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη, Οδυσσέα Ελύτη, Γιάννη Ρίτσου, Άγγελου Σικελιανού, Νίκου Γκάτσου, Federico Garcia Lorca , Pablo Neruda, Bertolt Brecht αλλά και των στιχουργών Ιάκωβου Καμπανέλλη, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Κώστα Καρτελιά. Λίγο πριν τη μεγάλη συναυλία η σπουδαία ερμηνεύτρια μιλά για την ποίηση και την ελευθερία, την ιστορία και την σημερινή κατάσταση. Της Φωτεινής Λαμπρίδη

Το ποσό έχει εξοφληθεί 30 χρόνια πριν …

‘Ενα συγκλονιστικό βίντεο απασχολεί τις τελευταίες ημέρες το Διαδίκτυο και παρά το γεγονός ότι πρόκειται για της διαφήμιση μιας εταιρείας κινητής τηλεφωνίας εκείνο που συγκλονίζει είναι η ιστορία που εκτυλίσσεται στη διάρκεια αυτής.
Η ιστορία ξεκινά με ένα μικρό αγόρι σε κάποια φτωχογειτονιά της Ταϊλάνδης το οποίο κλέβει ένα σιρόπι και μερικά παυσίπονα. Η ιδιοκτήτρια του φαρμακείου τον πιάνει και αρχίζει να τον βρίζει ενώ εκείνος της λέει ότι έκλεψε τα φάρμακα για την άρρωστη μητέρα του.
Εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης ενός μικρού μαγαζιού ο οποίος πληρώνει τα φάρμακα για λογαριασμό του παιδιού και του δίνει επιπλέον λίγο φαγητό να πάει στη μητέρα του.

ΕΜΠ: ένας «ενοχλητικός» πυλώνας ελεύθερης γνώσης

του Νίκου Μπελαβίλα από τα Ενθέματα της Αυγής

Ένας βορειοευρωπαίος δημοσιογράφος τηλεφώνησε προχθές στο απεργιακό κέντρο της Αρχιτεκτονικής Σχολής της Αθήνας. Ζήτησε στοιχεία για την απεργία των ΑΕΙ, για την κρίση και τις επιπτώσεις της στο ΕΜΠ, για τις απολύσεις του προσωπικού και τις οικονομικές περικοπές. Μιλούσαμε σχεδόν μία ώρα. Ήταν ένας ευγενικός άνθρωπος, απ’ αυτή την πάστα των δημοσιογράφων που σπανίζει στην Ελλάδα. Ενημερωμένος, έθετε δύσκολες ερωτήσεις, ψύχραιμες. Καταλάβαινα ότι δεν ήθελε να στρέψει τη συζήτηση κατά το δοκούν, ότι ανέμενε πειστικές απαντήσεις και ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Βρέθηκα, έτσι, να αναζητώ επιχειρήματα, για μια όσο το δυνατόν αντικειμενική εξήγηση της πραγματικότητας, και ταυτόχρονα να εκπλήσσομαι από το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργεί η άμεση απόλυση του 60% των υπαλλήλων του Πολυτεχνείου, όπως και η προαναγγελία ότι την ίδια τύχη θα έχει σύντομα το 40% των καθηγητών των ΑΕΙ.

Peter de Francia, «Ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά», 1982

SPIEGEL: Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΥΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ – ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΧΑΟΣ

Τον γύρο των ΜΜΕ διεθνώς έχει κάνει η απεργία της ΟΛΜΕ και των σχολικών φυλάκων και τα επεισόδια που σημειώθηκαν έξω από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με το γερμανικό περιοδικό Spiegel να επισημαίνει ότι ξεκινά δύσκολη περίοδος για την ελληνική κυβέρνηση.
Σε δημοσίευμα του, το γερμανικό περιοδικό σχολιάζοντας την έκρυθμη κατάσταση έξω από το υπουργείο και την επέμβαση των ΜΑΤ κατά των σχολικών φυλάκων που πραγματοποιούσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας, αναφέρει πως «άρχισαν τα μεγάλα κύματα απεργιών στην Ελλάδα. Στην τηλεόραση μπορούσε να δει κανείς εκατοντάδες σχολικούς φύλακες να έχουν αποκλείσει την είσοδο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην Αθήνα. Για να τους σκορπίσει, η αστυνομία χρησιμοποίησε αρκετά δακρυγόνα», αναφέρει το Spiegel.

Πανικόβλητοι και βουτηγμένοι στα σκάνδαλα…

avgi.gr

Χρήστου Δημήτρης

Η δουλικότητα με την οποία συμπεριφέρονται και η αναλγησία με την οποία εκτελούν κάθε εντολή των δανειστών, δεν εξηγείται μόνο από την εξάρτηση που έχουν Σαμαράς και Βενιζέλος για όσο το δυνατόν μεγαλύτερες δόσεις εξουσίας.

Ο ρόλος Σαμαρά στην εκποίηση του ΟΠΑΠ, οι φωτογραφικές τροπολογίες, τα 600 εκατομμύρια που δεν βρίσκει ο Μελισσανίδης και οι ιδέες για άλλον πρωθυπουργό από την ίδια Βουλή

Το ότι οι ίδιοι (όπως και τα κόμματά τους) είναι φακελωμένοι και εκβιάσιμοι από τις δυνάμεις που προστάζουν, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Και μόνον τα μυστικά του Χριστοφοράκου, τα οποία βρίσκονται στη διάθεση της Γερμανικής κυβέρνησης, αρκούν και περισσεύουν. Εδώ όμως το πράγμα χοντραίνει άγρια.

ΜΙΑ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Πόσος είναι ο πληθυσμός, ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας; Πόσοι από τους κατοίκους αυτούς είναι Ελληνες και πόσοι ξένοι που ζουν νόμιμα στη χώρα μας;
Πόσος είναι ο πληθυσμός, ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας; Πόσοι από τους κατοίκους αυτούς είναι Ελληνες και πόσοι ξένοι που ζουν νόμιμα στη χώρα μας; Από ποιες χώρες προέρχονται; Υπάρχει πολιτιστικό χάσμα με τους μετανάστες; Αυτά και πολλά παρόμοια ερωτήματα για τα οποία όλοι μας έχουμε μια γενικά σωστή, αλλά συνήθως συγκεχυμένη και όχι εδραζόμενη σε στατιστικά στοιχεία άποψη, αποκτούν δραματική πολιτική, οικονομική και κοινωνική οξύτητα στις συνθήκες της μαινόμενης και διαρκώς βαθύτερης οικονομικής κρίσης.
Είναι χρήσιμο επομένως να παρουσιάσουμε συνοπτικά και συγκεντρωμένα τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2011 ώστε ο προβληματισμός, οι συζητήσεις και οι διαμορφούμενες απόψεις να στηρίζονται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε υποθέσεις. Ας αρχίσουμε από το θεμελιωδέστερο των ερωτημάτων: πόσοι άνθρωποι ζουν στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι πεντακάθαρη: 10.815.197 άτομα, τα 5.302.703 των οποίων είναι άνδρες (το 49%) και τα 5.512.494 (το 51%) είναι γυναίκες. Το δεύτερο, συχνά υποβαλλόμενο με αγχωτικό τρόπο, ερώτημα είναι μήπως έχουμε ήδη γίνει μια πολυεθνική κοινωνία.

Σε βραχυκύκλωμα, οφείλεται η συμπεριφορά Βιρβιδάκη στην επιτροπή

Σοκ προκαλεί η αποκάλυψη του εκπροσώπου της Ν.Δ. ο οποίος στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την κολλημένη συμπεριφορά του κ. Βιρβιδάκη, παραδέχθηκε ότι πολύ συχνά χρησιμοποιούν ανδροειδή ρομποτ στις επιτροπές...


To κεφάλι του Virvicop (όπως αποκαλούν χαϊδευτικά το «ανδροειδές» Βιβιδάκη, βρίσκεται ήδη στα εργαστήρια της Βουλής, για επισκευή και συντήρηση.
Ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά στην κοινοβουλευτική ιστορία, ήρθε στο φως εξαιτίας ενός τυχαίου βραχυκυκλώματος. Εξαιτίας του βραχυκυκλώματος αυτού, το μηχανικό ομοίωμα του Κυριάκου Βιρβιδάκη, εμφανίζεται σε video που κυκλοφόρησε, να επαναλαμβάνει μονότονα την ερώτηση «Εγκρίνεται το Άρθρο τάδε;» και στη συνέχεια να απαντάει στον ίδιο τόνο «εγκρίνεται κατά πλειοψηφία»!
Όπως δείχνουν οι πρώτες εξετάσεις στα συνεργεία της Νέας Δημοκρατίας, το πρόβλημα συμπεριφοράς του Κυριάκου Βιρβιδάκη, δημιουργήθηκε όταν λόγω υπερφόρτωσης, κάηκαν τα κυκλώματα απόκρισης και επαφής με το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να συνεχίσει μηχανικά, λόγω αδράνειας την πράξη που έκανε κατά τη διάρκεια του «ατυχήματος».

«... ΚΑΘΙΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΜΑΘΕΤΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ... »

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Είναι μοιραίο, στην εποχή που υπέρλαμπρα αστέρια τηςβιομηχανίας του πολιτικού (;) θεάματος είναι οι Γεωργιάδηδες και οι Γιακουμάτοι, θέματα σοβαρά και μείζονα να μετατρέπονται σε«νούμερα» για τα μηχανάκια της AGB. Να αξιοποιούνται στον κατευθυνόμενο δημόσιο λόγο σαν εργαλεία με τα οποία έννοιες απόλυτα συνδεδεμένες με το «φως», όπως η γνώση και η μόρφωση, να μεταμορφώνονται στο αντίθετό τους, για να παραχθεί, τελικά, βαθύ σκοτάδι.

Ζούμε τις τελευταίες μέρες, για μια ακόμα φορά, το ζήτημα της Παιδείας, και ειδικότερα της Γλώσσας, να αξιοποιείται ως όχημα που υποβιβάζει το διάλογο σε μια άναρθρη χάβρα όπου πρωταγωνιστούν οι φορείς των δυο όψεων του ίδιου νομίσματ

Από τη μια μεριά οι «συνωστισμένοι» στα πάσης φύσεως αστικά κομματικά θερμοκήπια του λεγόμενου «εκσυγχρονισμού». Δηλαδή εκείνου του τάχα «διεθνισμού» που διεκδικεί ρόλο «αριστερής» ιδεολογικής προμετωπίδας του «κοσμοπολιτισμού». Του «κοσμοπολιτισμού» που όσο κι αν ακκίζεται περί του αντιθέτου (σ.σ.: «ακκίζομαι», να μια ωραία λέξη της «νεκρής» αρχαίας ελληνικής γλώσσας, κ. Ρεπούση...), ουδόλως σχετίζεται με την οικουμενικότητα του ανθρωπισμού. Και όταν έρχεται σε επαφή μαζί του, εκλαμβάνει την οικουμενικότητα μόνο ως «τουριστική ατραξιόν». Πρόκειται για τον «κοσμοπολιστισμό»που κανοναρχείται από το γεγονός ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, και ως εκ τούτου αντιλαμβάνεται την έννοια «πατρίδα» σαν κάτι το οπισθοδρομικό.